Home » Cover Story

உண்மையாய் உழைத்திடு… உயர்வில் பெயரெடுத்திடு…

பேராசிரியர். முனைவர் பொ. குழந்தைவேல்

துணைவேந்தர், பெரியார் பல்கலைக்கழகம், சேலம்.

அன்பும் அறனும் உடைத்தாயின் இல்வாழ்க்கை

பண்பும் பயனும் அது

என்ற குறட்பாவில் வள்ளுவர், ஒருவர் எதைச் செய்தாலும் அன்போடும் தர்ம நியாயம் தவறாமலும் செய்தால் அது தான் அவர்களின் இல்வாழ்க்கையின் தன்மையாகும். அதனால் உலகத்துக்கும் நல்ல பயன் உண்டாகும் என்பதே இக்குறளின் நோக்கமாகும். இக்குறளிற்கு ஏற்றார் போல் வாழ்ந்துவருபவர்.

விவசாயக் குடும்பத்தில் பிறந்து, தமிழ்வழியில் கல்வி பயின்று, கிராம சூழ்நிலையில் இயற்பியல் விஞ்ஞானத்தை முடித்து, பல நாட்டு வல்லுநர்களிடம் ஆராய்ச்சிகளில் பாராட்டுப் பெற்று இன்று துணைவேந்தர் பதவியை அடைந்துள்ளவர்.

இயற்பியல் விஞ்ஞானத்தை கல்லூரி முதல் பல்கலைக்கழகம் வரை எளிய முறையில் கற்பித்து பல ஆராய்ச்சி மாணவர்களை உருவாக்கிய பெருமைக்குரியவர்.

எப்பொழுதுமே ரௌத்திரம் இல்லாத நவரசத்தை மட்டுமே அனைவரிடத்திலும் போதிக்கும் அன்பும் அரவணைப்பும் மிக்கவர்.

வாழ்கையில் பெரும் எதிர்பார்ப்பற்று வாழ்வது கடினம் தான். எதிர்பாராத எதிர் பார்ப்புகள் அமைவது மிகக்கடினம். உலகம் பெரும் வித்தியாச மனப்போக்கை கொண்டது. அப்படிப்பட்ட உலகில் “பண பலத்தை விட மனபலம் தான் முக்கியம்” என்ற தத்துவத்தின் அடிப்படையில் இவர் தன் வாழ்வை ஏர் முனையில் ஆரம்பித்தவர்.

நல்ல பண்பாளர், படைப்பாளர், அறிவியல் விஞ்ஞானி, வேளாண் வித்தகர், நேர்மையின் சொந்தகாரர் என்று பன்முக திறமை உடைய சேலம் பெரியார் பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தர் பேராசிரியர் முனைவர் பொ. குழந்தைவேல் அவர்களின் நேர்முகம் நம்மோடு…

கே. உங்களைப் பற்றியும் நீங்கள் கல்விப் பயின்றது பற்றியும் கூறுங்கள்?

நாமக்கல் மாவட்டம் அக்கரைப்பட்டி என்னும் அழகிய குக்கிராமத்தில் திரு. பொன்மலைக்கவுண்டர் திருமதி. நல்லம்மாள் தம்பதியினருக்கு மகனாகப் பிறந்தேன். விவசாயம் மட்டுமே அறிந்த தெரிந்த குடும்பம் எங்கள் குடும்பம். அன்றும், இன்றும், இனியும் என்று சொல்லக்கூடிய அளவிற்கு விவசாயத்தை  நேசிக்கும் குடும்பமாகத் திகழ்ந்து வருகிறது. எனக்கும் சின்ன வயதிலிருந்தே விவசாயம் செய்வது மிகவும் பிடிக்கும். இன்றும் விடுமுறைநாட்களில் வயலுக்குச் சென்று விவசாயம் பார்த்து தான் வருகிறேன். இதற்கு நான் எப்போதும் பெருமைப்படுவதுண்டு. என்னுடன் பிறந்தவர்கள் மொத்தம் 5 சகோதிரிகள். என் மனைவி அமராவதி வீரபாண்டி இரத்தினசாமி அவர்களின் புதல்வி.  எங்களுக்கு இரண்டு மகன்கள் இருக்கிறார்கள், மூத்த மகன் டாக்டர். கு. பிரசாத், அமெரிக்காவில் உள்ள நியூயார்க் நகரில் மருத்துவராகப் பணிபுரிந்து வருகின்றார். எனது இளையமகன்   கு.கல்யாணசுந்தரம், சாப்ட்வேர் இன்ஜினீயராக கோவையில் பணிபுரிகின்றார்.

விவசாயக் குடும்பத்தின் பின்னணி என்றாலும் என்னைப் படிக்க வைக்க வேண்டும் என்பது எனது தந்தையின் மிகப்பெரிய இலட்சியமாக இருந்தது. இதனால் அருகிலிருந்த கல்கட்டானூர் என்ற சிற்றூரிலுள்ள ஊராட்சி ஒன்றியத் துவக்கப் பள்ளியில் ஐந்தாம் வகுப்பு வரைப் படித்தேன். அங்கு எனக்கு திரு. சுப்பரமணியம் அவர்கள் ஆசிரியராக இருந்தார் அவர் மாணவர்களிடம் பழகும் அணுகுமுறை மிகவும் நன்றாக இருக்கும். அவர் வகுப்பில் எப்போதும் கல்வியின் சிறப்பினைப் பற்றிக் கூறுவார். இது எனக்கு மிகவும் கல்விப் பயணத்தில் உறுதுணையாக இருந்தது என்று சொன்னால் அது மிகையாகாது. இப்போது என்னுடன் இருக்கும் நேர்மையும், நம்பிக்கையும் என்னுடைய தாய் தந்தையிடமிருந்தும், எனக்கு கல்வி போதித்த ஆசிரியர்களிடமிருந்து வந்தது.

அதன் பிறகு அரசினர் மேல்நிலைப் பள்ளியில் 11 ஆம் வகுப்பு வரை பயின்றேன். அன்றைய காலக்கட்டதில் ஒன்பதாம் வகுப்பு படிக்கும் பொழுது அதிகம் மதிப்பெண் எதில் வாங்குகின்றோமோ அதனை ஆசிரியரே தேர்வு செய்து நமது பாடப்பிரிவைத் தேர்வு செய்வார்கள். ஆனாலும் சிலர் தங்களின் விருப்பத்திற்கிணங்க பாடங்களை மாற்றிக் கொண்டார்கள், ஆனாலும் என்னால் இயற்பியல் துறையிலிருந்து மாற்றிக் கொள்ளவில்லை. இயற்பியல் துறையில் எனக்கு அப்பொழுதே ஆர்வம் அதிகமாக இருந்தது. இதனால் ஆசிரியர்கள் தேர்வு செய்ததையே படித்தேன்.

கே. பள்ளிப்படிப்பை முடித்தவுடன் கல்லூரி படிப்பிற்குள் நுழைந்தது குறித்து சொல்லுங்கள்?

பி.யுசி மற்றும் இளநிலைப் படிப்பை ஈரோட்டின் சிறந்த கல்லூரிகளில் ஒன்றான சிக்கையநாயக்கர் கல்லூரியில் முடித்தேன்.  முதுகலைப் பட்டப்படிப்பை தஞ்சாவூரிலுள்ள ஏ.வி.வி.எம் புஷ்பம் கல்லூரியில் பயின்றேன்.  பள்ளியில் பழனிசாமி ஆசிரியர் அவர்கள் தான் நான்  இயற்பியல் எடுத்து படிக்க வேண்டும் என்று ஊக்கம் கொடுத்தார். எனது இந்த ஆர்வம் என் ஆசிரியர் மூலம் தான் வந்தது என்றுதான் கூற வேண்டும்.

நான் படிக்கும் பொழுது முதுகலையில் நல்ல மதிப்பெண் பெற்றதால் தான் எனக்கு ஆராய்ச்சி செய்ய ஆர்வம் கூடியது. 1979 ல் முதுகலைப் படிப்பை முடித்த நான், 1980ல் ஆராய்ச்சி செய்ய வேண்டும் என்று எண்ணினேன் அவ்வாறு இருக்கையில் அன்னூரில் உள்ள அரசினர் பள்ளியில் ஆசிரியர் பணி கிடைத்தது. அதில் 6 மாதங்கள் மட்டுமே நிலைத்து நின்றேன். எனக்கு ஆராய்ச்சித் துறையில் ஆர்வம் இருந்ததால் நான் எம்.ஐ.டி கல்லூரியில் ஆராய்ச்சித் துறையில் சேர்ந்தேன். அதற்கு முழுக்காரணமும் என்னுடன் பணிப்புரிந்த இராமய்யா என்பவர் தான். அவர் தான் என்னைப் படிக்கும் படியும் ஆசிரியர் பணியை விடும்படியும் அறிவுறுத்தினார். பிறகு என் பணியில் இருந்து விலகி விட்டு எம்.ஐ.டி கல்லூரியில் சேர்ந்தேன்.

இதுபற்றி வீட்டில் யாருக்கும் தெரியாது. வீட்டில் இவ்வாறு இருந்த தருணத்தில் என் வீட்டில் எனக்கு மணம் புரிய பெண் பார்த்தனர். அப்பொழுது எனக்கு 22 வயதுகளே நிரம்பி இருந்தது. அவ்வாறு இருக்கையில் நான் வேலையை விட்டதைக் கூறிவிட்டு படிப்பைத் தொடரவே திருமண வேலைகள் நின்றன.

ஆரம்பத்தில் என்னுடைய தந்தை இதற்கு மறுப்பு தெரிவித்தார். உனக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கலாம் என்று நினைக்கும் போது இப்படி வேலையை விட்டுவிட்டு படிக்கிறேன் என்று சொல்கிறாய். என்று முதலில் சொன்னார் அதன்பின் படிப்பதற்கு அனுமதி கொடுத்தார்.

கே. வேலையை விட்ட பின்னர் அடுத்த உங்கள் திட்டம் என்னவாக இருந்தது?

சென்னை சென்று படிக்க வேண்டும் என்று நினைத்து கையில் ஒரு பொட்டி எடுத்துக் கொண்டு சென்று விட்டேன். முதன் முதலில் ஊரை விட்டு வெளியே செல்கிறேன்.

இதற்கு முன் ஒரு முறைசென்னைக்கு வேலைவாய்ப்பு அலுவலகத்திற்கு நானும் என் நண்பர் ஒருவரும் சென்றோம் இருவருக்கும் சென்னை புதியது. இருவருக்கும் அந்த முகவரி தெரியாது. ஆனாலும் சரியாகப் பேருந்து பிடித்து சென்று விட்டோம், ஆனால் இறங்கும் இடத்தை விட்டுவிட்டு 5 கி.மீ நடத்தே சென்றது சென்னையின் முதல் அனுபவம்.

அவ்வாறு ஒரு மறக்க முடியாத சம்பவத்திற்கு அடுத்து சென்னை செல்கிறோம், என்று முதலில் சற்று மனதிற்குள் ஐயமாக இருந்தது.

அதுவும் சென்னை போன்றபெரிய நகரம், அங்கு யாரும் தெரியாது, எங்கு தங்குவதும் என்றும் தெரியாது இப்படிப்பட்ட சூழலில் சென்றேன்.

ஒரு கிரமாத்துக்காரன் எப்படி இருப்பாரோ அப்படி நானும் வேட்டி சட்டை கையில் ஒரு பெட்டி, கண்ணில் ஒரு தேடுதல் என்று அங்கும் இங்கும் தேடிக்கொண்டு இருந்தேன். அதன் பிறகு நெறியாளர் உதவியுடன் அங்கு விடுதியில் தங்குவதற்கு அனுமதி கிடைத்தது.

சில ஆண்டுகளுக்கு பின்னர் நான் பேராசிரியர்  பொன்னுசாமி என்பவர்  உதவியால் திருச்சியில் பல்கலைக்கழகத்தில் இணைந்தேன். பல இடர்பாடுகளுக்கு இடையில் அங்கு இணைந்து ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டேன். 4 வருட ஆராய்ச்சிக்கு பல விதங்களில் என்னுடைய ஆசிரியர் நடராஜன் அவர்கள் உதவியாக இருந்தார். அடுத்து இயற்பியல் துறைப் பேராசிரியர் இலட்சுமணன் அவர்களின் வழிகாட்டுதலும் எனக்கு மிகவும் உறுதுணையாக இருந்தது.

கே. எம்.ஐ. டி யில் முனைவர் பட்டம் பயின்ற அனுபவம் பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

வேலையை விட்டு படிப்பதற்கு வந்தவுடன் ISRO நிறுவனத்திடமிருந்து அப்போது ஒரு புராஜெக்ட் வந்தது.     அதில் நானும் இன்னும் இரண்டு பேர் என்னுடன் புராஜெக்ட்டில் இணைந்தார்கள். அதில் என்னுடன் இருந்தவர் நேஷனல் கல்லூரியில் படித்தவர். மீதி இருந்தவர் அங்கேயே படித்தவர்கள்.

அப்போது தான் இந்த நிறுவனம் தனியாரிடமிருந்து அரசாங்கத்திற்கு செல்லும் நேரம். அப்போது இந்நிறுவனத்தை வாங்க நிறைய முதன்மையான நிறுவனங்கள் போட்டிப் போட்டு வாங்க முனைந்தன. ஆனால் மீண்டும் அரசாங்கமே வாங்கிக் கொண்டது.

ஆனால் இப்படிப்பை பி. டெக் என்று மாற்றமுனைந்தார்கள், ஆனால் சிலர் இது டிப்ளமோ என்றபெயரிலேயே இருக்க வேண்டும் என்று போராட்டம் நடத்தினார்கள்.

இந்த புராஜெக்ட்டில்  எங்களை நன்றாக இணைத்து கொண்டு செய்தோம். நான் எப்போதும் நினைப்பது என்னவென்றால் எதையும் சரியாகவும் துல்லியமாகவும் செய்ய வேண்டும் அப்போதுதான் தன்னை தகுதியானவராக நிலை நிறுத்திக் கொள்ள முடியும் என்பதால் தான்.

இந்த இதழை மேலும்

மனமே நலம்! மாற்றமே வளம்!!

டாக்டர்  க. மாதேஸ்வரன்

மூளை மற்றும் தண்டுவட அறுவை சிகிச்சை நிபுணர்

நிறுவனர், ராயல் கேர் ஸ்பெஸாலிட்டி மருத்துவமனை, கோயம்புத்தூர்.

மனிதன் தன் வாழ்வில் வெற்றி பெற, சாதனைகள் புரிய, பல்வேறு துறைகள் இருக்கின்றன. ஒவ்வொரு துறையிலும் வல்லமை படைத்தவர்கள் பலர் வளர்ந்து கொண்டு தான் இருக்கிறார்கள். இவர்கள்தான் எதிர்கால தலைமுறையினருக்கு ஒரு முன் மாதிரியாக வடிவம் பெறுகிறார்கள். அந்த வகையில் இவர் தலை சிறந்தவர் என்பதில் எவ்வித மாற்றமும் இல்லை.

கோவைப் பகுதியில் தலைசிறந்த மருத்துவர்கள் பட்டியலில் இவரைத் தவிர்க்க முடியாது என்பது நிதர்சனம். மருத்துவத் துறையில் காலத்தின் தேவையை அறிந்து, அனைத்து அதிநவீன வசதிகளையும் கொடுக்கும் மருத்துவமனையை நிறுவி மக்களின் தேவையைப் பூர்த்தி செய்து வருபவர்.

தொடங்கும் எல்லா செயலிலும் வெற்றி, அதற்கு காரணம் இவரின் கடுமையான உழைப்பு, அர்ப்பணிப்புத் தன்மை, தூய எண்ணம் போன்ற நல்லொழுக்கங்களைக் கொண்டவர்.

இத்தனை நற்பண்புகளைக் கொண்டு விளங்கும் ராயல் கேர் ஸ்பெஸாலிட்டி மருத்துவமனையின் நிறுவனர் டாக்டர்  க. மாதேஸ்வரன் அவர்களை ஒரு அழகிய மாலைப் பொழுதில் நேர்முகம் கண்டோம் அவர்களின் வாழ்க்கையில் நடந்த அனுபவத்தை அழகிய கொங்குத் தமிழில் சொன்னார். அதிலிருந்து இனி உங்களோடு பயணிப்போம். கே. உங்களின் பிறப்பும், படிப்பும் பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

ஈரோடு மாவட்டத்திலுள்ள  சித்தோடு பகுதியில் தான் பிறந்தேன். பெற்றோர். திரு. கருப்பண்ணசாமி, திருமதி. வள்ளியாத்தாள். விவசாயப் பின்னணி உடைய குடும்பம்.  என்னுடன் பிறந்தவர்கள் இரண்டு பேர். அண்ணன் ஒருவர், தம்பி ஒருவர். நான் நடுப்பையன். என்னுடைய மனைவி ஸ்ரீகலா இல்லத்தரசி. மூத்தமகள் மினுமாதேஸ்வரன் காது மூக்கு தொண்டை சம்மந்தமான நிபுணத்துவத் துறையைப் படித்து வருகிறார். இளைய மகள் லலித் சித்ரா பி. எஸ். சி படித்து வருகிறார்.

எங்கள் குடும்பம் என்று எடுத்துக் கொண்டால், விவசாயத்தைத் தவிர வேறு தொழில் அறியாதவர்கள் என்றே சொல்லலாம். வீட்டில் பால் தரும் கறவை மாடுகளும், தேங்காயும் எப்பொழுதும் இருக்கும். இது தான் எங்கள் குடும்பத்தின் வருமானம்.

நான் படித்தது என்று பார்த்தால் கோவையிலுள்ள ‘மைக்கேல்ஸ் உயர்நிலைப் பள்ளியில் தான் படித்தேன். நான் படிக்கின்ற காலத்தில் எனக்கும் என் பெற்றோருக்கும் இடையிலான உறவுமுறை சற்று தூரமாகவே இருந்தது. காரணம் நான் முதல் வகுப்பு முதல் 11 ஆம் வகுப்பு வரை விடுதியிலேயே படிக்கும் சூழல் ஏற்பட்டது. விழாக்காலங்களில் மட்டுமே வீட்டிற்குச் செல்வேன். அப்பொழுது நானும்  என் தந்தையுடன் சேர்ந்து விவசாயம் செய்வேன். 11 ஆம் வகுப்பு முடித்தவுடன் பி.யு.சி பட்டப்படிப்பை ஈரோடு சிக்கய நாயக்கர் கல்லூரியல் படித்தேன். நாங்கள் தான் பி.யு.சி பட்டப்படிப்பை இறுதியாகப் படித்தவர்கள்.

கே. மருத்துவர் ஆக வேண்டும் என்ற எண்ணம் உங்கள் மனதில் எவ்வாறு எழுந்தது?

பெற்றோரின் ஆசையை நிறைவேற்றுவது தான் பிள்ளைகளுக்குப் பெருமை என்று சொல்வார்கள். என் தாயாரின் விருப்பம் தான் என்னை ஒரு மருத்துவராக மாற்றியது.

என் தாயாருக்கு நீண்ட நாள் ஆசை. நம் குடும்பத்தில்  யாராவது ஒருவர் மருத்துவர் ஆக வேண்டும் என்பது.  முதலில் என் அண்ணாவிடம் கேட்டார், அவர் மறுத்துவிட்டார். அடுத்து என் தம்பி ஆர்வம் இல்லை என்று சொல்லிவிட்டார். இதனால் என்னைக் கேட்ட பொழுது எவ்வித மறுப்பும் சொல்லாமல் சரி என்று சொல்லி விட்டேன்.

சின்ன வயதிலிருந்தே டாக்டர் என்ற என் தாயாரின் ஆசை என் மனதில் பசுமரத்தாணி போல மனதில் பதிந்து விட்டது. இதனால் எந்நேரமும் படிப்பு படிப்பு என்றே ஆகிவிட்டது.

பி.யு.சி முடித்தவுடன் பெங்களூரிலுள்ள எம். எஸ் இராமய்யா மெடிக்கல் கல்லூரியில் எம்.பி.பி.எஸ் படிப்பைப் படித்தேன். படிக்கின்றபோது மருத்துவத்தின் மகத்துவத் தையும், தனித்துவத்தையும் அறிந்தும், புரிந்தும் படித்தேன். மருத்துவராக விரும்புபவர்கள் ஏதேனும் ஒரு துறையில் தனித்து அடையாளத் துடன்  வர வேண்டும் என்ற கனவும், ஆசையும் இருக்கும். அதில் எனக்கு மூளைச் சார்ந்த அறுவை சிகிச்சை நிபுணராக வர வேண்டும் என்ற ஆர்வம் பிறந்தது.

அதன் பிறகு மதுரையில்  நீயூரோ சர்ஜரி துறையைப் படித்தேன். இத்துறையை 5 வருடம் படிக்க வேண்டும். இதையும் வெற்றிகரமாக 2002 ஆம் ஆண்டு முடித்தேன். கே . உங்களின் முதல் மருத்துவர் பணியைப் பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

எம். சி. எச் படிப்பை முடித்தவுடன் தூத்துக்குடியில் மெடிக்கல் கல்லூரியில்  பணியில் முதன் முதலாகச் சேர்ந்தேன். நான் சேர்ந்த பொழுது எனக்குள்ளே சில வரையறைகளை வகுத்துக் கொண்டேன். அது என்னவென்றால்.

எவ்வித பாகுபாடுமின்றி, நான் கற்றதையும், மருத்துவத்தில் பெற்றதையும் அவ்வாறே வெளிபடுத்த வேண்டும்.

மருத்துவம் என்பது அனைவருக்கும் பொதுவான ஒன்று. இங்கு உயர்வு, தாழ்வு, ஏற்ற இறக்கம், நல்லவர், கெட்டவர் என்ற எந்த பாகுபாடுமில்லை. தன்னை நாடி, வருபவர்களை நோயற்றவர்களாக மாற்றவேண்டும் என்பது மட்டுமே சிந்தனையாக இருக்க வேண்டும். இது தான் நான் எடுத்துக் கொண்ட உறுதிமொழி. இன்றும், இனியும் இதையே கடைபிடிப்பேன்.

தூத்துக்குடியில் பணியாற்றிய பின்னர் 2004 ஆம் ஆண்டு கோவைப்பகுதிக்கு வந்து பயிற்சி மேற்கொண்டேன்.

கே. ராயல் கேர் ஸ்பெஸாலிட்டி மருத்துவமனை உதயமானது குறித்துச் சொல்லுங்கள்?

உன் மீது நம்பிக்கை இருந்தால்  வானையும் அளக்கலாம், கடலையும் கடக்கலாம் என்பது தன்னம்பிக்கை பழமொழி. இந்த மருத்துவமனையின் உதயத்திற்கு இது தான் காரணம்.

நான் மதுரையில் பணியாற்றும் பொழுது டாக்டர் விஜயன் அவர்களின் நட்பு கிடைத்தது. அவரும் நானும் இணைந்து முதலில் ஈரோட்டில் தான் மருத்துவமனை தொடங்க வேண்டும் என்று நினைத்தோம். ஆனால் ஏதோ ஒரு தவிர்க்க முடியாது சூழலில் அது தடைப்பட்டது. சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மீண்டும் அதே எண்ணம் உதயமாயின. ஆனால் இந்த முறை எவ்வித சவால்களையும் சந்தித்து விட வேண்டும் என்று முடிவெடுத்துவிட்டேன். அதன் பிறகு தான் கோவையைத் தேர்ந்தெடுத்தேன்.

2012 ஆம் ஆண்டு சொந்தமாக ஒரு மருத்துவமனையைத் தொடங்க வேண்டும் என்று முனைப்புடன் செயல்பட்டேன். இதனால் கட்டடம் கட்ட வேண்டும் முதலில் நிலம் வாங்க வேண்டும், அந்த நிலமும் சரியான இடத்தில் வாங்க வேண்டும், கட்டடம் கட்ட அனுமதி வாங்க வேண்டும், விதிமுறைகளுக்கு உட்பட்டது என்று சான்றிதழ் வாங்க வேண்டும் எப்படி நிறைய வேலைகள் இருக்கிறது. அனைத்தையும் முறையாக கையாண்டு 14 மாதத்திற்குள் கட்டடம் முடிந்து 2016ல் சிகிச்சை மேற்கொள்ளப்பட்டது.

கே . தனியார் மருத்துவமனை என்றாலே கூடுதல் கட்டணம் வசூலிப்பதாகக் கருத்து நிலவுகிறது, அது பற்றி?

இக்கருத்தை ஏற்றுக் கொண்டாலும் இதிலுள்ள உண்மைத்தன்மையை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். தற்போது ஒரு மருத்துவமனை கட்ட வேண்டுமென்றால் வங்கியில் மற்ற தொழிற் நிறுவனங்களுக்கு என்ன அடிப்படையில் பணம் கொடுப்பார்களோ அதே அடிப்படையில் தான் இதற்கும் பணம் கொடுக்கிறார்கள்.

தற்போது அனைவரின் பார்வையும் மருத்துவமனை என்றாலே பணம் சம்பாதிக்கும் தொழிலாகவே பார்க்கிறார்கள். அது மட்டுமின்றி கார்ப்பரேட் மருத்துவமனை என்றால் ஏதோ ஒரு தவறு செய்யும் கூடாரமாகவே பார்க்கப் படுகிறது. நாம் ஒரு தரமான மருத்துவத்தை குறைந்த செலவில்  கொடுக்க வேண்டும் என்று நினைத்தாலும், மருத்துவ பொருட்களின் விலை மிகவும் அதிகம். இவ்வளவு விலை கொடுத்து ஒரு இயந்திரம் தேவைதானா என்ற வினா கூட எழலாம். ஆனால் இவ்வளவு விலை கொடுத்து வாங்கும் இயந்திரத்தில் சிகிச்சையை மிக சுலபமாக பின் விளைவின்றி கையாளலாம்.

எந்த மருத்துவமனையும் 100 சதவிதம் விலை கூடுதலாகவும் இலாப நோக்கோடும் நடத்த மாட்டார்கள். அதே சமயத்தில் நஷ்டத்திலும் நடத்த மாட்டார்கள். ஒட்டு மொத்த  செலவையும் கருத்தில் கொண்டு கட்டணம் வசூலிக்கப் படுகின்றன. ஒவ்வொரு மருத்துவமனையும் அவர்களுக்கு என்று ஒரு கட்டண மதிப்பீடு இருக்கும்.

இந்த இதழை மேலும்

நினைத்ததை முடித்திடு… நிலவிலும் கால் பதித்திடு…

திரு அந்தோணிராஜ்

நிறுவனர், விண்ட் கேர் இந்தியா பிரைவேட் லிமிடேட்

சோலார் கேர் இந்தியா பிரைவேட் லிமிடேட்

உடுமலைப்பேட்டை

திட்டமிடுதலே வாழ்வின் வெற்றியைத் தீர்மானிக்கும் மிப்பெரிய ஆயுதம். அதைச் சரியாகப் பின்பற்றினால் எதையும் சாதிக்க முடியும் என்ற கொள்கையோடு வாழ்ந்து வருபவர்.

சாதிப்பைத் தேடிப் போகாமல், தன்பின்னே சாதிப்பை வலம் வர வைப்பவர்.

புதிய முயற்சி என்பது வெறும் வார்த்தைகளில் காணாமல் வாழ்க்கையில் கண்டு, இன்று வரலாற்றில் தனக்கென்று வந்து ஒரு இடத்தைப் பிடித்து தனிமுத்திரைப் பதித்து வருபவர்.

உன்னைப் போல பிறரையும் நேசி என்ற தத்துவத்தின் அடிப்படையில் அனைவரிடத்திலும் அன்பாகப் பழகும் குணத்தை உடையவர்.

இறைவன் நமக்கெல்லாம் கொடுத்துள்ள வரப்பிரசாதங்களில் இயற்கை வளம் அளப்பறியது. அந்த வகையில் இயற்கையின் சக்தியைப் புரிந்து கொண்டு காற்றாலைத் தொழில் நிறுவனம், சோலார் தொழில் நிறுவனம் போன்றவற்றை நிறுவி அதில் சாதித்து வரும் விண்ட் கேர் மற்றும் சோலார் கேர் நிறுவனத்தின் தலைவர் திரு அந்தோணிராஜ் அவர்களை நேர்முகம் கண்டதிலிருந்து இனி நாம் அவருடன் பயணிப்போம்.

கே. உங்களைப் பற்றியும் கல்வி மற்றும் முதல் பணிவாய்ப்பு பற்றியும் கூறுங்கள்?

என்னுடைய சொந்த ஊர் தூத்துக்குடி மாவட்டம் சாயர்புரம் அருகிலுள்ள நடுவைக்குறிச்சி என்னும் சிற்றூர். என்னுடைய தொடக்கக் கல்வியை R.C. நடுநிலைப்பள்ளி நடுவைக்குறிச்சியிலும், சாயர்புரத்தில் உள்ள போப் நினைவு பள்ளியில் மேல்நிலைக்கல்வியும், இதைத் தொடர்ந்து தூத்துக்குடி அரசு பாலிடெக்னிக்கில் இயந்திரவியல் பிரிவிலும் தேர்ச்சி பெற்றேன்.

என்னுடைய தந்தை B. செந்தூர்பாண்டியன் ஆசிரியராகப் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றவர். என் தாயார் R. ஜோதி, அரசு சுகாதார செவிலியராகப் பணியாற்றியவர்.  ஒரு சகோதரர் மற்றும் 3 சகோதரிகள். எனக்கு கடந்த 2001 ஆம் ஆண்டு திருமணம் நடை பெற்றது. என் துணைவியார் திருமதி J.ஜெபஸ்டின் ஜெயந்தி. எனக்கு இரண்டு குழந்தைகள் A.ஜோ மரியா, A.ஜோ பிளஸ்ஸி.

என்னுடைய தொடக்க பணிவாழ்வு தூத்துக்குடி அனல்மின் நிலையத்தில் கட்டுமானப் பணிகளிலும், அதைத் தொடர்ந்து தாழையுத்து சங்கர் சிமெண்ட் நிறுவனத்தில் தொழில் பழகுநர் பயிற்சி பெற்றேன். பின்னர் 1993 ம் ஆண்டு நாகர்கோவிலின் ஆரால்வாய்மொழி பகுதிகளில் காற்றாலை நிறுவிவரும் சூழல். புதிய தொழில் வாய்ப்பாக இருந்தபடியால் அன்று முன்னணியில் இருந்த NEPC-MICON நிறுவனத்தில் அடிப்படை ஊழியராகக் கட்டுமான குழுவில் பணிக்கு மாதம் சம்பளம் ரூபாய் 500 என்ற அளவில் வேலைக்குச் சேர்ந்தேன். தொடர்ந்து அங்கு பணியாற்றும் சூழல் 1994 ம் வருடத்தில் சிறந்த பணியாளராக நிறுவனத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்டு குழுத்தலைவராகப் பதவி உயர்வு பெற்றேன்.

அப்போது, கோயமுத்தூர் மாவட்டம் பல்லடம் பகுதியில் புதிய காற்றாலை அமைக்கும் பணிவாய்ப்பு NEPC-MICON  நிறுவனத்திற்கு கிடைத்தது ஆகவே, அந்தச் சூழலில் கட்டுமானப் குழுத் தலைவராகப் பணி உயர்வால் உடுமலைப்பகுதிகளில் பணியைத் தொடர்ந்தேன். மேலும், பல நிலைகளைத் தாண்டி PROJECT MANAGER அக பதவி உயர்வு பெற்று பணியாற்றினேன்.

கே. உங்களின் விண்ட் கேர் நிறுவனத்தின் கிளை எங்கெல்லாம் அமைந்துள்ளது?

ஒரு நிறுவனத்தின் பயன் எங்கெல்லாம் தேவைப்படுகிறதோ அங்கெல்லாம் அமைக்கப்பட வேண்டும் என்பது தான் என்னுடைய விருப்பம்.

எங்கள் நிறுவனத்தின் தலைமையகம் என்று பார்த்தால் உடுமலைப்பேட்டை அருகில் குடிமங்கலத்தில் அமைந்துள்ளது.

ஆனால், இதன் கிளை என்று எடுத்துக் கொண்டால் இந்தியாவில் மட்டுமல்லாது உலக நாடுகளிலும் பல இடங்களில் உள்ளது.

தமிழகத்தில் கோயமுத்தூர், திருப்பூர், பழனி, தாராபுரம், தேனி, நாகர்கோவில், சுரண்டை, தேவர்குளம் பகுதிகளிலும் குறிப்பாக ஆந்திரா, கேரளா, கர்நாடகா, மத்திய பிரதேசம், குஜராத், இராஜஸ்தான் போன்ற ஒன்பது மாநிலங்களிலும், இலங்கை, இந்தோனேசியா, பிலிப்பைன்ஸ், தாய்லாந்து போன்ற ஐந்து அயல்நாடுகளிலும் உள்ளது. மேலும் அமெரிக்கா, ஐரோப்பா, மெக்சிக்கோ மற்றும் கிழக்கு ஆசிய நாடுகளில் புதிய பணித்தளம் அமைப்பதில் முயற்சி எடுத்து வருகிறோம்.

கே. ஒரு நிறுவனத்தில் பணியாற்றிய நீங்கள், சொந்தமாகத் தொழில் தொடங்க வேண்டும் என்று ஆர்வம் உங்களுக்கு எப்படி வந்தது?

1999 ம் ஆண்டுகளில் காற்றாலை இயந்திரங்களில் உள்ள ஜெனரேட்டர்களில் ஏற்படும் பழுதுகளால் பல காற்றாலைகள் செயல் இழந்து நின்றுவிட்டது.

இந்த ஜெனரேட்டரை மாற்றுவதற்கு பெரிய கிரேன் (பழுதூக்கி) தேவை. மேலும், ஒரு காற்றாலை சீரமைக்க ரூ. 5 இலட்சம் கிரேன் வாடகை மற்றும் போக்குவரத்திற்கு சுமார் ரூ. 3 இலட்சம் தேவைப்பட்டது. இது காற்றாலை நிறுவனங்களுக்கு மிகப் பெரிய இழப்பாகவும் அதிக செலவீனம் கொண்ட வேலையாகவும் மாறியது. மேலும் பல நாட்கள் காற்றாலைகள் செயல்படாமல் நிற்பதால் மின் உற்பத்தி பாதிப்படைந்தது. காற்றாலை உரிமையாளர்களுக்கு வருமான இழப்பும் ஏற்பட்டது.

இந்த சூழலில் Chemplast windfarm என்ற நிறுவனத்தினர் என்னை அணுகி கிரேன் பயன்படுத்தாமல் 250 கிலோ வாட் காற்றாலையிலுள்ள ஜெனரேட்டரைப் பழுது நீக்கி தரமுடியுமா? என கேட்டார்கள். உடனடியாக, எனக்கு கிடைத்த வாய்ப்பை சவாலாக ஏற்றுக்கொண்டேன். ஏனெனில் நான் முந்தைய நிறுவனத்தில் 1996 ஆம் ஆண்டு பணியாற்றும் போது இதே போன்ற தொழிற்நுட்பத்தை கண்டுபிடித்து அதை செயல்படுத்தும் போது அந்த நிறுவனம் அனுமதிக்கவில்லை.

அதன் மூலம் பின்னடைவும், மனச்சோர்வும் அடைந்தேன். ஆனால் இந்த தோல்வி என் வாழ்வில் எப்படியாவது நான் சாதிக்க வேண்டும் என்ற உணர்வை அதிகப்படுத்தியது. ஆகவே பல வருட காற்றாலையில் பணியாற்றிய அனுபவத்தின் அடிப்படையில் புதிய Derrik  ஒன்றை கண்டுபிடித்து மிகக் குறைந்த செலவில், குறித்த நேரத்தில் ஜெனரேட்டரை இந்திய அளவில் முதன் முறையாக கிரேன் உதவி இல்லாமல் எங்களுடைய வின்ட்கேர் டெக்னாலாஜி வழியாய்ச் செய்து முடித்தோம்.

இந்த முதல் முயற்சி வெற்றியடைந்ததால் நண்பர்கள் மற்றும் பிற நிறுவனத்தின் மத்தியில் மிகப்பெரிய அளவில் பாராட்டுக்களும் வாழ்த்துக்களும் கிடைக்க ஆரம்பித்தன.

இதைத் தொடர்ந்து பல நிறுவனங்களில் இதே பணியைச் செய்ய அழைப்பு விடுத்தனர். இதுவே நிறுவனத்தின் தொடக்கமாக அமைந்தது. அன்று 4 நபர்களோடு ஆரம்பிக்கப்பட்டது, இன்று 480 பணியாளர்களின் குடும்பத்தின் அங்கமாக செயல்பட்டு வருகிறது. மேலும், ஒவ்வொரு வருடமும், நூற்றுக்கணக்கான புதிய இளம் பொறியாளர்களுக்கு வாய்ப்பளிக்கும் அளவுக்கு வளர்ந்து வருகிறோம்.

கே. நீங்கள் தொழில் தொடங்கும் பொழுது உங்களின் பொருளாதாரச் சூழல் எப்படியிருந்தது, அதை எவ்வாறு சமாளித்தீர்கள்?

இது மிகவும் நல்ல கேள்வி. ஒரு நிறுவனம் தொடங்குவது என்பது சாதாரண காரியமல்ல, நிறைய உழைப்பும், பொருளும், மூலதானமும் தேவைப்படுகிறது. அப்போது இந்தத் தொழிலைத் தொடங்க வேண்டும் என்றால் அன்றைய காலக்கட்டத்தில் சுமார் 2 இலட்சம் தேவைப்பட்டது. ஆனால் என் கையில் இருப்பது அன்றைய மாதச் சம்பளம் ரூ. 5000 மட்டுமே இருந்தது. இதை வைத்துக் கொண்டு எவ்வாறு செயல்படுவது என எண்ணி என் மனம் சோர்ந்து, நான் தங்கியிருந்த அறையில் சென்று படுத்துவிட்டேன்.

அப்பொழுது என் அறையில் இருக்கும் ஒரு வாசகம் என்னை உற்சாகப்படுத்தியது. அது  என்ன வார்த்தை எனில் உன் தேவனால் எல்லாம் கூடும் (with God,all things are possible)  என்ற இவ்வார்த்தையைப் படித்தவுடன் எனக்குள் புதிய நம்பிக்கை பிறந்தது. இந்த வார்த்தை எங்கள் நிறுவனத்தின் விருது வாக்காக மாற்றினோம். இன்றளவும் நாங்கள் செயல்பட, எங்களை உள்ளிருந்து நம்பிக்கை அளித்து இயக்கிறது என்றால் அது மிகையல்ல.

அப்போது என்னுடைய சகோதரர்கள் மற்றும் என்னுடைய நண்பர்கள் 4 பேர் உதவியுடன் இந்த நிறுவனத்தைத் தொடங்கினேன். இந்த வேளையில் நான் என்னுடைய இந்தப் புதிய திட்டத்தைப் பகிர்ந்து கொண்ட அனைவரும் அனைத்து ஒத்துழைப்பும் கொடுக்க முன் வந்தார்கள்.

இந்த இதழை மேலும்

மொழியை நேசி…! முன்னேற்றத்தை சுவாசி..!!

ஆர்.சி. மதிராஜ்

கவிஞர் மற்றும் எழுத்தாளார்

சென்னை

தமிழ் இலக்கிய மரபில் உள்ள இலக்கிய வகைமையில் தனிச்சிறப்புடையது கவிதை. தொல்காப்பியர் காலம் தொடங்கி இன்று வரை தமிழில் ஏராளமான கவிதை இலக்கியங்கள் தோன்றியுள்ளது. அதில் ஒவ்வொரு கவிஞர்களுக்கும் ஒரு எழுத்து நடை இருக்கும். அந்த வகையில் இவரின் நடை நாம் அன்றாடம் புழுங்கும் சொற்களிலிருந்து கவிதை எழுதும் ஆற்றல் மிக்கவர்.

இவரின் கவிதை அனைத்தும் கேட்பதற்கு இனிமையாகவும், படிப்பதற்குச் சுவையாகவும், சமுதாய நலன் கருதியும் எழுதும் ஆற்றல் பெற்றவர்.

மனிதன் தன் புறக்கண்ணால் பார்க்க இயலாத பலவற்றையும் மனத்தின் அகக்கண்ணால் இன்பம் காண முடியும் அதற்கு கவிதை மிகப் பெரும் துணையாக இருக்கிறது, அந்த வகையில் கவிதையின் கற்பனையை மிக அழகான முறையில் கருத்துக்களை எடுத்தாளும் திறம் மிக்க கவிஞர்.

கவிஞர், எழுத்தாளர், படைப்பாளர், வசனகர்த்தா, நாடக ஆசிரியர், நாவலாசிரியர், திறானாய்வாளர் என பன்முகத்திறமை கொண்ட திரு ஆர். சி. மதிராஜ் அவர்களின் நேர்காணல் இனி நம்மோடு….

கே: உங்களின் பிறப்பும், பின்புலமும் பற்றி?

பெற்றோர் வைத்த பெயர் ராஜா. பிறந்தது வளர்ந்தது விழுப்புரம் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த கச்சிராயபாளையம் என்னும் சிற்றூர். மேல்நிலைப்பள்ளியை சொந்த ஊரிலேயே முடித்து, பாலிடெக்னிக் படிப்பை ராசிபுரம் முத்தாயம்மாள் கல்லூரியில் முடித்தேன். சிறு வயது முதலே ஓவியம் கவிதையின் பால் ஈர்ப்பு கொண்டு எழுதத் துவக்கினேன். கல்லூரி காலத்தில் அனைத்து வார இதழ்களிலும், கவிதைகள் கட்டுரைகள் எழுதினேன். மாலை மதியில் நாவல் ஒன்றும் பிரசுரம் ஆனது. பத்திரிக்கைகளில் பணிப்புரிய வேண்டும் என்று 90 களில் சென்னை வந்தேன். பத்திரிகைகளில் எழுதத் துவங்குகையில் ஆர்.சி. மதிராஜ் என்று வைத்துக்கொண்டேன்.

கே: கவிதை எழுதும் ஆர்வம் எழுந்ததற்கான காரணம் ஏதாவது இருப்பின் விபரம்?

கவிதைகள் மொழியை சுண்டக்காய்ச்சிய வடிவம் என்பது எனது கருத்து. விதைக்குள் ஒளிந்திருக்கும் ஆலமரம் போல, ஒரு மொழியின் சுவையை நிச்சயம் ஒரு கவிதை அடக்கி வைத்திருக்கும். மேலும் ஒன்றை வெளிப்படையாக சொல்வதை விட கவிதைக்குள் பூடகமாகவோ ரசனையாகவோ சொல்லும் முறை எனக்கு வெகுவாகப் பிடித்ததும் காரணம்.

கே: தங்களின் முதல் கவிதை மற்றும் அதைப்பற்றி ஓரிரு வரிகளில்…

முதல் கவிதை தினமலர் இணைப்பான வாரமலரில் பிப்ரவரி 14, 1993 அன்று வெளியானது.

இனியவளே…

உன் விழிகள் மட்டும்

என்னை முத்தமிடட்டும்

நான்

கம்பனையும்

காளிதாசனையும்கூட

தோற்கடிப்பேன்.

என்ற கவிதை அது. அந்த மற்றும் அதைத் தொடர்ந்த வருடங்களில் வார மாத இதழ்களில் தொடர்ந்து ஏராளமான கவிதைகள் எழுதிவந்தேன்.

கே: தாங்கள் இயற்றியுள்ள கவிதைகள் எப்பொருண்மையை மையமிட்டு எழுதப்பட்டவை?

பழந்தமிழ் இலக்கியங்கள் காதலையும் வீரத்தையும் மையப்படுத்தி எழுதப்பட்டது போல… என்னுடைய பெரும்பாலான கவிதைகள் காதலை மையப்படுத்தி  எழுதப்பட்டவை.  கொஞ்சம் தத்துவ விசாரங்களாகவும், கொஞ்சம் சமூக அக்கறையும் என் கவிதைகளில் இழையோடுகின்றன.

கே: உங்களது கவிதைகளில் உங்களுக்கு மிகவும் பிடித்தது?

கடினமான கேள்வி எழுதப்படும் எல்லாப் படைப்புகளையும் எனக்குப் பிடித்துதான் எழுதுகிறேன். தனியாக ஒன்றைச் சொல்வது மிகவும் கடினம். எழுதி முடித்த பிறகு அடுத்தடுத்து அதைவிட சிறப்பான ஒன்றை எழுதவேண்டும் என்று தோன்றும். ஆனாலும் விகடனில் ‘அப்பா’ பற்றி எழுதி வெளிவந்த ஒரு கவிதை பலராலும் மிகவும் பாராட்டப்பட்டது. வேலை நிமித்தம் அப்பா அம்மாவைப் பிரிந்து நகரத்து வாழ்வை மேற்கொள்ளும் ஒரு மகனின் நினைவாக எதை எழுதியிருந்தேன். அதை வேண்டுமானால் உங்களுடன் பகிர்கிறேன்.

ஊருக்குச் சென்று

திரும்பும்போதெல்லாம்

சொல்லுவார் அப்பா

உடம்பைப் பார்த்துக்கப்பா என்று

எனக்கும் ஆசைதான்

சேர்ந்தாற்போல்

நான்குநாள் விடுமுறைளில்

அருகிலேயே இருந்து

அப்பாவைக் கவனித்துக்கொள்ள

என்றாலும்

ஒருபோதும் முடிந்ததில்லை

ஒவ்வொர் இரவிலும்

கட்டிப்பிடித்தபடி

தூக்கத்தில் மேலே போடும்

மகனின் கால்பிடித்து

அமுக்கிவிடுவேன் இதமாக

அப்பாவை எண்ணிக்கொண்டு

கே: தற்கால இலக்கியங்களில் கவிதையைத் தவிர வேறு ஏதேனும் பொருண்மைகளில் உதாரணமாக நாடகம், சிறுகதை, நாவல் போன்றவற்றில் ஆர்வம் உண்டா? அது பற்றி…

கவிதை தவிர, வார மாதப் பத்திரிக்கைகளில் ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட சிறுகதைகள் எழுதியுள்ளேன். குமுதம் குழுமத்திலிருந்து வந்த ‘மாலைமதி’ யில் ஒரு நாவல் எழுதியுள்ளேன். பிறகு பத்திரிக்கைகளில் வடிவமைப்பாளராகப் பணிபுரியத் தொடங்கிய போது எழுதுவது தடைப்பட்டது. ‘எழுதுபவற்றை அப்படியே விட்டுவிடாமல் புத்தகமாக வெளியிட வேண்டும்’ என்ற அண்ணன் அறிவுமதியின் அறிவுரைப்படி குறைந்தது ஒவ்வொரு வருடமும் ஒரு புத்தகமாக வெளியிடவேண்டும் என்று நினைத்து வெளி வந்தவையே இந்தப் புத்தகங்கள்.

மனித உறவுகள், மனித உறவுகளின் சிக்கல்கள், மனித நாகரிகம், மனித மன உணர்வுகள் அவற்றின் கண்ணீர், துரோகம், காமம், காதல், காயம் ஒரு மனித மனம் எப்போது எப்படி செயல்படுகிறது? அது அவ்வாறு செயல்படுவதற்கான காரணம் என்ன? என்றெல்லாம் விரிவாக உளவியல் அளவில் ஒரு புத்தகம் எழுதவேண்டும் என்று விருப்பம். அதற்காக நிறையப் படித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.

இந்த இதழை மேலும்

எண்ணங்களைதூய்மைப்படுத்து! ஏற்றங்களை மேன்மைப்படுத்து!!

டாக்டர். G.பாலசுப்ரமணியன்

எலும்பு மூட்டுஅறுவை சிகிச்சை நிபுணர்

பிரகதி மருத்துவமனை

சித்தாப்புதூர், கோவை

தன்னை நம்பி வருபவர்களின் தேவையை அறிந்து, தேவைக்கு அதிகமான செயல்களைப் புகுத்தி, எல்லோரிடமும் புன்னகைத்த மலர் முகத்தோடு பழகும் மருத்துவர்.

முதலில் விழிப்புணர்வு, அன்பான பேச்சு, அடுத்தே சிகிச்சை என்று மாறுபட்ட சிந்தனையுடைய நல்ல மனிதர்.

மருத்துவர் என்பவர் தன் வாழ்நாளில் ஒரு கல்வி கற்கும் மாணவனைப் போல தினந்தினம் ஏதேனும் ஒன்றைப் புதிது புதிதாகக் கற்று கொண்டே இருக்க வேண்டும் என்று பல சாதனைகள் புரிந்திருந்தாலும் எவ்வித ஆடம்பரமும் இல்லாமல் வாழ்ந்து வருபவர்.

என்னை மருத்துவராக்கிய நாட்டுக்கே தன்னுடைய தேவையும் சேவையும் இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணி வாய்ப்புகள் பல வந்தும் தான் பிறந்த கோவைப் பகுதிக்கு தன்னுடைய  மருத்துவ சேவையைப் புரிந்து வருபவர்.

இத்தகு பல சிறப்புகளைத் தன்னகத்தே கொண்டிருக்கும் பிரகதி மருத்துவமனையின் நிறுவனர் மற்றும் எலும்பு மூட்டு அறுவை சிகிச்சை நிபுணருமான டாக்டர் பாலசுப்ரமணியம் அவர்களின் நேர்முகம் இனி நம்மோடு.

கே. உங்களின் இளமைக்காலம், கல்லூரிக் காலம் பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

கொங்கு மண்டலத்தின் தலைமை இடமாகத் திகழும் கோவை மாவட்டம்  சோமனுருக்கு அருகிலுள்ள சாமளாபுரம் என்னும் சிற்றூரில் பிறந்தேன். விவசாயம் பின்னணியைக் கொண்ட குடும்பம். எங்கள் ஊரில் எங்களுக்குச் சொந்தமான நிலத்தில் என் பெற்றோர் விவசாயம் பார்த்து வந்தார்கள்.

எல்லாப் பள்ளியிலும் ஆசிரியர் கேட்பதைப் போல என்னுடைய பள்ளியிலும் கேட்டார்கள் உன்னுடைய எதிர்காலத்தில் என்னவாக போகிறாய் என்று, அப்போது என் மனதில் எழுந்த உதயம் தான் இந்த மருத்துவர் என்னும் கனவு.

டாக்டர் அப்துல்கலாம் அவர்கள் சொன்னது போல தூக்கத்தில் வருவதல்ல கனவு, எது உன்னை தூங்கவிடாமல் செய்கிறதோ அது தான் உன்னுடைய கனவு இலட்சியம் என்பதெல்லாம்.

அதுபோல என்னுடைய மருத்துவர் கனவும் நனவானது கோவை அரசு மருத்துவ கல்லூரியில் மருத்துவர் படிப்பதற்கான இடம் கிடைத்தது. இங்கு தான் எம்.பி.பி.எஸ் படித்தேன். அதன் பிறகு பெங்களூரில் எம். எஸ் (M.S) முடித்தேன். எம். எஸ் முடித்தவுடன் இங்கிலாந்தில் எலும்பு மூட்டு சம்மந்தமான படிப்பு மற்றும் பயிற்சியை 10 ஆண்டுகள் அங்கேயே தங்கி என்னுடைய கனவை நனவாக்கிக் கொண்டேன். FRCS பட்டத்தை எடின்பவோ கல்லூரியில் பெற்றேன். இங்கிலாந்தில் எலும்பு மூட்டு சிகிச்சைக்குப் பெயர் பெற்ற ஆஸ்வெஸ்ட்ரி மற்றும் பர்மிங்காம் மருத்துவமனையில் பணியாற்றினேன்.

கே: இங்கிலாந்தில் மருத்துவராக இருந்த நீங்கள் தமிழ்நாட்டிற்கு எப்போது வந்தீர்கள்?

10 ஆண்டுகளாக எலும்பு மூட்டு அறுவை சிகிச்சைச் சார்ந்த அத்துனை பயிற்ச்சிகளையும் முறையாகக் கற்று அங்கேயே ஒரு மருத்துவமனையில் மருத்துவராகவும் பணியாற்றினேன். இனி என்னுடைய சேவை என் நாட்டு மக்களுக்கு மட்டுமே தேவையாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்து தான் சொந்த ஊருக்கே வந்தேன்.

வந்தவுடன் கோவையில் புகழ்பெற்ற மருத்துவமனைகளில் ஒன்றாகத் திகழும் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணா மருத்துவமனையில் சேர்ந்தேன். நான் வெளிநாடுகளில் கற்றும் பெற்றதும் இந்த மருத்துவமனையில் முழுமையாக செய்தேன். 15 ஆண்டுகள் என்னுடைய மருத்துவர் பணியை முழுவதுமாக செய்த மன நிம்மதி எனக்குள் இருக்கிறது.

கே: ஒரு மருத்துவமனையில் மருத்துவராய் வேலைபார்த்ததற்கும் தனியாய் ஒரு மருத்துவமனையை நிர்வகிப்பதற்கும் உள்ள மாறுதல்கள் என்னென்ன?

வேலை செய்வதாக இருந்தாலும், ஒரு தனி மருத்துவமனையை நிர்வகிப்பதாக இருந்தாலும் அவருக்கு ஒரே பெயர் தான். அது தான் மருத்துவர் என்னும் பெயர்.

நான் மருத்துவர் என்னும் மகத்துவத்தை உணர்ந்தவன், நேசித்தவன், இன்றும் நேசித்துக் கொண்டே இருப்பவன் என்ற முறையில் எங்கு வேலை செய்தாலும் அதில் ஒரு உண்மைத்தன்மை இருத்தல் வேண்டும்.

ஒரு மருத்துவமனையில் வேலை செய்யும் பொழுது அந்த மருத்துவமனையின் சட்டத்திட்டங்கள், வரையறைகள் இருக்கும் அதை நாம் பின்பற்றி தான் ஆக வேண்டும்.

ஆனால் சொந்தமாக ஒரு மருத்துவனையைத் தொடங்கினால் இலவசமாகக் கூட சிகிச்சை செய்து கொள்ள முடியும், எங்கள் மருத்துவமனை தொடங்கிய இந்த 2 ஆண்டுகளில் நிறையப் பேருக்கு இலவச சிகிச்சை செய்துள்ளேன். இது தான் வேறுபாடு வேறு எதுவுமில்லை.

கே: உங்கள் மருத்துவர் வாழ்வில்  நீங்கள் எதிர்கொண்ட சிகிக்சையில் உங்களால் மறக்க முடியாத சிகிச்சை எது?

ஒரு மருத்துவருக்கு தன் வாழ்நாளில் ஒவ்வொரு சிகிச்சையும் ஒரு மறக்க முடியாத நிகழ்வு தான். அதிலும் குறிப்பிட்டு சொல்ல வேண்டுமென்றால் சில நிகழ்வுகள் மற்றும் என் கண் முன்னே தோன்றும்.

என்னிடம் அமெரிக்கா, கனடா, ஆஸ்திரேலியா, நியூசிலாந்து, இங்கிலாந்து, மலேசியா, பிரான்ஸ், ஜெர்மனி இன்னும் பல வெளிநாட்டிலிருந்து வந்து மூட்டு மாற்று  அறுவை சிகிச்சை செய்துள்ளனர்.

இதுவரை 100 க்கும் மேற்பட்ட வெளிநாட்டினர்கள் என்னிடம் சிகிச்சை பெற்றுயிருக்கிறார்கள்.

பணம் படைத்தர்களும், பெரிய அதிகாரிகளும் சிகிச்சைகாக வெளிநாடு செல்வதை தான் நாம் பார்த்திருப்போம். ஆனால் சற்று மாறுதலாக என்னிடம் நிறைய பேர் வெளிநாட்டிலிருந்து வருவது என்னால் மறக்கமுடியாத நிகழ்வாக இருக்கிறது.

இந்த இதழை மேலும்

புதியதோர் பாதையை உருவாக்கு புகழும் வெற்றியும் உனதாக்கு

முனைவர் வே. புகழேந்தி

வேளாண் பொருளாதார நிபுணர்

மேலாண்மை இயக்குநர், அக்ஷயா மருத்துவமனை,வடவள்ளி

அறங்காவலர், நொய்யல் பப்ளிக் ஸ்கூல், கிணத்துக்கடவு

கோவை

வெற்றி பெறுவதற்கான அனைத்து அம்சங்களையும் தேவையான உத்வேகத்தையும் தரக்கூடியது என்னவென்றால் முயற்சி என்னும் ஒன்றைச் சொல் தான். இந்த குணத்தைச் சிறப்பாகப் பெற்று இன்று பொருளாதார உலகில் தனக்கென்று ஒரு இடம் பிடித்து ஒரு சாதனையாளராக வலம் வந்து கொண்டிருப்பவர்.

தூய்மை, பொறுமை, விடாமுயற்சி ஆகிய மூன்றும் தான் வெற்றிக்குத் தேவையானது என்பார் விவேகானந்தர். அவர் கூற்றை தன் வாழ்நாளில் மெய்பித்து வருபவர்.

வாழ்க்கையில் எல்லாம் இன்பமாகவே அமையாது, அதே போல் துன்பமாகவும் அமையாது இரண்டும் கலந்தது தான் வாழ்க்கை. அவ்வாறு தன் வாழ்நாளில் பல இன்ப துன்பங்கள் எதிர் கொண்டு சாதித்து வரும் பொருளாதார வல்லுநர்.

திறமையைக் காட்ட வேண்டிய இடத்தில் தன் தகுதியைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பது போல் தன்னுடைய திறமையால் இன்று தரணியெங்கும் தன் பெயரை நிலை நிறுத்தி வரும் வேளாண் பொருளாதார நிபுணர், உலக வங்கி மற்றும் பன்னாட்டு நிறுவன ஆலோசகராகவும், அக்ஷயா மருத்துவமனையின் மேலாண்மை இயக்குநராகவும், நொய்யல் பப்ளிக் ஸ்கூலின் அறங்காவலர் என பல பொறுப்புக்களை தன் வசம் கொண்டு பன்முகத் திறமையாளராகவும் நல்ல பண்பாளராகவும் இருந்து வரும் முனைவர் வே. புகழேந்தி அவர்களை நேர்முகம் கண்டதிலிருந்து இனி…

கே. உங்களைப் பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

அப்போது திருச்சி மாவட்டம் தற்போது பெரம்பலூர் மாவட்டத்திலுள்ள குரும்பலூர் என்னும் கிராமம். பார்ப்பதற்கு மிகவும் எளிமையாகவும் அழகாகவும் தென்படும். விவசாயப் பின்னணியில் உடைய குடும்பம். எங்கள் குடும்பத்தைப் பற்றி அனைவரும் அறிந்து வைத்திருப்பர், காரணம் என் தந்தை புலவர் ப. வேணுகோபாலணார்  தமிழாசிரியர். அனைவரிடமும் அன்பாகப் பழகும் அரிதான குணம்  கொண்டவர். அதுமட்டுமின்றி விவசாயத்தில் அதிக பற்று கொண்டவர். ஆசிரியர் பணியும் பார்த்துக் கொண்டு விவசாயத்தையும் நேசித்து வந்தார்.  . அம்மா. திருமதி. சீத்தாலட்சுமி இல்லத்தரசி. என்னுடன் பிறந்தவர்கள் மூன்று பேர் தங்கை திருமதி மணிமேகலை, தம்பிகள் திரு இளங்கோ, மற்றும் திருமாவளவன். அனைவரின் பெயரும் நல்ல தமிழ்ப்பெயரில் அமைந்திருக்கும்.

நான் படித்தது என்று பார்த்தால் எங்கள் ஊரிலுள்ள அரசுப்பள்ளியல் தான். நன்றாகப் படிக்கும் மாணவன் என்று என்னைப் பற்றி ஆசிரியர்கள் சொல்வதைக் கேட்டிருக்கிறேன். என்னுடைய தந்தை ஆசிரியர் என்றாலும் வீட்டில் எவ்வித கண்டிப்பும் இருக்காது. இதனால் நன்றாகப் படிக்கும் குணம் இயற்கையிலேயே வந்து விட்டது. இதற்கு கடவுளுக்குத் தான் நன்றி சொல்ல வேண்டும். பள்ளிப்படிப்பை அதிக மதிப் பெண்ணில் தேர்வானேன். அதன் பிறகு பி.எஸ்.சி வேளாண்படிப்பை அண்ணாமலை பல்கலைக்கழகத்தில் பயின்றேன். பிறகு எம். எஸ்.சி மற்றும் முனைவர் பட்டப் படிப்பை கோவை வேளாண்பல்கலைக்கழகத்தில் பயின்றேன். இது தான் என்னுடைய கல்வி பின்புலம்.

கே. உங்களின் ஆசிரியர் பணியைப் பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

முனைவர் பட்டப் படிப்பை முடித்தவுடன் வேளாண் பல்கலைக்கழத்திலேயே 6 ஆண்டுகள் வேளாண் பொருளாதாரவியல் துறையில் உதவிப்  பேராசிரியராகப் பணியில் சேர்ந்தேன். இது தான் என்னுடைய முதல் ஆசிரியர் பணி. இன்னும் என் மனதில் நீங்காத ஒரு ரீங்காரமாய் கேட்டுக் கொண்டேயிருக்கிறது.  ஒவ்வொரு இடத்திலும் பணியாற்றும் பொழுதும் என்னுடைய முழு உழைப்பையும் கொடுத்து என்னால் முடிந்த அளவுக்கு மாணவர்களுக்கு நல்ல ஒரு வழிகாட்டியாக இருந்திருக்கிறேன் என்பது இரட்டிப்பு மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது. கூடுதல் சிறப்பு என்னவென்றால் மற்றவர்களுக்கு எளிதாக கிடைக்காத வாய்ப்பு எனக்கு கிடைத்தது. அது என்ன வென்றால், ஆசிரியர் பணியிலிருந்து வங்கிப்பணிக்குச் சென்று 30 ஆண்டுகளுக்கு பின்னர் ஆசிரியராகப் பணி செய்யும் வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்தது. 4 ஆண்டு காலம் ஆசிரியராகப் பணியில் இருந்து வந்தேன்.

கே. ஆசிரியர் பணியிலிருந்து வங்கித்துறைக்குள் வந்தது குறித்துச் சொல்லுங்கள்?

ஆசிரியர் பணியிலிருந்து வங்கித்துறைக்குள் பணி இடமாற்றம் பெற்று நபார்டு (சஅஆஅதஈ) வங்கியில் 30 ஆண்டுகள் இந்தியாவில் பல மாநிலங்களில் பணிபுரிந்தேன். இப்பணியில் சேர்ந்தவுடன் கிராமப்புறத்தில் உள்ள சுயத்தொழில் செய்பவர்களுக்கு பயன் பெறக்கூடிய வகையில் நல்ல வளர்ச்சியைக் கொடுக்க  வேண்டும் என்பது மட்டும் முதன்மை நோக்கமாக இருந்தது.

ஆரம்பத்தில் கிராமப்புற பகுதியில் சுயத் தொழில் புரிபவர்களுக்கு கடன் உதவி அவ்வளவாக கிடைக்க பெறாது என்ற கருத்து நிலவி வந்தது. இதை மாற்ற வேண்டும் என்று உறுதியெடுத்து சுயத் தொழில் புரிய நினைக்கும் அனைவருக்கும் குறுகிய கடன் உதவி வாங்கிகொடுத்து வழிவகைச் செய்தது என் வாழ்நாளில் மறக்க முடியாது ஒன்று.

முதலில் பெங்களூரில் சுய உதவிக்குழு என்ற அமைப்புக்கு அடித்தளம் போட்டது நான் தான் என்பதைப் பெருமையாகச் சொல்லிக் கொள்கிறேன். என்னுடைய ஆய்வு முழுவதும் குறு தொழில் நிறுவனங்களின் வளர்ச்சி சார்ந்ததாகவே இருந்தது.

கே. இந்த அமைப்பின் மூலம் சுய உதவிக்குழு பெரும் நன்மைகள் என்ன?

நான் எதைச் செய்தாலும் ஏழை எளிய மக்களுக்கு நன்மைத் தரும் வகையில் இருக்க வேண்டும். அவ்வாறு நன்மை ஏற்பட்டால் அவர்களின் வாழ்க்கைத் தரம் தானாக உயர்ந்து விடும்  என்பது மட்டும் நான் சிந்தித்தது.

நான் அமைப்பைத் தொடங்கும் பொழுது நான் நினைத்தது என்னவென்றால் மக்களுக்கு அவர்களின் மீதே ஒரு தன்னம்பிக்கை ஏற்பட வேண்டும். கைத்தொழில் ஒன்றைக் கற்றுக் கொள், கவலை உனக்கில்லை ஒற்றுக்கொள் என்று சொல்வார்கள் அந்த வாக்கின் படி ஆர்வமுள்ள அனைவருக்கும் சிறிய நிதி உதவி கொடுத்து அவர்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை மறுமலர்ச்சி அடைய வைக்க வேண்டும் என்பது தான்.

சுய உதவிக்குழு மூலம் பல பொருட்கள் தயாரித்து விற்பனை செய்யப்பட்டு வருகிறார்கள். உதவிக்குழுவில் ஆண்களை விட பெண்களே அதிக அளவில் வேலை செய்து வருகிறார்கள்.

பெண்களின் வளர்ச்சி தான் குடும்பத்தின் வளர்ச்சி. குடும்பத்தின் வளர்ச்சி தான் நாட்டின் வளர்ச்சி. இப்படி நிறைய நன்மைகள் இருக்கிறது என்பதை உணர்ந்து தான் இத்திட்டத்தை பெரிய அளவிற்குக் கொண்டு வர வேண்டும் என்ற ஆர்வம் வந்தது.

கே. 2020 நாடு வளர்ச்சி அடைந்து விடும் என்று அப்துல்கலாம் அவர்கள் சொல்லியிருந்தார் தற்போது சில பொருளாதார மாற்றம்  நடைபெற்று வருகிறது. அது பற்றி உங்களின் கருத்து?

வளரும் நாடுகளில் இந்தியாவும் ஒன்று. அனைத்து துறைகளிலும் நாடு தற்போது வளர்ந்து  கொண்டு தான் இருக்கிறது. மற்ற உலக நாடுகளே போற்றும் வகையில் பல அதிரடித் திட்டங்கள், கண்டுபிடிப்புகள் என வளர்ந்த நாடுகளுக்கு இணையாக நாமும் செயல் படுத்திக் கொண்டு தான் வருகிறோம்.

சரியாக 2020 யில் நாடு வளர்ச்சி பெறும் என்பதை நான் ஏற்றுக் கொள்ள வில்லை. அதற்கான மாற்றங்கள் நடந்து கொண்டு தான் இருக்கிறது. அதற்கு இன்னும் சில ஆண்டுகள் கூட ஆகலாம். அதன் பிறகு நாமும் வளர்ந்த நாடுகள் பட்டியலில் இடம் பெற்று விடலாம் என்ற நம்பிக்கை இருக்கிறது.

கே.  ஒரு சாதாரண குடும்பத்தில் பிறந்து இன்று பல நாடுகள் சென்று பணியாற்றி இருக்கிறீர்கள் இந்த வளர்ச்சியைப் பற்றி நீங்கள் நினைப்பது?

நிச்சயம், இது ஒரு பெரிய அங்கீகாரமாக தான் நினைக்கிறேன். நடுத்தரக் குடும்பத்தில் பிறந்தவன் நான் என்ற வகையில் என்னுடைய வாழ்க்கை சிறப்பானது. நான் எந்த வேலையைச் செய்தாலும் நன்கு யோசித்து திட்டமிட்டு தான் செய்வேன். அது மட்டுமின்றி புரிந்து கொள்ளும் தன்மை எனக்கு அதிகம். எங்கு எது தேவை என்பதைப் புரிந்து கொண்டு அதற்கு ஏற்றார் போல் என்னை மாற்றிக் கொள்வேன்.

உலகத்திலுள்ள அனைத்து நாடுகளுக்கும் சென்று கல்வி ஆலோசகராகப் பணியாற்றி இருக்கிறேன். நான் எந்த நாட்டிற்குச் சென்றாலும் அந்த நாட்டின் பழக்க வழக்கத்திற்கு என்னை இணைத்து கொள்வேன். அதுமட்டுமின்றி என்னால் எதையும் சாதிக்க முடியும் என்ற உத்வேகம், தன்னம்பிக்கையை நான் ஒரு போதும் இழந்ததில்லை.

என்னை எங்கும் நான் அடையாளப்படுத்திக் கொள்ள ஆசைப்பட்டது கிடையாது. நாம் எங்கு பிறக்கிறோம், எங்கு வாழ்கிறோம் என்பது முக்கியமல்ல என்ன சாதிக்க இருக்கிறோம் என்பது தான் முக்கியம். இதை முறையாக கடைபிடித்து வந்தாலே சாதிப்பு நமக்கு சாதகமாகி விடும்.

இந்த இதழை மேலும்

துவளாமல் உறுதி எடு… துணிந்து சிகரம் தொடு…

Dr J. ராஜேந்திரன்,

சேர்மன், JRD Realtors  Pvt.Ltd  

கோவைப்புதூர்,         

கோயமுத்தூர்.

  • தாழ்ந்து வேலை செய்வதால் தாழ்ந்தவர் ஆக முடியாது. உயர்ந்து வேலை செய்வதால் உயர்ந்தவராக முடியாது. எந்த வேலையைச் செய்கிறோம் என்பதைக் காட்டிலும் எப்படி வேலையைச் செய்கிறோம் என்பதில் தான் வெற்றியின் வீரியம் அடங்கியுள்ளது என்பதை நன்குணர்ந்து அதற்கு ஏற்றார்போல் வாழ்ந்து வருபவர்.
  • புதுமையும், கடமையும் இருகண்களாகக் கொண்டு, தான் செய்துவரும் தொழிலில் செயல்திறன் மிக்கவராக விளங்குபவர்.
  • உழைப்பே உயர்வு தரும், உழைப்பே உன்னதம் தரும், உழைப்பே சாதனையைத் தரும் என்று உழைப்பை மட்டுமே தாரக மந்திரமாகக் கொண்டு வாழ்க்கையில் அனுதினமும் எதிர்நீச்சல் போட்டு வருபவர்.
  • படித்தது குறைவு என்றாலும், இவர் அறிந்தது அதிகம். தம் வாழ்நாளில் எதிர்கொண்ட அனுபவத்தில் எவ்வித குறையுமின்றி, தனக்கென்று தனி பாதையை உருவாக்கி தடம் மாறாமல் தரணியை வென்று வருபவர்.
  • தன்னை நம்பி வருவர்களின் நம்பிக்கையை எள்ளவும் சிதைக்காமல், எண்ணியதை எண்ணியவாறு தருவதில் தலை சிறந்தவர்.

இப்படி, எண்ணற்ற பண்புகளைக் கொண்டு கட்டுமானத்துறையில் தனித்துவம் படைத்து வரும் JRD Realtors Pvt.Ltd நிறுவனத்தின் சேர்மன் அனைவராலும் JRD என்று அழைக்கப்படும் Dr J. ராஜேந்திரன் அவர்களின் நேர்முகத்திலிருந்து இனி…

கே: உங்களின் இளமைக்காலம், படித்தது, வளர்ந்தது பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

கற்கோயில்கள் நிறைந்த கல்வி மாவட்டமான நாமக்கல் மாவட்டத்தில் பிறந்தேன். பெற்றோர் ஜெயகோபால் – சரஸ்வதி தம்பதியினருக்கு மகனாகப் பிறந்தேன். அன்றாடம் வறுமையைப் பங்கீட்டு வாழும் குடும்பம். என் அப்பா இந்த கிராமத்தில் ஒரு சின்ன மளிகைக்கடை ஒன்றை நடத்தி வந்தார். கடை சின்னதாக இருந்தாலும், எங்கள் ஊரில் தரமான கடை என்று பெயரெடுத்திருந்தது. இதற்கு காரணம் என் அப்பாவின் நேர்மையும் உழைப்பும் ஆகும். எதை செய்தாலும் அதில் தரம் இருக்கிறதா என்று பல முறை ஆராய்ந்து அதற்கு பின்னரே அதை மக்களுக்கு கொடுப்பார்.

என் தந்தை நினைத்தது எல்லாம்  என்னை ஒரு நல்ல நிலைமைக்கு கொண்டு வர வேண்டும் என்பதாகவே இருந்தது. அது அரசு பணியோ, தனியார் பணியோ, அல்லது சொந்த தொழிலோ கஷ்டப்படும் வாழ்க்கையை அனுபவிக்கமால் இருக்க வேண்டும் என்பது மட்டுமே அவரின் நோக்காக இருந்தது. பள்ளிப்படிக்கும் வயது வருவதற்கு முன்பே என் தந்தையோடு பல நாட்கள் கடையில் இருந்திருக்கிறேன் அவர் மற்றவர்களுக்குக் கொடுக்கும் அணுகுமுறையைப் பார்க்கும் போது எனக்கே வியப்பாக இருக்கும் அந்தளவிற்கு அனைவரிடமும் நெருங்கி பழகுவார். எனக்கும் பள்ளி வயது வந்தது இதனால், கிராமத்திலிருந்த அரசுப்பள்ளியில் என்னைச் சேர்த்தார்கள். தினமும் சென்ற கால் தீடிரென்று நிற்காது இதனால் தினமும் படிப்போடு கடையையும் நான் கவனித்து வந்தேன். கடை என் மனதில் நின்ற அளவுக்கு கல்வி நிற்கவில்லை. இதனால், எட்டாம் வகுப்போடு எனது கல்விப்பயணம் நின்றது.

கடையில் நான் வேலை செய்யும் ஆர்வத்தை என் தந்தை நன்கு புரிந்து கொண்டார்.  இதனால், முழுநேர பணியாகவே கடையைப் பார்த்து வந்தேன். எனது தந்தையின் அத்துனை நற்குணங்களையும் எனது வாழ்க்கையோடு பொருத்திப் பார்க்கத் தொடங்கினேன். இளம் பருவத்தில் பதியும் நற்குணம் தான் எதிர்கால வாழ்வின் அச்சாணி என்று சொல்வார்கள். அப்படி தினந்தினமும் என்னை நான் சீர்படுத்திக் கொண்டேன். வாழ்க்கையின் நகர்வு நத்தைப் போல் நகராமல் நதியைப் போல வேகமாகவே ஓடியது.

கே: சொந்த ஊரில் மளிகைக் கடையை நடத்தி வந்த நீங்கள், கோவைக்கு வந்தது குறித்து சொல்லுங்கள்?

நாட்கள் ஓடின. காலச்சக்கரம் இன்பம் துன்பங்களையும், மேடு பள்ளங்களையும் கடந்து ஓடின.  1989 ம் ஆண்டு எனக்குத் திருமணம் நடந்தது. மனைவி ஆஷா ராஜா டி. பார்ம் படித்தவர். நானும் கடையைப் பார்த்துக் கொண்டு அவருக்கும் ஒரு மெடிக்கல் கடையை வைத்துக் கொடுத்தேன். ஆனால், தொடங்கிய சில மாதத்தில் கடை பெரும் நஷ்டத்தை சந்தித்தது.

இதனால் பெரும் மனசங்கடத்திற்கு ஆளாயினோம். மெடிக்கல் கடைக்கு நிறைய கடன் வாங்கியிருந்தேன். இதனால், மிகவும் சிரமம் அடைந்தேன். இனியும், இங்கேயே இருந்தால் கடன் என் கனவைத் தகர்த்து விடும் என்பதால் நாமக்கல்லில் இருந்து கோவைக்கு குடிபெயர்ந்தோம்.

என் தாயார் மிகுந்த கடவுள் பக்தி உடையவர். ஜாதகம், ஜோதிடம் போன்றவற்றிற்கு மிகுந்த முக்கியத்துவம் கொடுப்பவர். இதனால், அடிக்கடி என்னிடம் ஒரு வார்த்தைச் சொல்லிக் கொண்டேயிருப்பார்.  நீ  எங்கு செல்ல வேண்டும் என்றாலும் காவிரி ஆற்றைக் கடந்து செல், நீ வென்று விடுவாய் என்பதுதான் அந்த வார்த்தை. இதனால், கோவைக்கு செல்லலாம் என்று முடிவெடுத்தேன்.

கோவைக்கு வந்த உடன் அனைத்துமே புதியதாகவே இருந்தது. இடம் புதுமை, மக்கள் புதுமை இப்படி கண்ணில் பட்டதெல்லாம் வித்தியாசமாக இருந்தது. எங்கு வேலைத் தேடுவது, என்ன வேலைத் தேடுவது என்று எனக்குள்ளே பல கேள்விகளைக் கேட்டுக் கொண்டு இரவு முழுவமும் தூங்காமல் கண்விழித்து யோசித்துக் கொண்டேயிருந்தேன். அப்போது  என்னுடைய உறவினர் ஒருவர் இங்கு வசித்து வருகிறார் என்பதை அறிந்து கொண்டு அவரையும் சந்தித்தேன். அவர் ஒரு ஹோட்டலில் உதவியாளர் பணி இருக்கிறது அங்கு சென்று பாருங்கள் என்று சொல்லி அனுப்பி வைத்தார். எந்த வேலையாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை மற்றவர்களிடம் கையேந்தும் வேலை மட்டும் செய்ய கூடாது என்று எண்ணி அடுத்த நாளே ஹோட்டலுக்கு வேலைக்கு சென்றேன். பகல் முழுவதும் வேலை செய்து கொண்டேயிருந்ததால் இரவு எங்கே தங்க போகிறோம்  என்று கூட நினைக்கவில்லை. அதன் பிறகு நண்பரின் உதவியால் கோவைப்புதூர் பகுதியில், குறைந்த வாடகையில் வீடு கிடைத்தது. ஆரம்பத்தில் வருமானம் குறைவாகக் கிடைத்ததால் வாடகை, உணவு இதற்கே சரியாக இருந்தது. எவ்வித கையிருப்பும் இல்லாமல் இப்படியே ஆறுமாதம் சென்றது.

கே: கட்டுமானத்துறைக்குள் வந்தது குறித்துச் சொல்லுங்கள்?

தினமும் 15 ரூபாய் சம்பாத்தியத்தில் தான் என் குடும்பம் நகர்ந்தது. நான் தினமும் வேலையை முடித்து இரவு நேரத்தில் பேருந்தில் தான் பயணம் செய்வேன். அவ்வாறு பயணம் செல்லும் போது, சில அறிமுகமில்லாத நபர்கள் நீங்கள் எங்கிருந்து வருகிறீர்கள்? உங்களுக்குத் தெரிந்த இடத்தில் ஏதாவது வீடு இருந்தால் சொல்லுங்கள் என்று கேட்பார்கள். அவ்வாறு இருந்தால் சொல்லுங்கள், உங்களுக்கு கமிஷன் கொடுக்கிறோம் என்று சொன்னார்கள். வறுமையின் பிடிப்பில்  இருந்ததால் இந்த வேலை எனக்கு கைக் கொடுக்கும் என்று நம்பினேன். அதற்காக என்னை நன்கு தயார்படுத்திக் கொண்டேன். இந்த வேலையில் இரண்டை சரியாகக் கடைபிடிக்க வேண்டும் அதில் நேர்மையும், நம்பகத்தன்மையும் இருந்தால் இதில் சாதிக்க முடியும் என்பதை என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. எந்த ஒரு வேலை செய்தாலும் மக்கள் உடனுக்குடனே நம்மை ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார்கள் எல்லா வாடிக்கையாளரும் ஒரே மாதிரியாக இருப்பதில்லை. நிறையை எப்படி சொல்வார்களோ, அது போலவே குறையையும் சொல்வார்கள். அந்த குறையை மட்டும் அறிந்து நிவர்த்தி செய்தால் நிச்சயம் வெல்லலாம்.

நான் இந்தத் தொழிலில் ஈடுபடுவதற்கு முன் பல முறை யோசித்து தான் முடிவெடுத்தேன். எதையும் ஆழம் தெரியாமல் காலை விட நான் ஒருபோதும் விரும்பியதில்லை. பல வாடிக்கையாளர்களைப் பார்த்துவிட்டதால் இந்த கட்டுமானதுறையில் மக்களின் எண்ணம் என்னவாக இருக்கிறது என்பதையும் அறிந்து கொள்ள முடிந்தது. இப்படி ஒவ்வொரு நாளும் மண்ணிலிருந்து முளைக்க விதை எவ்வளவு முயற்சி எடுக்குமோ அந்த அளவிற்கு கடும் உழைப்பைக் கொண்டு உருவானவன் தான் நான்.

இந்த இதழை மேலும்

மருத்துவத்தில் மகத்துவம் மகப்பேறில் தனித்துவம்

டாக்டர் சவிதா அசோக் MBBS.,DGO.,ART(Fellow)

ஸ்ரீ சக்ரா மருத்துவமனை, சக்தி கருத்தரிப்பு மையம்

உடுமலைப்பேட்டை

எந்த ஒரு சாதனைக்கும் வயது தடை இல்லை, சிறிய வயதில் பெரிய துறையைத் தேர்தெடுத்து கொழுந்து விட்டு எரியும் தன்னம்பிக்கையோடு வெற்றி பெற வேண்டும் என உழைத்துக் கொண்டுயிருப்பவர்.

மேலை நாடுகளுக்கு இணையாக வளர்ந்து வரும் நகர்புற மருத்துவ வளர்ச்சிகளை சிறு கிராமமும் சென்றடைய வேண்டும் என உறுதியாய் உழைப்பவர்.

சேவை மனப்பான்மையோடு இனி எல்லா குழந்தையில்லா தம்பதியர்க்கும் குழந்தை பெற்று தர வேண்டும் என்ற குறிக்கோளில் பல திட்டத்தைச் செயல்படுத்தி அதன் மூலம் சாத்தியப்படுத்தி வருபவர்.

கால மாற்றத்திற்கு ஏற்ப உடுமலையில் பல நவீன மருத்துவ தொழில் நுட்பக் கருவிகளை நிறுவி அதற்கான பயிற்சிகளை மேற்கொண்டு மேலை நாடுகளைப் போல சிறந்த சிகிச்சை அளிப்பதில் முதன்மையாக விளங்குபவர்.

ஸ்ரீ சக்ரா மருத்துவமனையில் சக்தி கருத்தரிப்பு மையத்தின் தலைமை மருத்துவர் சவிதா அசோக் அவர்களின் நேர்முகம் இனி நம்மோடு…

கே : உங்களைப் பற்றி ?

தமிழ்நாட்டின் குட்டி ஜப்பான் என்ற புனைப்பெயருடன் அழைக்கப்படும் சிவகாசியில் வேளாண் குடும்பத்தில் திரு வெள்ளைச்சாமி திருமதி நிர்மலா தம்பதியருக்கு ஒரே மகளாகப்பிறந்தேன். சின்ன வயதிலிருந்தே நன்றாகப் படிக்கும் பழக்கம் எனக்கிருந்தது. இதனால் கல்வியில் சிறந்து விளங்கினேன். தொடக்கப்பள்ளி லயன்ஸ் மெட்ரிகுலேசன் பள்ளியிலும், மேல்நிலைப்பள்ளியை SNG பெண்கள் மேல்நிலைப்பள்ளியிலும் பயின்றேன். இந்தப்பள்ளியில் படிக்கும் போது தான் பத்தாம் வகுப்பில் பள்ளி அளவில் இரண்டாம் இடம் பிடித்தேன். அது போலவே பன்னிரெண்டாம் வகுப்பில் உயிரியல் மற்றும் இயற்பியல் ஆகிய பாடங்களில் பள்ளி அளவில் முதல் மதிப்பெண் பெற்று தங்கம் மற்றும் வெள்ளிப்பதக்கங்களையும் வாங்கினேன். இது இன்றும் என் மனதில் நீங்காத நினைவுகளாக இருக்கிறது.  படிக்கும் போதே வகுப்பில் ஆசிரியர்கள் எதிர்காலத்தில் நீங்கள் என்னவாக வருவீர்கள் என்று எல்லா மாணவ மாணவிகளிடமும் கேட்பார்கள்; அப்படிக் கேட்கும் போது நாம் எப்போதும் ஒரு மருத்துவராக தான் வரவேண்டும் என்று சொல்வேன். இந்த வார்த்தை வெறும் வார்த்தையாக வரவில்லை. என்னுடைய  ஆசையாகவும், ஆதங்கமாகவும் வந்தது என்று சொன்னால் அது மிகையாகாது.

ஆசை வெறும் வாய் வார்த்தையாக மட்டும் இருப்பதால் எவ்விதப் பயனும் இல்லை. ஓரு குறிக்கோளை அடைய வேண்டும் என்றால் அதற்கு நிறைய முயற்சிகளும் பயிற்சிகளும் அதிகளவில் எடுக்க வேண்டும். இதனால் தினந்தினம் என்னை நன்றாகத் தயார்படுத்திக் கொண்டேன். பள்ளி அளவில் நல்ல மதிப்பெண் எடுத்து தேர்வும் பெற்றேன். நல்ல மதிப்பெண் எடுத்ததால் மருத்துவத்துறையைத் தேர்ந்தெடுத்தேன். என்னுடைய கல்லூரிப்படிப்பை  புதுச்சேரி AVMC கல்லூரியில் முடிந்தேன். என்னுடைய முதுகலை மருத்துவப்படிப்பை பி.எஸ்.ஜி கல்லூரியில் முடித்தேன். அதே சமயத்தில் டெஸ்ட் டியூப் பேபி சம்மந்தமான படிப்பை இந்தியாவிலேயே சிறந்த 10 மருத்துவக்கல்லூரிகளில் ஒன்றான NADKARNI 21 ST CENTURY HOSPITAL & TEST TUBE BABY CENTER யில் பயின்றேன். பயிலும் போதே நிறைய கருத்தரங்குகள், கட்டுரைகள் போன்றவற்றை எழுதியும், கலந்தும் வந்தேன்.

கே : நீங்கள் மருத்துவத் துறையைத் தேர்ந்தெடுத்தது குறித்து?

விவசாயத்தை பரம்பரையாக பின்பற்றி வரும் எங்கள் குடும்பத்தில் நான் தான் முதல் தலைமுறை மருத்துவர். எல்லா பெற்றோர்களும் எண்ணுவதுபோல், என் பெற்றோரும்   என்னை ஒரு மருத்துவராக்கிப் பார்க்க வேண்டும் என்றே ஆசைப்பட்டார்கள். பொதுவாக மருத்துவர் என்பவர்கள் கடவுளுக்கு நிகராகப் பார்க்கப்படுவார்கள். மருத்துவத்துறை மகவும் சுவாரசியம் மிக்கது. மனித வாழ்வில் ஒவ்வொரு நகர்தலிலும் ஏதேனும் ஒரு விதத்தில் மருத்துவர்கள்  துணை நின்றிருப்பார்கள். நான் வெறும் பட்டத்திற்காக மட்டும் இந்த மருத்துவப் படிப்பைப் படிக்க வில்லை.  ஒரு பெரும் மாற்றத்திற்காகத் தான் தேர்ந்தெடுத்துப் படித்தேன்.

மருத்துவம் என்றாலே சேவை என்று சொல்வார்கள். இந்தசேவையை என் வாழ்நாள் முழுவதும் கொடுக்க வேண்டும் என்று நினைத்துத் தான் இந்தத் துறையையே நான் தேர்தெடுத்தேன்.

கே : மருத்துவத்துறையில் பலதுறைகள் இருக்கும் பொழுது கருத்தரித்தல் துறையைத் தேர்ந்தெடுத்ததுபற்றி?

எல்லாத் துறையும் போன்று, மருத்துவத்திலும் பலதுறைகள் உண்டு. ஆனால் என்னைப் பெரிதும் நேசிக்க வைத்தது  இந்தக் கருத்தரித்தல் துறையே.

ஒரு பெண்ணாய் நான் மிகவும் நேசித்தத் துறை இதுவாகும்.  திருமணம் ஆகி ஒரு பெண்ணுக்கு குழந்தைப் பேறு இல்லையென்றால் அந்தப் பெண்ணை இந்தச்சமுதாயத்தில் வார்த்தை சூட்டால் சுட்டெரித்து விடுவார்கள். எந்த தவறும் செய்யாத எத்தனையோ பெண்கள் இன்று பல சிரமத்தை அனுபவித்து வருகிறார்கள்.

குழந்தையின்மை காரணமாக பல பெண்கள் மிகுந்த மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகிறார்கள் என்று நாம் இன்றும் செய்தித்தாள் மற்றும் தொலைக்காட்சி போன்ற ஊடகங்களில் பார்க்கிறோம். நான் மருத்துவம் படித்ததே இந்தக்குறையைப் போக்கி நல்ல ஒரு சேவையை மக்களுக்குக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற உயரிய நோக்கத்தில் தான். இங்கு நிறைய மருத்துவமனைகளும் மருத்துவர்களும் உண்டு. அவரவர் ஏதேனும் ஒரு துறையில் வல்லுநர்களாக இருப்பார்கள். நாமும் அவர்களைப் போல வித்தியாசமான துறையைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்று நினைத்துப் படித்தது தான் இந்த கருத்தரித்தல் துறை. இது தாய்மையைப் போற்றும் ஒரு உன்னதமான துறை என்றால் அது மிகையாகாது.

கே: ஸ்ரீ சக்ரா மருத்துவமனையில் சக்தி கருத்தரிப்பு மையம் துவக்கப்பட்டது பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

உடுமலை, பொள்ளாச்சி போன்ற கொங்கு மண்டல பகுதியில் 150 க்கும் மேலான கிராமங்கள் உண்டு . இந்தக் கிராமங்கள் அனைத்திலும் நடுத்தர மக்கள் அதிகம் வசிக்கும் பகுதி என்பதால் நல்ல மருத்துவமனை இப்பகுதியில் இல்லை. சாதாரண பிரச்சனை என்றால் கூட பல மையில் தூரம் பயணம் செய்ய வேண்டியிருந்தது. இங்கு வாழும் மக்களின் சில மருத்துவத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய பல வருடங்களுக்கு முன் துவங்கப்பட்டது தான் ஸ்ரீ சக்ரா மருத்துவமனை.

சென்னை, மதுரை, கோவை, சேலம், திருச்சி போன்ற பெரு நகரங்களுக்கு இணையாக அனைத்து மருத்துவமும் ஒரே இடத்தில் கிடைக்கும் படி கொண்டு வர திட்டமிட்டோம். SCAN,X-RAY,ADVANCED LABORATORY,LAPAROSCOPY SURGERIES என அனைத்தையும் ஒரே நேரத்தில் அறிமுகம் செய்து வைத்தோம். எங்கள் மருத்துவமனை துவக்கப்பட்ட சில மாதங்களிலேயே எங்கள் மருத்துமனை சேவையைப் பாராட்டி ISO  தரச் சான்றிதழ் வழங்கப்பட்டது.

வயிறு அறுவை சிகிச்சைகள், புற்று நோய் அறுவை சிகிச்சைகள் லேப்ராஸ்கோபி அறுவை சிகிச்சையில் ஆர்தொரோ கோபி மூட்டு அறுவை சிகிச்சைகள்  என அனைத்து அறுவை சிகிச்சைகளும் உடுமலையில் முதல் முறையாக அறிமுகப்படுத்தி முதன்மையான மல்டி ஸ்பெசாலிட்டி மருத்துவமனையாகச் செயல்பட்டு வருகிறது.

கே : சக்தி கருத்தரிப்பு மையம் உருவானது பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

இது என்னுடைய நீண்ட நாள் கனவு என்றே சொல்லாம். அந்த அளவிற்கு ஈடுபாட்டுடன் தொடங்கப்பட்டது தான் இந்தக் கருத்தரிப்பு மையம். குழந்தையில்லா ஏழை தம்பதிகள் பயன் பெறும் வகையில் சக்தி கருத்தரிப்பு மையம் என்ற பெயரில் தமிழக அரசு அங்கீகாரத்துடன் தொடங்கப்பட்டோம்.

திருமணமான அனைவருக்கும் குழந்தைப் பேறு கிடைப்பதில்லை. தாய்மை அடைந்தால் மட்டுமே ஒரு பெண்ணை இந்தச் சமுதாயம் முழுமையடைந்த பெண்ணாகப் பார்க்கும். அப்படியிருக்கும் போது ஏதேனும் சில காரணங்களால் சில பெண்களுக்குத் தாய்மை என்ற குணமே இல்லாமல் போய்விடுகிறது. இவர்களின் மீது அக்கரைக் கொண்டு உருவானது தான் இந்தக் கருத்தரிப்பு மையம். வசதியில்லாத ஏழைப் பெண்களுக்கு இந்தத்திட்டம் போய்ச் சேர வேண்டும் என்பதுவே எங்களின் நோக்கமாக இருக்கிறது.

கே: சக்தி கருத்தரிப்பு மையத்தின் மூலம் செய்து வரும் சமூக சேவைகள் பற்ற?

இத்திட்டத்தின் மூலம்  பல சமூக நலத்திட்டங்களை மக்களுக்குச் செய்து வருகிறோம்.

இளம் பருவ பெண்களுக்கு ஆரோக்கியக் கருத்தரங்குகள் அரசு தனியார் பள்ளி, கல்லூரிகளில் அதன் வளாகத்திற்கேச் சென்று கருத்தரங்குகள் நடத்தி விழிப்புணர்வு கொடுத்து வருகிறோம்.

கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்கு இலவச யோகா, உடற்பயிற்சி போன்றவை எங்களது மருத்துவமனை கருத்தரங்கு அறையில் மாதம் ஒரு முறை நடத்தி வருகிறோம்.

இந்த இதழை மேலும்

உதவிக்கு கரம் நீட்டு உழைப்புக்கு வரும் பாராட்டு

திரு. டாக்டர் லெனின்பாபு

MBBS., MS (ORTHO)., FRCS(EDIN), MCH (ORTHO)(L.POOL)., FRCS (ORTHO)(EDIN)., PAEDIATRIC FELLOW (SHEFFIELD)

மூட்டு மாற்று அறுவை சிகிச்சை நிபுணர்

கோவை மெடிக்கல் சென்டர் மற்றும் மருத்துவனை

கோயமுத்தூர்

  • தூய்மை, நேர்மை, நாணயமிக்க ஒரு நல்ல மருத்துவர் மற்றும் மனித நேயமிக்க மனிதர்.
  • தான் பிறந்த கிராமத்தைத் தந்தெடுத்து பாலைவனமாக இருந்த பூமியை சோலைவனமாய் மாற்றியவர்.
  • பழக்கத்தில் வரும் பண்பை விட, பண்பால் வரும் பழக்கம் உயர்ந்தது என்ற கொள்கையுடன் வாழ்ந்து வருபவர்.
  • வாய்ப்புகள் பல வந்தும் வசதியை எதிர்பார்க்காமல்  தன்னை வளர்த்த நாட்டிலேதான் சேவை இருக்க வேண்டும் என்று ஒரு கொள்கையை வரையறுத்துக்கொண்டு பல மருத்துவ சேவைகளை செய்து வருபவர்.
  • தன்னிடம் வருபவர்களுக்கு முதலில் தன்னம்பிக்கைக் கொடுத்து நல்லதொரு விழிப்புணர்வைக்  கற்று தருபவர்.
  • தமிழகத்தில் விரல் விட்டு எண்ணகூடிய குழந்தைகள் மூட்டு மாற்று அறுவை மருத்துவரில் இவரும் ஒருவர்.
  • மருத்துவமே மகத்துவமே, மகத்துவமே நல்ல மனிதநேயம் என்ற வாக்கின்படி இன்று மருத்துவத்துறையில் கால்நூற்றாண்டாக கால்பதித்து மூட்டு மாற்று அறுவை சிகிச்சையில் முத்திரைப் பதித்து வரும் டாக்டர் லெனின்பாபு அவர்களை நேர்முகம் கண்டோம் அவரின் அனுபவ பகிர்வு இனி நம்மோடு.

கே. உங்களின் பிறப்பு மற்றும் இளமைக்காலம் பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

கோவைக்கு அருகில் உள்ள சிறுமுகைதான் எனது சொந்த ஊர். ஆனால் என்னுடைய பூர்வீகம் தாராபுரம் அருகில் உள்ள இல்லிலியம்பட்டி என்ற குக்கிராமம். எனது தந்தை திரு விநாயகம், தாய் திருமதி மோகனாம்பாள். 1960ல் சிறுமுகைக்கு அருகிலுள்ள விஸ்கோஸ்  தொழிற்சாலையில் பணிபுரிந்து வந்தார். மிக சராசரியான குடும்பம் எங்களுடையது. எனது தந்தை பணிபுரிந்த விஸ்கோஸ் நிறுவனம் நடத்திய S.I.V. மெட்ரிக் பள்ளியில் என் பள்ளிப்படிப்பு தொடங்கியது. நான் சிறுவயதிலிருந்தே வகுப்பில் முதல் மதிப்பெண் எடுக்கும் மாணவன். விளையாட்டிலும் முதல் மாணவனும் நானே. 12ம் வகுப்பில் திருப்பூர் மாவட்டத்திலேயே முதல் மாணவனாகத்  தங்கப்பதக்கம் வென்றேன். சாதாரணமான குடும்பத்தில் பிறந்த  அனைவரும் உயர்ந்த நிலையை அடைய வேண்டுமென்றால் படிப்புதான் அவர்கள் கையில் எடுக்கும் அற்புத ஆயுதம் என்று சொல்லிக்கொடுத்தவர் எனது தந்தை.

கே. நீங்கள் மருத்துவர் ஆகும் எண்ணம் எப்படி, தோன்றியது?

நான் 7ம் வகுப்பு படிக்கும் பொழுது ஒருநாள் விளையாடி கொண்டிருக்கும் அப்போது எதிர்பாராத விதமாக கீழே விழுந்து கையில் எலும்பில் அடிபட்டுவிட்டது. அப்போது எனது தந்தை மேட்டுப்பாளையத்தில் உள்ள மூசாகலீம் என்ற ஒரு முருத்துவரிடம் என்னை அழைத்துச் சென்றார். அவர் சிகிச்சை அளித்த முறை எனக்குப் பிடித்திருந்தது. மேலும், சிறுமுகையில் டாக்டர் பொன்னுராஜ் என்ற மருத்துவர் மீது அந்த ஊர்மக்கள் வைத்திருந்த மரியாதையும், அவர் பழகிய விதமும் என்னை மிகவும் கவர்ந்தது. நானும் அவர்களைப் போல் ஒரு சிறந்த மருத்துவராக வர வேண்டும் என்ற எண்ணம் தோன்றியது.

கே. மருத்துவக் கல்லூயில் நுழைந்து பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

நீ எதுவாக ஆக நினைக்கிறாயோ அதுவாகவே ஆகிறாய் என்று கீதை சொல்கிறது. அதைப்போல 12ம் அண்டு வகுப்பில் முதல் மதிப்பெண் பெற்றதால் மருத்துத்துறையில் சிறந்து விளங்கும் சென்னையிலுள்ள ஸ்டான்லி மருத்துவக்கல்லூரியில் மருத்துவம் பயிலும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.

எங்கள் குடும்பத்திலும் சரி, ஊரிலும் சரி உறவினர்கள் பல்வேறு துறைகளில் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தனர். ஆனால், நான்தான் எங்கள் குடும்பத்திலேயே முதல் மருத்துவ மாணவன். சாதாரண தொழிலாளியின் மகனான நான் மருத்துவம் படித்தேன் என்றால் அதற்கு மிகப்பெரிய காரணம் கல்விதான். மெரிட்டில் படித்ததால் எனக்கு ஆண்டிற்கு வெறும் ஐந்தாயிரம் ரூபாய்தான் செலவானது. ஸ்டான்லி மருத்துவக்கல்லூரி என்னை மிகச்சிறந்த மருத்துவனாக செதுக்கியது என்றே சொல்வேன்.

கே. நீங்கள் எலும்பு, மூட்டு அறுவை சிகிச்சைத் துறையைத் தேர்ந்தெடுத்தற்கான காரணம் என்ன?

மருத்துவத்தில் பல பிரிவுகள் உண்டு. அதிலும் பல அறுவை சிகிச்சை முறைகளும் உண்டு. ஸ்டான்லி மருத்துவக்கல்லூரியில் படிக்கும் போது டாக்டர் சி.டி. அழகப்பன் என்ற  மருத்துவர் ஆர்த்தோ துறையில் தலைவராக இருந்தார். அவர் பாடம் நடத்துவதிலும் அறுவை சிகிச்சை செய்வதிலும் கைதேர்ந்த நிபுணர். அவரின் அணுகுமுறை என்னை மிகவும் கவர்ந்தது. நாமும் இவரைப்போல் எலும்பு மூட்டு அறுவை சிகிச்சை நிபுணராக வர வேண்டும் என்று எண்ணினேன். அவரைப்பார்த்து வந்ததுதான் இந்த ஆர்வம். ஆர்வம் மட்டுமிருந்தால் போதாது, அதற்கு கடுமையாக உழைக்க வேண்டும். அதனால் என்னை நானே நன்றாகத் தயார்படுத்திக் கொண்டு கடுமையாக உழைத்தேன். அதன் பயனாய் அகில இந்திய மருத்துவ நுழைவுத் தேர்வில் சிறந்த மதிப்பெண் பெற்றதால் மத்தியபிரதேசத்திலுள்ள இந்தூர் மருத்துவக்கல்லூரியில் டாக்டர் தனேஜா அவர்களின் கீழ் படிக்கும் M.S. Ortho வாய்ப்பு கிடைத்தது.

டாக்டர் தனேஜா அவர்கள்தான் என் குரு. வேறு  மாநிலத்தில் நீங்கள் சிறந்து விளங்க வேண்டுமென்றால், அம்மாநிலத்தின் மொழியை முதலில் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். அந்த வகையில் இங்கு இந்தி முதன்மை மொழியாக இருந்தது.  இந்தியை மிகக்குறுகிய காலத்தில் கற்றுக் கொண்டு மிகச்சிறப்பாக செயல்பட்டேன். M.S. Ortho  -வில் டாக்டர். முக்கோ பாத்யாயா அவர்களின் பெயரில் தங்கப்பதக்கம் பெற்று Best Outgoing Student ஆக 1999ம் வருடம் தேர்வு பெற்றேன்.

கே. உங்கள் பெயருக்குப் பின்னால் இருக்கும் பட்டங்களை குறித்துச் சொல்லுங்கள்?

நான் சென்னை ஸ்டான்லி மருத்துவக்கல்லூரியில் படிக்கும் போது புகழ்பெற்ற நரம்பியல் நிபுணர் டாக்டர் கல்யாணராமன் அவரது பெயர் பலகையை பார்த்திருக்கிறேன். அதில் அவரின் பெயரை விட அவரின் பட்டங்கள் பெரிதாக இருந்தது, அதில் இருந்த FRCS – என்ற கல்வித்தகுதி எல்லா மருத்துவர்களுக்கும் மிகப்பெரிய கனவாக இருக்கும். நான் எது குரு பேராசிரியர் தனேஜா அவர்களிடம் எனது ஆர்வத்தை வெளிப்படுத்தினேன். அவர் சற்றும் யோசிக்காமல் லண்டன் மருத்துவமனையில் பணி செய்து வந்த மருத்துவருக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார். அந்த கடித்தின் மூலமாக எனக்கு அங்கு வேலை கிடைத்தது. அந்த வாய்ப்பு எனது வாழ்க்கையில் மிகப்பெரிய திருப்பு முனையை ஏற்படுத்தியது. நம்புகள் நான் சுயம்பு அல்ல என்னை சிற்பமாக்கியவர்கள் பலர். பின்பு நான் இங்கிலாந்தில் உள்ள ராயல் காலேஜ் ஆப் எடின்பரோ கல்லூரியில் FRCS  – முடித்தேன்.

கே. பொதுவாக வெளிநாடுகளில் மருத்துவம் படித்தவர்கள் அங்கேயே வேலை செய்வதற்குத்தான்  முக்கியத்துவம் அளிப்பார்கள். ஆனால், நீங்கள் இந்தியா வந்ததற்கு நோக்கம் என்ன?  

நிச்சயமாக… வெளிநாடுகளில் வேலை செய்பவர்களுக்கு அதிக வருமானமும், வாழ்க்கையும் வசதியாக இருக்கும். ஆனால், நான் வெளிநாட்டில் பணிபுரிந்து கொண்டிருக்கும் போது நடந்த ஒரு சம்பவம்தான் என்னை இந்தியா வரத்தூண்டியது. நான் லண்டனில் இருந்தபோது, ஒருசமயம் நான் உயிருக்கு உயிராக நேசித்த எனது அத்தையார் அவர்கள் கீழே விழுந்து இடுப்பு எலும்பில் முறிவு ஏற்பட்டது. அவருக்கு சரியாக அனுவமில்லாத மருத்துவர் ஒருவர் செய்த சிகிச்சை முறையால் அவர் மேலும் பலவீனமாகி அவரை இழக்க நேரிட்டது. எலும்பு மூட்டு நிபுணராக இருந்து கொண்டு என்னால் அவருக்கு உதவ முடியவில்லையே என்பது எனக்கு மிகப்பெரிய  மனவருத்தத்தை ஏற்படுத்தியது. எனவே, எனது படிப்பும், உழைப்பும்  என் நாட்டு மக்களுக்குப் பயன்பெற வேண்டுமென்று நான் இந்தியா வந்தேன். வெளிநாடுகளில் மருத்துவரை மருத்துவராக மட்டுமே பார்ப்பார்கள். ஆனால், நம் தாய்நாட்டில் மருத்துவர்களை கடவுளாக  பார்ப்பார்கள். இது எனது மருத்துவ பணியில் மனநிறைவை ஏற்படுத்தியது.

கே. மருத்துவத்துறையில் உங்களுக்கு மறக்க முடியாத நிகழ்வாக நினைப்பது பற்றி?

எனக்கு பாடம் சொல்லிக் கொடுத்த ஒரு ஆசிரியர் பள்ளியில் மிக மிக கண்டிப்பானவர். நாங்கள் படிக்கும் போதும் சரி,  அவரைப் பார்க்கும் போதும் சரி எங்களுக்கு மிகுந்த பயம் ஏற்படும். ஏறக்குறைய 20 வருடங்களுக்குப் பிறகு ஒரு நாள் மருத்துவமனையில் அவரைப் பார்க்க நேர்ந்தது. நான்கைந்து வருடங்களாக கடுமையான மூட்டு வலியால் அவதிப்பட்டு பல மருத்துவர்களைப் பார்த்தும் சரியாகாத காரணத்தால், சக்கர நாற்காலியில் அவரை என்னிடம் அழைத்து வந்தார்கள். அவருக்கு மூட்டு மாற்று அறுவை சிகிச்சையைப் பற்றிக் கூறி, ஆப்ரேஷனையும் வெற்றிகரமாக முடித்தோம்.

கற்றுக்கொடுத்த குருவிற்க வைத்தியம் பார்த்த அந்த அனுபவத்தை, இப்போது நினைத்தாலும் மெய்சிலிர்க்கும். இதற்கு அடுத்து 88 வயதான ஒரு மூதாட்டிக்கு கால் முட்டி முழுவதும் தேய்ந்த நிலையில் எழுவதற்கு கூட சிரமமான நிலையில் என்னிடம் வந்தார். அப்போது நான் அவரிடம் என்ன பாட்டி வயசாச்சே, இனிமேல் எதுக்கு மூட்டு மாற்றனும்? அப்படியே இருக்கலாமில்லையா, வலிக்கு மருந்து தருகிறேன் என்று சொன்ன போது அப்படியென்ன வயசாச்சு எனக்கு, இன்னும் எத்தனை கல்யாணம் காட்சி, பேரன் – பேத்திகளை பார்க்க வேண்டியிருக்கு என்றார். அவரின் நம்பிக்கையான அந்தப் பேச்சு என்னை வியப்படைய செய்தது.

தற்போது அவர் மூட்டு மாற்று அறுவை சிகிச்சை செய்து கொண்டு நல்ல நிலையில் நடந்து கொண்டிருக்கிறார். இப்பொழுதும் பார்க்கும் போதெல்லாம், அங்கே போனேன், இங்கே போனேன் என்று அவர் சொல்லும் போது வியப்பாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் இருக்கிறது.

கே. இந்தியாவிலுள்ள மருத்துவ சிகிச்சைகள் வெளிநாட்டு மருத்துவ சிகிச்சைகளுக்கு இணையாக உள்ளதா?

கண்டிப்பாக இணையாகத்தான் உள்ளது. நான் இங்கிலாந்திலிருந்து வந்த உடனே KMCH ல் சேர்ந்தேன். இங்கிலாந்து, அமெரிக்கா போன்ற வெளிநாடுகளில் பயன்படுத்தக்கூடிய அனைத்து கருவிகளும் இங்கேயும் இருந்தது கண்டு வியப்பாக இருந்து. KMCH – நிறுவனர் டாக்டர் நல்லா ஜி பழனிச்சாமி அவர்கள் மருத்துவ உலகின் ஒரு தலைசிறந்த தலைவர்.  KMCH – மருத்துவமனை உலகத்தரத்திற்கு இணையானது. உலகிலுள்ள எல்லா மருத்துவத் தொழில் நுட்பங்களையும் அறிந்து அதற்கான கருவிகளையும் இங்கேயே வாங்கி வைத்திருக்கிறார். நான் மட்டுமல்ல KMCH ல் 90 சதவீத மருத்துவர்கள் அனைவரும் வெளிநாடுகளில் பல வருடங்களாக பணியாற்றியவர்கள்தான். வெளிநாட்டில் கிடைக்கக் கூடிய அனைத்து சிகிச்சைகளும் இங்கு நம் மக்களுக்கு கிடைப்பதை பார்த்து நான் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.

 கே. உங்களின் வெற்றியின் ரகசியம் பற்றி?

A long journey begins with a small step”…

உயர்ந்த கோபுரங்கள் எல்லாம் சிறுசிறு கற்களாலேயே கட்டப்படுகின்றன. சின்னச்சின்னத் திட்டங்கள், சின்னச்சின்ன வெற்றிகள்  பெரிய வெற்றியாளனாகக் காட்டும்.

கே. நோயாளிகளை நீங்கள் அணுகும் விதம் பற்றி?

இந்தியாவில் உள்ள அனைவருக்கும் குடும்பம், குழந்தைகள் என்று நிறைய சொந்தங்களும், பல பொறுப்புகளும் உள்ளது. என்னிடம் வரும் அனைத்து நோயாளிகளையும்  என் குடும்பத்தில் ஒருவராகவே பார்க்கிறேன். அவர்கள் அனைவருமே குணமாக வேண்டும் என்பதில் தனிப்பட்ட ரீதியாக எனக்கு பெரும் அக்கறை உள்ளது. என்னால் முடிந்தவரை அவர்களுக்கு உயர் சிகிச்சை அளிக்க வேண்டுமென்று நினைக்கிறேன். மேலும், ஒருமுறை என்னிடம் சிகிச்சை பெற வருபவர்களை அடுத்தமுறை அவரை நான் பெயர் சொல்லி அழைக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். அந்த அளவுக்கு அவர்களிடம் ஒரு டாக்டர் என்றில்லாமல் நண்பராகவே பழக வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்.

என்னிடம் நிறைய ஊனமுற்ற குழந்தைகள் சிகிச்சைக்காக வருவார்கள். அவர்கள் 90 % பேர் ஏழ்மையானவர்களாக தான் இருப்பார்கள். அவர்களின் குடும்பத்தின் நிலை கருதி இலவசமாகவே அவர்களுக்கு சிகிச்சை அளித்திருக்கிறோம்.  என்றாலும் ரோட்டரி கிளப் போன்ற தனியார் சேவை அமைப்புகளை தொடர்பு கொண்டு சிகிச்சை அளித்திருக்கிறேன். இதற்கு எல்லாம் பெரும் உறுதுணையாக இருப்பவர் இம்மருத்துவமனையின் தலைவர் நல்லாஜி பழனிசாமி அவர்களையே சாரும். மேலும் திருமதி யாமினி தனராஜ் அவர்களுக்கும் இந்த சமயத்தில் நன்றிக்  கூற கடமைபட்டுள்ளேன்.

கே. உங்கள் பார்வையில்  பரப்பரப்பான செய்தியாக நீங்கள் எதை எதிர்பார்க்கிறீர்கள்?

இப்பிரபஞ்சத்தில் நாம் மட்டுமல்லாது வேறு கிரகத்திலிருந்து நம்மைப் போலவே உயிரினங்கள் இருக்கின்றன என நிரூபிக்கும் விதமாக முதலில் வரும் புகைப்படங்கள்தான் எனக்கு மிகவும் சென்ஸேனல் நியூஸாக இருக்கும்.

கே. நீங்கள் ஒரு கிராமத்தை தத்தெடுத்தாக என்று கேள்விப்பட்டு இருக்கிறோம். அதைப்பற்றி?

எனது பூர்வீகமான இல்லியம்பட்டு கிராமம் தாராபுரத்திலிருந்து 20 கி.மீ., தொலைவில் அமைந்துள்ளது. சரியான பேருந்து வசதி கூட இல்லாத அந்த கிராமம், சுமார் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் பச்சைப்பசேல் என்று பார்வைக்கு விருந்தளிக்கும். ஆனால், தற்போது சஹாரா பாலைவனத்திற்கு இணையாக வறட்சியை கண்டு வருகிறது. எனவே, அந்த கிராமத்தைத் தத்தெடுத்து Oansis நிறுவனமும், பெரமியம் இல்லியம்பட்டி இளைஞர்களும், பொதுமக்களும் சுமார் 200க்கும் மேற்பட்ட மரங்களை நட்டதோடு மட்டுமல்லாமல்  Water Drip அமைத்து, அந்த மரங்களை பாதுகாத்து நீர் ஊற்றவும், சுமார் 5 பேரை மாத சம்பளம் என்ற முறையில் வேலைக்கு நியமித்து பாதுகாத்து வருகிறோம்.

தற்போது அந்தச் செடிகள் மரங்களாக வளர்ந்த பசுமையாக  காட்சியளிக்கின்றன. மேலும், ரோட்டரி நன்னயம் டிரஸ்ட், விழுதுகள் பவுண்டேசன், தாராபுரம் உடன் இணைந்து வசதியில்லாத மாணவ – மாணவிகள் பாதியில் பள்ளிப்படிப்பை நிறுத்திவிடக் கூடாது என்ற உயரிய நோக்கத்துடன் மாணாக்கர்களுக்கு நன்கொடையும் அளித்து வருகிறோம். சென்ற வருடம் மட்டும் தலா 1 குழந்தைக்கு 5000 ரூபாய் என 100 குழந்தைகளுக்கு ரூ. 50,00,000 வரை நன்கொடை வழங்கினோம்.  இதுபோன்ற நற்செயல்கள் கிராமங்களில் இருந்து நகரங்களுக்கு குடியேறிய ஒவ்வொருவரும் செய்ய வேண்டிய கடமையாகும்.  இது, காந்தி கண்ட கனவும் கூட.

கே: நோயில்லா வாழ்வு வாழ மக்களுக்கு நீங்கள் தரும் விழிப்புணர்வு?

விஞ்ஞான வளர்ச்சி என்ற பெயரில் மக்களிடையே காணப்படும் வாழ்க்கை முறைதான் நோய் என்ற சொல்லுக்கு மூலக்காரணமாக இருக்கிறது.

இந்த வாழ்க்கை முறையில் பல மாறுபட்ட செயல்களில் மக்கள் ஈடுபடுகிறார்கள். அதில் முதன்மையானது உணவுமுறை.  உணவுமுறையில் அக்கரையற்று வாழும் குழல் இப்பொழுது அதிகம் நிகழ்கிறது. ஹோட்டலில் சாப்பிடுவதை கௌரவமாக நினைக்கிறார்கள் மக்கள் இன்றைக்கு. இது ஒரு ஆரோக்கியமற்ற வளர்ச்சி. இவற்றை முற்றிலும் தவிர்க்க வேண்டும்.

உணவை உண்டவுடன் வெற்றிலைப்பாக்கும் போடும் காலம் போய் இன்று மாத்திரை சாப்பிடும் காலம் வந்துவிட்டது. இதை எல்லாம் மக்கள் நன்றாக சிந்திக்க வேண்டும்.

  • நல்ல உணவைத்தேர்ந்தெடுத்து உண்ணுதல் வேண்டும்.
  • காய், கனிகள், கீரைவகைகள், கிழங்கு வகைகள் போன்றவற்றை நிறைய உண்ண வேண்டும்.
  • உணவே மருந்து என்பது போல நன்றாக சாப்பிட வேண்டும்.
  • உடற்பயிற்சி, நடைப்பயிற்சி போன்ற பயிற்சிகளை தினமும் செய்தல் வேண்டும்.

இவற்றை முறையாக கடைப்பிடித்தாலே வரும்முன் காத்துவிடலாம்.

கே. தாங்கள் சிறுமுகையில் கட்டி வருகின்ற  SIV பொன் விழா கட்டிடம் பற்றி?

SIV மெட்ரிக்குலேஷன் ஸ்கூல் 50வது வருட பொன்விழா 2015ம் ஆண்டு சிறப்பாக நடைபெற்றது. இந்த விழாவிற்கு சுமார் 5000த்திற்கும் மேற்பட்ட மாணவர்கள் வந்திருந்தனர்.  முன்னாள் மாணவர்கள் சந்திப்பு விழா நடைபெறும் பொழுது போக்கு நிகழ்ச்சியாக இருந்து விடாமல், ஆக்கபூர்வமாக இருக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தோம். அதன் ஒரு பகுதியாக சுமார் 10,000 சதுர அடியில், 50 லட்சம் ரூபாய் செலவில்  Community Hall ரேயான் நகரில் கட்டி முடித்துள்ளோம். இலாப நோக்கமின்றி கட்டப்பட்டது இந்தக் கட்டிம் ஆகும். சிறுமுகை மற்றும் அதன் சுற்றுவட்டாரப்பகுதி மக்கள் அனைவரும் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்பதே எங்கள் எண்ணமாகும்.

கே. தன்னம்பிக்கை வாசகர்களுக்கு நீங்கள் கூறும் நம்பிக்கை வரிகள் என்ன?

மற்றவர்களுக்காக வாழும் வாழ்க்கையே மகத்தானது. மனித வாழ்வில் மாற்றம் ஒன்றே நிலையானது. அந்த மாற்றத்தை மற்றவர்களிடமிருந்து எதிர்ப்பார்க்காமல் நீங்ளே முதன்மையாகத் தொடங்குகள். ஒரு நாடு தூய்மையாக இருக்க வேண்டும் என்றால் உங்கள் வீடு முதலில் தூய்மையாக்கிக் கொள்ள வேண்டும். அப்போது நாமும் வளம் பெறுவோம் நாடும் வளம்.

மனிதராய் பிறந்து விட்டால் எல்லோருக்கும் இங்கு ஒரு வெற்றிடம் ஒன்று இருக்கும். அந்த வெற்றிடத்தை நிரம்புவதில் தான் வாழ்க்கையின் மகத்துவமே அடங்கியிருக்கிறது.

இது ஒரு போராட்ட களம் போட்டிப் போட்டுக் கொண்டு தான் வெற்றி பெற வேண்டும் என்ற நியதி இருக்கிறது. அதை உணர்ந்து கடுமையாக உழைக்க வேண்டும்.

எந்த செயல் தொடங்குவதிலும் காலதாமதம் செய்யக் கூடாது.

செய்யும் செயலில் திட்டமிடல் அவசியம். நிறைய சாதித்தவர்களின் வரலாற்றைப் படியுங்கள். தன்னம்பிக்கை போன்ற இதழ்களைப் படியுங்கள். நிச்சயம் வாழக்கையில் வென்று விடலாம்.

கே: குடும்பம் பற்றி?

என் மனைவி திருமதி கவிதா மருத்துவர். எனக்கு ஒரே மகள். செல்வி. லேகா படித்துக் கொண்டிருக்கிறார். பொதுவாக மருத்துவத்துறையில் இருப்பவர்கள் குடும்பத்திற்காக நேரத்தை ஒதுக்குவது என்பது சற்று கடினம் தான் அதனாலும் இன்று ஒரு நல்ல கணவனாகவும், நல்ல தந்தையாகவும், பெற்றவர்களுக்கு நல்ல பிள்ளையாகவும் இருக்கிறேன் என்பதில் பெருமிதம் கொள்கிறேன்.

நேர்முகம் . ஜெ. விக்ரன்

நன்றி . வி. தங்கராஜ்

வேளாண்மையின் வளம்! வெற்றியின் பலம்!!

திரு. ரா. பெருமாள்சாமி

தாளாளர்,

காமதேனு கல்வி நிறுவனங்கள்

சத்தியமங்கலம், ஈரோடு.

  • உயரம் தொட்ட பின்பும் எதார்த்தத்தையும், எளிமையையும் விட்டுவிடாமல் வாழ்ந்து வரும் மனிதர்.
  • சிந்தனையில், பேச்சில், செயல்படும் விதத்தில் என அனைத்திலும் உற்சாகமாய், தன்னம்பிக்கையாய் இருந்து வரும், பல சாதனைகளுக்குச் சொந்தக்காரர்.
  • இலட்சியத்தை நிர்ணயித்து, அதனை அடைய வழிமுறைகளை வகுத்து, நேரம் தவறாது, இடையறாது பாடுபடுவதில்தான் வெற்றி இருக்கிறது என்பதை உணர்ந்து,  அனைவருக்கும் ஒரு உந்து சக்தியாக இருந்து ஊக்கம் கொடுத்து வருபவர்.
  • இறைபக்தியும் கோயில் திருப்பணிகளை ஏற்று நடத்துவதிலும் ஆர்வம் கொண்டவர்.
  • தனக்கு எதிரியும் இல்லை அப்படி இருந்தாலும் காலப் போக்கில் அவரையே தனது நண்பனாக்கிக் கொள்ளும் பண்பு கொண்டவர்.
  • தற்பெருமை, தற்புகழ்ச்சி, தலைக்கனம் என எவ்வித குறையுமின்றி இரக்ககுணம் மட்டுமே கொண்ட நவீன கொடை வள்ளல் ஐயா “கொங்கு நாட்டுச் சாதனையாளர் திரு. ரா. பெருமாள்சாமி.
  • கல்விக்கண் திறந்த எத்தனையோ நல்ல தலைவர்கள் இங்குண்டு, தனக்கு கிடைக்காத இந்த கல்வி இனி எவருக்கும் கிடைக்காமல் இருக்கக் கூடாது  என்ற நல்ல எண்ணத்தோடு கல்வி நிலையத்தை உருவாக்கிய பெருமைக்குரியவர் இனி அவரோடு நாம்…

கே: உங்களின் பிறப்பும், பின்புலமும் பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

பொன்னாறும், முத்தாறும் பாய்ந்து வளம்கொழிக்கும் ஈராற்றின் இடையில் வாழை, கரும்பு, நெல், மஞ்சள் என எங்கும் நன்செய் நன்நிலமாக வீற்றிருக்கும் கொங்கு மண்டலத்திலுள்ள கோபிக்கு அருகிலுள்ள செம்மாண்டம்பாளையம்  என்னும் குக்கிராமத்தில் 1944ம் ஆண்டு பிறந்தேன். விவசாயம் மட்டுமே தெரிந்த குடும்பம் எங்கள் குடும்பம். என் உடன் பிறந்தவர்கள் மூன்று பேர், கடை மகனாக நான் பிறந்தேன்.

முட்டையிலிருந்து வெளிவரும் மீன்களுக்கு யாரும் நீச்சல் கற்றுக்கொடுக்கத் தேவையில்லை. அதுபோலதான் நாங்களும் விவசாயக் குடும்ப பின்னணியில் பிறந்தவர்கள் என்பதால் விவசாயத்தை நாங்கள் நன்றாகக் கற்றுக் கொண்டோம். எனது தந்தை மிகவும் கண்டிப்பு மிக்கவர். வாழ்க்கையை இப்படி தான் வாழ வேண்டும் என்று ஒரு வரையறைப்படி வாழக் கற்றுக் கொடுத்தார். என்னை ஆறு வயதில் எங்கள் ஊரில் உள்ள ஓர் ஆசிரியரிடம் கல்விக்கற்க வைத்தார்கள் . படிக்கின்ற காலத்திலேயே காலையில் படிப்பு மாலையில் விவசாயம் என மாறிமாறி செய்து கொண்டேயிருந்தேன்.

படிப்பில் மிகவும் சுட்டித்தனமாக இருந்தேன். கரும்பலகையில் கணிதப் பாடத்தை நடத்தும் ஆசிரியரின் கணக்கை ஆசிரியர் சொல்வதற்கு முன் விடையை கண்டுபிடித்து பாராட்டை வாங்கிவிடுவேன். அந்தளவிற்கு படிப்பின் மீது பற்றுதல் கொண்டிருந்தேன்.

கே: இவ்வளவு நன்றாகப் படித்த நீங்கள் ஏன் படிப்பைத் தொடரவில்லை?

காலச் சூழ்நிலைக் காரணமாக என்னால் கல்விக்கற்க முடியவில்லை. நன்றாகப் படித்தும் இன்று போல் அன்று பள்ளி  வசதியில்லாததால் படிப்பைப் பாதியில் நிறுத்தி விட்டேன். அப்போது எங்களுக்கு சொந்தமாக ஒரு சிறிய புன்செய் நிலம் இருந்தது. அந்த நிலத்தில் தான் நான் விவசாயத்தின் நுணுக்கங்களையும், அணுகுமுறைகளையும் நன்கு கற்று தெளிவு பெற்றேன்.

படிப்பின் மீது எவ்வளவு பிடிப்பு இருந்ததோ, அதைவிட பல மடங்கு விவசாயத்தின் மீதும் ஆர்வம் இருந்தது. ஏர்பிடிப்பது, பயிர் நடுவது, ஏற்றம் இரைப்பது களை எடுப்பது போன்ற அனைத்து வேலைகளையும் மிக நன்றாகச் செய்வேன்.

ஒருநாள்  என் பெற்றோர் எங்கள் மூவரையும் அழைத்தார்கள். எங்கள் மூன்று பேருக்கும் எங்களுடைய பாரம்பரியமான சொத்தைப் பிரித்துக் கொடுத்து விட்டார்கள். கொடுத்தவுடன் எங்களிடம் என் தந்தை சொன்னது, எந்த சூழ்நிலையிலும் இதனை விற்பதோ,இதன் மேல் கடன் வாங்குவதோ கூடாது என்று கூறினார். இந்த நிலத்தை என்னிடம் கொடுக்கும் போது என்னுடைய வயது 19. அதாவது எனது தாத்தா எனது தந்தையாரிடம் ஒன்றரை ஏக்கர் நிலத்தைக் கொடுத்தார். எனது தந்தை அதனை 30 ஏக்கர் நிலமாக மாற்றி எங்கள் மூவருக்கும் தலா 10 ஏக்கர் நிலமாகப் பிரித்துக் கொடுத்தார். தற்பொழுது அந்த 10 ஏக்கர் நிலத்தை தாதுதோட்ட குடும்பத்தைச் சார்ந்த நாங்கள் மூவரும் 300 ஏக்கர் நிலமாக மாற்றியுள்ளோம், என்பதற்கு எங்களின்  மங்காத வாழ்வும் ஓயாத உழைப்பும், குறையாத முயற்சியும், தளராத தன்னம்பிக்கையும் கொண்டு செழிப்பான வேளாண்மைத் தொழிலைச் செய்து வருகிறோம் என்பதை இவ்விடத்தில் பதிய வைத்துக் கொள்கிறோம்..

இப்பகுதியில் முதன் முதலில் ‘பவர் டில்லர்’  இயந்திரத்தைக் கொண்டு விவசாயம்  பார்த்தது நான்தான். அந்த அளவிற்கு விவசாயத்திலுள்ள புதுமைகளைக் கொண்டு வளர்ச்சியைப் பெருக்கியுள்ளேன்.

கே: ஒரு ஏழை விவசாயக் குடும்பத்தில் பிறந்து, ஒரு கல்வி நிலையத்தைத் தொடங்கியதன் நோக்கம் பற்றி?

ஒருமுறை விவசாயத்திற்கு விதை சார்ந்த பயிற்சி கருத்தரங்கத்திற்கு பங்கேற்க ஜெர்மன் நாட்டிற்குச் சென்றிருந்தேன். அதில் இந்தியாவிலேயே முன்னோடி விவசாயிகளைத் தேர்வு செய்தனர், அதில் தமிழ்நாட்டிலிருந்து நானும், வலையபாளையத்தைச் சேர்ந்த வி.வி. ஜெகதீஷ் அவர்களும் சென்றோம்.

கருத்தரங்கம் முழுவதும் ஆங்கிலத்திலேயே நடைபெற்றது. நானோ பள்ளிப்படிப்பைக் கூட முழுமையாக முடிக்காதவன். அவர்கள் பேசியது எதுவும் எனக்குப் புரியவில்லை. பிறகு என்னுடன் வந்தவர்கள் எனக்குப் புரியும்படி விளக்கத்தைக் தமிழில் சொன்னார்கள். அன்று நினைத்தேன், அந்த நினைவு ஒரு மாபெரும் இலட்சியமாக மாறியது.

அடுத்தநாள் நான் இன்று பெற்ற அனுபவத்தையும், ஆதங்கத்தையும் என் மண்ணில் பிறந்த எந்தவொரு பிள்ளைகளும் படக்கூடாது என்று எண்ணி, பண்ணாரி அம்மன் தொழிற்நுட்பக் கல்லூரிக்கு எதிரில் நிலத்தை வாங்கினேன். அந்த நிலத்தில் 2000ம் ஆண்டு அடிக்கல் போட்டு காமதேனு கலை அறிவியல் கல்லூரியை நிறுவினேன்.

கட்டிடம் கட்ட என்னிடம் பணமில்லை. ஆனால், நம்பிக்கை மட்டும் நிறைகுடமாக இருந்தது. முடியும் என்று காலை வைத்து விட்டேன். இனி பின்வாங்கினால் நம்மால் எதையும் எங்கும் சாதிக்கவோ, சமாளிக்கவோ முடியாது என்று ஒரே விடாப்பிடியாய் என்னிடம் இருந்த அத்துனைப் பணத்தையும் முதலீடாகப் போட்டு கட்டடத்தை எழுப்பினேன்.

எண்ணியது நடந்தது. சிலர் என்னிடம்  இப்பகுதியில் நல்ல பள்ளி இல்லை. இதனால், நீங்கள் பள்ளிக்கூடத்தை நிறுவுங்கள் என்றனர்.

நான் சொன்னேன் என்னுடைய நோக்கம் இந்நிலையத்தின் மூலம் பணம் சம்பாதிப்பது அல்ல. இங்குள்ளவர்கள் அனைவரும் பட்டங்கள் பெற வேண்டும், பாரினுள் உயரவேண்டும்   என்று கூறினேன்.

ஆரம்பத்தில் வெறும் 160 மாணவர்களுடன் ஆரம்பித்தோம். எங்களின் சிறப்புகளைக் கண்டு, இன்று 3200 த்திற்கும் மேற்பட்ட மாணவ, மாணவியர்கள் படிக்கிறார்கள். இது என் மனதிற்கு மிகவும் பெருமையாக இருக்கிறது. நான் கற்பனையிலும் எட்டாத உயரத்தை அடைந்து விட்டேன் என்றுதான் நினைக்கிறேன்.

கே: கல்வி நிறுவனத்தை கிராமப்புறத்தில் தொடங்கியது பற்றி?  

என்னுடைய நோக்கமே கிராமப்புறத்தில் உள்ளவர்கள் பட்டங்கள் பெற வேண்டும் என்பது மட்டுமே.

இந்தக்கல்லூரியில் படிக்கும் 90 விழுக்காடு மாணவ, மாணவிகள்தான் முதல் தலைமுறை பட்டப்படிப்புகள் படித்தவர்கள் என்பதுதான் உண்மை.

பணம் சம்பாதிக்க வேண்டும் என்று தொடங்கியிருந்தால், நகர்ப்புறத்தில் தொடங்கியிருப்பேன். அது என்னுடைய இலட்சியத்தையும், விருப்பத்தையும் தடை செய்திருக்கும். என்னைப் பொறுத்தவரை கிராமப்புறத்திலுள்ள விவசாயிகளின்  வாழ்க்கைத்தரம் உயர வேண்டும், இதன் மூலம் அவர்களின் வாழ்வில் மறுமலர்ச்சி அடைய வேண்டும்.

இன்று இங்கு படித்த எத்தனையோ மாணவ, மாணவியர்கள் பல நாடுகளில் பணிபுரிகிறார்கள். இதை  கேட்கும் போது  எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சி உண்டாகிறது.

கே: இந்தக் கல்லூரியின் தனிச்சிறப்புகள் பற்றி?

  • பாரதியார் பல்கலைக்கழகத்தின் கீழ் உள்ள கல்லூரிகளில் எங்கள் கல்லூரியும் ஒரு சிறந்த கல்லூரியாக விளங்கி வருகிறது.
  • இயற்கையான சூழலில், மேற்கு தொடர்ச்சி மலையின் அடிவாரத்தில் நல்ல காற்றோட்டமான வகுப்பறைகள், ஆய்வகங்கள் உள்ளன.
  • ஆண், பெண் இருபாலருக்கும் தனித்தனி விடுதி வசதிகள். சுத்திகரிக்கப்பட்ட குடிநீர்வசதி. தூய்மையான உணவுகள் போன்றவையுள்ளன.
  • எந்த கிராமத்திற்குள்ளும் சென்று வர 27 கல்லூரிப் பேருந்து வாகன  வசதிகள் உண்டு.
  • பல ஆயிரக்கணக்கான புத்தகங்கள் கொண்ட நூலகம், அதிநவீன வசதி கொண்ட ஆய்வகங்கள், விளையாட்டுத் திடல்களும் உண்டு. அதன் மூலம் மாணவர்கள் விளையாட்டுத் துறையிலும் சாதனைப் புரிந்து வருகிறார்கள்
  • நல்ல திறம் வாய்ந்த முதல்வர், சிறந்த முறையில் கற்ற அனுபவமிக்க ஆசிரியர்கள், இங்கு பயிலும் மாணவ, மாணவியர்கள் அனைவரும் ஒழுக்கமும், உயர்ந்த பண்பும் கொண்டவர்கள்.
  • பாரதியார் பல்கலைக்கழகத்தின் கீழ் ஆராய்ச்சி நிதி உதவிகள் இக்கல்லூரிக்கு வழங்கப்படுகிறது.
  • ஆண்டுதோறும் ஒவ்வொரு துறையிலும் மாணவர்கள் தங்கப்பதக்கம் பெற்று சாதித்து வருகிறார்கள்.

கே: ஒரு கல்வி நிறுவனத்தில் ஆசிரியர்களின் பங்கு எவ்வாறு இருக்க வேண்டும்?

ஒழுக்கமும் உயர்ந்த பண்பும் போதிக்கும் இடம்தான் கல்விக்கூடம். இந்த இரண்டையும் கற்றுக் கொடுப்பவர்கள் தான் ஆசிரியர்கள்.

ஆசிரியப் பணி மிகவும் மகத்தானது. ஒரு நல்ல வருங்காலத்தை உருவாக்குவதில் ஆசிரியரின் பங்கு அளப்பரியது.

வகுப்பில் ஆசிரியர்கள் அன்பு கலந்த கண்டிப்போடு அறிவு கலந்த அரவணைப்புடன் மாணவர்களை வழிநடத்த வேண்டும்.

மாணவர்களுக்கு வெறும் பாடத்தை மட்டுமே போதிக்காமல், வாழ்க்கையின் சோதனைகளையும், அவர்களின் எதிர்கால கனவையும் நிறைவேற்றும் ஒரு பேரொளியாக இருந்து, அவர்களுக்கு நல்லதொரு வழியைக் காட்ட வேண்டும்.

எவ்வித விருப்பு, வெறுப்புகள் இன்றி, ஒவ்வொரு பிள்ளைகளையும் தன் பிள்ளைகள் போல் பாவித்து, அவர்களை இந்த சமுதாயத்தில் நல்ல மனிதராக உருவாக்க வேண்டும்.

கே: உங்களின் வளர்ச்சிக்குக் காரணம் என்று நீங்கள் கருதுவது?

எந்தத் தொழில் செய்தாலும் அதில் நேர்மை இருக்க வேண்டும். மற்றவர்களைப் பார்த்து பொறாமைப் படாமல், நாம் எப்படி முன்னேற வேண்டும் என்பது பற்றி மட்டுமே சிந்திக்க வேண்டும்.

மடியில் விதையைக்கட்டிக் கொண்டு இன்னும் விளைச்சல் வரவில்லை என்று எதிர்பார்த்துக் காத்திருப்பது முட்டாள்தனம். எதையும் துணிச்சலோடு எதிர்கொண்டு எதிர்நீச்சல் போட பழக வேண்டும். அப்போதுதான் சவால்களை சமாளிக்க முடியும்.

எது செய்தாலும் தானும் முன்னேற வேண்டும். தன்னைச் சுற்றியிருப்பவர்களும் முன்னேற வேண்டும் என்பதுதான் என்னுடைய வேதவாக்கு.

சின்ன வயதிலிருந்து விவசாயத்தை நேசித்தவன் என்பதால் விவசாயம் சார்ந்த அனைத்து புதுமைகளையும் கொண்டு வந்து விவசாயம் செய்வேன். புதுமைகள் என்றால் வாழைக்குள் வெங்காயம் பயிரிடுவது, தென்னைக்குள் மஞ்சள் பயிரிடுவது என்று ஊடுபயிர் தொழில் நுட்பத்தை அன்றே நான் உட்படுத்தினேன். அதனால் இலாபம் கொண்ட தொழிலாக விவசாயம் உருவெடுத்தது. எனவே விவசாயத்தில் இலாபம் இல்லை என்று சொல்பவர்பளும் இத்தொழிற் நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தினால் ஒரு கல்லில் இரண்டு மாங்காய் என்பது போல் இரட்டிப்பு இலாபம் பெறலாம்.

காலணி இல்லாமல் ஒரு காலத்தில் சென்ற நான் இன்று சொகுசுக்காரில் செல்லும் அளவுக்கு வளர்ந்துள்ளேன் என்பதே எனது வாழ்வின் வளர்ச்சியின் அடிப்படைக் கூற்று ஆகும். நான் எப்போதும், எந்த சூழ்நிலையிலும் நம்பிக்கையை விட்டதே இல்லை. சாதிக்கப் பிறந்து விட்டோம். அதற்கு எவ்வளவு தடைகள் வந்தாலும், அவற்றை எதிர்கொண்டாக வேண்டும் என்று 73 வயதிலும் இன்னும் ஓடியாடி உழைத்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறேன்.

எந்த வேலையைச் செய்தாலும் என்னுடைய நேர்ப்பார்வையின் கீழ்தான் அந்த வேலையை செய்ய வேண்டும் என்பதில் கவனமாக இருப்பேன்.

முடியாது என்ற சொல்லை ஒருபோதும் ஏற்றுக்கொண்டதே இல்லை.

கே. உங்களை வளர்த்தெடுத்த வேளாண்மையைப் பற்றி சற்றுக்கூறுங்கள்?

நான் வேளாண்மைத் தொழிலை இன்றும் திறம்பட இலாபமுடன் செயல்படுத்தி வருகிறேன் என்றால் அதற்கு முழுமுதற் காரணமும் முதற் காரணமுமாய் இருப்பவர்கள் என்னுடைய தோட்டத்தில் வேலை செய்யும் வேலையாட்களே ஆவர். அதாவது ஒரு கூலியாள் தொடர்ந்து மூன்று வருடம் எனது தோட்டத்தில் பணியாற்றினால் அவர்களுக்கு 1 பவுன் தங்கம் கொடுக்கப்படும். ஆது ஆணாக இருந்தாலும் சரி, பெண்ணாக இருந்தாலும் சரி, சரிசமமாக வழங்கி விடுவேன். பிறரிடத்தில் 6 மணிநேரம் வேலைப்பார்க்கும் வேலையாட்கள் என்னிடத்தில் 8 மணிநேரம் வேலைபார்ப்பார்கள் காரணம் அவர்கள் மீது நான் வைத்த நம்பிக்கையும், அவர்கள் என்னிடத்தில் வைத்த நம்பிக்கையுமே ஆகும்.  நான் இதுவரை வேலையாட்களிடம் வேலையை மட்டும் கூறிச்சென்றுவிடுவேன், திரும்பி வந்து பார்த்தால் நான் எதிர்பார்த்ததை விட சிறப்பாக செயல்படுத்தி இருப்பார்கள். எனவே ஒரு காலத்தில் இப்படி இருந்த வேளாண்மை அறிவுசார்ந்த தொழிற்நுட்பமாக மாறியது, அதிலும் தற்பொழுது மண்வெட்டியின்றி தொழிற்நுட்ப கருவிகள்  மூலம் விவசாயம் செய்து வருகிறேன்.

என்னிடம் ஒரு பழக்கமுண்டு. எந்த ஒரு புதிய தொழிற்நுட்பம் வந்தாலும் அதனை உடனே முதன் முதலாக எனது தோட்டத்தில் பரிசோதித்து விடுவேன். அவற்றில் முக்கியமானதாய் அமைந்தது ஒரே நாளில் 600 மெட்ரிக் டன் கரும்பை கரும்பு அறுவடை இயந்திரத்தின் மூலம் அறுவடை செய்து அருகிலுள்ள சக்தி சுகர்ஸ்க்கு  அனுப்பினேன். அந்த சாதனையை இன்று வரை யாரும் முறியடிக்கவில்லை. அதுபோல் தொழிற்நுட்பம் மாறினாலும் இன்றும் எனது தோட்டத்தில் நேரம் காலம் பார்க்காமல் வேலை செய்யும் வேலையாட்களுக்கு வீடு தொலைக்காட்சி போன்ற அனைத்து அத்தியாவசிய தேவைகளையும் பூர்த்தி செய்துள்ளேன். மேலும் வேலையாட்களின் சுகத் துக்கங்களிலும் கலந்து கொள்வேன்.

கே: கல்வி நிலையம் நடத்துவதிலுள்ள சவால்கள் என்னென்ன?

ஆரம்பத்தில் தொடங்கும் பொழுது நிறைய சவால்களைச் சந்தித்தேன்.  அனுபவம் தானே சிறந்த பாடம். அப்படி என் அனுபவத்தின் மூலம் தான் சவால்களை சமாளிக்கும் ஆற்றல் எனக்கு கிடைத்தது.

எதையும் எதிர்கொள்வேன், பின் வாங்கியதே இல்லை. நாம் ஒரு இலட்சியத்திற்காக தொடங்கிய இந்தக் கல்வி நிறுவனத்தை, என்ன பிரச்சனையாக இருந்தாலும், நாம் தான் சந்திக்க வேண்டும் என்று  மற்றவர்களை நாடுவதை  முற்றிலும் தவிர்த்து விடுவேன்.

வரவு – செலவுகள் எல்லாம் ஒருவரையறைக்குள் உட்பட்டு இருப்பதால், அதிலும் எவ்வித பிரச்சனையும் இல்லாமல் இருக்கிறது.

சிறந்த முதல்வர் அவரின் ஆளுமை தகுதி வாய்ந்த ஆசிரியர்கள் அவர்களின் பண்பு நலன்கள் அதற்கு தகுந்தார் போல் ஒழுக்கம் நிறைந்த மாணவ மாணவியர்கள் போன்றவர்கள் இருக்கும் போது எவ்வித சவாலையும் சமாளிக்கலாம்.

கல்லூரி வாகன ஓட்டுனர்கள் அனைவரும் நல்ல பயிற்சி பெற்றவர்கள். முதல்வர் தொடங்கி, கடைநிலை ஊழியர்கள் வரை அனைவரும் அவர்களின் பொறுப்பை, பொறுப்புணர்ந்து செய்வதால், எனக்கு நிம்மதியாக இருக்கிறது. இதனால், எவ்வித சவாலையும் எதிர்கொண்டு வருகிறேன்.

கே: காமதேனு என்று இக்கல்லூரிக்கு பெயர் சூட்டக்காரணம் என்ன?

ஒரு ராஜா வேட்டையாடச் செல்லும் போது வேட்டை எதுவும் கிடைக்காததால், நெடுந் தூரம் பயணம் செய்து சென்றார்கள். நெடுந் தூரப் பயணத்தால் ராஜாவும்  அவருடன் சென்றவர்களும் மிகுந்த  சோர்வடைந்தார்கள் அவர்களுக்கு பசியும், தாகமும் மிகவும் வாட்டி வதைத்தது.

அருகில் யாரேனும் இருந்தால் அங்கு சென்று தண்ணீர் வாங்கி வாருங்கள் என்று சொன்னார் ராஜா. அவரின் சொல்லை ஏற்று ஒருவர் கொஞ்சம் தொலைவில் சென்றார். தூரத்தில் ஒரு வீட்டில் ஒரு வயது முதியவரும், ஒரு பெண் பிள்ளையும் இருப்பதைக் கண்டார் அவர்களிடம் சென்று நடந்ததைச் சொல்லி ராஜாவுக்கு குடிப்பதற்கு ஏதேனும் கொடுங்கள் என்று கேட்டார்

உடனே தனது மகளை அழைத்து சின்ன மாட்டின் பாலைக்கறந்து அனைவருக்கும் கொடுக்குமாறு கூறினார். மகளும் பாலைக்கறந்து வந்தவரிடம் கொடுக்க. பாத்திரத்தில் கொண்டு சென்ற பாலை, ஓய்வெடுத்த அனைவரும் குடித்தும் பால் மிச்சமாக இருந்தது. அப்போதுதான் ராஜா சொன்னார் சின்னமாட்டின் பாலை நம்மால் குடிக்க முடியவில்லை என்றால், அந்தப் பசு காமதேனுவாகத்தான் இருக்க முடியும். குறைவில்லாமல் பாலைத் தரும் பசு அது என்று சொன்னார். இதனால்தான், கொடுப்பதைக் குறைவில்லாமல் கொடுக்கும் காமதேனு என்று பெயர் வைத்தேன்.

கே. புதியதாகத் தொடங்கப்பட்ட உங்களின் கல்வியியல் கல்லூரி(B.Ed) பற்றி?

“ஆசிரியர் பணியே அறப்பணி அதற்கே உன்னை அர்ப்பணி” என்ற கூற்றை உண்மைபட வைக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் 2015- 2016 ஆம் ஆண்டில் மத்திய மாநில அரசு அங்கீகாரத்துடன் தமிழ்நாடு ஆசிரியர் பல்கலைக்கழகத்தின் கீழ் காமதேனு கல்வியியல் கல்லூரியைத் தொடங்கினேன். இதன் மூலம் தலைசிறந்த தகுதி வாய்ந்த ஆசிரியர்களை உருவாக்கி அவர்கள் வருங்கால சமுதாயத்தை ஒரு வலிமை மிகுந்த சமுதாயமாக உருவாக்க வேண்டும், என்ற நோக்கத்தோடுத் தொடங்கியது தான் இந்த நிறுவனம்.  இது என்னுடைய இலட்சிய வர்ழ்வில் உருவான மற்றும் ஒரு மைல்கல் என்பதனை பெருமையுடன் கூறிக் கொள்கிறேன்.

கே: குடும்பம் பற்றி?

எனது மனைவி திருமதி. ஜானகி இல்லத்தரசி. என்னுடைய வெற்றியின் பெரிய பலம். என்னைப் பொறுத்தவரை மனைவியை மதிக்காதவன் மனிதனே இல்லை. குடும்பத்தை நடத்துவதில் மிகவும்  வல்லவர். எனக்கு ஏழு மகள்கள் சகுந்தலாதேவி, மலர்செல்வி, சுதா, நித்யா, ஆர்த்தி, அருந்ததி, கிருத்திகா ஒவ்வொருவரும் இரண்டுக்கும் மேற்பட்ட பட்டப்படிப்புகளை படித்தவர்கள். வெவ்வொரு துறையில் ஒவ்வொருவரும் பணியாற்றி வருகிறார்கள். இறைவனின் அருளால் அனைவரும் நன்றாக இருக்கிறார்கள்.

கே: எதிர்காலத் திட்டம்?

ஒழுக்கமும், பாரம்பரியமும் மிக்க இந்தக்கல்வி நிலையம் இதே வளர்ச்சியில் தொடர்ந்து செயல்பட வேண்டும்.

எல்லாத்துறையிலும் இளங்கலை, முதுகலை பட்டப்படிப்புகள் கொண்டு வர வேண்டும்.

ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும் ஒருவர் நிச்சயம் பட்டப்படிப்பு படித்திருக்க வேண்டும்.

கே: தன்னம்பிக்கை வாசகர்களுக்கு தாங்கள் கூறுவது?

எந்தத் தொழில் செய்தாலும் அதில் உண்மையாக இருக்க வேண்டும்.

தொழிலை நேசிக்கக் கற்றுக் கொள்ளுங்கள்.

எதுவும் உங்களால் முடியும் என்று நினையுங்கள் அதுதான் வெற்றியைத் தரும்.

சமூக அந்தஸ்த்தில் பொருளாதாரத்தில் உச்சம் தொட்டாலும் ஓயாத உழைப்பு, நேர்மை உண்மை  போன்ற கூற்றுகளை வாழ்வின் எல்லை வரை கடைபிடிக்க வேண்டும்.

விவசாயத்தை படித்த பட்டத்தாரிகளும் செய்ய வேண்டும் அப்போது தான் விவசாயம் வளம் பெறும் நாடும் வளர்ச்சி பெறும்.