Home » Cover Story » துவளாமல் உறுதி எடு… துணிந்து சிகரம் தொடு…

 
துவளாமல் உறுதி எடு… துணிந்து சிகரம் தொடு…


ஆசிரியர் குழு
Author:

Dr J. ராஜேந்திரன்,

சேர்மன், JRD Realtors  Pvt.Ltd  

கோவைப்புதூர்,         

கோயமுத்தூர்.

  • தாழ்ந்து வேலை செய்வதால் தாழ்ந்தவர் ஆக முடியாது. உயர்ந்து வேலை செய்வதால் உயர்ந்தவராக முடியாது. எந்த வேலையைச் செய்கிறோம் என்பதைக் காட்டிலும் எப்படி வேலையைச் செய்கிறோம் என்பதில் தான் வெற்றியின் வீரியம் அடங்கியுள்ளது என்பதை நன்குணர்ந்து அதற்கு ஏற்றார்போல் வாழ்ந்து வருபவர்.
  • புதுமையும், கடமையும் இருகண்களாகக் கொண்டு, தான் செய்துவரும் தொழிலில் செயல்திறன் மிக்கவராக விளங்குபவர்.
  • உழைப்பே உயர்வு தரும், உழைப்பே உன்னதம் தரும், உழைப்பே சாதனையைத் தரும் என்று உழைப்பை மட்டுமே தாரக மந்திரமாகக் கொண்டு வாழ்க்கையில் அனுதினமும் எதிர்நீச்சல் போட்டு வருபவர்.
  • படித்தது குறைவு என்றாலும், இவர் அறிந்தது அதிகம். தம் வாழ்நாளில் எதிர்கொண்ட அனுபவத்தில் எவ்வித குறையுமின்றி, தனக்கென்று தனி பாதையை உருவாக்கி தடம் மாறாமல் தரணியை வென்று வருபவர்.
  • தன்னை நம்பி வருவர்களின் நம்பிக்கையை எள்ளவும் சிதைக்காமல், எண்ணியதை எண்ணியவாறு தருவதில் தலை சிறந்தவர்.

இப்படி, எண்ணற்ற பண்புகளைக் கொண்டு கட்டுமானத்துறையில் தனித்துவம் படைத்து வரும் JRD Realtors Pvt.Ltd நிறுவனத்தின் சேர்மன் அனைவராலும் JRD என்று அழைக்கப்படும் Dr J. ராஜேந்திரன் அவர்களின் நேர்முகத்திலிருந்து இனி…

கே: உங்களின் இளமைக்காலம், படித்தது, வளர்ந்தது பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

கற்கோயில்கள் நிறைந்த கல்வி மாவட்டமான நாமக்கல் மாவட்டத்தில் பிறந்தேன். பெற்றோர் ஜெயகோபால் – சரஸ்வதி தம்பதியினருக்கு மகனாகப் பிறந்தேன். அன்றாடம் வறுமையைப் பங்கீட்டு வாழும் குடும்பம். என் அப்பா இந்த கிராமத்தில் ஒரு சின்ன மளிகைக்கடை ஒன்றை நடத்தி வந்தார். கடை சின்னதாக இருந்தாலும், எங்கள் ஊரில் தரமான கடை என்று பெயரெடுத்திருந்தது. இதற்கு காரணம் என் அப்பாவின் நேர்மையும் உழைப்பும் ஆகும். எதை செய்தாலும் அதில் தரம் இருக்கிறதா என்று பல முறை ஆராய்ந்து அதற்கு பின்னரே அதை மக்களுக்கு கொடுப்பார்.

என் தந்தை நினைத்தது எல்லாம்  என்னை ஒரு நல்ல நிலைமைக்கு கொண்டு வர வேண்டும் என்பதாகவே இருந்தது. அது அரசு பணியோ, தனியார் பணியோ, அல்லது சொந்த தொழிலோ கஷ்டப்படும் வாழ்க்கையை அனுபவிக்கமால் இருக்க வேண்டும் என்பது மட்டுமே அவரின் நோக்காக இருந்தது. பள்ளிப்படிக்கும் வயது வருவதற்கு முன்பே என் தந்தையோடு பல நாட்கள் கடையில் இருந்திருக்கிறேன் அவர் மற்றவர்களுக்குக் கொடுக்கும் அணுகுமுறையைப் பார்க்கும் போது எனக்கே வியப்பாக இருக்கும் அந்தளவிற்கு அனைவரிடமும் நெருங்கி பழகுவார். எனக்கும் பள்ளி வயது வந்தது இதனால், கிராமத்திலிருந்த அரசுப்பள்ளியில் என்னைச் சேர்த்தார்கள். தினமும் சென்ற கால் தீடிரென்று நிற்காது இதனால் தினமும் படிப்போடு கடையையும் நான் கவனித்து வந்தேன். கடை என் மனதில் நின்ற அளவுக்கு கல்வி நிற்கவில்லை. இதனால், எட்டாம் வகுப்போடு எனது கல்விப்பயணம் நின்றது.

கடையில் நான் வேலை செய்யும் ஆர்வத்தை என் தந்தை நன்கு புரிந்து கொண்டார்.  இதனால், முழுநேர பணியாகவே கடையைப் பார்த்து வந்தேன். எனது தந்தையின் அத்துனை நற்குணங்களையும் எனது வாழ்க்கையோடு பொருத்திப் பார்க்கத் தொடங்கினேன். இளம் பருவத்தில் பதியும் நற்குணம் தான் எதிர்கால வாழ்வின் அச்சாணி என்று சொல்வார்கள். அப்படி தினந்தினமும் என்னை நான் சீர்படுத்திக் கொண்டேன். வாழ்க்கையின் நகர்வு நத்தைப் போல் நகராமல் நதியைப் போல வேகமாகவே ஓடியது.

கே: சொந்த ஊரில் மளிகைக் கடையை நடத்தி வந்த நீங்கள், கோவைக்கு வந்தது குறித்து சொல்லுங்கள்?

நாட்கள் ஓடின. காலச்சக்கரம் இன்பம் துன்பங்களையும், மேடு பள்ளங்களையும் கடந்து ஓடின.  1989 ம் ஆண்டு எனக்குத் திருமணம் நடந்தது. மனைவி ஆஷா ராஜா டி. பார்ம் படித்தவர். நானும் கடையைப் பார்த்துக் கொண்டு அவருக்கும் ஒரு மெடிக்கல் கடையை வைத்துக் கொடுத்தேன். ஆனால், தொடங்கிய சில மாதத்தில் கடை பெரும் நஷ்டத்தை சந்தித்தது.

இதனால் பெரும் மனசங்கடத்திற்கு ஆளாயினோம். மெடிக்கல் கடைக்கு நிறைய கடன் வாங்கியிருந்தேன். இதனால், மிகவும் சிரமம் அடைந்தேன். இனியும், இங்கேயே இருந்தால் கடன் என் கனவைத் தகர்த்து விடும் என்பதால் நாமக்கல்லில் இருந்து கோவைக்கு குடிபெயர்ந்தோம்.

என் தாயார் மிகுந்த கடவுள் பக்தி உடையவர். ஜாதகம், ஜோதிடம் போன்றவற்றிற்கு மிகுந்த முக்கியத்துவம் கொடுப்பவர். இதனால், அடிக்கடி என்னிடம் ஒரு வார்த்தைச் சொல்லிக் கொண்டேயிருப்பார்.  நீ  எங்கு செல்ல வேண்டும் என்றாலும் காவிரி ஆற்றைக் கடந்து செல், நீ வென்று விடுவாய் என்பதுதான் அந்த வார்த்தை. இதனால், கோவைக்கு செல்லலாம் என்று முடிவெடுத்தேன்.

கோவைக்கு வந்த உடன் அனைத்துமே புதியதாகவே இருந்தது. இடம் புதுமை, மக்கள் புதுமை இப்படி கண்ணில் பட்டதெல்லாம் வித்தியாசமாக இருந்தது. எங்கு வேலைத் தேடுவது, என்ன வேலைத் தேடுவது என்று எனக்குள்ளே பல கேள்விகளைக் கேட்டுக் கொண்டு இரவு முழுவமும் தூங்காமல் கண்விழித்து யோசித்துக் கொண்டேயிருந்தேன். அப்போது  என்னுடைய உறவினர் ஒருவர் இங்கு வசித்து வருகிறார் என்பதை அறிந்து கொண்டு அவரையும் சந்தித்தேன். அவர் ஒரு ஹோட்டலில் உதவியாளர் பணி இருக்கிறது அங்கு சென்று பாருங்கள் என்று சொல்லி அனுப்பி வைத்தார். எந்த வேலையாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை மற்றவர்களிடம் கையேந்தும் வேலை மட்டும் செய்ய கூடாது என்று எண்ணி அடுத்த நாளே ஹோட்டலுக்கு வேலைக்கு சென்றேன். பகல் முழுவதும் வேலை செய்து கொண்டேயிருந்ததால் இரவு எங்கே தங்க போகிறோம்  என்று கூட நினைக்கவில்லை. அதன் பிறகு நண்பரின் உதவியால் கோவைப்புதூர் பகுதியில், குறைந்த வாடகையில் வீடு கிடைத்தது. ஆரம்பத்தில் வருமானம் குறைவாகக் கிடைத்ததால் வாடகை, உணவு இதற்கே சரியாக இருந்தது. எவ்வித கையிருப்பும் இல்லாமல் இப்படியே ஆறுமாதம் சென்றது.

கே: கட்டுமானத்துறைக்குள் வந்தது குறித்துச் சொல்லுங்கள்?

தினமும் 15 ரூபாய் சம்பாத்தியத்தில் தான் என் குடும்பம் நகர்ந்தது. நான் தினமும் வேலையை முடித்து இரவு நேரத்தில் பேருந்தில் தான் பயணம் செய்வேன். அவ்வாறு பயணம் செல்லும் போது, சில அறிமுகமில்லாத நபர்கள் நீங்கள் எங்கிருந்து வருகிறீர்கள்? உங்களுக்குத் தெரிந்த இடத்தில் ஏதாவது வீடு இருந்தால் சொல்லுங்கள் என்று கேட்பார்கள். அவ்வாறு இருந்தால் சொல்லுங்கள், உங்களுக்கு கமிஷன் கொடுக்கிறோம் என்று சொன்னார்கள். வறுமையின் பிடிப்பில்  இருந்ததால் இந்த வேலை எனக்கு கைக் கொடுக்கும் என்று நம்பினேன். அதற்காக என்னை நன்கு தயார்படுத்திக் கொண்டேன். இந்த வேலையில் இரண்டை சரியாகக் கடைபிடிக்க வேண்டும் அதில் நேர்மையும், நம்பகத்தன்மையும் இருந்தால் இதில் சாதிக்க முடியும் என்பதை என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. எந்த ஒரு வேலை செய்தாலும் மக்கள் உடனுக்குடனே நம்மை ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார்கள் எல்லா வாடிக்கையாளரும் ஒரே மாதிரியாக இருப்பதில்லை. நிறையை எப்படி சொல்வார்களோ, அது போலவே குறையையும் சொல்வார்கள். அந்த குறையை மட்டும் அறிந்து நிவர்த்தி செய்தால் நிச்சயம் வெல்லலாம்.

நான் இந்தத் தொழிலில் ஈடுபடுவதற்கு முன் பல முறை யோசித்து தான் முடிவெடுத்தேன். எதையும் ஆழம் தெரியாமல் காலை விட நான் ஒருபோதும் விரும்பியதில்லை. பல வாடிக்கையாளர்களைப் பார்த்துவிட்டதால் இந்த கட்டுமானதுறையில் மக்களின் எண்ணம் என்னவாக இருக்கிறது என்பதையும் அறிந்து கொள்ள முடிந்தது. இப்படி ஒவ்வொரு நாளும் மண்ணிலிருந்து முளைக்க விதை எவ்வளவு முயற்சி எடுக்குமோ அந்த அளவிற்கு கடும் உழைப்பைக் கொண்டு உருவானவன் தான் நான்.

கே: உங்களின் வளர்ச்சியின் மூலதனமாக நீங்கள் நினைப்பது?

என்னுடைய நேர்மையைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை. வாடிக்கையாளர்களை  நான் கடவுளாகப் பார்க்கிறேன். அவரின் தேவைகளை பெரிதும் மதிக்கிறேன். அவர்களின் எதிர்பார்ப்பைக் கேட்டறிந்து நினைத்ததை நினைத்தவாறு நிறைவேற்றிக் கொடுக்கிறோம்.

அவர்கள் ஒரு வீடு கட்டுவதற்கு முன்பே மொத்தப் பணத்தையும் கொடுத்துவிடுவார்கள். அவர்கள் கொடுக்கும் பணத்தை மூலதனமாகப் போட்டு தான் கட்டிடத்தையே தொடங்குவோம். தரத்தை உயர்த்தி எண்ணத்தை மேன்மை அடைய செய்ய வேண்டும். பொய் என்ற வார்த்தையை புறம் தள்ளினாலே வெற்றி பெறலாம். தொழிலில் சாதிக்கலாம்.

நம்மை நாமே செதுக்கிக் கொண்டு ஒரு சீர்திருத்தவாதியாகச் செயல்படுத்த வேண்டும். பகட்டு வாழ்க்கை வெற்றிப் பெறாது. பாதை தவறாமல் வாழும் வாழ்க்கையே வெற்றியைத் தரும்.

கே: உங்களின் தனித்தன்மை என்று நீங்களே பார்ப்பது?

நாம் மற்றவர்களை நேசிக்க வேண்டும். அப்போதுதான் மற்றவர் நம்மை நேசிப்பர். இதுதான், என்னுடைய வாழ்க்கையின் வேதவாக்கு. நவீன வாழ்க்கையில் உள்ளங்கையில் உலகம் வந்துவிட்டது. இதனால், முகநூல் (Facebook), வாட்ஸ்அப்  போன்ற வலைதளங்களைப் பயன்படுத்துகிறோம். நானும் முகநூலை தினமும் பயன்படுத்தி வருகிறேன். என்னுடைய கணக்கில் 10000 த்திற்கும் மேற்பட்ட நண்பர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்களில் தினமும் 50 பேருக்காவது பிறந்தநாள் வரும். நான் அந்த 50 பேருக்கும் பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள் சொல்வதை வழக்கமாகப் பின்பற்றி வருகிறேன். அவ்வாறு சொல்லும் போது அவர்களுக்கு ஒரு நிமிடம் சந்தோஷம் ஏற்பட்டாலும் அது எனக்கு மகிழ்ச்சிதான்.

எங்களைப் பார்க்க வரும் வாடிக்கையாளர்களை நாங்களே நேரடியாகச் சென்று அழைத்து வந்து அவரின் தேவையைக் கேட்டறிவோம். வளர்ந்துவிட்டோம் என்பதால் மற்றவர்களை அனுப்பி வைப்பதுமில்லை அதை நான் விரும்பவதுமில்லை.

எங்களின் பணியை நாங்களே செய்ய வேண்டும். அப்போது தான் வாடிக்கையார்களுக்கும் எங்களின் மீது ஒரு நம்பகத்தன்மை ஏற்படும்.. எங்களின் தரத்தைக் கேட்டறிந்து அவர்களே எங்களை நாடி வருவார்கள். அதுதான் என்னுடைய தனித்தன்மையாகப் பார்க்கிறேன்.

கே: ஒருவர் ஓரே நேரத்தில் பலதொழில்களில் ஈடுபடுகிறார் அவ்வாறு ஈடுபடும் பொழுது அவரால் சாதிக்க முடியுமா?

இங்கு எதுவும் சாத்தியம் தான். முடியும் என்று நினைத்துவிட்டால், நிலவையும் தொடலாம் என்பதுதான் உண்மை. ஒரு தொழிலைத் தொடங்கும் முன் நம்மால் இத்தொழிலில் சாதிக்க முடியுமா? என்று நமக்குள்ளே சில கேள்விகளைக் கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும். அவ்வாறு கேள்விகளைக் கேட்க தவறுபவர்கள்தான் சாதிக்க முடியாமல் தவிக்கிறார்கள்.

ஒரு தொழிலில் சாதிக்க முடியவில்லை என்று வேறு ஒரு தொழிலைத் தொடங்கக் கூடாது. அதிலேயே ஆழத்தைப் பார்க்க வேண்டும். ஒவ்வொரு படியாக அடியெடுத்து வைக்க வேண்டும். அப்போது தான், வெற்றி என்னும் சிம்மாசனத்தை அடைய முடியும்.

எந்த தொழிலை செய்தாலும் கௌரவம் பார்க்க கூடாது. கடமையை கண்ணியமாக கொள்ள வேண்டும்.. சிலருக்கு ஒரு தொழிலை வழிநடத்துவதிலேயே பல மன அழுத்தம் ஏற்படுவதை இங்கு பார்க்க முடியும். ஒரு சிலர் பல வேலைகள் செய்தாலும் எப்போதும் சந்தோஷமாகவும் இன்முகமாகவும் இருப்பர் காரணம் அவர்கள் எவ்வாறு தங்களின் வேலையை நேசிக்கிறார்கள் என்பதில் அது புலப்படும். இதனால் செய்யும் வேலையை நேசிக்க வேண்டும். அவ்வாறு நேசித்து செய்தால் எதுவும் வெல்லலாம்.

கே: கட்டுமானத்துறையில் உள்ள சவால்கள் பற்றி?

வாழ்க்கையில் சவால்கள் என்று எதுவுமில்லை. சவால் என்று நாம் நினைப்பது என்னவென்றால், மற்றவர்களோடு நம்மை ஒப்பிடுவது. அவ்வாறு ஒப்பிடும்போது சவால்கள் என்ற நிலை உருவாகிறது.

எங்கள் நிறுவனத்தை விட பல மடங்கு பெரிய நிறுவனங்களும் உண்டு. அதோடு போட்டிப் போட வேண்டுமென்றால் அங்குதான் சவால்கள் பிறக்கும். நான் ஒருபோதும் மற்றவர்களோடு போட்டிப்போட்டு எங்கள் நிறுவனத்தை தனிமைப்படுத்தியதே கிடையாது. எல்லோரும் செய்கிறார்கள், நானும் செய்கிறேன். மற்றவர்களுக்கு வருமானம் பெருகுகிறது, எனக்கு அதிகம் கிடைக்கவில்லை என்று ஒருபோதும் நான் நினைக்க மாட்டேன்.

உழைப்பிற்கு ஏற்ற ஊதியம் கிடைத்தாலே போதும். அதிகம் கிடைக்க வேண்டும் என்று அல்லல் பட்டால் நிறைய இழக்கநேரிடும். அதை நான் எப்போதும் விரும்ப மாட்டேன்.

கே: படித்தப்படிப்பிற்கு ஏற்ற வேலை கிடைக்கவில்லையென்று நிறைய இளைஞர்கள் இங்கு இருக்கிறார்கள். அதுபற்றி?

இது, சற்று சிந்திக்க வேண்டிய விஷயம். நான் படித்துவிட்டேன். எனக்கு எல்லாம் தெரியும் என்று ஒரு போதும் இளைஞர்களாகிய நீங்கள் சிந்திக்கக் கூடாது. உள்ளுவதெல்லாம் உயர்வுள்ளல் என்பார்  திருவள்ளுவர். அந்த உலகப்பொதுமறையின் வாக்கை நாம் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

ஆனால், பொறியியல் படிப்பில் மெக்கானிக்கல் துறையைப் படிக்கும் மாணவர்களின் எண்ணம் எப்படி இருக்க வேண்டும்? என்றால், படித்து முடித்தவுடன் ஒரு பெரிய நிறுவனத்தில் பணியில் சேர்ந்து நிறைய சம்பாதிக்க வேண்டும் என்பது மட்டுமே அவனுடைய நோக்கமாக இருக்கும்.

இந்நிலை மாணவர்களிடையே மாற வேண்டும். அப்படி ஒரு நிறுவனத்தில் வேலையில் சேர்ந்து கைநிறைய சம்பாதித்தாலும் அவருக்கு மனநிறைவைத் தராது. காரணம் அவர் செய்யும் வேலை இயந்திரம் போன்றது. அவன் இயந்திரம் போல் வேலை செய்தாக வேண்டும். இதனால் அவர் நிறைய ஆசைகளை தியாகம் செய்தாக வேண்டும்.

ஆனால், இதுவே படித்து முடித்து அவன் சொந்தமாக ஒரு கடையை நிறுவி, அதன் மூலம் வருவாய் ஈட்டுகிறான் என்றால், அது அவனுக்கு மிகப்பெரும் மனநிம்மதியைக் கொடுக்கும். அக்கடையின் மூலம் நிறையப் பேருக்கு வேலையைக் கொடுக்க முடியும்.

இப்படித்தான், வாழ்க்கையை சிந்திக்க வேண்டும். பறவையாய் சிறைபடாமல் சுதந்திரப்பறவையாய் வானில் வட்டமிடுங்கள், வாழ்க்கை வசந்தமாக இருக்கும்.

கே: கட்டுமானத்துறையில் இயந்திரங்களின் வளர்ச்சி எவ்வாறு உள்ளது?

இயந்திரமில்லாமல் இப்பொழுது எந்தத்துறையும் இயங்குவதில்லை என்றே சொல்லலாம். காரணம் ஆட்கள் பற்றாக்குறை இன்னும் பல காரணங்களைக் கூறலாம்.

ஆனால் ஆரம்ப காலத்தில் எவ்வித இயந்திரப் பயன்பாடும் இல்லாமல் 1000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கட்டப்பட்ட வரலாற்று கோயில்கள் இங்கு ஏராளம் உண்டு. பல இயற்கை சீற்றங்களைத் தாண்டியும் வரலாற்றுச் சின்னங்களாக இன்றுவரை  பிரதிபலிக்கிறது என்றால் நம் முன்னோர்கள் கடைபிடித்த கட்டிடக்கலையின் சிறப்புகள்தான். இதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஆனால் இன்று அவ்வாறு செய்ய முடியாது. கட்டக்கலையில் வெறும் மனிதர்கள் மட்டும் செய்யும் வேலை மிகக் குறைவு தான். மனிதர்களும் இயந்திரங்களும் இணைந்து செய்வதே இன்றைய நிலையாகி விட்டது. இப்பொழுதும் இனியும் இந்த நிலையை மாற்றவோ, மறுக்கவோ முடியாது என்பது தான் நிதர்சனம் என்று சொல்வேன்.

கே: இத்துறையில் தமிழர்களை விடவும், பிற மாநிலத்தவரே அதிகம் ஈடுபடுகிறார்கள். என்று நினைக்கிறேன் அதற்கான காரணம் என்ன?

வெளி மாநிலத்தில் இருந்து வருபவர்கள் இங்கு பிழைப்புக்காக வருகிறார்கள். அவர்கள் உழைத்தால் தான் அவர்களால் வாழ்க்கை வாழ முடியும்.

கட்டுமானப்பணி சற்று கடினமாக இருக்கும் என்பதை தமிழர்கள் நினைக்கிறார்கள். இதைவிட எளிமையான வேலை நிறைய இருக்கிறது என்று நினைத்து வேறு வேலை செய்கிறார்கள்.

ஆனால், அவர்கள் உழைக்க வேண்டும் என்று ஒருவித வெறியோடு வருவதால், எந்த வேலையையும் எளிமையாகவே செய்கிறார்கள். இவர்களை போலவே தான் தமிழர்கள் வேறு ஒரு மாவட்டத்திற்கு வேலைக்குச் சென்றால் அங்கு அவர்கள் முறையாக வேலை செய்வார்கள். இவ்வளவுதான் வேறுபாடு.

கே: நீங்கள் தொடங்கிய இந்தத் தொழிலை, குறிப்பாக உங்கள் மகன் இதை எவ்வாறு கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்று நினைக்கிறீர்கள்?

எனது மகன் தீபக் விக்னேஷ்வர். நான் கற்றுக் கொண்டே என்னுடைய அனுபவத்தின் பிரதிபலிப்பாகச் செயல்பட்டு வருகிறார். அவர் ஏரோனாடிக்கல் இன்ஜினியரிங் முடித்தவர் என்றாலும், இந்தக் கட்டுமானத் தொழிலை என்னைவிட பல மடங்கு புதுமையைப் புகுத்தி வருகிறார். இதனால் ஒருபோதும் என் தொழிலின் எதிர்காலத்தை நினைத்து கவலைப்பட்டது கிடையாது. நான் என் கண் முன்னே அவரின் செயல்பாட்டை பார்த்து வருகிறேன் என்பதால் மேலும் வளர்ச்சி நிலைக்கு நிறுவனத்தைக் கொண்டு செல்வார் என்பதில் எவ்வித மாற்றுக்கருத்தும் இல்லை.

என் மகனின் உழைப்பு என்னை பிரமிப்பிற்கு உள்ளாக்கியது. கணினி வழி அவருக்குத் தெரியாதது என்று எதுவுமில்லை எனலாம். அந்தளவிற்கு அவரின் அர்ப்பணிப்பு குணம் அதிகம். இன்னும் பல வளர்ச்சி சார் நிலைகளுக்கு என் மகன் கொண்டு செல்வார் என்பதில்  எவ்வித மாற்றுக் கருத்துமில்லை.

கே: புதிதாய் தொழில் தொடங்க வருபவர்களுக்கு உங்களின் ஆலோசதனை?

ஒரு இலக்கோடு வாருங்கள். இங்கே வாழ பல வழிகள் உண்டு. அதை பயன்படுவதும் பாதை தவறுவதும் அவரவர் கையில் மட்டுமே உள்ளது. எதைச் செய்தாலும், உண்மையோடும் நம்பிக்கையோடும் செய்யுங்கள். பொய், ஏமாற்று வேலை போன்ற தீய குணங்களை ஒருபோதும் செய்தல் கூடாது. தினம் தினம் நன்றாக, புதிதாக யோசிக்க வேண்டும்.

கே: தங்கள் குடும்பம் பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

ஒரு தனிமனிதன் வெற்றியாளனாய் வலம் வருகிறான் என்றால், அதற்கு குடும்பம் மிகப்பெரும் உறுதுணையாக இருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் ஒரு தனிமனிதன் சாதிக்க முடியும். அந்த வகையில், நான் மிகப்பெரும் சாதனையாளன்தான். என்னுடைய மனைவி ஆஷாராஜா அவர்கள் என் வெற்றி – தோல்விகளில் சமமாக பங்கிட்டு என்னை தட்டிக்கொடுத்து வருபவர். எத்தனையோ துன்பத்திலும், என் கண்ணீரைத்துடைத்து வாழ்க்கையின் மகத்துவத்தைப் புரிய வைத்திருப்பவர். என்னுடைய அன்பு மகள் நந்தினி,மகன் தீபக் விக்னேஷ்வர். அவருடைய மனைவி உமாபாரதி பேத்தி தியா சரஸ்வதி.

இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் ஏதேனும் ஒரு விதத்தில் என்னுடைய வெற்றிக்கு உறுதுணையாக இருந்து வருகிறார்கள்.

கே: தன்னம்பிக்கை வாசகர்களுக்கு நீங்கள் கூறுவது?

உங்கள் புத்தகமே தான் இந்தக் கேள்விக்கு சரியான பதில். நம்பிக்கையை நேசிக்க வேண்டும். அதைவிட, தன் மேலே உள்ள நம்பிக்கையை  ஒருபோதும், கைவிடக்கூடாது. அதுதான் தன்னம்பிக்கை. இதை அனைவரும் உணர வேண்டும் வாழ்க்கையில் உயர வேண்டும்.


Share
 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment


 

 


August 2017

டைஃபாய்டு மற்றும் பேரா டைஃபாய்டு காய்ச்சல்
அங்கரதம்
தேசத்தின் மீது நேசம் வை
வாழ்வின் உயானவுக்கான சூத்திரங்கள் மூன்று
வாழ நினைத்தால் வாழலாம்
வெற்றி உங்கள் கையில் – 44
நம்பிக்கை கொள்வது எப்படி
தன்னம்பிக்கை மேடை
துவளாமல் உறுதி எடு… துணிந்து சிகரம் தொடு…
உள்ளத்தோடு உள்ளம்