Home » Editorial

உள்ளத்தோடு உள்ளம்

அண்ணல் காந்தியடிகளை ஆப்ரிக்காவில் சுமஸ்ட் என்பவன் அடித்து உதைத்து சித்திரவதை செய்து சிறைக்குள் தள்ளினான். சில மாதங்களில் சிறையில் பூட்ஸ் தைக்கும் தொழிலை காந்தியடிகள் கற்றார். அவர் விடுதலை ஆகும் போது சுமஸ்டிடம் உங்களுக்கு ஒரு பரிசு தரப் போகிறேன் என்றார் காந்தியடிகள்.

என்ன பரிசு? என்று கேட்டார் சுமஸ்ட். உங்கள் காலுக்காக பூட்ஸ் தைத்திருக்கிறேன், போட்டுப் பாருங்கள் என்றார் காந்தி. சுமஸ்ட் பூட்ஸைப் போட்டுப் பார்த்துவிட்டு சைஸ் ரொம்ப கரெக்டாக இருக்கிறதே, எப்படி இவ்வளவு துல்லியமாக அளவு எடுத்தீர்கள்? என்றார்.

நீங்கள் என்னை சிறைக்குள் தள்ளும் போது பூட்ஸ் காலால் என் முதுகில் மிதித்துத் தள்ளினீர்கள். என் சட்டையில் உங்கள் பூட்ஸ் கால் பதிந்திருந்தது. அதை அளவாக வைத்துத்தான் உங்கள் பூட்ஸை தைத்தேன் என்றார் காந்தியடிகள்.

இதைக் கேட்டவுடன் சுமஸ்ட் தேம்பித் தேம்பி அழுதான். தன்னுடைய இராணுவ உடைகளைக் களைந்து விட்டு காந்திய இயக்கத்தில் சேர்ந்து பிற்காலத்தில் கதராடை அணிந்து சர்வோதயத் தொண்டராய் செயல்பட்டார்.

தனக்குத் துன்பம் செய்தவரைத் தண்டிப்பது என்பது அவர் வெட்கப்படும் படி அவருக்கு நல்லது செய்து விடுவது தான் உயரிய பண்பாகும். இப்படிப்பட்ட நற்குணம் கொண்ட மகாத்மா காந்தியடிகளை இந்நாளில் போற்றுவதில் பெருமைப்படுகிறோம்.

அனைவருக்கும் சுதந்திர தின நல்வாழ்த்துக்கள்…!

உள்ளத்தோடு உள்ளம்

இருபதாண்டுகளாகச் சிறையில் இருந்து விடுதலை அடைந்த குற்றவாளி ஒருவனிடம் யாரும் அன்பு காட்டவில்லை. யாரும் அவனுக்கு வேலையும் கொடுக்கவில்லை. பசிதாங்க முடியாமல் அவன் ஒரு வீட்டின் வெளியில் நின்று பிச்சை கேட்டான். அந்த வீட்டில் வசிக்கும் பாதிரியார் அவனிடம் அன்பாகப் பேசி, அவன் பசியை உணர்ந்து உட்கார வைத்து வெள்ளித்தட்டில் அறுசுவை உணவை அவனுக்களித்து, நல்ல உபதேசம் செய்து படுக்கை அறையில் மெத்தையில் படுக்க வைத்தார்.

அந்தக் குற்றவாளி விடியற்காலையில் எழுந்து வெள்ளித் தட்டுகள் கரண்டிகள் இன்னும் பல பொருள்கள்  எடுத்துக் கொண்டு பின்பக்க சுவரைத் தாண்டிக் குதித்து ஓடினான். பாதுகாப்புக்காக சுற்றிக் கொண்டிருந்த காவல்காரர்கள் அவனைப் பிடித்து பாதிரியாரிடம் கொண்டு வந்தனர். அவனிடம் இருந்த பொருள்களையெல்லாம் காட்டி உங்களுடையதுதானா? என்று கேட்டார்கள்.

ஆம். எல்லாப் பொருள்களும் என்னுடையது தான், நான் தான் இவற்றை அன்பளிப்பாகக் கொடுத்தேன். அவனுக்கு இன்னும் எவ்வளவு பொருள் வேண்டுமானாலும் இங்கிருந்து எடுத்துச் செல்லட்டும் என்று பாதிரியார்   கூறினார். காவல்காரர்கள் அந்த இடத்தை விட்டு நகர்ந்தனர். குற்றவாளி பாதிரியாரின் காலில் விழுந்து மன்னிக்கும்படி அழுதான். பாதிரியார் தட்டிக் கொடுத்து கொஞ்சம் பணம் கொடுத்து இதை வைத்து தொழில் தொடங்கிப் பிழைத்துக் கொள் என்றார். அதன் பின்னர் அவன் நல்வழியில் வாழத் தொடங்கிவிட்டான்.

உள்ளத்தோடு உள்ளம்

கிரேக்க மன்னர் பிலிப் மாசிடோனியாவிலிருந்து அரிஸ்டாட்டிலுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் குருவே திருமணம் ஆகி பதினொரு ஆண்டுகளுக்குப்பிறகு எனக்கு ஆண் குழந்தைப் பிறந்துள்ளது. அந்தக்குழந்தை மகாமேதையான உங்களிடம் தான் கல்வி கற்கும் என்கின்ற நம்பிக்கையில் நான் ரொம்பும் மகிழ்ச்சியாய் இருக்கிறேன் என்று குறிப்பிட்டிருந்தார் மன்னர்.

கடிதத்தில் குறிப்பிட்டபடி தன் மகன் அலெக்ஸாண்டரை பத்து வருடம் கழித்து அரிஸ்டாட்டிலிடம் ஒப்படைத்தான் மன்னன். அரிஸ்டாட்டில் அலெக்ஸாண்டரைத் தன்னுடன் நான்கு ஆண்டுகள் வைத்திருந்தார். ஒரு முறை மலையடிவாரத்திற்கு கீழே வந்து கொண்டிருக்கும் வெள்ளத்தைக் கடந்து செல்ல வேண்டும். அரிஸ்டாட்டிலுக்குப் பின்னால் அலெக்ஸாண்டர் வந்து கொண்டிருந்தார்.

அலெக்ஸாண்டர் அரிஸ்டாட்டிலைப் பார்த்து குருவே வெள்ளம் அதிகமாக வருகிறது. நான் முன்னே செல்கிறேன். நீங்கள் பின்னால் வாருங்கள் என்றான். எங்கே மேடு பள்ளம் என்பது தெரியாத அளவிற்கு வெள்ளம் வருவது அதிமாகிவிட்டது. வெள்ளம் உன்னை இழுத்துக் கொண்டு போய்விடும். நீ முன்னால் போக வேண்டாம் என்றார் அரிஸ்டாட்டில்.

இதற்கு ஐயா நீங்கள் நினைத்தால் ஆயிரம் அலெக்ஸாண்டர்களை உருவாக்க முடியும். ஆனால் ஆயிரம் ஆயிரம் அலெக்ஸாண்டர்கள் சேர்ந்தாலும் ஒரே அரிஸ்டாட்டில் மாமேதையை உருவாக்க முடியாது. எனவே நான் முதலில் செல்கிறேன் என்றார் அலெக்ஸாண்டர்.

தம்மை விடவும் அறிவு முதலியவற்றில் பெரியவர்களைத் தமக்குச் சுற்றத்தாராக்கிக் கொள்ளுதல் வல்லாமை எல்லாவற்றிலும் சிறந்த வல்லமையாகும்.

உள்ளத்தோடு உள்ளம்

ஒரு பெண், தத்துவ மேதையான அரிஸ்டாட்டிலை சந்தித்தாள். அப்போது அவரிடம் அப்பெண், ஐயா என் மகனுக்கு கல்வி கற்றுக் கொடுப்பதை  எப்போது தொடங்க வேண்டும் என்று கேட்டார்.

இதற்கு அவர் அம்மா உன் மகனின் வயது என்ன என்று கேட்டார்.

என் மகனுக்கு ஐந்து வயது ஆகிறது என்று பதில் அளித்தாள் அப்பெண்.

இதைக் கேட்ட உடனே அரிஸ்டாட்டில் கோவமாக கத்தத் தொடங்கினார்.

உடனே நீங்கள் வேகமாக வீட்டிற்குச் சென்று உன் மகனை அழைத்துக் கொண்டு பள்ளிக்குப் போங்கள், ஏற்கனவே அவனுக்கு ஐந்து வருடங்கள் வீணாக்கிவிட்டாய்.

ஒரு குழந்தைக்கு கல்வி கற்றுக்கொடுப்பது என்பது அந்தக்குழந்தை பிறந்த உடனேயே தொடங்கி விடுகிறது. குழந்தைகளின் முதல் ஆசிரியர் அவர்களின் பெற்றோர்கள் தான். ஏன் என்றால் அவர்கள் தான் வீடு என்ற பள்ளியில் குழந்தைகளுக்கு நல்ல பழக்க வழக்கங்களை முதலிலேயே கற்றுக் கொடுத்து விடுகிறார்கள் என்று கூறினார்.

உள்ளதோடு உள்ளம்

புகழ் பெற்ற வயன் இசைக் கலைஞர் படேர்வஸ்கி. அவர் புகழின் உச்சியில் இருந்த போதிலும் தினமும் 10 முதல் 12 மணி நேரம் வயன் இசைத்து பயிற்சி செய்வார். ஒரு முறை அவரது ஈசல் நிகழ்ச்சி முடிந்த பின்னர் அவரிடம் ரசிக்கும் வயன் கலைஞருமான ஒருவர் உங்கள் வெற்றியின் ரகசியம் என்று கேட்டார்.

அதற்கு படேர்வஸ்கி எனது வெற்றியின் ரகசியம் தினந்தோறும் பயிற்சி செய்வது தான். நான் ஒரு நாள் பயிற்சி செய்யவில்லை என்றல் அதனால் ஏற்படும் மாற்றங்களை என்னால் அறிய முடியும். நான் இரண்டு நாட்கள் பயிற்சி செய்யவில்லை என்றல் அதை எனது விமர்சகர்கள் கண்டுபிடித்து விடுவார்கள். நான் மூன்று நாட்களுக்கு மேல் பயிற்சி செய்யவில்லை என்றல் அதை இந்த உலகமே அறிந்து கொள்ளும் என்று கூறினார்.

ஒரு கலைஞர் தொடர்ந்து வெற்றியாளராக திகழ வேண்டுமானால், அவர் தனது கலையில் தொடர்ந்து பயிற்சி செய்ய வேண்டும். அப்போது தான் அவரால் தனது வெற்றியை தக்க வைத்துக் கொள்ள முடியும். உழவுக்கருவியைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்த வேண்டும் இல்லை என்றால் இது துருப்பிடித்து விடும். அது போலத்தான் கலைஞர்களும் தொடர்ந்து பயிற்சி செய்ய வேண்டும். இல்லையென்றால் அவர்கள் திறமை மங்கிவிடும்.

உள்ளத்தோடு உள்ளம்

வயது என்பது ஒருவரின் மனதைப் பொறுத்தது. நாம் என்ன நினைக்கிறோமோ அது தான் நமது வயது என்று சொல்வார்கள். அதுபோன்ற மனநிலை உள்ளவர் விஞ்ஞானி தாமஸ் ஆல்வா எடிசன்.

அவர் தனது 80 வது அகவையைக் கொண்டாடிய போது, நெருங்கிய நண்பர் ஒருவர் கூறினார். எடிசன் உங்களுக்கு 80 வயதாகிவிட்டது. உங்களின் ஆராய்ச்சியின் வேகத்தை குறைத்துக் கொள்ளுங்கள். இனி நன்றாக ஓய்வெடுத்துக் கொண்டு உங்கள் பொழுதை மகிழ்ச்சியாக செலவழியுங்கள். ஏதாவது ஒரு பொழுதுபோக்கைத் தேர்ந்து எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் என்றார்.

அதற்கு எடிசன் நண்பரே நீங்கள் சொல்வது போல எனக்கு அவ்வளவு ஒன்றும் வயதாகிவிடவில்லை. வயது முதிர்ந்த பருவமான 80 வயதிலும் தான் இன்னும் இளமையாக இருப்பதாகவே நினைக்கிறேன் என்று எடிசன் நகைச்சுவையாக கூறினார்.

ஒருவரின் வயது என்பது இந்தப் பூமியில் அவர் வாழ்ந்த ஆண்டுகளை குறிப்பிடுவது. இதில் இந்த வாழ்நாட்களை நாம் எப்படி வாழ்ந்தோம் என்பது தான் முக்கியமானது. வாழ்க்கையின் உச்சத்தை அடையவும், சாதனைகள் நிகழ்த்தவும் நினைப்பவர்களுக்கு வயது ஒரு போதுமே தடையாக இருந்தது கிடையாது.

உள்ளத்தோடு உள்ளம்

எழுந்திருங்கள்! விழித்துக் கொள்ளுங்கள்! இனியும் தூங்க வேண்டாம்! எல்லா தேவைகளையும் எல்லா துன்பங்களையும் நீக்குவதற்கான பேராற்றல் உங்கள் ஒவ்வொருக்குள்ளேயும் இருக்கிறது என்பார் சுவாமி விவேகானந்தர்.

மகிழ்ச்சியான மனநிறைவான எத்தனையோ நினைவுகளை நம்மிடையே விட்டு விடை பெற்றுவிட்டது 2018.

நாம் தற்போது புதிய ஆண்டில் அடியெடுத்து வைக்கிறோம். சென்ற ஆண்டில் சில சபதங்கள் எடுத்திருப்போம். சிலர் அதை நிறைவேற்றியிருப்பார்கள். ஒரு சிலர் அதை நிறைவேற்றாமல் இருந்திருக்கலாம்.. அதை தற்போது எண்ணிப் பாருங்கள். அப்போது தான் புதிய ஆண்டில் திட்டம் தீட்டுவதற்குச் சரியாக இருக்கும்.

புத்தாண்டு மட்டும் புதிதான நாள் அல்ல. சாதிக்கப் பிறந்த நமக்கு ஒவ்வொரு நாளும் புதிது தான். தோல்வியே வரினும் அந்த நாளை நீங்கள் கொண்டாடிக் கொண்டே இருங்கள். வெற்றிக்கு கொடுக்கும் அதே மகிழ்ச்சியைத் தோல்விக்கும் கொடுங்கள்… எதையும் தாங்கும் மணவலிமையை உங்களுக்குள் புகுத்திக் கொள்ளுங்கள் ஒவ்வொரு நாளும் தித்திப்பாகும்.

சந்தாதாரர்கள், விளம்பரதாரர்கள், கட்டுரையாளர்கள், நூலகத்தார்கள், கடை உரிமையாளர்கள், வாசிப்பாளர்கள் உங்கள் அனைவருக்கும் நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்.

எதிர்காலத்திற்கான திட்டங்களைத் தீட்டுதல், கடந்த காலத் தவறுகளைக் களைதல் எல்லாம் தேவை தான் என்றாலும் ஒவ்வொவரும் பயனுள்ள வாழ்க்கையை வாழ வேண்டும் என்கிற உறுதியான தீர்மானத்தோடு 2019 புத்தாண்டை வரவேற்போம்…

அனைவருக்கும் புத்தாண்டு மற்றும் பொங்கல் நல்வாழ்த்துக்கள் !!!

உள்ளத்தோடு உள்ளம்

ஃபிலடெல்பியாவைச் சேர்ந்த கோடீஸ்வரர் ஜரார்டு. இவர் கடவுள் மறுப்புக் கொள்கையாளர். ஒரு நாள் சனிக்கிழமையன்று அவர் தமது நிறுவனத்தில் பணிப்புரியும் பணியாட்களை அனைவரையும் அழைத்து, நாளை ஞாயிற்றுக்கிழமை அனைவரும் அலுவலகம் வர வேண்டும்  என்றும் புதிதாக வந்திருக்கும் பொருட்களை வண்டியிலிருந்து இறக்க உதவ வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டர்.

அப்போது கூட்டத்திலிருந்து ஒரு இளைஞன் மட்டும் ஐயா என்னால் ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் வேலை செய்ய முடியாது என்றான்.

இளைஞனே உனக்கு நம்முடைய நிறுவனத்தின் சட்ட திட்டங்கள் பற்றி தெரியும் என்று நினைக்கிறேன் என்றார் ஜிரார்டு.

தெரியும் ஐயா ஆனாலும் என்னால் ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் வேலை செய்ய இயலாது என்று மறுபடியும் சொன்னான்.

அப்படியானால் சரி. நீ உடனே கம்பனி காசாளரைப் போய் பார்த்து உன்னுடைய கணக்கை முடித்துக் கொள் என்றார். அவனும் அதற்கு மறுப்புத் தெரிவிக்காமல் நின்று விட்டான்.

ஒருநாள் வங்கி மேலாளர் ஒருவர் எங்களின் வங்கிக்கு தகுதியான காசாளர் வேண்டும், அதற்கு நீங்கள் தான் யாரையேனும் பரிந்துரைக்க வேண்டும் என்று ஜிரார்டிடம் கேட்டார். சற்றும் தயங்காத ஜிரார்டு தனது நிறுவனத்தில் வேலை நீக்கம் செய்யபட்ட அந்த இளைஞனையே காசாளர் பதவிக்குப் பரிந்துரை செய்தார்.

காரணம் ஜிரார்டு அந்த இளைஞனைப் பணி நீக்கம் செய்த போதிலும், அவர் அவருடைய எண்ணத்தில் உறுதியாக இருந்தார். எவரொருவர் தான் நம்பும் ஒன்றிற்காக, தனக்கு மிகவும் பிடித்தமான விஷயங்களைக் கூட தியாகம் செய்யத் தயாராக இருக்கிறாரோ அவரே ஒரு நம்பிக்கையான, பணிவு மிகுந்த ஆட்களாக இருப்பார் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

உள்ளத்தோடு உள்ளம்

அமெரிக்க அதிபராக இருந்த ஆபிரஹாம் லிங்கன். அடக்கத்துக்கும், உபசரிப்புக்கும் பெயர் பெற்றவர். மக்களிடையே எப்போதும் உயர்வு தாழ்வு பாராட்டாதவர்.

ஒருமுறை அவர் தனது அலுவலக அதிகாரியுடன் உலாச் சென்ற போது, வழியில் ஒரு கறுப்பின பிச்சைக்காரனைப் பார்த்தார். அந்தப் பிச்சைக்காரன் அவருக்கு மிகுந்த மரியாளதையுடன் அவருக்கு வணக்கம் சொன்னார்.

மகிழச்சி அடைந்த அதிபர் தன் தலையில் வைத்திருந்த தொப்பியை கழற்றி அவருக்குப் பரிசாகக் கொடுத்தார். இதைப் பார்த்தவுடன் உடன் வந்த அதிகாரி திடுக்கிட்டார்.

நீங்கள் ஏன் அந்தப் பிச்சைக்காரனுக்கு உங்கள் தொப்பியைப் பரிசாகக் கொடுத்தீர்கள் என்று கேட்டார்.

அதற்கு அதிபர் சிரித்துக் கொண்டே இந்த உலகத்தில் என்னை விடவும் பணியுள்ளவர்களாக வேறு யாரும் இருப்பதை நான் விரும்பவில்லை என்று சொன்னார்.

பணிவு இருக்குமிடத்தில் தான் அடக்கும் இருக்கும். அடக்கும் அனைவர் மனதையும் வென்று விடும். பணிவு தான் பெரிய பெரிய அறிஞர்களின் முக்கிய அடையாளம். நமது அன்றாட வாழ்க்கையில் அடக்கம் என்னும் இந்த மதிப்பீட்டை பழகிக் கொண்டு வாழ வேண்டும். அப்போதும் தான் வாழ்க்கை சீராக அமையும்.

உள்ளத்தோடு உள்ளம்

அவர் ஒரு ஜப்பானிய சாமானியர். புதுமையாக ஏதாவது படைக்க வேண்டும் என்பது அவரது உத்வேகம். ஆனால் உத்வேகத்திற்கு ஏற்ற உந்து சக்தியாக குடும்பச் சூழலோ, பொருளாதாரச் சூழலோ அமையவில்லை. இருப்பினும்  அவர் முயற்சியை தன் மூச்சாகக் கொண்டிருந்தார்.

அதனால் கார்களில் பொருத்தப்படும் பிஸ்டன்களைப் புதிய முறையில் பல போராட்டத்திற்குப் பிறகு வடிவமைத்தார். அதனை விற்பனை செய்ய டொயோட்டா கார் நிறுவனத்தை அணுகிய போது பலரின் கேலிகளே அவருக்கு கிடைத்தது. கேலிகளை வளர்ச்சிக்கான வேலிகளாக்கிக் கொண்டு பயணத்தைத் தொடர்ந்தார்.

புதியதாகத் தொழிற்சாலை ஒன்றைக் கட்டத் தொடங்கினார் அது வெற்றி பெறும் தருணத்தில் ஜப்பானில் நிலநடுக்கும் ஏற்பட்டது. அனைத்தும் தரைமட்டம் ஆனது. இதனால் அவரை மனச்சுமை அழுத்தியது. பணச்சுமை இறுக்கியது. ஆனால் முயற்சியை மட்டும் அவர் விட்டபாடில்லை.

மீண்டும் தொழிற்சாலை கட்டும் பணியைத் தொடர்ந்தார்.  விழாக்கோலம் பூண்டு திறப்பு விழாக் காணும் நேரத்தில் இடி விழுந்தது போல் இரண்டாம் உலகப் போர் மூண்டது.  போரில் தொழிற்சாலை மீண்டும் தரைமட்டமானது.

தோல்விக்கு மேல் தோல்வி, ஆனால் எந்தத் தோல்விகளும் அவரை முடக்கவில்லை. மனச்சுமைகள் கூடக் கூட மனதைரியம் பெற்றார். இதன் விளைவு தான் தன்னைக் கேலி செய்த டொயோட்டா கம்பெனியை விட இன்று அதிக கார்கள் உற்பத்தி செய்யும் நிறுவனத்தின் உரிமையாளராக உயர்ந்துள்ளார்.  அந்த ஜப்பானிய சாமானியர் தான் ஹோண்டா. ஹோண்டா தன் தோல்விகளுக்குச் சன்மானமாகக் கொடுத்தது தனது பொருள், பணம், அறிவு, உழைப்பு முதலியவை மட்டுமே. ஆனால் பெற்றதே பெரும் வெற்றி.

அனைவருக்கும் இனிய தீப ஒளித் திருநாள் நல்வாழ்த்துக்கள்.