Home » Articles » முயன்றேன் வென்றேன்

 
முயன்றேன் வென்றேன்


ஆசிரியர் குழு
Author:

திருமதி. அம்பிகா குமரவேல் BA., BBM.,

பள்ளி ஆசிரியர், கொடுவாய்

“வலிகள் அனைத்தையும் வழிகளாக மாற்றுங்கள்” என்ற அவரது வாக்கியத்தோடு நமது பயணம் அவருடன் தொடர்கின்றது.

திருப்பூர் மாவட்டம் மாதப்பூர் என்னும் குக்கிராமத்தில் மளிகை கடை வியாபாரியான சக்திவேல் தனலட்சமி தம்பதியனருக்கு மகளாகப் பிறந்தேன். தம்பி முத்துரத்தினம். எனது இளமை காலம் மிகவும் எளிமையானதும் சற்று பிரச்சனையானதும் கூட. நான் பத்தாம் வகுப்பு படிக்கும் பொழுது எனது தாயாருக்கு உடல் நலம் பாதிப்பு அடைந்தது. அவரது மருத்துவ செலவிற்கு தான் எனது தந்தையின் பொருளாதாரம் சரியாக அமைந்தது. எனது படிப்பிற்கு நான் வேலை செய்ய வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. எனது தந்தை என்னை படித்து பெரும் நிலைக்கு கொண்டுவர எண்ணினார். அவ்வேலையில் என் தாயின் உடல் நிலை குறைப்பாட்டால் எங்களால் மேலும் படிப்பை தொடரயியலவில்லை. ஆனால் வேலை பார்த்துக்கொண்டே நான் படித்தேன். அச்சூழ்நிலையில் என் தம்பியை படிக்க வைப்பது என் கடமையாயிற்று. என் தாய் சற்று உடல் நிலை தேறினார்.

பள்ளிப்படிப்பை நான் தேறிய நிலை. கல்லூரிப் படிப்பிற்கு செல்ல நான் தையல் செய்தே செல்ல எண்ணினேன். தொலைத்தூரக் கல்வியை கற்றேன். தையல் எந்திரம் மூலமே நான் படிப்பதைத் தொடர்ந்தேன் என்று கூறுவது மிகையாகாது. எனக்குத் திருமணம் முடிந்து பின் தான் நான் கவிதை எழுதுவேன் என்று எனது குடும்பமே அறிந்தது.

எனது முதல் ரசிகர் என்று கூற வேண்டும் என்றால் என் கணவர் குமரவேல் சுப்புரமணியன் மட்டுமே! என்னால் முடியாது என்று நான் எண்ணும் ஒவ்வொரு கணமும் அவர் மட்டுமே என்னால் எதையும் சாதிக்க இயலும் என்று எனக்கு பெரும் நம்பிக்கையை ஊட்டுவார். என் சொந்தங்கள் அனைத்தும் நான் கவிதை எழுத என்னை பெரும் விமர்சனப்பொருளாகவே பார்த்தனர். என்னை விமர்சிக்க அவர்களுக்கு இதுவரை அயர்ச்சி கண்டதே இல்லை. எவ்வித விமர்சனங்களையும் என்னை தாக்கா வண்ணம் என்னை காத்தவர் என் கணவர் மட்டுமே! என்னை தாய் என்ற ஸ்தானத்திற்கு அழைத்து சென்ற என் மகள் சகானா என் கவிதைகளை ரசித்து பொருள் பிழையற்ற கவிதையாய் உருவாக்குவாள்.

நான் ஐந்தாம் வகுப்பு படிக்கும் வரை எனது தாயின் அம்மையார் வீட்டிலிருந்து தான் படித்தேன். எனக்கு இளம் வயதிலிருந்தே தமிழ் மீது பற்று அதிகம். எனக்குத் தமிழ் பாடம் என்றால் ஆலாதிய பிரியம் உண்டு. நான் பத்தாம் வகுப்பு படிக்கும் போது தான் முதன் முதலில் கவிதை எழுதினேன். இன்று பள்ளியில் ஆங்கிலப் பாடத்திற்கு ஆசிரியராய் பணி புரிந்து வருகின்றேன்.

மற்றப்பாடங்களை விட தமிழானது உள்ளார்ந்து படித்து புரிந்து உணர்வை தொடுவதாய் அமையும். நான் தமிழ்ப்பட்டறை குழுமத்தை நடத்தி வரும் சேக்கிழார் அப்பாசாமியிடம் தான் மரபு கவிதையின் மொழி நடையை அறிந்து கொண்டேன். என் கவிதைகளின் வரி அமைப்பையும் அவரிடமே கற்று அறிந்து கொண்டேன். என் வாழ் நாளில் நான் மறக்க எண்ணாத ஒரு நபர் என்றால் அது என் உடன்பிறாவா சகோதரி சத்தியா மட்டுமே! நான் எவ்விதமான போட்டிகளில் பங்கெடுக்க வேண்டுமேனினும் என்னிடம் அதற்கான வசதி இல்லை. அவர் மட்டுமே எனது திறமையை கணித்து என்னை அவர் செலவில் அழைத்துச் செல்வார். எனது சுகத்துக்கங்களை பங்கெடுத்து எனக்கு பெரும் ஆருதலாய் இன்று வரை அவர் திகழ்கின்றார்.

நான் எனது பள்ளிப்பருவத்தை முடிக்கவே பெரும் சிரமம் கொண்டேன். எனது கவிதைகளை என் தாய் , தந்தை பார்த்தால் திட்டக்கூடும் என்ற பயத்தில் அலமாரியின் இடுக்குகளில் மறைத்து வைத்துக் கொள்வேன். எனது கவிதை ஆர்வம் பற்றி அறியாத என் பெற்றோர்களுக்கு என் படைப்பை காட்ட நான் எண்ணினேன். நான் எக்கணமும் என் இன்பங்களை துன்பங்களை பகிரும் நல்ல நண்பர் நாகராஜ் தான் என்னை ஊக்குவிப்பவர். என்னால் ஒன்றை சாதிக்க முடியும் என்று எதிர் பார்ப்பவர். என்னால் என் வாழ்வில் என்றுமே எக்கணமும் மறக்க இயலாது என்றால் இவர் தான். நான் மேடையில் தமிழ்ப்பட்டறை குழுமம் வழங்கிய “தமிழ் அறிஞர்” என்ற விருதின் மூலமே நான் கவிஞை என்று என் தாய், தந்தையர் அறிந்தனர். அன்று முதல் எனது ரசிகர்களாய் என்னை ரசித்தனர். என்னை பெரும் கவிஞயராய் காண எண்ணிய தம்பி பாண்டியராஜ் என்ற கவிஞரையும் என்னால் குறிப்பிடாமல் இருக்க இயலாது.

பலர் என்னை விமர்சிக்க, நானோ என் மீதான நம்பிக்கையை இழக்க என் நண்பரான காதர் என்பவர் என் திறமையின் பலத்தை நிருபித்தார். நான் அக்கணம் தான் “வைரத்தின் நிழல்கள்” என்ற விருதை பெற்றேன் பெரும் கவிஞர் வைரமுத்துவிடமிருந்து. இதனை தொடர்ந்து “புதுமை பித்தன்” “தமிழ்மாமணி” “எம்.ஜி.ஆர் விருது” “கவிச்சுடர்”  “கவிவாரிதி” போன்ற பட்டங்களைப் பெற்றேன். சேக்கிழார் அப்பாசாமி நடத்திவரும் தமிழ்ப்பட்டறை என்ற அமைப்பு பெரும் நல்ல நோக்கோடும் நல்ல எதிர் பார்ப்போடும் இயங்கி வருகின்றது. அவர் எவ்வித எதிர்பார்ப்பும் அற்ற பொது நலத்தோடு நல்ல கவிஞர்களை உருவாக்கி வருகின்றார். நல்ல நல்ல கவிஞர்களை உருவாக்கும் அவருக்கு இக்கணம் நன்றி தெரிவித்துக்கொள்கின்றேன்.

இன்றைய இளம் மங்கையர்களுக்கு எவ்வித அறிவுரைகளையும் வழங்க இயலாது. நாம் பதினெட்டு வயதில் தெரிந்து கொண்ட அனைத்தையும் அவர்கள் பத்து வயதிலேயே அறிந்து கொண்டுவிட்டனர். அவர்களது கைகளில் உலகத்தை வைத்து கொண்டு அழைகின்றனர். அனைத்து துறைகளிலும் ஒருவிதமான தொல்லைகளை அனுபவிக்கின்றனர் நமது பெண்கள். அவர்களது திறமைகளை மட்டம் தட்டவே பெரும் குழுவே அழைகின்றது. எவ்விதமான துறை என்றாலும் அவர்கள் பாலியல் ரீதியான தொல்லைகளை அனுபவிக்கின்றனர். இத்தொல்லைகளில் இருந்து அவர்கள் விலக அவர்கள் நடைமுறைகளே அவர்களுக்கு பாதுகாப்பு அளித்து உதவும். எவ்விதமான தொல்லைகளும் அவரவர் நடைமுறைகளை பொறுத்தே வந்து அமையும். ஒரு துறைக்குள் செல்லும் முன் நாம் நம்மை வலுப்படுத்திக் கொண்டு தான் செல்ல வேண்டும். அதுவே நான் அவர்களை பார்த்துக் கூறுகின்றேன்.

இன்றை சமுதாயத்தையே சீரழிக்கும் பெரும் சமுதாயசீர்கேடாய் மதுவும், அதிகமாய் நெகிழியை பயன் படுத்துவதும் தான் அமைகின்றது. “நாளையத் திருப்பூர்” என்ற அமைப்பில் நான் ஒரு உறுப்பினாராய் இருந்து நெகிழிகளை உபயோகிக்கும் பழக்கத்தை தடுத்து ஒழித்து “நெகிழி இல்லா திருப்பூராய்” மாற்ற நந்தகுமார் என்றவர் தலைமையில் இயங்கி வருகின்றோம். இதன் மூலம் பள்ளி மாணவர்களுக்கு விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி நெகிழியை ஒழிக்க திட்டம் தீட்டியுள்ளோம். கோயில்களில் காகிதங்களில், கூடைகளில் பிரசாதத்தை வழங்க ஏற்பாடு செய்கின்றோம்.

பள்ளி குழந்தைகளை அவர்கள் இல்லங்களில் உள்ள நெகிழிகளை கொணரக்கூறி அவைகளை மறுசுழற்சிக்கு அனுப்பி நெகிழிகளை அழிக்கும் பணிகளில் ஈடுபட்டு வருகின்றோம். பல இளைஞர்களின் போராட்டமான சல்லிக்கட்டிற்கு ஒத்துழைப்பு தர என் குடும்பமே எனக்குத் துணையாய் நின்றது. இன்றைய பள்ளி, கல்லூரி மாணக்கர்கள் பெரும் மன உலைச்சலே இக்காலகட்டதில் பெரும் சமுதாயசீர் கேடாய் உள்ளது.

“தமிழ் இனி மெல்லச்சாகும் என்றோர் மடைமை தனை அழிப்போம்” என்றார் முட்டாசு கவிஞர். ஆனால் தமிழ் இனி மெல்லச் சாகும் என்ற வாக்கியத்தை கொண்டோருக்கு ஒன்றை கூறுகின்றேன். இம்மண்ணில் கடைசித் தமிழன் வாழும் வரை தமிழ் என்றுமே சாகாது. வாழ வைக்கவும், வாழ்வைத் தரவும் இயன்ற ஒரே மொழி நம் தாய் தமிழ் மட்டுமே! தமிழ் மொழி நமக்கு பயிற்றுவிப்பது தமிழை மட்டுமில்லை ஆன்மீகத்தையும் தான். நமது தமிழ் மொழியில் கற்கும் ஆன்மீகமானது நமக்கு பெரும் நல் அனுபவங்களை தருகின்றன. கோபதாபங்களை போக்கி, உணர்வுகளை அடக்கி காரணமற்ற வெறுப்பில் பிரிந்த உறவுகளை நம்மிடம் மீண்டும் சேர்கின்றன. வாரியார், தேசமங்கையர்கரசி, சசிகுமார், போன்றோர் பயிற்று ஆன்மீகமானது நமக்கு நல் வழியை காட்டுகின்றது.

நான் இன்றைய இளைஞர்களிடம் நாட்டுப்பற்றுடன் நல் மொழிபற்றையும் காண்கின்றேன். ஆங்கிலமொழி ஆதிக்கத்தை தவிடு பொடி ஆக்கும் வகையில் இன்றைய இளைஞர்களிடம் மொழிப்பற்று உயர்கின்றது. இதனை நான் “தமிழ்ப்பட்டறை இலக்கியப் பேரவை”யின் இலக்கிய மன்ற மாவட்டத் தலைவராய் பொறுபேற்றப் போது அறிந்து கொண்டேன். இன்று கண்ணதாசன் பேரவையின் பொருளாளராய் நான் பெருமை அடைகின்றேன்.  ஆண்களின் தாக்கம் மட்டுமே நிறைந்த இந்த திரையுலகில் நான் கால் பதித்து நிற்க எண்ணினேன். இந்நிலையில் தான் தெலுக்கு படமான பிரம்மோட்சவம் என்ற படத்தை தமிழில் மொழிப் பெயர்த்து அனிருத் என்ற திரைப்படத்திற்கு பாடல் வரிகளை எழுத வாய்ப்பு கிடைத்தது.

“அந்த மான் கண்ணுக்காரி

அரிசிமாவு பல்லுக் காரி

ஆத்தோரம் ஏன் போன நில்லு

அத்த மக என்ன சொன்ன சொல்லு”

என்ற வரிகளில் தொடங்கிய என் பாடலே இதற்கு அடிகோலியது.

நான் கவிதை எழுத, மேடைகளில் ஏறி என் திறமையை எடுத்துரைக்க பெரும்  தாக்கமாய் அமைந்தது கண்ணதாசரும் அவரது வரிகளுமே தான்.

தன்னம்பிக்கை வாசகர்களுக்கு என்றுமே ஒரு துறையினை தேர்வு செய்து அவரவர் திறமைகளை அதில் காட்ட வேண்டும். திறமைகளை ஊக்குவிக்கவே தன்னம்பிக்கை போன்ற இதழ்கள் செயல்பட்டு வருகின்றன. வாழ்வில் ஒவ்வொரு மனிதனும் ஒரு கணத்தை கடக்க வேண்டும் என்றாலும் நம்பிக்கை மிகவும் இன்றியமையாதது. அதிலும் தன்மீது கொண்ட நம்பிக்கை மிகவும் அவசியம். அதனால் ஒவ்வொரிவரும் நம்பிக்கையோடும், தன்னம்பிக்கையோடும் வாழ வேண்டும்.

இந்த இதழை மேலும்


Share
 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment


 

 


March 2018

உயர்வுக்கு மூலதனம் தன்னம்பிக்கை…
வரலாற்றில் ஓளிவீசும் தைரியத் திலகங்கள்
மனிதர் புனிதர்
நவீன ஜீனோமிக்ஸ் (பகுதி – 11)
ஆயுளைக் கூட்டும் உணவுகள்
உள்ளத்திலே உள்ளது உலகம்
முயன்றேன் வென்றேன்
முயற்சியே முன்னேற்றம்
கரியடுப்பிலிருந்து கணினி வரை
இளைஞனால் முடியாதது உண்டா? மனிதனால் முடியாதது உண்டா?
தீக்காயம்
விடியலை நோக்கும் மண்ணின் விதைகள்
வாழ நினைத்தால் வாழலாம்- 14
வெற்றி உங்கள் கையில்
பாயும் ஆறு
பெண் இனத்தின் பெருமை பெண்மணிகள்
என்று மடியும் பெண்ணடிமை?
தன்னம்பிக்கை மேடை
மனதின் மலர்ச்சி! மாற்றத்தின் வளர்ச்சி!!
உள்ளத்தோடு உள்ளம்