Home » Articles » முயன்றேன் வென்றேன்

 
முயன்றேன் வென்றேன்


ஆசிரியர் குழு
Author:

திருமதி. அம்பிகா குமரவேல் BA., BBM.,

பள்ளி ஆசிரியர், கொடுவாய்

“வலிகள் அனைத்தையும் வழிகளாக மாற்றுங்கள்” என்ற அவரது வாக்கியத்தோடு நமது பயணம் அவருடன் தொடர்கின்றது.

திருப்பூர் மாவட்டம் மாதப்பூர் என்னும் குக்கிராமத்தில் மளிகை கடை வியாபாரியான சக்திவேல் தனலட்சமி தம்பதியனருக்கு மகளாகப் பிறந்தேன். தம்பி முத்துரத்தினம். எனது இளமை காலம் மிகவும் எளிமையானதும் சற்று பிரச்சனையானதும் கூட. நான் பத்தாம் வகுப்பு படிக்கும் பொழுது எனது தாயாருக்கு உடல் நலம் பாதிப்பு அடைந்தது. அவரது மருத்துவ செலவிற்கு தான் எனது தந்தையின் பொருளாதாரம் சரியாக அமைந்தது. எனது படிப்பிற்கு நான் வேலை செய்ய வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. எனது தந்தை என்னை படித்து பெரும் நிலைக்கு கொண்டுவர எண்ணினார். அவ்வேலையில் என் தாயின் உடல் நிலை குறைப்பாட்டால் எங்களால் மேலும் படிப்பை தொடரயியலவில்லை. ஆனால் வேலை பார்த்துக்கொண்டே நான் படித்தேன். அச்சூழ்நிலையில் என் தம்பியை படிக்க வைப்பது என் கடமையாயிற்று. என் தாய் சற்று உடல் நிலை தேறினார்.

பள்ளிப்படிப்பை நான் தேறிய நிலை. கல்லூரிப் படிப்பிற்கு செல்ல நான் தையல் செய்தே செல்ல எண்ணினேன். தொலைத்தூரக் கல்வியை கற்றேன். தையல் எந்திரம் மூலமே நான் படிப்பதைத் தொடர்ந்தேன் என்று கூறுவது மிகையாகாது. எனக்குத் திருமணம் முடிந்து பின் தான் நான் கவிதை எழுதுவேன் என்று எனது குடும்பமே அறிந்தது.

எனது முதல் ரசிகர் என்று கூற வேண்டும் என்றால் என் கணவர் குமரவேல் சுப்புரமணியன் மட்டுமே! என்னால் முடியாது என்று நான் எண்ணும் ஒவ்வொரு கணமும் அவர் மட்டுமே என்னால் எதையும் சாதிக்க இயலும் என்று எனக்கு பெரும் நம்பிக்கையை ஊட்டுவார். என் சொந்தங்கள் அனைத்தும் நான் கவிதை எழுத என்னை பெரும் விமர்சனப்பொருளாகவே பார்த்தனர். என்னை விமர்சிக்க அவர்களுக்கு இதுவரை அயர்ச்சி கண்டதே இல்லை. எவ்வித விமர்சனங்களையும் என்னை தாக்கா வண்ணம் என்னை காத்தவர் என் கணவர் மட்டுமே! என்னை தாய் என்ற ஸ்தானத்திற்கு அழைத்து சென்ற என் மகள் சகானா என் கவிதைகளை ரசித்து பொருள் பிழையற்ற கவிதையாய் உருவாக்குவாள்.

நான் ஐந்தாம் வகுப்பு படிக்கும் வரை எனது தாயின் அம்மையார் வீட்டிலிருந்து தான் படித்தேன். எனக்கு இளம் வயதிலிருந்தே தமிழ் மீது பற்று அதிகம். எனக்குத் தமிழ் பாடம் என்றால் ஆலாதிய பிரியம் உண்டு. நான் பத்தாம் வகுப்பு படிக்கும் போது தான் முதன் முதலில் கவிதை எழுதினேன். இன்று பள்ளியில் ஆங்கிலப் பாடத்திற்கு ஆசிரியராய் பணி புரிந்து வருகின்றேன்.

மற்றப்பாடங்களை விட தமிழானது உள்ளார்ந்து படித்து புரிந்து உணர்வை தொடுவதாய் அமையும். நான் தமிழ்ப்பட்டறை குழுமத்தை நடத்தி வரும் சேக்கிழார் அப்பாசாமியிடம் தான் மரபு கவிதையின் மொழி நடையை அறிந்து கொண்டேன். என் கவிதைகளின் வரி அமைப்பையும் அவரிடமே கற்று அறிந்து கொண்டேன். என் வாழ் நாளில் நான் மறக்க எண்ணாத ஒரு நபர் என்றால் அது என் உடன்பிறாவா சகோதரி சத்தியா மட்டுமே! நான் எவ்விதமான போட்டிகளில் பங்கெடுக்க வேண்டுமேனினும் என்னிடம் அதற்கான வசதி இல்லை. அவர் மட்டுமே எனது திறமையை கணித்து என்னை அவர் செலவில் அழைத்துச் செல்வார். எனது சுகத்துக்கங்களை பங்கெடுத்து எனக்கு பெரும் ஆருதலாய் இன்று வரை அவர் திகழ்கின்றார்.

இந்த இதழை மேலும்


Share
 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment


 

 


March 2018

உயர்வுக்கு மூலதனம் தன்னம்பிக்கை…
வரலாற்றில் ஓளிவீசும் தைரியத் திலகங்கள்
மனிதர் புனிதர்
நவீன ஜீனோமிக்ஸ் (பகுதி – 11)
ஆயுளைக் கூட்டும் உணவுகள்
உள்ளத்திலே உள்ளது உலகம்
முயன்றேன் வென்றேன்
முயற்சியே முன்னேற்றம்
கரியடுப்பிலிருந்து கணினி வரை
இளைஞனால் முடியாதது உண்டா? மனிதனால் முடியாதது உண்டா?
தீக்காயம்
விடியலை நோக்கும் மண்ணின் விதைகள்
வாழ நினைத்தால் வாழலாம்- 14
வெற்றி உங்கள் கையில்
பாயும் ஆறு
பெண் இனத்தின் பெருமை பெண்மணிகள்
என்று மடியும் பெண்ணடிமை?
தன்னம்பிக்கை மேடை
மனதின் மலர்ச்சி! மாற்றத்தின் வளர்ச்சி!!
உள்ளத்தோடு உள்ளம்