Home » Articles

போரிடாமல் ஜெயிப்பது எப்படி?

வெற்றியின் ரகசியம் எளிமையானது, சரியான விஷயத்தை, சரியான நேரத்தில், சரியான விதத்தில் செய்தால் வெற்றி கிடைத்துவிடும்.

– அட்னனால்டு கிளாஸோ

தொழிலும், வர்த்தகமும், யுத்தம் போன்றது தானா? என்பது ஒரு மிகப்பெரிய கேள்வி. ஆம்,  வணிகமும், யுத்தமும் ஒன்று தான். தொழிலும், யுத்தமும் ஒன்று தான். ஆனால் களங்களும், ஆயுதங்களும் மட்டும் வெவ்வேறானவை,  இரண்டிலும் போட்டிகள் உண்டு. போட்டி என்று வந்துவிட்டால் வெற்றியோ, தோல்வியோ ஏதோ ஒன்று நிகழ்ந்து தான் தீரும்.

இந்திய விடுதலைப்போரின் போது மகாத்மா காந்தி ஆங்கிலேய அரசை எதிர்த்து, ஒரு விடுதலை  யுத்தத்தைத் தொடங்கினார்  கத்தியின்றி, ரத்தமின்றி யுத்தமொன்று  வருகுது”  என்று நாமக்கல் கவிஞர் குறிப்பிட்டபடி  அஹிம்சை, ஒத்துழையாமை, உண்ணாநோன்பு என்ற இந்த மூன்று ஆயுதங்களையும் வைத்து ஆங்கிலப்பேரரசை வீழ்த்திக் காட்டினார்.

அது போல இன்று தொழில்களிலும், வர்த்தகங்களிலும் போட்டிகள் யுத்தங்களாக மாறி விட்டன, இந்த யுத்தத்தில் போட்டியாளரை வீழ்த்தினால்தான்  வெல்லமுடியும். இதில் 1. பொறுமை காத்தல், 2. புத்தி சாதுர்யம், 3.புதிய யுக்திகள், 4.நிர்வாகத்திறமை, 5.எதிரி கணிக்க முடியாத வியூகங்கள், 6.சரியாக திட்டமிடல், 7.வேகமாக மற்றும் முறையாக செயல்படுதல், 8. சந்தர்ப்பங்களை சரியாகப் பயன்படுத்துதல், 9.துல்லியமான அனுமானங்கள், 10. விளைவுகளை கணித்தல், 11.நிபுணர்களை பயன்படுத்திக் கொள்ளுதல்,  12.ஆழம் காண முடியாத அமைதி, 13. சகிப்புதன்மை, 14.நிதானம் தவறாமை, 15.மௌனத்தை கடைப்பிடித்தல், 16.கோபப்படாது இருத்தல்,17.பொருட்களின் தரத்தை மேம்படுத்துதல், 18. சந்தைப்படுத்துவதில் புதுமையை புகுத்துதல், 19. மாற்றி யோசித்தல், 20. பணியாளர்களை அரவணைத்து, அர்ப்பணிப்பு உணர்வை அதிகப்படுத்துதல், எல்லாவற்றிக்கும் மேலாக 21.வாடிக்கையாளர்களை திருப்திபடுத்துதல் போன்றவைகள்  ஆயுதங்களாக அமைகின்றன.

அனுபவசாலிகளின் கருத்துப்படி, “வியூகங்கள் முக்கியமானவை. தவறான வியூகம் அமைத்து தோற்றுப்போன படைகள் பல உண்டு.  சரியான முறையில் சந்தைப் படுத்துவதில் தவறி, தோல்வி கண்ட பெரிய நிறுவனங்களும் உண்டு. சந்தைப் படுத்துதலில் வெற்றி கண்டு, பெரிய நிறுவனங்களை வெற்றிகண்டவர்களும் உண்டு. இதில் தலைமை ஏற்பவர்களைப் பொறுத்து வெற்றி அமையும்.  லைமை சரியாக இருந்தால் ஒரு நிறுவனத்தில் எப்பொழுதும் இலாபத்தைத் தக்க வைத்துக் கொள்ளலாம்”.

கடலில் பெரிய அலை ஒன்று புறப்படும், ஆனால் கரைக்கு வராமலேயே பாதியிலேயே நின்று விடும், சின்ன அலை இன்னொன்று புறப்படும். அது இறுதி வரை வந்து கரையைத் தொட்டுப் பேசும். எந்த அலை கரை சேரும் என்று நாம் சொல்ல முடியாது, அது போல வணிகத்திலும், தொழிலும் எந்த நிறுவனம் ஜெயிக்கும் என்று சொல்ல முடியாது, ஆனால் உற்பத்தி செய்யும் பொருளின் தரம் உயர்வாக இருந்தால் ஜொலிக்க முடியும். “குறைந்தபட்ச லாபம், அதிகபட்ச விற்பனை அளவு (Turnover)” என்பது வணிகத்திலே ஒரு தாரக மந்திரம்.

எந்த பெரிய சாதனைக்கும், மனதில் முதலில் தோன்றும்  முதல் எண்ணமும், கருத்தும்தான் விதையாக அமைகிறது. அந்த விதைக்குள் இருப்பது ஒரு ஆலமரம், அது வெளி வர, வளர, உயர தன்னம்பிக்கை என்ற நீரும், திட்டமிடுதல், செயல்படுதல் என்ற உரங்களும் தேவைப்படுகிறது.

“விதியை நம்பிக்கொண்டு  இருப்பவன் எதையும் செய்ய மாட்டான்” என்கிறது அர்த்த சாஸ்திரம், அப்படி இருப்பவனுக்கு போர் கிடையாது, போராட்டமும் கிடையாது, யுத்தமும் கிடையாது. யுத்தம் இல்லாத இடத்தில் வெற்றி எப்படிக் கிடைக்கும்.

ஒரு தொழில் அல்லது வணிகம் சிறக்க வேண்டும் என்றால் அந்த நிறுவன தலைமைக்கு புத்தி சாதுர்யம் இருக்க வேண்டும் . எந்த நேரத்தில் எதைத் தொட்டால் ஜெயிக்கும் என்ற தீர்க்கதரிசனம் வேண்டும். எப்போது இருப்பு வைக்க வேண்டும்? எப்போது விற்பனைக்கு கொண்டு வருவது? எப்போது உற்பத்தியை அதிகப்படுத்துவது? எப்போது நிறுத்துவது? எப்போது விரிவாக்கம் செய்வது? எப்படி விளம்பரப்படுத்துவது? எந்த வகையில் சந்தைப்படுத்துவது ? என கணிக்கும் திறமை இருக்க வேண்டும், உற்பத்தி அதிகரிக்க, அதிகரிக்க தரத்தையும் உயர்த்திக் கொள்ளும் சாதுர்யம், நிர்வாகத்திறமை, எதிர்போட்டியாளானகளின் வியூகத்திற்க்கு ஏற்ப மாற்று வியூகத்தை அமைப்பது, எப்போது தாக்குதலைத் தொடங்குவது ? எந்த நேரத்தில் அமைதியாக இருப்பது? எப்போது பின்வாங்குவது ? என்ற வியாபார வித்தகங்கள் இருத்தல் வேண்டும்.

வாடிக்கையாளர்களை பெருக்கிக் கொள்வது என்பது ஒரு கலை. ஒரு வாடிக்கையாளரை இழந்தால், நாம்  பத்து வாடிக்கையாளர்களை  இழக்க நேரிடும், வாடிக்கையாளர்களை கவருவதற்காக புதிய, புதிய உத்திகளை பயன்படுத்த வேண்டும், மற்றவர்கள் வியக்கும்படியாக விளம்பரப்படுத்த வேண்டும். புதிய வடிவங்களில் எல்லாத் தரப்பினரையும் கவரும் வகையில்  பெயர் வடிவமைக்கப் படவேண்டும். போட்டியாளர்களுக்கு எதிர்பாராத திருப்பத்தைத் தருவதைப் போல மாற்று யுக்திகளை பயன்படுத்துதல் வேண்டும். ஏழாவது அறிவைப் பயன்படுத்த வேண்டும். மூன்றாம் பார்வையும் அவர்களுக்கு தெரிந்திருக்க வேண்டும். உற்பத்திமுறை, விற்பனை முறை, சேவைப் பிரிவு இவைகளை போன்ற சரியான அமைப்புகளை உருவாக்க வேண்டும். உற்பத்திக்கு  முன்பாகவே விற்பனை என்ற யுக்தியை  பின்பற்ற வேண்டும். நிறுவனத்திற்கென்ற அடையாளக் குறியீட்டை ( Brand ) பிரபலப்படுத்த வேண்டும், ஒரு பொருளின் மதிப்பையும், லாபத்தையும் உயர்த்தும் முறையை மேம்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் ( MVP – Maximizing value and profit).

இந்த இதழை மேலும்

சத்துணவும் நீள் ஆயுளும்

நீள் ஆயுள் என்பது நம் உடலின் உறுதித் தன்மையைப் பொறுத்தது என்று நாம் முன்னுரையில் பார்த்தோம். அந்த உடல் உறுதியை நமக்கு அளிப்பவை சத்துணவுகளே. இன்றைய இரசாயன வேளாண்மை காலத்தில் நமக்கு கிடைக்கும் உணவுகள் அனேகமாக சத்துக்கள் குறைந்தும் விஷங்கள் மிகுந்துமே இருக்கின்றன. இந்தப் பற்றாக்குறைகளை ஈடு செய்யவே நாம் துணைச் சத்துணவுகளை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டியுள்ளது. அம் உடலினை உறுதி செய்யும் துணைச் சத்துணவுகளைப் பற்றி இனி நாம் பார்ப்போம்.

  1. சமச்சீர் புரதம்: எல்லா அத்தியாவசிய அமினோ அமிலங்களைக் கொண்ட சமச்சீர் புரதம் நம் உடலின் கட்டுமானப் பொருளாகவும், நம் உடலின் செரிமான நொதிகளை (Digestive Enzymes) உற்பத்தி செய்யவும் மற்றும் நம் உடலின் உயிர் வேதியல் தன்மாற்றத்திற்குத் (Metabolic Reactions) தேவையான ஹார்மோன்களை உற்பத்திச் செய்யவும் அவசியம் தேவை. ஆக, சமச்சீர் புரதம் நம் உடலை உறுதியாக்கும் என்பது உறுதிதானே?
  2. உயிர் மற்றும் தாதுச் சத்துக்கள்: இயற்கையான உயிர் மற்றும் தாதுச் சத்து துணைவுணவுகள் நம் உடல் செயலாக்கத்திற்கு வேண்டிய எல்லா உயிர்ச் சத்துக்கள் (vitamins) மற்றும் நம் உடலின் வேதி வினைகளுக்கு வேண்டிய கிரியா ஊக்கிகளான (bio-catalyst) அனைத்து தாதுச் சத்துக்களையும் (minerals) கொண்டிருக்கும். இதனால் நம் உடலின் எல்லா உயிரியல் வினைகளும் சிறப்பாக நடைபெற்று, நம் உடல் உறுதியாகும்.
  3. ஒமேகா-3 கொழுப்பு: நம் உடலை மென்மையாகவும், தோலை இளமையாகவும், இரத்தக் குழாய்களை இலகுவாகவும், நரம்புகளை தளர்வாகவும் வைக்க ஒமேகா-3 கொழுப்பானது உதவியாக இருக்கும். இதனால் நம் உடல் இயக்கத்தை நரம்பு மண்டலம் சிறப்பாக இயக்கி நம் உடலை வலுப்படுத்தும்.
  4. நீரில் கரையும் நார்ச் சத்து: இந்த நார்ச் சத்தானது நம் உடலின் செல்லணுக்களின் அசுத்தங்களை உள் உறுப்புகளுக்குச் சேதாரம் இன்றி வெளியேற்றம் செய்ய உதவியாக இருக்கும். நம் செல்லணுக்களில் கழிவு நீக்கப்பட்ட காலியிடத்தில் ஆகாச சக்தியே நிரம்பி இருக்கும்போது நம் சுவாசம் ஆழமாகி நீள் ஆயுளைத் தரும்.
  5. காய்கனிகளின் செரிவுச் சத்து: இவ்வித துணை உணவுச் சத்தானது, நம் உடலின் இரசம் (ஜீரண மண்டலம்), இரத்தம், சதை, கொழுப்பு (பாதுகாப்பு மண்டலம்), எலும்பு, நரம்பு மற்றும் விந்து நாதம் ஆகிய ஏழு மண்டலங்களின் செயலாக்கத்திற்கு கிரியா ஊக்கிகளாக விளங்கும். இதனால், நம் இரசம், இரத்தம் முதல் விந்து நாதம் வரை வலுவாக்கம் சாத்தியப்படுகிறது.

    இந்த இதழை மேலும்

மனம் கூறும் தன்னம்பிக்கை

உலகில் தன்னம்பிக்கை என்ற வார்த்தை பலருக்கு தெரியாமலே போயிற்று. அதன் காரணமாகவே இன்றைய உலகம் முயற்சி என்னும் சொல்லை மறந்து நிற்கின்றது. காலத்தின் மீது பழியை போட்டு இது நடந்து விடும்; நாளை நடந்து விடும் என்று கூறியே நம்பிக்கையை அழந்து வருகின்றனர். நம்பிக்கை அன்ற வட்டத்திற்குள் தன்னை அமிழ்த்தி கொள்கின்றனர்.

நம்பிக்கை என்னும் அடித்தளம் இருந்தால் மட்டுமே முயற்சி என்ற கலவை கட்டிடம் தரும். ஆனால் இன்றைய சமூகம் அடித்தளம் அற்று சூழ்நிலையை குற்றம் கூறி வாழ்கின்றனர். நம்பிக்கையை தாங்கி, முயற்சியை கையிலெடுத்த மனித இயல்பு எங்கே சென்றது.

எப்பொழுது வரும் வெற்றி என்ற கேள்வி இங்கு பலரிடம் பதிலற்று தேங்கி நிற்கின்றது. வெற்றி என்ற இலக்கை எவரும் தேடி செல்லவே தயாராக இல்லை என்பது தான் உண்மை. நம்மிடம் விடாமுயற்சி, நம்பிக்கை, கடின உழைப்பு என்ற எவ்வித தூண்களையும் கையில் எடுக்க மனம் இல்லை, தைரியம் இல்லை. இவற்றுள் ஒன்றை கையில் எடுத்தால் போதும் வெற்றி தானாக தேடிவரும்.

நீ முயற்சி செய். முடியும் என்ற தன்னம்பிக்கையை தக்க வைத்து கொள். பிறகு சிந்தனை செய்; உன்னையும் உன் முயற்சியையும் குறை கூறும் மானிடர்களை. அங்கே நீ குறைகளை குறைத்து நிறைகளா மாற்றுவாய். குறைகளும் நிறைகளாக மாறும்.

தனக்குள் இருக்கும் மனக்குறைகளை புரிந்து எவர் செயல் படுகின்றாரோ அவரே தெளிவாகப் பக்குவத்தில் நல்ல மனப்பான்மை உள்ளவார்கள் மட்டுமே உயர்வர். உன் ழுற்றங்களை ஏற்றுக் கொள் உலகம் உனக்கு தன்னம்பிக்கை என்ற தாரக மந்திரத்தை கற்று தரும்.

வெற்றி வேண்டும் எண்ணம் உள்ளவர்கள் தோல்வியை ஏற்றுக் கொள்ளும் பக்குவம் கொள்பவர்களாக இருக்க வேண்டும். தோல்வி, வெற்றியின் அடிக்கல் என்பதை அனைவரும் மறந்து விடுகின்றனர்.

பெற்றோர்கள் குழந்தைகளை வளர்க்கும் விதம் தவறல்ல. விதமாக வளர்ப்பது தான் தவறு. வெற்றி என்பது நினைத்தபொழுதெல்லாம் வராது என்று எத்தனை பெற்றோர்கள் கூறுகின்றனர். இவ்வார்த்தைகள் தான் குழந்தைகளை நல் முடிவெடுக்க வைக்கும். தோல்விகளை ஏற்க திறனற்று தான் பலரும் உயிரை மாய்த்து கொள்கின்றனர்.

இந்த இதழை மேலும்

வாங்களையோ வசவு…

விரல்களை விட்டு ஒரு பத்து குற்றங்களை, தான் செய்தது பிறர் செய்ததெனப் பிரித்தெடுத்துக் கொள்ளுங்கள். எல்லோரும் ஒருசேர சாகக்கிடக்க, உயிர் போகவிருக்கும் கடைசித் தருவாயில் ஒரு சட்டியில் அமிர்தம் ஊற்றி கிடைக்கிறதென்று வைத்துக்கொள்ளுங்கள். அதை குடிப்போறெல்லாம் சாகாமல் பிழைத்துக் கொள்வர் என்பதால், இந்தா இங்கிருந்து ஆரம்பித்து யார் யாருக்கு வேண்டுமோ வேகமாகக் குடித்துவிடுங்கள்’ என்று சொல்லிலிக்கொடுத்தால் உடனே நாமென்ன செய்வோம்? அதும் அந்தச் சட்டியை வாங்கிப் பார்த்தால் அந்தச் சட்டியில் காணக் கிடைத்ததாக ஒரு சொச்சமே இருப்பதாகத் தெரிகையில் முதல் மினர் அமிர்தத்தை ‘அவன் குடிக்கட்டுமே, அவன் குடித்து பிழைத்துக் கொள்ளட்டுமே, பிறகு நான் குடிக்கிறேன் என்று சொல்லிலி யாரேனும் ஒருவரேனும் நாம் பிறருக்கு விட்டுதந்துவிட்டு தான் குடிக்காமலிலிருக்க தயராகயிருப்போமா?

மடக்கென்று பாதி சட்டியில் உள்ளதை எடுத்து அடுத்தவன் பிடுங்கிக் குடிப்பதற்குள் தானே குடித்துவிட்டு மகிழும் சுயநலப் புழுக்கள் தானே நாமெல்லோருமே? யாரையும் இங்கே குற்றம் சொல்வதற்கில்லை. நாமெல்லோருமே அப்படித்தான். விட்டுக்கொடுத்துப் பழகாததால் இன்றைய நிலவரப்படி நாம் அப்படித் தான் ஆகிப்போயிருக்கிறோம். அதல்லாம் ஒருபுறமிருக்கட்டும், முதலில் அந்தப் பத்து குற்றங்களை ஒரு காகிதத்தில் எழுதிக்கொள்ளுங்கள். எது செய்தால் செய்தவர் தீயவர் என்றுக் கருதப்படுவரோ அதையெல்லாம் எழுதுங்கள்.

அப்படி எழுதி வந்தால் முதலில் எது வரும்? பொய், பொறாமை, தீண்டாமை, பேராசை, திருட்டு, புறங்கூறுவது, பிற உயிரரைக் கொல்வது, உயிர்களை உழைப்பை அவமதிப்பது, உழைக்காதிருப்பது, ஏமாற்றுவது, இன்னும் தற்கொலை மோசடி சுயநலமென பட்டியல் நீண்டுகொண்டே போகுமில்லையா?

இதில் எல்லாம் செய்பவர், பாதி செய்பவர், கொஞ்சம் மட்டும் செய்பவர், இல்லை எப்பொழுதேனும் கொஞ்சம் பொய் சொல்வேன், அல்லது பொறாமை படுவேன், பேராசையில் வீழ்வேன் என்பவரென; குற்ற மூட்டைகளை தன்முதுகில் சுமந்துகொண்டு, பிறரைப் பார்த்து ச்சீ என உடல் கூசும், பொறுப்பற்ற ஜென்மங்களாகத் தானே நம்மில் அதிகம்பேர் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம்.

இதற்கெல்லாம் மூலக்காரணம் நாம் மட்டுமா என்று யோசித்தால், இல்லை. இதலாம் நாம் கற்றது. இப்படித்தான் நமக்கு வாழ்க்கை உண்மைக்கு அப்பாற்பட்டோ அல்லது யதார்த்தங்களை மீறியோ கற்பிக்கப்பட்டுள்ளது. நம்மில் நிறையப்பேர் ஒழுங்கற்று தவறாகவே வாழ்ந்து வளர்ந்து தன்னை சரியென்று மிகக் கெட்டியாக நம்பிக்கொண்டுள்ளோம்.

இதில், நாம் அடுத்தவருக்கு வேறு கற்றுத்தர முயன்றால் இவ்வுலகு என்ன கதியாகும்? இப்படி நானும் கெட்டு பின் அதையே சரியென்றெண்ணி, பிறரையும் கெடுத்துவிட்டு, மொத்தப் பேரை நாம் கிணற்றில் விழாமலே சாகப்போகும் பொதுவழிச் சாலையில் பயணிக்கவைத்த பாவமான பிறவிகள்தானே நாமெல்லாம்?

இந்த இதழை மேலும்

முயற்சியே முன்னேற்றம்!

விதை செடியாக முளைப்பதற்குத் தடை செய்த நிலம், விதையின் விடாமுயற்சியால் பின் வாங்கி அந்தச் செடி வளர்வதற்குத் தேவையான எல்லாவற்றையும் கொடுக்கிறது.

இது போன்றே முன்னேற்றத்துக்கு  உண்டாக்கிய தடைகளைத் தாண்டிச் செயல்படும் போது இயற்கை இந்தப் பிரபஞ்ச சக்திகளையெல்லாம் ஒருங்கிணைத்து உதவுகிறது.

இதை நான் சொல்லவில்லை. ஜேம்ஸ் ஆலன்  என்ற அமெரிக்க மனோ தத்துவ மேதை சொல்லியுள்ளார்.

வினை வலியும் தன் வலியும் மாற்றான் வலியும்

துணைவலியும் தூக்கிச் செயல்- குறள் 471

என்ற குறளில் திருவள்ளுவர்:

செயலின் தன்மை; தன் வலிமை; சுற்றுச்சூழலின் நிலை மற்றும் உடனிருப்போரின் ஒத்துழைப்பும் அறிந்து, ஆராய்ந்து, திட்டமிட்டு செயல் பட்டால், இயற்கை விடாமுயற்சியின் முன் மண்டியிட்டு, முன்னேற்றப் பாதைக்கு அழைத்துச் செல்லும் எனச் சிறிது மாற்றிப் பொருள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

என்னால் முடியும் என்பதை வாழ்வின் மொழி என்றனர் நம் முன்னோர். என்னால் முடியாது என்பது சாவின் மொழி என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.

வழிகள் எப்போதும் இரண்டு என்றே கூறுவோம். ஒன்று சாதகமானது ; மற்றது பாதகமானது. இதை POSITIVE -ஆக்க பூர்வமானது NEGATIVE -எதிர்மறையானது என்றும் சொல்லலாம்.

வழிகளை அமைத்துத் தருவது நம் மனம் தான். இயல்பிலேயே மனதுள் பய உணர்வு மண்டிக் கிடக்கிறது. குழந்தையாகப் பிறந்து வளரும் போது 14 வயது வரை சுமார் 1, 48,000 முறை “உன்னால் முடியாது” என்ற வார்த்தைகளைக் கேட்பதால் மனதில் இது ஆழப் பதிந்துவிடுகிறது. ஈர்ப்புத் தத்துவம்: இது இரண்டு வகைப்படும். ஓமியோபதி தத்துவம்: ஒத்தது ஒத்ததை ஈர்க்கும்.

மனதுள் பயமும் தேவையில்லாத எண்ணங்களும் இருந்தால், அதே போன்ற தேவையற்ற எண்ணங்களைத் தான் ஈர்க்கும்.

பதிலாக தன்னம்பிக்கையும், தைரியமும், ஆக்கபூர்வமான சிந்தனைகளும் மனதில் நிறைந்திருந்தால் இவை மேலும் பலம் பெறத் தமக்குத் தேவையான நல்லவைகளையே நாடி வயப்படுத்தும்.

மற்றது காந்தந் தத்துவம் காந்தத்தின் தன்மை எதிரெதிர் துருவங்கள் ஈர்க்கும் ஒத்த துருவங்கள் சேராது.

வாழ்க்கையில் முன்னேற்றத் துடிக்கும் இளைஞர்களுக்கு  குறிக்கோள்களும் அவற்றை ஒட்டிய எண்ணங்களும் தான் முக்கியம்.

முன்னேறத்துடிக்கும் இளைஞர் ஒருவர் ஒரு சுய முன்னேற்றப் பயிலரங்கத்தில் கலந்து கொண்டபோது, தனது எதிர்காலத்திட்டங்கள், செயல்பாட்டுக்கான வழிகளைத் தெளிவாகக் கூறினார்.

இந்த இதழை மேலும்

நேற்று போல் இன்று இல்லை

இரும்பை யாராலும் அழிக்க முடியாது என்று கூறுவார்கள்; ஆனால் பயன்படுத்தாமல் சும்மா போட்டுவிட்டால் போதும். சில மாதங்களில் தானே பயனற்றதாகப் போய்விடும். அதன் முடிவு அதுதான். மனிதனும் அப்படித்தான். செயல்படத்தான் வாழ்க்கை; சோம்பிக் கிடப்பதற்கு அல்ல. சும்மா இருக்கும் சுகம் நமது அழிவின் ஆரம்பம் என உணர்தல் வேண்டும். தேங்கிக் கிடந்தால் குட்டை, நடந்தால் தான் நதி.

ஏற்றமும் தாழ்வும் இருப்பது தான் நியதி. உயிரோட்டமும் கூட. ECG பார்த்திருப்பீர்கள். ஏற்றமும் இறக்கமுமாக கோடுகள் இருந்தால் நல்லது. நேர்கோடாக இருந்தால் ‘கதை முடிந்துவிட்டது’ என்று பொருள். நல்லதும் கெட்டதும், இன்பமும் துன்பமும், வறுமையும் செழுமையும், வாட்டமும் மகிழ்ச்சியும், நோயும் ஆரோக்கியமும், அறியாமையும் அறிவுடைமையும், அன்பும் பகைமையும், அழுகையும் சிரிப்பும், பிறப்பும் இறப்பும், உயர்வும் தாழ்வும் நிறைந்ததுதான் வாழ்க்கை. அப்படி இருந்தால் தான் அது சுவையானதாக இருக்கும்.

என்றைக்கும் வாழ்க்கை ஒரே மாதிரியாக இருக்காது. ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு விதமாக தொடங்குகிறது; முடிகிறது. ஒவ்வொரு நாளும் புதுப்புது செயல்பாடுகள், புதுப்புது வாய்ப்புக்கள், புதுப்புது சந்திப்புகள், புதுப்புது காட்சிகள்… அவற்றையெல்லாம் சிலர் புதுப்புது பிரச்னைகள் என்று எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். அன்றாடம் நாம் புதிய பிறப்பெடுக்கிறோம்; வாழ்கிறோம். நாளை வேறு மாதிரி இருக்கும்.

“என்ன சார், வாழ்க்கையில் மாற்றங்கள் தினம் தினம் எழுந்து காலைக்கடன்களை முடித்து அலுவலகம் சென்று அதே வேலைகளை திரும்பத் திரும்பச் செய்து அதே பள்ளியில் பயணித்து வீடுவந்து டி.வி. பார்த்துவிட்டு, உணவு உட்கொண்டு, படுத்துத் தூங்குகிறேன். அதே வேலையில் Promotion இல்லாமல் சலிப்போடு ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது வாழ்க்கை” என்று அலுத்துக் கொள்வோர் நிறைய உண்டு.

நன்றாக சிந்தனை செய்து பாருங்கள். ஒரே வேலையைத் தான் திரும்பத்திரும்பச் செய்கிறீர்கள்? நீங்கள் GPF Bill தயாரிக்கும் அலுவலர் என்று வைத்துக் கொள்வோம். நேற்று பத்மநாபன் GPF Bill பார்த்தீர்கள். இன்று சுவாமிநாதன் GPF Bill பார்க்கிறீர்கள். அதை அதே வேலை என்று சொல்லாதீர்கள். இது வேறு வேலை, இது வேறு Bill. இதனை ஒருவருக்கு செய்யும் உதவியாக, சமூகத் தொண்டாக நினைத்துச் செய்து பாருங்கள். மகிழ்ச்சி பிறக்கும். அவரே அவருக்காக அந்த Bill-ஐ தயாரித்தால் எவ்வளவு அக்கறையோடு செய்வாரோ அதே அக்கரையோடு செய்யுங்கள். அதுதான் கர்மயோகம் என்பது. ‘இதனால் எனக்கு எது கிடைக்கும்?’ என்று ஆய்ந்து பார்த்துக் கொண்டிராமல், அந்தப் பணியை தனது பணியென அக்கறையுடனும், ஈடுபாட்டுடனும், முழுமையாகவும் செய்து முடித்தலே கர்ம யோகம் ஆகும். இதைச் செய்ய நீங்கள் துறவி ஆக வேண்டும் என்று பொருள் இல்லை. “பற்றுக்களை முற்றும் துறந்த முனிவரே தன்னலம் கருதாது தன் அன்றாடக் கடமைகளைச் செய்ய இயலும். இல்லறத்தில் உள்ளவர்கள் அப்படி முடியுமா?” என்று சிலர் கேட்பார்கள். முடியும். நமக்கும் எதிர்பார்ப்புகள் இருக்கும். ஆனால் அன்றாடம் செய்யும் எல்லாப் பணிகளிலும் அதன் பாதிப்பு இருக்க வேண்டும் என்பது பொருளல்ல. எதிர்பார்ப்புகள் ஏதுமின்றி பிறருக்கு உதவி செய்யும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்டால் வாழ்க்கை சுகமானதாக இருக்கும். ஏனெனில் எதிர்பார்ப்புகள் பொய்த்துப் போகும்போது ஏமாற்றங்கள் ஏற்படும். வெறுப்பும் சலிப்பும் உண்டாகும். மனவலி அதிகமாகும். அது இல்லை என்றால் நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு கடமையிலும் செயல்பாட்டிலும் ஆனந்தம் உண்டாவதை உணர முடியும்.

இந்த இதழை மேலும்

ஈர்ப்பும்… ஈடுபாடும்

“அவன் வாயிலே விழாதே! அவன் எது சொன்னாலும் நடந்திடும்”. “ஏன் அவன் மகானா?”“மகான் இல்லே.. மகா மோசமானவன். கருநாக்குக்காரன் அவன் வாய் வெச்சா வௌங்காது என்றும், “ம்ம்.. வண்டியை எடுக்கும் போதே நெனைச்சேன். இப்படி நடக்கும்னு” என்றும். ஒருவர் எதையோ சொல்லப் போய் நடந்து விட்டால் உடனே அவரை மோசமாக கரித்து கொட்டுவோம். இங்கு யாருக்கும் கருநாக்கும் கிடையாது? சொல்லி நடந்தவர்கள் தீர்க்க தரிசிகளும் கிடையாது.

அப்படியென்றால்.. ஒரு சிலர் சொன்னது பலிக்க காரணம் என்ன? பெரிய சக்தியெல்லாம் கிடையாது. வெறும் எதிர்மறை எண்ண சக்திகள் தான் அப்படி முடிகிறது. ஒருவர் மற்றவைப் பற்றி வைத்திருக்கும் நல்ல அபிப்ராய எண்ணமோ தவறான அபிப்ராயம் எண்ணமோ, தீவிரமாகப் பதிவாகிவிட்டால். அவர் சொன்னால் எதுவும் (கெட்டதோ, நல்லதோ) நடக்கும் என்கிற எதிர்மறை, நேர்மறை எண்ணத்தை நாம் தான் உருவாக்கிக் கொள்கிறோம்.

பாகற்க்காய் கசக்கும். எனக்குப் பிடிக்காது என்ற எண்ணம் எதிர்மறையாக பதிவாகிவிட்டால் அந்தப் பாகற்க்காய் என்ன தான் நன்மையாக இருந்தாலும்  மனம் ஏற்றுக் கொள்ளாது. இந்த மன நிலைதான் வேலை,படிப்பு,திருமண வாழ்க்கை உறவுகள் என பலவிதங்களில் நடக்கின்றது.

பொதுவாக நம் மனம் எண்ணங்களை ஈர்க்கும் சக்தி கொண்டது. அதன் படி நாம் ஒவ்வொரு வரும் ஏதோ ஒரு விஷயத்தில் ஈர்க்கப்படுகிறோம். ஒரு சில விஷயங்களில் ஈர்ப்பு  சக்தி குறைவால் ஈர்க்கப்படாதிருக்கிறோம். உதாரணத்திற்கு ஒருவர் வேண்டாம் என்று ஒதுக்கிய துணி மற்றொருவரால் ஈர்கப்படுகிறது. அதே போல் அந்த ஈர்ப்பு காதலாக இருக்கலாம் அல்லது அன்பு, பாசம், பற்று, ஆசை மற்றும் காணும் பொருட்கள் என அனைத்து விதங்களிலும் ஈர்க்கப்படலாம். இந்த ஈர்ப்பு எண்ணம் எப்படி செயல்படுகிறது என பார்ப்போம். கிராமங்களில் சொல்வார்கள் பூமிக்கும் ஒரு ஈர்ப்பு உண்டு,சாமிக்கு ஈர்ப்பு உண்டு.என்று.

அறிவியல் பூர்வமாக மேலே எறியும் பொருள் கிழே நோக்கி விழுவது பூமியின் ஈர்ப்பு விசை என்கிறோம் அதே போல் எங்கோ திரியும் எண்ணங்களைத் தான் நம் மனம் ஈர்த்து கொள்கிறது. இதற்கு மன ஈர்ப்பு விசை எனலாம் அதாவது பிரபஞ்சத்தில் ஈர்க்கும் சக்தி நிறைந்து இருக்கிறது. அப்படியிருக்கும் போது எண்ணங்கள் மூலமாகத்தான் இந்த வகையான ஈர்ப்புகள் நிகழ்ந்தாக வேண்டும். ஏதோ ஒரு ஈர்ப்பு எண்ணத்தால் தான் நம்மால் எதையும் வியத்து,விரும்பி ஒரு செயல் செய்யப்படுகிறது.

அந்த ஈர்ப்பை தான் ஆசை,ஆர்வம், நாட்டம், வெறி என்றெல்லாம் கூறுகிறோம். “எண்ணபடி வாழ்வு” என்பது பிரபலமாகிவிட்ட வார்த்தை. உன் எண்ணம் எப்படியோ அப்படியே உருவாகிறாய். என்கிறது சரி..ஆனால்  வறுமையில் கஷ்டப்படுபவரும் வேலையின்றி கஷ்டப்படுபவர்களும்,விரும்பிய பொருட்கள் வாங்கும் விரும்புவர்களும் இதையெல்லாம் விட்டு விரும்பி தான் விரும்புவர்களும். யாரும் வறுமையிலும்,கஷ்டத்திலுமே இருக்க நினைக்க மாட்டார்கள்.

இந்த இதழை மேலும்

வெற்றி உங்கள் கையில்- 55

எங்கே நிம்மதி…?

வாழ்க்கையில் வெற்றிபெற்று முன்னேற விரும்புபவர்கள், தங்களின் வாழ்க்கைக் குறிக்கோளை நோக்கி நம்பிக்கையோடு செயல்பட வேண்டும். மன நிம்மதியும், மன மகிழ்ச்சியும் ஒருவரின் முன்னேற்றத்திற்கு அடிப்படையாக அமைவதால், நிம்மதி தரும் செயல்களில் ஈடுபடுவது மிகவும் நல்லது.

“ஒரு மனிதரின் வெற்றிக்கும், மகிழ்ச்சிக்கும் அடிப்படையாக அமைதி, பொறுமை, நேர்மை, நீதி, உழைப்பு, புதுமையான சிந்தனை ஆகியவை அமைந்துவிடுகிறது” என்பது பெஞ்சமின் பிராங்ளின் தரும் ‘நம்பிக்கை விதைகள்’ ஆகும்.

எந்தச்சூழலிலும் நிம்மதி இழக்காமல் இயங்கக் கற்றுக்கொண்டவர்கள் பொறுமையின் வடிவமாக காட்சித்தருகிறார்கள்.

“எனக்குப் படுத்தால் தூக்கமே வரவில்லை. ஏதேதோ நினைவுகள் வருகின்றன. வாழ்க்கையை நினைத்தால் பயமாக இருக்கிறது” – என்று கவலையோடு தனது நண்பனிடம் பிரச்சினையை பகிர்ந்துகொண்டான் ராஜேஸ்.

“நீ ஒன்றும் கவலைப்படாதே. நிம்மதியாக இருந்தாலே போதும். எல்லா கவலையும் மறைந்துபோய்விடும்” – என்று நம்பிக்கையூட்டினான் நண்பன் சங்கர்.

“அந்த நிம்மதியைத் தேடித்தானே நான் அழைகின்றேன்” – என்று ராஜேஸ்; சொன்னபோது, “நீ ஒன்றும் கவலைப்படாதே. நமது பக்கத்து ஊரில் குரு ஒருவரின் ஆசிரமம் உள்ளது. அவரைப்போய் பார். உன் பிரச்சினை எல்லாம் தீர்ந்துவிடும்” என்றான் சங்கர்.

நண்பனின் அறிவுரைப்படி பக்கத்து ஊரிலுள்ள குருவின் ஆசிரமத்திற்கு வந்தான் ராஜேஸ் குருவை வணங்கினான்.

“குருவே எங்கள் வீட்டில் வசதியுள்ள பெற்றோர்கள் இருக்கிறார்கள். நல்ல நண்பர்கள் எனக்கு உண்டு. எங்கள் ஊர் பிரச்சினையில்லாத கிராமம். உறவுக்காரர்களெல்லாம் எங்களிடம் மிகவும் அன்பானவர்கள். இருந்தாலும், எனக்கு மனதில் நிம்மதி இல்லை. ஒரு பிரச்சினை எப்போதும் என்னைச் சுற்றிக்கொண்டு இருப்பதுபோலவே தோன்றுகிறது” என்றான் ராஜேஸ்.

குருவுக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது.

“தம்பி நீ கவலைப்படாதே. உன் பிரச்சினையை நான் தீர்த்துவைக்கிறேன். முதலில் உன் மனதுக்கு சில ரகசியங்களை தெரியாமல் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். அதைமீறி உனக்கு ரகசியங்கள் தெரிந்தால், உன் நிம்மதி காணாமல் போய்விடும்” – என்றார் குரு.

“குருவே ரகசியமான தகவல்கள் எதுவுமே மனதிற்குள் போட்டுவைக்காமல் எப்படி வாழ முடியும்?” –  என்று கேட்டான் ராஜேஸ்.

“ரகசியங்கள் மனதில் இல்லாமல் வாழ்வது சிரமம்தான். இருந்தபோதும், தேவையில்லாத நேரங்களில் தேவையில்லாத பிரச்சினைகளை மனதிற்குள்போட்டு சுமந்துகொண்டிருப்பதால் நமது நிம்மதி போய்விடுமல்லவா?” – எனக் கேட்டார் குரு.

“குருவே நீங்கள் சொல்வது எனக்குப் புரியவில்லையே” – என்றான் ராஜேஸ்

“உனக்கு இப்போது புரியாது. முதலில் நம் ஆசிரமத்தில் போய் விருந்தை சாப்பிட்டுவிட்டு வா. பிறகு புரியவைக்கிறேன்” என்றார் குரு.

ஆசிரமத்தில் நல்ல விருந்து அவனுக்கு வழங்கப்பட்டது. “வயிறு நிறைய சாப்பிட்டுவிட்டு வந்தவனிடம் கொஞ்சநேரம் படுத்துக்கொள்” என்று சொன்ன குரு அவனுக்கு ஒரு கதை சொல்ல ஆரம்பித்தார்.

அந்தக் கதை இதுதான்.

ஒரு இரயில் புறப்பட தயார்நிலையில் இருந்தது. அப்போது ஒருவர் தனது தலையில் ஒரு மூட்டையை வைத்துக்கொண்டு வேகமாக ஓடிவந்து இரயிலில் இடம்பிடித்தார். இரயில் புறப்பட ஆரம்பித்தது. ஆனால், மூட்டையைக் கொண்டுவந்தவர் தனது மூட்டையை கீழே இறக்கிவைக்காமல் தலையிலே வைத்து சுமந்து கொண்டிருந்தார். அப்போது அருகில் இருந்த ஒருவர், நீங்கள் ஏன் இந்த மூட்டையை வீணாக சுமந்துகொண்டு வருகிறீர்கள்? அதனை நீங்கள் இறக்கி வைத்துவிடலாமே? என்று கேட்டார்.

“வேண்டாங்க… இந்த இரயில் என்னை மட்டும் சுமந்து சென்றால்போதும். எனது சுமையை நான் சுமந்துகொள்கிறேன் என்று சொன்னான்” – அந்த மூட்டையை சுமந்தவன். “இதுதான் இரயில் கதை” என்றார் குரு.

இந்த இதழை மேலும்

கபாடி விளையாட்டு தமிழகத்தில் புத்துயிர் பெறுமா?

தமிழர்களின் வீரவிளையாட்டான கபாடி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அழிந்து கொண்டே வருகிறது.

தமிழக பாரம்பரியத்தின் கூறுகளைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என நினைக்கும் ஒவ்வொருவரும், தமிழக மண்ணின் பாரம்பரிய விளையாட்டான கபாடி தமிழகத்தில் மீண்டும் புத்துயிர் பெறவேண்டும் என ஆர்வம் காட்டுகின்றனர்.

மாணவர்கள், இளைஞர்கள் ஆகியோர் கிரிக்கெட்டில் ஆர்வம் காட்டுவதற்குக் காரணம், தனியார் நிறுவனங்களின் விளம்பரம் மற்றும் பள்ளி அளவில் அதிக அளவில் முக்கியத்துவம் தரப்படுவதுதான்.

கபடி  கிராமப்புற ஏழைகளின் மற்றும் ஏழை மாணவர்களின் விளையாட்டாக மட்டுமே மாறியதற்கு யார் காரணம்?

சமூகத்தில் தீண்டாமையை எதிர்க்கிறோம்.

விளையாட்டில் கபாடி தீண்டத்தகாத விளையாட்டாக இருப்பதை யாரும் கண்டுகொள்வதில்லை.

தமிழகத்தில் 10 ஆண்டுகளுக்குமுன் சுமார் 2000 கிராமப்புற கபாடி கிளப்புகள் இருந்தன.

தற்போது இவை 500 கிளப்களாக குறைந்துள்ளன.

பல்வேறு நிறுவனங்களில் கபாடி கிளப்புகள்தான் அதிக உயர்வோடு உள்ளன.

தமிழகத்தில் ஈரோடு, கரூர், மதுரை,  நெல்லை மாவட்டங்களில் கபாடி கிளப்புகள் அதிகமாக உள்ளன. அதற்கடுத்து கோவை, திருப்பூரில் உள்ளன.

மற்ற இடங்களில் மிகக் குறைவாகவே உள்ளது.

மாவட்ட கபாடி கிளப்புகள் தமிழ்நாடு அமெச்சூர் கபாடிக்கழகத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.

மாநில கபாடி கழகங்கள் அகில இந்திய கபாடிக் கழகத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.

சாய் எனப்படும் இந்திய விளையாட்டு மேம்பாட்டு ஆணையம், அகில இந்தியக் கபடிக்குழுவை அங்கீகரித்துள்ளது.

அனைத்து விளையாட்டுகளின் நிர்வாகத்தையும் இந்திய ஒலிம்பிக் அசோசியேசன் கவனித்து வருகிறது.

10-க்கும் மேற்பட்ட நாடுகளில் கபாடி விளையாட்டு பிரபலம் என்ற போதிலும், ஒலிம்பிக்கில் கபாடி சேர்த்துக் கொள்ளப்படவில்லை.

இந்திய விளையாட்டுகளில் நிர்வாக கோஸ்டி சண்டைகள் பிரபலம் என்ற நிலை கபாடியிலும் இருந்தது.

தற்போது அந்த பிரச்சனை முடிவுக்கு வந்துவிட்ட நிலையில், மாநில அளவில், மாவட்ட அளவில், அகில இந்திய அளவில் கபாடி விளையாட்டுக்கு முக்கியத்துவம் அளித்து மேம்படுத்துவது எப்படி என்பதே கபாடி ஆர்வலர்கள் முன் உள்ள கேள்வி.

1994-ஆம் ஆண்டு ஜப்பானிலும், 1998-இல் பாங்காங்கிலும், 2002 பூசாவிலும், 2006 தோகாவிலும் நடைபெற்ற ஆசியப்போட்டியில் இந்தியா தங்கம் வென்றது.

1994,1998 ஆண்டுகளில் ராஜரத்தினம்,கணேசன்,பாஸ்கரன், முருகானந்தம் ஆகிய தமிழக வீரர்கள் இந்திய அணியில் இடம் பெற்றிருந்தனர்.

தமிழக வீரர் ராஜரத்தினம் இந்திய அணிக்குத் தலைவராகவே இருந்துள்ளார். பெருந்துறை வட்டம் குக்கிராமத்தைச் சேர்ந்த என். சுப்பிரமணியம் இந்திய – பங்களாதேஷ் போட்டியில் இந்திய அணி சார்பில் விளையாடியுள்ளார்.

இந்திய அரசு தமிழக வீரர் கணேசனுக்கு அர்ஜூனா அவார்டு (விருது) வழங்கி கொளரவித்தது.

2002,2006 ஆசியக் கோப்பை இந்திய அணியில் தமிழக வீரர் ஒருவர்கூட இல்லை என்பது வருத்தத்துக்குரிய விசயமே.

ஈரோடு மாவட்டத்தைச் சார்ந்த என். சுப்பிரமணியம், கங்காதரன், முகமது இஸ்மாயில், பரிமளம், செந்தில்குமார், அண்ணாதுரை, வெள்ளியங்கிரி, குணசேகரன் , தங்கமுத்து ஆகியோர் தமிழ்நாடு அணிக்காக விளையாடியதன் காரணமாக ஸ்போர்ட்ஸ் கோட்டா சார்பில் ரயில்வே, வருமானவரித்துரை, ஸ்போர்ட்ஸ் டிரஸ்ட் ஆகியவற்றில் வேலை பெற்றனர். இதெல்லாம் பழங்கதை.

கடந்த 10 ஆண்டுகளாக கோமா நிலையில் இருந்த கபாடி விளையாட்டுக்கு, கபாடி வீரர் என். சுப்பிரமணியம் போன்றவர்களின் தீவிரமுயற்சியால் மீண்டும் புத்துயிர் பெற்றுள்ளது.

திருச்செங்கோடு கே.எஸ்.ஆர் கல்வி நிறுவனங்களின் தலைவர் கே.எஸ். ரங்கசாமி அவர்கள் மாநில கபாடி கழகத்தின் தலைவராக இருந்த கால கட்டத்தில் பல்வேறான நடவடிக்கைகளை தீவிரமாக எடுத்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

இந்த இதழை மேலும்

நாளைய பாரதம் நம் கையில்

குருடும் செவிடுமாய் இருந்த பெண்மணி ஹெலன் கெல்லரைப்பற்றி நாம் அனைவரும் அறிந்திருப்போம. அவர் சொல்வார் இன்பத்தின் ஒரு கதவு மூடும்போது மற்றொரு கதவுத்திறக்கிறது. ஆனால் மூடிய கதவையே உற்று நோக்குவதில் நமக்காகத் திறந்திருக்கும் கதவை நாம் கவனிப்பதே இல்லை. இக்கருத்தை நாம் அனைவரும் கவனிக்க வேண்டும்.

இந்தியாவின் உயிர்நாடியே கிராமங்கள்தான், என்று நாம் எழுதியும், பேசியும் வருகிறோம். ஆனால் அதுதான் உண்மை, ஆனால் அந்த உயிர்நாடியான பகுதிகள் வளமானதாக இல்லை என்று சிந்திக்கும் காலம் வந்துவிட்டது, வெறுமனே சிந்தித்துக் கொண்டியிருந்தால் மட்டும் போதாது அவற்றை செயல்படுத்த செம்மை படுத்த வேண்டிய பொறுப்பு இளைஞர்கள் கையில் மட்டும் தான் இருக்கிறது.

பொதுவாக இளைஞர்கள் என்றாலே அவர்கள் மீது நம்பிக்கை இல்லாத நிலையில்தான் உள்ளவர்கள். அவர்களின் இளமைத் துடிப்பான பேச்சும், செயல்பாடும் அப்படிதான் நம்மை நினைக்க வைக்கிறது. அவர்கள் வீட்டாரிடத்திலும், வெளி வட்டாரத்திலும் நம்பிக்கை பெறாமல் வெறும் சீர்திருத்தம் பேசுவதிலேயே மதிப்பிழந்து காணப்படுகிறார்கள். இந்த இளைஞன் பொறுப்புள்ளவன், எந்தச் செயலையும் முடிக்காமல் விடமாட்டான் என்ற நம்பிக்கையை முதலில் ஒவ்வொரு இளைஞனும் பெற வேண்டும், அதற்குப் பிறகு இந்த உலகம் இளைஞர்கள் கையில், அவர்கள் ஒன்று சேர்ந்து எதையும் சாதிக்கலாம்.

உங்களுக்கு, உங்கள் வீட்டிற்கு, உங்கள் ஊருக்கு என்ன தேவை என்பதைச் சிந்திக்க வேண்டும். சாலையில் குழியிருக்கிறதா? கொஞ்சம் மண்ணை அள்ளிப் போட்டு சரிசெய்யுங்கள். மின்விளக்கு எரியவில்லையா? உடனே மின்துறை அதிகாரிக்குத் தெரியப்படுத்தி அதையும சரிசெய்யலாம்.; மழைநீர் தேங்கி குட்டையாகி அதில் கொசுக்கள், ஈக்கள் மொய்கிறதா? அந்தக் குட்டையை ஓடையாக்கி சரிசெய்யலாம். தண்ணீர் குழாய் உடைந்து நீர் வீணாகிறதா. நான்கு பேர் ஒன்றிணைந்து  அதை அடைக்கலாம்.

இளைஞர்களே நீங்கள எவ்வளவு ஆற்றல் மிகுந்தவர்களாக இருந்தாலும், அனுபவத்தால் குறைந்தவர்களே என்பதை ஒத்துக்கொண்டு தான் ஆக வேண்டும். இதனால் பெரியோர்களின் அனுபவங்களையும், அவர்கள் கூறும் கருத்துக்களையும் நாம் ஏற்று கொண்டு தான் ஆகவேண்டும்.

நான்கு எழுத்துப்படித்து விட்டாலே நகரத்தில் மண்ஒட்டாத வேலை வேண்டும் என்ற மனம் போக்கு இளைஞர்களிடையே காணப்படுகிறது. இந்தப் போலியை ஆட்படாமல் இருப்பதே அவர்களுக்கு பெரும் வளர்ச்சிதான். இங்கு வேர்வை நதியில் குளித்தவர்கள் தான் வெற்றியின் சிம்மாசனத்தை எட்டியிருக்கிறார்கள் என்ற வரலாற்று உண்மைகளை நாம் படித்திருப்போம்.

இந்த இதழை மேலும்