Home » Cover Story » உழைப்பை விதையாக்கு… உயர்வை வலிமையாக்கு…

 
உழைப்பை விதையாக்கு… உயர்வை வலிமையாக்கு…


ஆசிரியர் குழு
Author:

Dr. K. K.கிருஷ்ணமூர்த்தி

ISCOP (Indian Society for Certification of organic products) தலைவர். 

ACCOPSA(Agricultural College Coimbatore  Past Students’ Association) தலைவர்.

Homeopathist, கோவை.

குலன் அருள் தெய்வங் கொள்கை மேன்மை

கலைபயில் தெளிவு கட்டுரை வன்மை

நிலம் மலை நிறைகோல் மலர் நிகர் காட்சியும்

உலகியல் அறிவோடு உயர்குண இணையவும்

அமைபவன் நூல் உரை ஆசிரியனே…

எனும் நூற்பாவில் நன்னூலார் நல்லாசிரியர் பற்றி எட்டு வகை பண்புநலன்களை வரிசைப்படுத்திக்கூறுவர். இவ்வரிசையில் சற்றும் வழித்தவறாதவர்.

இறை நம்பிக்கையோடு தன்னம்பிக்கையால் இன்று தரணியெங்கும் தனிமுத்திரை பதித்துவருபவர்.

வேளாண் அறிவியல் துறையில் ஆழ வேரூன்றியவர். மண்ணியல் துறையில் மகத்தான சாதனை புரிந்தவர்.

இறைவா இறைவா என்று இருந்தால் எப்போதும் நிறைவாய் நிறைவாய் இருப்பாய் என்பது தான் இவரின் தாரக மந்திரம்.

பழகுவதற்கு எளியவர், பண்பில் பெரியவர், எழுத்தாளர், பேச்சாளர், வேளாண் ஞானி, ஹோமியோபதி மருத்துவர், என பன்முகத்திறமை கொண்ட பேராசிரியர், ISCOP மற்றும் ACCOPSA  ஆகியவற்றின் தலைவர், KKK என்று அனைவராலும் அன்போடு அழைக்கப்படும்  DR. K. K.கிருஷ்ணமூர்த்தி அவர்களின் நேர்முகம் இனி நம்மோடு.

கே: உங்களின் பிறப்பும் இளமைக் காலத்தைப் பற்றியும் சொல்லுங்கள்?

பழைய சேலம் மாவட்டம் இன்றைய நாமக்கல் மாவட்டத்திலுள்ள கொன்னையார் என்னும் குக்கிராமம். அப்பா காளியண்ணன் கவுண்டர் மிராசுதாரர் என்று அழைப்பார்கள். விவசாயப் பின்னணி உடைய குடும்பம். எங்களுக்குச் சொந்தமாக நிறைய விளை நிலங்கள் இருந்தன. காலப்போக்கில் எங்களால் விவசாயத்தைத் தொடர்ந்து கவனிக்க முடியவில்லை. இதனால் எங்கள் பண்ணையில் வேலை பார்த்தவர்களுக்கே நிலத்தை விற்றுவிட்டோம். என்னுடைய பள்ளிக்கல்வி என்று பார்த்தால் திருச்செங்கோடு அரசுப்பள்ளியில் தான் பத்தாம் வகுப்பு வரை படித்தேன். பள்ளியில் நன்றாகப் படிக்கும் மாணவன். ஆசிரியர்களிடத்தில் நற்பெயர் கொண்ட மாணவன். பத்தாம் வகுப்பு முடித்தவுடன் சென்னை லயோலா கல்லூரியில் மேற்படிப்பு படிக்கச் சென்று விட்டேன். என்னுடைய கனவு ஒரு மருத்துவராகி மக்களுக்குச் சேவை செய்ய வேண்டும் என்பதாகவே இருந்தது. ஆனால் சில காரணங்களால் அந்த ஆண்டு மருத்துவத்துறையில் இடம் கிடைக்கவில்லை. இதனால் வேளாண் கல்லூரியில் சேரலாம் என்று முடிவெடுத்துவிட்டேன்.

கே: சொந்த ஊரிலிருந்து கோவை வந்தது குறித்து சொல்லுங்கள்?

மருத்துவராக வேண்டும் என்ற கனவு சில காரணங்களால் தடைப்பட்டது. இதனால் கோவையிலுள்ள வேளாண் கல்லூரியில் பி.எஸ்.சி (அக்ரி) பட்டத்திற்கு விண்ணப்பித்தேன்.அதன் படி எனக்கு அங்கு பயில அனுமதி கிடைத்தது. பி.எஸ்.சி யில் சேர்ந்தேன்.  ஆனாலும் மருத்துவராகவில்லையே என்று எனக்கும் என் குடும்பத்திற்கும் ஒரு ஆதங்கம் இருந்தது. ஒரு வருடம் பி.எஸ்.சி முடித்தவுடன் அடுத்த ஆண்டு மருத்துவதுறைக்கு விண்ணப்பித்தேன். விண்ணப்பித்த சில நாட்களில் எனக்கு பயில இடம் கிடைத்தது.  ஆனால் எனக்கு இளம் வயதிலிருந்தே இறை நம்பிக்கை அதிகளவில் இருந்ததால் பி.எஸ்சி(அக்ரி)யை வெற்றிகரமாக முடித்தேன். அக்காலத்தில் பி.எஸ்.சி முடித்தால் மேற்படிப்பு படிக்க இங்கு இடம் இல்லை. ஒன்று டெல்லி செல்ல வேண்டும் இல்லையென்றால் வெளிநாடுகளுக்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற நிலை இருந்தது.  என்ன செய்யலாம் என்று யோசித்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுது அதே கல்லூரியில் அதே ஆண்டு எம்.எஸ்.சி பாடப்பிரிவுகளைக் கொண்டு வந்தார்கள். அப்போதும் நான் இறைவனுக்கு நன்றி சொன்னேன். மீண்டும் அதே கல்லூரியில் தொடர்ந்து படிக்கும் வாய்ப்புப் பெற்று  வெற்றிகரமாக முடித்தேன்.

கே: மண்ணியல் துறையைத் தேர்ந்தெடுத்ததன் காரணத்தைச் சொல்லுங்கள்?

வேளாண் துறையில் பல துறைகள் இருக்கின்றன. எனக்கு மிகவும் பிடித்த துறை மண்ணியல் துறை ஆகும். இதனால் முனைவர் பட்ட ஆய்வேட்டிற்கும் மண்ணியல் துறையில் தான் ஆய்வு செய்தேன். இப்பல்கலைக்கழகத்தில் முதல் முனைவர் பட்ட ஆய்வாளர் நான்தான். அப்போது என்னுடன் படித்த நண்பர்கள் எம்எஸ்சி முடித்தவுடன்  DAO பணியில் சேர்ந்து விட்டார்கள். இப்பணியில் பணியாற்றும் போது அவர்களுக்குத் தனி வாகனம் தரப்பட்டது மற்றும் பச்சை மையில் கையெழுத்து இடலாம் அந்தளவிற்கு அது (GAZETTED OFFICER) உயர்ந்த பதவி தான். அவர்கள் என்னைப் பார்த்து இன்னும் படித்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறாயா என்று ஏளனமாகக் கேட்பார்கள். என்னுடைய ஓரே ஆசை எப்படியும் முனைவர் பட்டம் (Ph.D) முடிக்க வேண்டும் என்பதுதான்.

கே: நீங்கள் பணியாற்றிய முதல் வேலை அனுபவம் பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

பி.எச்.டி முடித்தவுடன் பேராசிரியர் பதவிக்கு விண்ணப்பித்தேன். அரசு வேளாண் வேதியியலார் (Govt Agri Chemist) என்ற பதவிக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டேன். என்னுடைய 32 ஆம் வயதில் பேராசிரியர் பதவி வகித்தேன். 1971 ஆம் ஆண்டு வேளாண்மைப் பல்கலைக்கழகமாக உருவானது. அப்போது அப்பல்கலைக்கழகத்தின் முதல் பேராசிரியர் நான். என்னுடன் என்னுடைய குரு டாக்டர். மரியகுழந்தை மற்றும் ஜான் துரைராஜ் அவர்களும் பணியாற்றினார்கள். பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கும் பொழுது எனக்கு மதுரைக்குப் பணிமாறுதல் கிடைத்தது. அடுத்த நாளே செல்ல வேண்டும் என்று என்னைத் தயார் படுத்திக் கொண்டிருந்தேன். ஆனால் பட்ட மேற்படிப்பு மாணவர்களுக்கு வழிகாட்டுதல் செய்ய பேராசிரியர் இல்லாமல் போய்விடுமே என்று எங்கள் கல்லூரி முதல்வர் நினைத்தார். இதனால் என்னை அழைத்து மதுரைக்குச் செல்ல வேண்டாம். இங்கேயே பணியாற்றுங்கள் என்று சொல்லிவிட்டார். நாட்கள் சென்றன அடுத்தடுத்து சில பதவி உயர்வுகள், அதன் மூலம் பல்வேறு நலத்திட்டங்களைச் செய்து வந்தேன்.

கே: மதுரை வேளாண்மைக் கல்லூரியில் நீங்கள் முதல்வராய் பொறுப்பேற்ற பின் கொண்டு வந்த திட்டங்கள் பற்றி?

மதுரை வேளாண் கல்லூரி அப்போது மாணவர்களின் சண்டைக்கும் சச்சரவுக்கும் மிகவும் பெயரெடுத்த கல்லூரியாக இருந்தது. அப்போது  ஓரு நாள் திடீரென்று தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது. அழைப்பில் சார்  கல்லூரி முழுவதும் ஒரே பிரச்சனையாக இருக்கிறது நீங்கள் உடனே வாருங்கள் என்று சொன்னார்கள். நானும் விரைந்து சென்று பார்க்கும் பொழுது கல்லூரியில் நிறையப் பொருட்கள் சேதாரமாகி இருப்பதைப் பார்த்தேன். காலவரையறையின்றி விடுமுறை அறிவிக்கப்பட்டது. மாணவர்கள் அனைவரும் வீட்டுக்கு அனுப்பப்பட்டனார்கள் அவர்களுக்கு ‘உங்களால் கல்லூரி பெரிய அளவில் பாதிப்பு அடைந்திருக்கிறது, இதனால் நீங்கள் ஒவ்வொருவரும் ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையைச் செலுத்தினால் தான் மீண்டும் இக்கல்லூரி திறக்கப்படும் என்று கடிதம் அனுப்பினேன். நான் குறிப்பிட்ட நாளுக்குள் அனைத்து மாணவர்களும் முழுமையாக பணத்தைக் கொடுத்துவிட்டார்கள். பணியில் சேர்ந்த முதல் நாளே, “இத்தனை நாட்கள் கல்லூரி எப்படியிருந்தது என்று எனக்குக் கவலையில்லை, இனிமேல் இக்கல்லூரி கட்டுப்பாடும் ஒழுக்கமும் உடையதாக இருக்க வேண்டும் என்று ஆசிரியர்களையும் மாணவர்களையும் அழைத்துக் கட்டளையிட்டேன். அப்போதே நான் கண்டிப்பான ஆசிரியர் என்பதை அனைவரும் உணர்ந்தனர்.

உங்களுக்கு என்ன பிரச்சனையாக இருந்தாலும் உடனுக்குடன் என்னிடம் நேரடியாகத் தெரிவியுங்கள் என்று சொல்லியிருந்தேன். நிறைய மாணவர்கள் முதல்வரை சந்தித்துப் பேசுவதற்கு அச்சம் கொள்வார்கள். ஆனால் அப்போது சைலேந்திரபாபு என்ற இரண்டாம்  ஆண்டு படிக்கும் மாணவர் என்னைப் பார்க்க அனுமதி கேட்டிருந்தார். உள்ளே வந்தவுடன் மாணவர்கள் விடுதியில் சில பிரச்சனைகள் இருக்கிறது, அதை நீங்கள் தீர்க்க வேண்டும் என்று கோரிக்கை வைத்தார். அவரின் கோரிக்கையை ஏற்று விடுதிக்குச் சென்று பார்த்தேன். அதை உடனே நிவர்த்தி செய்து வைத்தேன். அவர்தான் தற்போது காவல் துறையில் பணியாற்றும் Dr.சி.சைலேந்திரபாபு IPS,  DGP, ரெயில்வே துறை, தமிழ்நாடு அவர்கள்.

அதே போல் ஒரு நாள் கல்லூரியின் கடைநிலை ஊழியர் என்னைச் சந்திக்க வந்தார். அவர் ஐயா நாம் கல்லூரியின் நுழைவாயிலில் உள்ள பவுன்டன்(Fountain) உடைந்து விட்டது. அதை சரிசெய்யுங்கள் என்று என்னிடம் கூறினார். அதையும் உடனே நிவர்த்தி செய்தேன்.

கல்லூரியில் முதல்வர் பொறுப்பை ஏற்ற முதல் நாளே ஏற்கனவே திட்டமிட்டபடி வட இந்தியாவில் பஞ்சாப், ஹரியானா போன்ற இடங்களுக்கு வேளாண் அறிவியல் கருத்தரங்களில் ஒரு வாரத்திற்கு போய் கலந்து கொள்ள சென்றிருந்தேன். அங்கிருந்து திரும்பி கோவை வந்தேன்.

மேலும் கல்லூரியில் விளையும் தானியங்கள், காய்கறிகள், பழங்கள், முட்டை போன்றவற்றை வெளியில் கொடுப்பதை விட, விடுதி மாணவர்களுக்குக் கொடுத்துவிடுங்கள் என்று சொன்னேன்.

கே: முத்தமிழ் விழா தொடங்கியது பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

நான் எது செய்தாலும் மாணவர்களின் எதிர்கால வாழ்விற்கு மிகவும் பயன் உள்ளதாக இருந்தால் மட்டுமே அதை நடை முறைப் படுத்துவேன். அப்படிக் கொண்டு வந்த பல திட்டங்கள் ஏராளமாக இன்றளவிலும் அக்கல்லூரிரியில் நினைவு கூறத் தக்க வகையில் உள்ளன. அதில் ஒன்று தான் இந்த முத்தமிழ்விழா முதல்நாள் தொடக்க விழாவில்  ஒரு மாணவன் என்னை அறிமுகம் செய்து வைக்கும் பொழுது KKK என்பது அவரின் பெயர் சுருக்கம் மட்டுமல்ல கடமை, கண்ணியம் கட்டுப்பாடு என்பதின் சுருக்கம் என்று சொன்னார். மேலும் நீங்கள் வெண்மைப்புரட்சி, நீலப்புரட்சி, பசுமைப்புரட்சி போன்றவற்றைப் பார்த்திருப்பீர்கள், இந்தக் கல்லூரியில் முதல்வர் அய்யா செய்வதே அன்புப் புரட்சி என்று கூறி என்னை நெகிழ வைத்தார்கள்.

கே: நீங்கள் எழுதிய நூல்கள் பற்றி?

எண்ணங்களும் வாழ்க்கையும், அமைதியைத் தேடி, உலக மதங்களும் உன்னத நோக்கும், வாழ்வில் நீங்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டியவை, Organic Agriculture for Sustainability போன்றவை.

கே: பணி ஓய்வுக்குப்பின் ISCOP தொடங்கலாம் என்று உங்களுக்கு எப்படித் தோன்றியது?

மனமே சொர்க்கத்தையும் நரகத்தையும் தீர்மானிக்கிறது.  ஓய்வெடுத்தால் மனமும் உடலும் துருப்பிடித்துவிடும். மேலும் நீங்கள் குளங்குட்டையாகவும் இருப்பதை விட நதியாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைப்பவன் நான்.  நதி ஓடும் இடமெல்லாம் பசுமையைத் தந்து விட்டுச் செல்லும். இறுதியாகக் கடலில் கலக்கும், அதுபோலத் தான் மனிதனும் இருக்கும் வரை மற்றவர்களுக்கு உதவி புரிந்து இறுதியாக இறைவனை அடையவேண்டும்

யாம் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம் என்று நான் எப்போதும் நினைப்பதுண்டு. நான் கற்ற கல்வி மற்றவர்களுக்கு ஏதேனும் ஒரு வகையில் போய்ச் சேர வேண்டும் என்று எண்ணித் தொடங்கியது தான் இந்த ISCOP நிறுவனம்.

இந்த இதழை மேலும்


Share
 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment


 

 


July 2019

தன் திறமைகளை உச்சபட்ச மேன்மைக்கு உயர்த்திக் கொள்ளுவது எப்படி?
எளிமை+ வலிமை= வெற்றி
குழந்தைகளுக்கான கண் சிகிச்சை
கூடைப்பந்தும் சாதனைப் பெண்களும்
தடம் பதித்த மாமனிதர்கள் – 5
அறிவுபூர்வமான வீரமே அவசியத் தேவை
அவசர நிலை சிகிச்சை
நமது கனவுகளை வலுப்படுத்தும் ஆன்மிகம்
தாவர மூலக்கூறு இனப்பெருக்கத் துறையில் சிறந்த ஆராய்ச்சியாளருக்கான விருது
வாசியுங்கள்! வாகை சூடலாம்! – 10
உலக அதியசயம் நீயே!
தடுப்பணை
மாமரத்தில் கொய்யாப்பழம்
நில்! கவனி !! புறப்படு !!! – 5
உழைப்பை விதையாக்கு… உயர்வை வலிமையாக்கு…
வெற்றி உங்கள் கையில்-67
சின்னஞ்சிறு சிந்தனைகள்
தன்னம்பிக்கை மேடை
உள்ளத்தோடு உள்ளம்