Home » 2018 » September

 
  • Categories


  • Archives


    Follow us on

    தடை அதை உடை

    ரா. அருள் வளன்அரசு

    வானத்தில் நிலாவும், நட்சத்திரங்களும் ஒரு காலத்தில் சந்தோசமாக இருந்தார்கள். இரவின் மடியில் வானத்துடனும், மேகத்துடனும் மனசு பேச முற்படும் போதெல்லாம், நமக்கு முன்னாள் நிலாவும் நட்சத்திரங்களும் கொஞ்சி குலாவி சந்தோசமாகப் பெசி சிரிப்பைக் காணமுடியும். அந்த அழகின் மகிழ்வின், நாம் பேச நினைத்ததை நம்மையும் அறியாமல் மறந்து போவோம். அப்படிபட்ட மகிழ்வில் திடீரென்று ஒரு நாள் பெரிய பூதம் வந்து, நான்கு நட்சத்திரங்களைப் பிடித்து சாப்பிட்டுவிட்டு சென்றுவிட்டது. அடுத்தடுத்த நாட்களில் பூதம் வருவதும், நட்சத்திரங்களை பிடித்து சாப்பிடுவதும் தொடர்கதையானது. என்னை பார்த்த நிலாவுக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருந்தது. மனதுக்குள் வலி வெளியே சொல்ல நாளுக்கு நாள் நட்சத்திரங்கள் வானில் வருவது குறைந்துகொண்டே இருக்கிறதே என்று நிலா ரொம்பவே கவலையானது. முடிவாக, இது தொடர்பாக சூரியனிடம் புகார் கூறியது. தினமும் இரவு நேரத்தில் பூதம் வந்து நட்சத்திரங்களைக் கொன்று தின்று விட்டு செல்கிறது. இது தொடர்ந்தால் வானம் இருட்டாகி விடும் வானம் ஜொலிக்கவே ஜொலிக்காது. இதை இப்படியே விட்டு விட்டால், எதிர்பாராத பேரழிவு ஏற்பட்டு விடும் என்று தன் உள்ளத்து குமுறல்களை எல்லாம் சொல்லி அழுதது நிலா .

    சூரியனும், நிலாவை சமாதானப்படுத்தியது. இது அப்படி நடக்காது, நான் பார்த்து கொள்கிறேன் என்று சமாதானம் சொல்லி அனுப்பி வைத்தது.

    இப்படி ஒரு கதை இருந்தால் இதற்கு என்ன முடிவு தரலாம்.அந்தச் சூரியன் என்ன நடவடிக்கை எடுத்திருந்தால், நட்சத்திங்களைச் சாப்பிடாமல் இருந்திருக்கும் என்பது ஒரு கற்பனை கதை.

    இந்தக் கதையில்… நாம் என்னவாக இருக்கிறோம்?  நட்சத்திரங்களாகவா? நிலாவாகவா? சூரியனாகவா? பூதமாகவா? என்று கேள்வி நீள்கிறது. யோசிக்க வேண்டிய தருணம் இது.

    நம் ஒவ்வொருத்தருக்குள்ளேயும் நட்சத்திரம் இருக்கிறது. சூரியன்   இருக்கிறது. நிலா இருக்கிறது. பூதமும் இருக்கிறது. நம்மில்  நினைத்துத்தான் நாம் பயந்துகொண்டே இருக்கிறோம். அந்தப் பூதத்திற்கு நாம் என்ன வேண்டுமானாலும் பெயர் வச்சுக்கலாம்.

    “சரியா நான் படிக்கவில்லை. சரியாக எனக்கு  எழுத வராது. எனக்கு விளையாட்டுனா பயம். யாராவது ஆங்கிலம் பேசினாலே 10 அடி தள்ளி நிற்பேன்.மேடையில் சில பேரு பேசும் போது, நானும் இது மாதிரி பேசலானு நினைப்பேன்.ஆனால் நான் மேடையேறினால், தொடையெல்லாம் தானா நடுங்கும். அலுவலகத்தில் மேனேஜரைப் பார்த்தால் பயம். அரசியல்வாதிகளைப் பார்த்தால் பயம். அன்றாடம் நடக்கும் சமூக அவலங்களைப் பார்த்தால் பயம். சினிமாவுல, டிவியில பார்க்கிற சண்டை காட்சிகள்  எல்லாம் நம்ம விட்டிலும் நடந்துவிடுமோங்கிற பயம் என்று இப்படி நமக்குள்ள  பலவிதமான பூதங்கள் இருந்துகொண்டேதான் இருக்கிறது.

    இப்படி,  நமக்குள்ளே இருக்கக்கூடிய  இந்தப் பூதத்தை ஜெயிக்காமல் வானத்தில் நட்சத்திரமாய் பிரகாசிக்கவும் முடியாது.நிலாவாய் ஜொலிக்கவும் முடியாது.  சூரியன் மாதிரி ஆற்றலுடன் சுற்றி வரவும் முடியாது. முக்கியமாக அந்த பூதத்தை எப்படி ஜெயிப்பது ,எப்படி எதிர்கொள்வது  என்பதை, நமக்கு நாம் தான் அடையாளம் காண வேண்டும். இதற்கெல்லாம் வானிலிருந்து எந்த வான தேவதையும் இறங்கி வரப்போவதில்லை. ஜெயித்தப் பிறகு அதை விழவாகக் கொண்டாடும் நாம் தான் அதை அடைய வேண்டிய வழியையும் இடையில் உள்ள தடையை உடைக்கும் வலிமையை,   வல்லமையையும் பெற வேண்டும்.

    இப்படி நம்மிடம் இருக்கக்கூடிய பெரிய  பூதம்  எதுவென்றால்  அது தயக்கம் மட்டும்தான். ஒரு வகுப்பில் 40 மாணவர்கள் இருப்பார்கள் ஆசிரியர் ஒரு கேள்வி கேட்பார். உடனே முதல் வரிசையில் அமர்ந்திருக்கும் துடுக்கான மாணவன் சட்டுனு எழுந்து பதில் சொல்வான்.ஆனால் அதே பதில் பின் வரிசையில் கடைசி வரிசையில் அமர்ந்திருக்கும்  மாணவனுக்கும் தெரிந்திருக்கும். ஆனால் நம்ம சொல்வது தப்பாகிவிடுமோ  அதுதான் சரியான விடையாக இருக்குமோ ஆசிரியர் கோபப்படுவாரோ எல்லோர் முன்னாடியும் அசிங்கமா போயிருமோ அப்படிங்கிற தயக்கத்தின் காரணமாகவே பின் வரிசை மாணவன் வாழ்க்கை முழுவதும் பின்தங்கியே விடுகிறான். அங்கு உடைத்து எறிய வேண்டியது தயக்கத்தை தான். இன்று நாம் எந்த இடத்திற்குப் போனாலும் முதலில் நமக்குத் தடையாக இருப்பது வேறொன்றுமல்ல நமது உடலில் மனதில் சிந்தனையில் இருக்கக்கூடிய தயக்கம் மட்டும் தான்.அதை முதலில் தூக்கி எறிய வேண்டும்.

    அலுவலக நேர்காணலுக்கு பொது மேடையில் பேசுவதற்கு நாம் செல்கிறோம் என்றால் நமக்கு என்ன தெரிகிறதோ அதை முதலில் தைரியமாக பேச வேண்டும். நம்முடைய விசய ஞானத்தை விடவும் நாம் அணுகும் மனப்பான்மை அந்த இயல்புகள் தமக்கான வெற்றியை தேடித் தரும்.

    ஒரு நீச்சல் வீரன் தண்ணீரில் நீந்துவதற்காகக் குதித்துவிட்டு தயக்கத்துடன் பயத்துடன் கை கால்களை ஆட்டாமல் இருந்தால் அவன் என்னாவன்  அவன் வீரனாக இருந்தாளுமே முழ்கித்தான் இறப்பான்.இதுதான் நமக்கான எச்சரிக்கை.

    நம் தயக்கப்படும் ஒவ்வொரு கணமும் நம்மையே  அறியாமல் நம் கைகளை நாம் கட்டிக்கொண்டு வாழ்கை என்னும் கடலில் மூழ்கிவிடுகிறோம்.

    இங்கே உடைக்கப்பட வேண்டியது தடைகளை அல்ல, தயக்கத்தை.”

    தகர்போம்,

    வாழ்க்கையில்

    கரை சேர்வோம்!

    பிரகாசிப்போம்!

    ஜொலிப்போம்!

    மார்பில் சுமந்தாயே!

    தந்தையே! உன் வயிற்றில்

    சுமக்காவிடிலும் காலமெல்லாம்

    சுமந்தாய்!

    கருவறை தான் இல்லை..!

    உன்னை தாய் என கூற…!

    ஊண் துறந்தாய்..! உறக்கம் மறந்தாய்…!

    உழைத்தாய்..! கறைத்தாய்..!

    வேர்வை சிந்தினாய்..!

    நலமாய் நாங்கள் வாழ..!

    அடிகள் எனக்கென்றால்

    வலிகள் வந்ததோ உமக்கல்லவா?

    துன்புற்று விழி நனைந்தாலும்

    துடைத்தது – உன் விரல் அல்லவா?

    சோதளையிலும் வேதனையிலும்

    தோள் கொடுத்தவனே! உன் புகழ் பாட

    ஓர் தினம் போதுமா?

    நித்தம் புகழ் கூற வேண்டாமா?

    நானிலமும் வணங்கட்டும் உன்னை…!

    இளம் நாவலர். ப. கௌசல்யா

    நிதானமும் நீள் ஆயுளும்

    நம்மை முறுக்கேற்றும் கடினமான உடற்பயிற்சிகள் நம் மூச்சை

    வேகப்படுத்தி நம்மை நிதானமற்றவர்களாக ஆக்கிவிடும்.

    நம் எண்ணம், சொல் மற்றும் செயலில் நிதானம் இருந்தால், நாம் நீண்ட காலம் வாழலாம்.  நம் எண்ணம் (மனம்) நிதானப்பட நாம் மூச்சை சீர்படுத்தினால் போதும். நம் சொல்லில் நிதானம் ஏற்பட நாம் மௌனம் பழகினால் போதும். நம் செயலில் நிதானம் பெறதியானம் செய்தால் போதும். ஆக, இந்த மூன்று நுட்பங்களையும் தகுந்த குருவின் வழிகாட்டுதலைக் கொண்டு கற்று கையாள்வது சிறந்தது. ஆக, அது பற்றிய விஞ்ஞானத்தை இனிப் பார்ப்போம்.

    மூச்சு பயிற்சி: எளிய முறை உடற்பயிற்சிகள், யோகாசனங்கள் மற்றும் மூச்சு பயிற்சிகள் யாவும் நம் சுவாசத்தை சீர்படுத்தியும் நேர்படுத்தியும் நம் எண்ணம் அல்லது மனதில் நிதானத்தை கொண்டுவரலாம். இங்கு கவனிக்க வேண்டிய முக்கியமான ஒன்று என்ன வென்றால், நம்மை முறுக்கேற்றும் கடினமான உடற்பயிற்சிகள் நம் மூச்சை வேகப்படுத்தி நம்மை நிதானமற்றவர்களாக ஆக்கிவிடும். ஆகவே, அவற்றின் பக்கம் போக வேண்டாம். இயல்பிலேயே நிதானம் கொண்டவர்களுக்கு எளிய முறை உடற்பயிற்சியும், யோக முத்திரைகளும் போதுமானது. சமநோக்கு பார்வையில் லாதவர்கள் நாடி சுத்தி பிராணயாமம் பயில்வது நல்லது. நம் மனக் குப்பைகள் காலியாக சுதர்சனக் கிரியா செய்வது சிறந்தது. ஆழ்ந்த மூச்சு இல்லாதவர்கள் பஸ்திரிகா மூச்சு பயிற்சி செய்யலாம். சோம்பேறிகளாக இருப்பவர்கள் உஜ்ஜை மூச்சு பயிற்சி செய்து சுறுசுறுப்பாகலாம்.  ஆக, நாம் மூச்சு பயிற்சி செய்வதால் நம் மூச்சானது ஆழமாகவும் நிதானமாகவும் மாறும். இதனால் நாம் நீள் ஆயுளுக்கு அடித்தளம் போடமுடியும்.

    மௌனப் பயிற்சி: நாம் அதிகம் பேசுவதால் நம் பிராண சக்தி (உயிர்ச் சக்தி) அதிகமாக விரையமாகின்றன. நாம் அதிகம் பேசுவதற்குக் காரணம் நாம் அனேக முறைநமக்கு வெளியே உள்ளவற்றிற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக நடக்க முயல்கிறோம். ஆனால், நாம் நம் உள் தன்மையை அனுசரித்து பேசும்போது தான் நாம் மற்றவர்களுடன் இணக்கமாக மாறுகிறோம். நாம் மௌனப் பயிற்சி மேற்கொள்ளும் போதுதான் நாம் நம் உள்ளே கவனிக்க ஆரம்பிக்கிறோம். அதன் பயனாய், நாம் யோசித்துப் பேசவும், சரியாக பதிலளிக்கவும் செய்கிறோம். அன்பு நண்பர்களே! நீங்கள் மௌனம் இருந்துதான் பாருங்களேன். நாம் சொல்லின் செல்வராவது திண்ணம். நாம் மாதத்தில் ஒரு நாள் அல்லது வருடத்தில் 15 நாட்கள் என்று மௌனம் பழகலாம். அப்புறம் மௌனம் பழகும்போது கை கண் ஜாடை காட்டுவதோ எழுதுவதோ கூடாது. நாம் வெளியே பதிலளிப்பதை நிறுத்தினால்தான் நமக்கான உள்ளேஇருக்கும் பதில்களை நாம் கேட்க முடியும். அதே சமயம் மௌனம் காலத்தில் உடற்பயிற்சி யோகாசனம், மூச்சு பயிற்சி மற்றும் தியானம் பழகலாம். அப்புறம் நல்லத் தூக்கமும் நமக்கு கிடைக்கும். அப்போது நமக்கு ஒன்று புரியவரும், நாம் ஆழ்ந்து தூங்குவதற்கு வெளியமைதி தேவையில்லை உள்ளமைதி இருந்தால் போதும் என்று.

    இந்த இதழை மேலும்

    “வாழ நினைத்தால் வாழலாம்” -20

    துரோகம்

    வாழ்வில் வெற்றிக்காற்றை மட்டுமே சுவாசிக்கும் வாசக நண்பர்களே !

    மரத்தில் தொடங்கி இன்று மனிதன் வரை வளர்ந்துள்ள பரிணாம வளர்ச்சி.

    ஓர் அறிவில் தொடங்கிய ஒரு பயணம் – ஆறறிவு வரை அழைத்து வந்திருக்கின்றது.

    மெய்ஞான வளர்ச்சி மனிதம் சார்ந்தது என்றால், விஞ்ஞான வளர்ச்சி மனிதன் சார்ந்தது.  மனிதனின் வளர்ச்சி யார் சார்ந்தது என்பதோ  விஞ்ஞானத்துக்கும், மெய்ஞானத்துக்கும் விளங்காத புதிராகவே இன்றளவும் இருக்கின்றது.

    மெய்ஞானமோ – மனிதன் இன்னும் “மனிதத்தையே” அடையவில்லை, அப்புறம் தானே இயற்க்கையை அறிவது” என்று பிரகடனப் படுத்துகின்றது.  விஞ்ஞானமோ மனிதனின் தற்காலம் – கற்காலத்தை விட சிறிதளவே முன்னேறி இருக்கிறது – என்று சிலாகிக்கிறது.

    முன்னேற்றத்திற்கு முட்டுக்கட்டை போடும் முக்கியமான விஷயங்களில் முதன்மை இடத்தை பிடிப்பது “துரோகம்” என்ற வேதனையான விஷயமே.

    சராசரி மனிதன் தொடங்கி, சாதனை படைத்த மனிதன் வரை சந்தித்தே வந்திருப்பது “துரோகம்” தான் என்பது அவர்களின் அனுபவமும், சரித்திரமும் சொல்லும் சான்று.

    துரோகம்சுயநலபோரின் உச்ச கட்டம்.

    துரோகம்அன்பில் கத்தி எறியும் எதிரி.

    துரோகம்– நல் இதயத்தை கொல்லும் நஞ்சு

    துரோகம்-செருப்பையும் மீறி காலில் குத்தும் முள்

    துரோகம்-அன்பென்ற வேடமிட்ட அரிவாள்

    அன்பிற்கும் உண்டு உடைக்கும் தாழ், அதற்கு பெயர் தான் துரோகம் என்றான் ஒருவன்.

    என் தொலைகாட்சி நண்பன் ஒருவனின் அனுபவம், அரிதாரம் பூசிய ஒருவனின் போலி முகத்தை அமிலம் ஊற்றி கழுவியது போல் வெளிச்சமிட்டு காட்டியது.  நிர்வாகத்துக்கு நெருக்கமான என் நண்பனிடம் அதைவிட நெருக்கமாக நட்பு பாராட்டினான் கயவன் ஒருவன்.  நல்ல நட்பிற்குள் இரகசியங்கள் கூடாது என்று முட்டாள்தனமாக முடிவு எடுத்ததன் விளைவு, என் நண்பன் பற்றிய பல விஷயங்களை ஒன்றிற்கு பத்தாக நிர்வாகத்தின் முன் நீட்டினான் கயவன்.  மெல்ல மெல்ல அஸ்திவாரம் ஆட்டம் காணத் துவங்கியது.  நிர்வாகம் நண்பனின் மீது கோபம் கொள்ளுமளவு கொண்டு சென்றது கயவனின் சாமர்த்தியம்.  விளைவு – நாளை முதல் நீ பணிக்கு வரவேண்டாம் என்று நிர்வாகம் என் நண்பனை நிராகரித்தது.  என் நண்பன் வகித்த பதவி – பின் கயவனின் காலடியில்.  என்ன செய்வது?  “போலியான சிரிப்பு – துரோகத்தின் தலைவாசல்” என்று புரிந்துகொள்ள என் நண்பனால் கொடுக்கப்பட்ட விலை மிகவும் அதிகம் தான்.

    விவாகரத்து மண வாழ்க்கைக்கு செய்யும் துரோகம் என்பது எவ்வளவு உண்மையோ, அதே போல் முதியோர் இல்லம் பெற்றோரின் நம்பிக்கைக்கு பிள்ளைகள் செய்யும் துரோகமே.  சென்னை வளசரவாக்கத்தின் சாக்கடையில் கண்டெடுக்கப்பட்ட ஆண் சிசு யாருடைய துரோகத்தின் வெளிப்பாடு? –  சமூகம் சிந்திக்க வேண்டும்.

    இந்த இதழை மேலும்

    வாழ்வை அமைக்கும் நேயம்

    மனித நேயத்தை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று விரும்பும் நாம் சில இயல்புகளை மாற்றி அமைத்துக் கொள்வது அவசியம் அதுவே மகிழ்ச்சியையும் மனநிறைவையும் தரும்.

    எல்லோரும் விரும்பும்படி வாழ வேண்டும் என்று விரும்புகின்ற நாம் முதலில் மரபுகளையும் மனதையும் ஒழுங்குபடுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

    எதைச் செய்தாலும் அதைச் செய்வதற்குரிய கருவியானது சரியானதாக இருக்க வேண்டும். கருவி சரியாக இருந்தால் தான் அதன் மூலம் அடையும் பலனும் சரியாக இருக்கும்.

    நம்மை ஒழுங்குப்படுத்தி சரி செய்து கொண்டால் எல்லோரிடமும்  நன்றாகப் பழக முடியும். நம்முடைய போக்கை மாற்றிக் கொள்ளவே மாட்டோம் என்று பிடிவாதமாக இருக்கவே கூடாது.

    மற்றவர்கள் நமக்கு ஏற்றபடி நடக்க வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கக் கூடாது.

    நம்மை ஒழுங்குப்படுத்தாவிட்டால் பிறரோடு பழகும் போது எந்தப்பயனும் பெற முடியாது. இது மட்டுமில்லாமல் அவர்களுடைய நேயத்தையும் கவர்ந்து கொள்ள இயலாது.

    ஒவ்வொரு துறையிலும் பணிபுரிகின்றவர்கள் அந்தப்பணியைச் சரியாகச் செய்வதற்குத் தேவையான பயிற்சியைப் பெற்றுக் கொள்கின்றனர்.

    மின்சாரத்தைக் கையாளும் பயிற்சி பெறாதவர் மின்சாரச் சீர்கேடுகளைச் சரி செய்ய முயன்றால் என்ன  ஆகும்? மின்சாரம் தாக்கி உயிரைப் பறித்துவிடும் அல்லவா?

    சமையலில் பக்குவம் இல்லாதவர் சமையலில் ஈடுபட்டால் சாப்பாடு ருசியாக இருக்குமா?

    எதற்கும் தெளிவான பயிற்சி வேண்டும். இது இல்லாமல் எதையும் செய்து முடிக்க முடியாது.

    இப்படித்தான் அடுத்தவர்களிடம் பழகுவதற்கும் நேயத்தை வளர்ப்பதற்கும் பயிற்சியை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

    தனக்குத் தானாகவே வந்து விடும் என்று எண்ணிவிடக்கூடாது. பழக்கத்தை விருத்தி செய்து பயன் பெறுவதற்கு நம்மை நாமே ஒழுங்கு செய்து கொள்வது முதன்மையானது.

    மற்றவர்களுடன் பழகும் போது மனித நேயத்துடன் பழக வேண்டும். நேயம் தான் மற்றவர்களை நம்மிடம் வசப்படுத்தி வைக்கும்.

    அதிகாரமும், ஆணவமும் கொண்டு பழகத் தொடங்கினால், அதில் நேயம் இருக்காது. வேண்டாத வெறுப்பும் எதிர்ப்புமே தோன்றும்.

    நேயம் தான் மற்றவர்களுடன் கலந்து பழக வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தை உண்டாக்கும். இந்த ஆர்வமே பலரை நம்மிடம் அழைத்துக் கொண்டுவரும்.

    முதலில் நேயத்தை மனதில் நிரப்பிக் கொண்டு பழகத் தொடங்க வேண்டும்.  உயிர்கள் அனைத்தும் நிலைத்து வாழ்ந்திருப்பதே மனித நேயத்தினால் தான்.

    பிறருடைய குறைகளைத் தெரிந்து முடிவு செய்யும் நீதிபதியாக, நம்மை நினைத்துக் கொள்ளவே கூடாது. பிறரைக் குறைகூறுவது நமக்கு மதிப்பைத் தராது.

    உள்ளம் கலந்து பழகும் நெருக்கமான உணர்வும், அடிக்கடி கூடிப்பேசுதலும் இப்படி, உணர்ச்சியால் உள்ளத்தில் ஒன்றுபட்டுவிட்டால் அதுவே பாசப்பிணைப்பை ஏற்படுத்திவிடும்.

    இந்த இதழை மேலும்

    திருக்குறள் விழிப்புணர்வு முகாம்

    வள்ளுவர் அறிவியல் (ம) மேலாண்மைக் கல்லூரி, கருர்

    வஞ்சி மாநகரமாம் கருவூர்

    வள்ளுவர் குடும்பத்தின் திருவூர்

    பத்தாம்பூரில் பூத்த கமலம்

    புதியதோர் அழகுக் குழுமம்

    கல்லூரிக் காளைகளுக்கு மட்டுமல்ல வள்ளுவம்

    கிராமத்து முரட்டுக்காளைக்கும் சொல்லுவோம்

    அரங்கநாதன் பேட்டையிலே விழிப்புணர்வு முகாம்

    அரங்கமே மாரியம்மன் கோவில் வளாகம்

    அலைபேசியைத் தவிர்த்து ஆண்கள் வந்தனர்

    தொலைக்காட்சியை மறந்து பெண்கள் கூடினர்

    ஊர்ப் பெரியவர்கள் உவந்து வந்தனர்

    உணவை விளைவிக்கும் விவசாயிகளின்

    உள்ளத்தில் வள்ளுவம் விதைத்துச் சென்றனர்

    உதவிப் பேராசிரியர்கள்

    அன்பான வாழ்க்கைக்கு அறத்துப்பாலையும்

    பொறுப்பான வாழ்க்கைக்கு பொருட்பாலையும்

    இதயம் மகிழும் வாழ்க்கைக்கு இன்பத்துப்பாலையும்

    இதமாய்க் கலந்து பக்குவமாய்க் கொடுத்தனர்

    சிட்டுக்குருவிகள் சிறகடித்து வந்தது போல்

    சிறுவர் சிறுமியர் ஏராளம் கூடி விட்டனர்

    தமிழ்த்தாய் வாழ்த்துடன் துவங்கிய விழாவிற்கு

    அரங்கநாதன் பேட்டை மேனிலைப்பள்ளி முதுகலைக்

    கணித ஆசிரியர் க. சிவக்குமார் வரவேற்புரை வழங்கினார்.

    வள்ளுவர் கல்லூரியின் தலைமகனாம் தாளாளர்

    செங்குட்டுவன் ஐயா அவர்கள் தலைமையுரை நிகழ்த்தினார்.

    கல்லூரியின் மதிப்பியல் தமிழ்ப்பேராசிரியர் புலவர் குறளகன்ஐயா

    அவர்கள் விளக்கவுரை ஆற்றியதோடு தொகுப்புரையும் வழங்கினார்.

    இளங்கலை கணிதம் முதலாமாண்டு மாணவி செல்வி ச. வைஷ்ணவி திருக்குறள் முழுவதும் ஒப்புவித்தாள்.

    மேடையில் இருந்த ஊர்ப் பெரியவர்களும்,

    இந்த இதழை மேலும்

    சிந்திக்க வைக்கும் சீனா

    சீனப்பயணத்துக்கு உகந்த நேரம் மார்ச், ஏப்ரல், மே செப்டம்பர் என்றனர். எங்கள் குழுவில் 25 ஆண்கள் 8 பெண்கள் என 33 பேருடன் உரிமையாளரும் இரு சமையல் கலைஞர்களும் வந்தனர்.

    சென்னையில் விமானம் புறப்பட்ட உடன் உணவு கொடுத்தனர். 4 பழத்துண்டுகள் கேக், ஜீஸ், சாதம், காய் சுமாராக இருந்தது. நேர வித்தியாசம் 2.30 மணி. பறந்த பயண நேரம் 4 மணி. மாலை 6.45 க்கு மலேசியாவின் கோலாலம்பூர் விமான நிலையத்தில் இறங்கினோம். தூரம் 2668 கி.மீ.

    அங்கு மாலை 6.45 மணி என்பது நம்மூரில் 4.15 மணியாகும். 32000 அடி உயரத்தில் (சுமார் 10 கி.மீ) மணிக்கு சுமார் 900 கி.மீ வேகத்தில் விமானம் பறந்தது. மலேசியன் ஏர் லைன்ஸ் விமானம்.

    விமான நிலையத்தில்  மழை பெய்து கொண்டிருந்ததால், தாமதமாக தான் இறங்க முடிந்தது. 7.30 க்கு விமானத்திலிருந்து இறங்கி, வேறு விமானம் ஏற வேண்டிய பகுதிக்குச் சென்று ஷாங்காய் செல்லும் விமானம் ஏறி இரவு 8.15 க்கு புறப்பட்டோம்.

    குளிருக்கு வழங்கிய சிறு சால்வை மற்றும் ஹெட்போனை சிலர் எடுத்துக் கொண்டனர்.

    இந்த விமானத்தில் அசைவ உணவு மட்டுமே கொடுத்தனர். சைவம் என்றால் 24 மணி நேரம் முன்பே  செல்ல வேண்டுமாம்.

    சீனாவின் பொருளாதாரத் தலைநகரான ஷாங்காய் நகருக்கு 1.15 மணி  நேரம் தாமதமாய் நள்ளிரவு 1.45 மணிக்குச் சென்றோம்.  விமான நிலையத்தின் பெயர் புடாங். இந்த ஊரில் இரு விமான நிலையங்கள் உள்ளன. பயண நேரம் 5.30 மணி. தூரம் 3950 கி.மீ.

    விமானத்திலிருந்து இறங்கி, குரூப் விசா என்ற பகுதி முன், விசா எண் வரிசைப்படி நின்றோம். பாதுகாப்பு சோதனை முடிந்து, பெட்டிகளை எடுத்துக் கொண்டு வெளியே வர அதிகாலை 2.15 மணியானது. மலேசியாவின் நேரம் தான் இங்கும்.

    உள்ளூர் சுற்றுலா கைடு ஸ்கை என்ற சகோதரி வந்து எங்களை அழைத்து சென்று பஸ்ஸில்  ஏற்றினார்.  50 இருக்கைகள் கொண்ட ஏ.சி பஸ். 40 நிமிட பயணத்தில் தங்குமிடமான நியூ செஞ்சுரி மஞ்சு ஓட்டல் சென்றோம்.  வாகனங்களில் ஓட்டுநர் இருக்கை இடதுபுறமுள்ளது. வலது சாலைப் பயணம்.

    வெளியில் குளிர் 110இ பகலில் 200இ அதிகாலை 3 மணிக்கு வெஜ் சாண்ட்விச், ஜூஸ், வாழைப்பழம் தயராக இருந்தது. தேவையானவற்றை எடுத்துக் கொண்டு அறைக்குச் சென்று சிறிது  நேரம் தூங்கினோம்.

    இந்த இதழை மேலும்

    மனதின் பலவீனங்களுடன் போர் புரிய வைராக்கியமே சிறந்த ஆயுதம்

    தற்போது இருளில் இருக்கலாம்

    இருளை நீக்கி ஓளியை உள்ளத்தில்

    பரவ செய்வது தான் வைராக்கியம்.

    வைராக்கியம் என்பது, உலகம் தரும் இன்பப் பொருட்களின் மீதான முறையற்றபற்றைநீக்குவது எனலாம். சிலர் வைராக்கியம் என்பதற்கு பிடிவாதம், வீம்பு எனத் தவறாக பொருள் கொள்கின்றனர். விவேகம் உள்ளவர்களுக்குத்தான் வைராக்கிய குணம் எளிதில் அமைகிறது. தான் நினைத்ததைச் சாதிப்பது அல்லது செயல்படுத்தியே தீர்வது என்று ஒருவர் கொள்ளும் மன உறுதி தான் வைராக்கியம் எனப்படும்.

    என்னைக் கொன்று போட்டாலும், கொடிய புலிக்குகையில் தூக்கிப் போட்டாலும், அக்னியில்  தள்ளி எரித்தாலும், பணத்தைக் காட்டினாலும், கவர்ச்சியைக் காட்டினாலும், உயர் பதவிகள் வந்தாலும், சினிமாவில் நடிக்க வாய்ப்பு தருவதாக ஆசை காட்டினாலும் நேர்மையாகத்தான் இருப்பேன், கற்புநெறி தவறமாட்டேன், தவறு செய்ய மாட்டேன் என்கிற தீர்மானமே, மனஉறுதியே வைராக்கியம் ஆகும்.

    மணமகன் குடிகாரன் என்று தெரிந்ததும், மணமேடையிலேயே மணமாலையை கழற்றி வீசிய மணமகள்கள் உள்ளனர். மணமகன் வீட்டில் கழிப்பறைவசதி இல்லையெனில் அந்த வரன் வேண்டாம் என்று தவிர்த்த மணமகள்கள் உள்ளனர். படிக்கும் காலத்தில் செல்போனில் நேரத்தை விரயமாக்க மாட்டேன் என்கிறமாணவர்கள் உள்ளனர். இவையாவும் மனஉறுதியே ஆகும்.

    நாம் தற்போது இருளில் இருக்கலாம். இருளை நீக்கி ஓளியை உள்ளத்தில் பரவ செய்வதுதான் வைராக்கியம். சில ஏழைப் பிள்ளைகள் மிகப் பிரமாதமான மதிப்பெண்கள் பெறஅவர்களின் ஏழ்மையும் காரணமாகி விடுகிறது. இல்லாதவர்களுக்கு வைராக்கியம்தான் சொத்தாக உள்ளது. சோம்பல் நம் முன்னேற்றத்திற்கு “ஸ்பீட் பிரேக்கர்” ஆகும்.

    சுதந்திரப் போராட்ட காலத்தில் அந்நிய நாட்டுத் துணிகளை எரித்து விட்டு வீட்டில் அனைவரும் கதராடையே அணிவோம் என போராட்ட தியாகிகள் முடிவெடுத்தனர். தேசப்பற்றின் காரணமாக புடவை, ரவிக்கை, கால்சட்டை, மேல்சட்டை, வேஷ்டி என எல்லாவற்றையும் கதரிலேயே தைத்து உடுத்தினர். அந்த வைராக்கிய நெஞ்சம் படைத்த தியாகிகள் வணங்கத்தக்கவர்கள்.

    வைராக்கியத்தில் இரு வகை உள்ளது. தன் முடிவுக்குத் தன்னை மட்டுமே உட்படுத்திக் கொள்வது; மற்றொன்று, தன் முடிவுக்குத் தன்னையும், தன்னைச் சார்ந்தவர்களையும் உட்படுத்த விரும்புவது.

    தகாத வைராக்கியம்:

    வீட்டு செலவுக்குப் பணம் தர மாட்டேன், குடித்து விட்டுத்தான் வீட்டுக்கு வருவேன், முறையற்றஉறவை நிறுத்திக் கொள்ள மாட்டேன், லஞ்சம் கொடுத்து காரியத்தை சாதிப்பேன், பொய் சொல்லி நிவாரணம் பெறுவேன், உடலைக் கொடுத்து வாய்ப்பைப் பெறுவேன் என்பதெல்லாம் தகாத வைராக்கியங்கள்.

    இந்த இதழை மேலும்

    பக்கவாதம்

    காலம் கடந்துவதன் விளைவு

    கடந்த மாத இதழில் கூறியவாறு பக்கவாதம் வந்த பிறகு ஒவ்வொரு வினாடியும் சிகிச்சைக்கு முக்கியமானவை. ஏனெனில் இரத்தக்குழாய் அடைப்பின் காரணமாக ஆக்சிஜனும், இரத்தமும் மூளைக்குச் செல்லாததால் அடுத்தடுத்த அருகிலிருக்கும் செல்களும் செயலிழந்து கொண்டே இருக்கும். அதைத் தொடர்ந்து உடல் உறுப்பிகளில் செயல்களும் மென்மேலும் பாதிப்படைந்து கொண்டே இருக்கும்.  அதனைத் தடுக்க இரத்தக்குழாயின் அடைப்பை நீக்கி இரத்த ஓட்டத்தை சீராக்க வேண்டும்.  ஊசியைக் கொடுத்து இரத்த அடைப்பைக் கரைக்கும் இந்த முறைக்கு thrombolysis என்று பெயர். இதைப் பக்கவாதம் வந்து 4.30 மணிநேரத்திற்குள் மருத்ததுவனைக்கு வந்தால் மட்டுமே செய்ய முடியும்.

    இவ்வாறான நோயாளிகளை தீவீர சிகிச்சைப் பிரிவில் அனுமதித்து ஒவ்வொரு 5 நிமிடத்திற்கும் இரத்தம் அழுத்தம் சீராக உள்ளதா என கவனித்து அதன்பின் அடைப்பை கரைக்கும் ஊசியை உட்செலுத்தி தொடக்க நிரை வாத நோயிலிருந்து நல்ல விளைவு கிடைக்குமாறு செய்யலாம்.

    சிகிச்சை முறை :

    மூளையின் பல பகுதிகளுக்குச் செல்லும் இரத்தக்குழாய்களில் அடைப்பு ஏற்படும் பட்சத்தில் இது ஒரு உயிர்கொல்லி நோயே. மாறாக சிறுபகுதி பாதிக்கப்பட்டாலும் செயலிழந்த பகுதியை மீட்டெடுப்பது சாத்தியமல்ல எனவே வருமுன் காப்பதே சிறந்தது. பக்கவாதம் ஏற்பட்டவுடன் நோயாளிகளால் கூற இயலாது எனவே உடனிருப்பவர்கள் அதற்கான அறிகுறிகளை அறிந்திருப்பது அவசியம். பக்கவாதம் வந்தவர்களுக்கு மீண்டும் ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்புகள் மிக அதிகம். எனவே இரத்த உறைவைத் தடுக்கும் மாத்திரை, இரத்த அழுத்தம் மற்றும் சர்க்கரை நோய்க்கான மாத்திரை போன்றவற்றை வாழ்நாள் முழுவதும் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

    தடுப்பு முறைகள் :

    பக்கவாதம் மாரடைப்பும் ஒருமுறை ஏற்பட்டால் மீண்டும்  ஏற்படுவதற்கான வாய்ப்புகள் மிக அதிகம் அதே போல் குடும்பத்தில் யாரேனும் ஒருவருக்கு பக்கவாதமோ, மாரடைப்போ ஏற்பட்டிருக்கும் பட்சத்தில் மீதமுள்ளவர்களுக்கும் பக்கவாதம்  ஏற்படலாம்.  எனவே அவர்களும் முன்னெச்சரிக்கையுடன் பரிசோதித்துக் கொள்வது அவசியம். பக்கவாதத்தை ஏற்படுத்தும் காரணிகளில் சிலவற்றை வாழ்க்கை முறையில் மாற்றம் செய்வதைத் தடுக்கலாம். கொழுப்புச்சத்து  குறைவான உணவுமுறைகள், உடற்பயிற்சி மன அழுத்தத்தைக் குறைத்தல், புகைப்பிடித்தலைத் தவிர்த்தல், மது அருந்துவதைத் தவிர்த்தல் போன்றவை வாழ்க்கை முறை மாற்றத்தால் தடுக்கப்படக்கூடியவை. வாழ்க்கை முறையினால் மாற்ற முடியாத காரணிகளான வயது முதிர்வு, குடும்ப வரலாற்றில் வாத நோய் அல்லது மாரடைப்பு, இரத்தக் கொதிப்பு சர்க்கரை நோய் போன்றவற்றில் ஏதேனும் ஒன்று இருப்பினும் பக்கவாதம் ஏற்பட வாய்ப்புகள் உள்ளதா? எனக் கண்டறிவதற்கான பரிசோதனைகள் மேற்கொண்டு அதில் மாற்றங்கள் இருப்பின் முன் கூட்டியே தடுப்பு மருத்துவ சிகிச்சை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

    பரிசோதனை முறைகள் :

    பொதுவாக இரத்தம் இதயத்திலிருந்து கழுத்து இரத்தக் குழாய்களின் வழியே மூளைக்குச் செல்கிறது. பக்கவாதம் ஏற்படுவதற்கு சில வருடங்களுக்கு முன்பே சில மாற்றங்களை இரத்தக்குழாய்களில் உள்ளதைக் கண்டறியலாம்.  இந்த மாற்றங்களை கண்டறிவதற்கான நவீன மருத்துவ அறிவியல் முறைக்கு DOPPLER TECHNIES என்று பெயர்.

    இந்த இதழை மேலும்

    மற்றவர்களைப் பற்றி கவலைப் படாதீர்கள்…

    மிகப்பெரிய சாதனைகளைச் செய்தவர்களையும், தங்கள் கண்டுபிடிப்புகளின் மூலம் இந்த உலகுக்குப் புதிய படைப்புகளைச் சமர்ப்பித்த விஞ்ஞானிகளையும், எந்தச் செயலிலும் வெற்றி ஒன்றையே காணும் மனோதிடமுள்ள – தன்னம்பிக்கையுள்ள மனிதர்களையும் நினைத்துப் பாருங்கள்! இவர்கள் இந்தச் சாதனைகளைச் செய்வதற்குப் பக்கபலமாக இருந்தது எது? தங்களிடத்திலுள்ள அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையே ஆகும். எவரையும் ஏறெடுத்துப் பார்க்காமல், தங்கள் செயலில்  முழு மூச்சாக ஈடுபட்டதுதான் இவர்களுடைய வெற்றிக்குக் காரணமாகும். சேணம் பூட்டப்பட்ட குதிரை, இடதுபக்கம், வலது பக்கம் திரும்பாமல் நேரான வழியிலேயே சென்று கொண்டிருக்கும். அதைப் போல இவர்கள் மற்றவர்களைப் பற்றிச் சிறிதும் கவலைப்படாமல் தங்கள் லட்சியத்தில் உறுதியாக இருந்தார்கள். இதனால் இவர்கள் எந்தச் செயல் செய்தாலும் அதில் வெற்றி பெற்றார்கள்.

    “நான் விஞ்ஞான ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன். என்னையும், என்னுடைய செயல்களையும் கண் கொட்டாமல் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்களே!” என்று விஞ்ஞானி நினைத்தால், அவரால் தான் செய்யும் ஆராய்ச்சியில் வெற்றிபெற முடியுமா? நிச்சயம் முடியாது.

    ஆய்வு நோக்கத்திலிருந்து அவர் தடம் புரண்டு வந்து விட்டால், அவரால் எந்த ஆய்வையும் சரிவரச் செய்ய முடியாது.

    ஒரு சாதனையைச் செய்ய நினைக்கும் வீரர், அதன் மேலே கண்ணாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, மற்றவர்கள் தன்னைக் கேலி பேசுவார்களோ, விமர்சனம் செய்வார்களோ என்ற ஆராய்ச்சியில் இறங்கினால் அந்த வீரரால் எந்தச் சாதனையையும் செய்ய முடியாது.

    அவரவர் செயலைச் செய்யும் பழக்கம்  மேலை நாடுகளில் அதிகம். அவர்கள் மற்றவர்களைப் பற்றிக் கவலைப்படுவதில்லை. ஆனால் நம் நாட்டில் இது தலைகீழாக இருக்கிறது. ஒருவர் ஒரு செயலைத் தொடர்ந்து செய்து கொண்டிருக்கிறார் என்றால், அவரையே உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டும், பல விமர்சனங்கள் செய்து பேசிக் கொண்டும், அவரைப் பற்றிய  கட்டுக்கதைகளைக் கட்டவிழ்த்து விட்டும் நேரத்தைப் போக்குகின்றவர்களே, இங்கு அதிகம்! தேவையில்லாமல் வேண்டுமென்றே ‘தொண தொண’ என்று பேசிக் கொண்டு, செயலில் மூழ்கியிருக்கும் உங்களைக் கெடுக்க நினைப்பவர்கள் நிறையப் பேர் இருக்கிறார்கள்.

    அடுத்தவர் செயலைக் கூர்ந்து பார்க்கின்ற ‘பண்பு’, படித்தவரிடத்திலும் இருக்கிறது, படிக்காதவரிடத்திலும் இருக்கிறது. ஆராய்ச்சியில் மூழ்கிக் கொண்டு தங்களையே மறந்து விடும் அறிஞர்களுக்கு உறுதுணையாக யாரேனும் செல்வாரேயானால், அது மிகப் பெரிய உதவியாக இருக்கும். அவ்வாறு செய்யாமல், அவரையே பார்த்துக் கொண்டும், விமர்சனம் செய்து கொண்டும், தங்களுடைய நேரத்தை வீணடித்துக் கொண்டிருக்கும் ‘உத்தமர்களை’ எப்படிப் பாராட்டுவது?.

    ஒரு ஆய்வில் தன்னையே ஈடுபடுத்திக் கொண்டு, அதில் மூழ்கி இருக்கும் போது புதிய சிந்தனைகளும், கண்டுபிடிப்பும், ஒரு விஞ்ஞானிக்குத் திடீரென்று உதயமானது. குளியலறையிலிருந்த அவர் தன்னையும் மறந்து ‘யுரேகா! யுரேகா!’ என்று கூவிய படியே வீதிகளில் ஓடினார். மற்றவர்களைப் பற்றி அவர் கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருந்தால் ஒரு மாபெரும் உண்மையை அவரால் கண்டுபிடித்திருக்க முடியாது. உலகப் புகழ் பெற்ற அந்த விஞ்ஞானி யார் தெரியுமா? ஆர்க்கிமிடீஸ் தான்! (யுரேகா என்றால் கண்டுபிடித்து விட்டேன், என்று பொருள் படும்.)

    இந்த இதழை மேலும்