Home » Articles » புகை வண்டி

 
புகை வண்டி


அனந்தகுமார் இரா
Author:

ஒரு மாறுதலுக்காக இம்மாதம் நண்பரொருவர் கூறிய உண்மை மாதிரியே இருக்கின்றகதையை எழுதுவோமா! முக்கியமான அரசுப்பணிக்கான (இந்திய ஆட்சிப்பணிக்கான) தேர்வுக்காக பரெய்லி முதல் டெல்லி நோக்கிய பயணம். மிக மிக கவனமாக முன்பதிவு செய்ய செல்கிறான் நண்பன். பொதுவாகவே கவனம் ஏகத்திற்கும் அதிகமானவன். ரூமை பூட்டிவிட்டு செல்வதனால் கூட இரண்டு மூன்று முறை இழுத்துப்பார்த்துவிட்டு Additional பூட்டு ஒன்றை பூட்டுக்கு பக்கத்திலிருக்கின்றஇன்னொரு தாழ்பாழிலும் போட்டு விட்டு வாசல்வரை சென்று பைக் எடுத்தால் கூட திரும்பி வந்து ஹாஸ்டல் ரூம் பூட்டை சரி பார்த்துச் செல்லுமளவு கவனம் என்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்களேன்.
இரண்டு பேர் செல்வதாக ஏற்பாடு. ஒருவாரம் முன்பு கஷ்டப்பட்டு காலேஜிலிருந்து பரெய்லி வரை போய் பதிவு செய்ததில் டிக்கெட் வெயிட்டிங் லிஸ்ட் இல்லாமல் கிடைத்தது. பெரிய சந்தோஷம். தேர்வில் வெற்றி பெறுவதற்கான வாய்ப்பு பிரகாசமாகிப்போனது.
நம் நாயகன் டிக்கெட் புக் பண்ணியதிலேயே இண்டர்வியூ முடிந்து சீட் கிடைத்தது போல் கூட்டத்திலிருந்து திணறி வெளியே வந்தான். டிக்கெட் கவுண்டர்கள் எப்பொழுதுமே சுவாரஸ்யமானவை. புது தில்லியில் முன்பு டிக்கெட் பதிவு செய்ய நிற்கின்றகூட்டத்தின் வரிசைகளின் வாலை கண்டுபிடிப்பது பாம்பின் தலையை கண்டுபிடித்து வயல் தோட்டத்தில் சரியாக அடிப்பதை போலவே சிரமமானதுதான். நெளிந்து இரட்டையாகி வளைந்து சீற்றத்திற்கு உட்பட்டு என்று காளைமேகப் புலவரைப்போல இரட்டை அர்த்தம் கொண்ட பாடல் எழுதலாம். ‘ஆடிக் குடத்தடையும், ஆடும்போதே இரையும்’, என்று பாம்பும் எள்ளும் ஒன்று என்கின்றபாட்டை நினைவுபடுத்திக் கொண்டேன்.
முன்பதிவு மையத்தில் புகைவண்டிகளுக்கான டிக்கெட் பதிவு செய்பவர்களாக பிறப்பதைக்காட்டிலும் (வளர்ந்த பிறகுதானே வேறு வேலை என்று தெரிகின்றது?) அவர்களுடைய சொந்தக்காரர்கள் அல்லது நண்பர்களாக பிறப்பவர்களது வாழ்க்கை பதட்டம் குறைந்தது. அவர்கள் வரிசையில் நிற்கின்றநேரம் பதிவு மையத்தில் இருப்பவர்களோடு பேசிப் பழகுவதில் முடிந்து போகின்றது. சேர்ந்து வாழ்வதில் இருக்கின்றமகிழ்ச்சி ஏராளமானது.
நாம் பார்த்ததொரு கணிணி முன்பதிவு மையப் பெண்மணி பத்து விரல்களில் ஏழு அல்லது எட்டு விரல்களில் மோதிரம் போட்டு இருந்தார்கள். இதில், ஒவ்வொரு விரல்களிலும் அவ்வளவும் வேறு வேறு நிற கற்கள். ஒன்றில் பச்சை, மற்றொன்றில் மஞ்சள் இராத்திரி நீல நிறக்கல் இன்னொரு விரலில் (இந்த நிறம் சுஜாதாவின் விஞ்ஞான சிறுகதைகள் புத்தகத்திலிருந்து கடன் பெறப்பட்டது). ஏதோ அவர்களது கணவர் கல் சுரங்கம் வைத்திருப்பது போல கைகள் டைப்படிக்கும் பொழுது கல் கொட்டிவிடப்போகின்றது! என்கின்றகவலையினால் தான் கீ போடுக்கு வலிக்குமோ? என்பது மாதிரி டைப் பண்ணிக்கொண்டு இருந்தார்.
இவ்வளவு நிகழ்ச்சிகள் நிறைந்த புகைவண்டி முன்பதிவில் வளவனும் நண்பனும் வெற்றி பெற்றதில் மட்டற்றமகிழ்ச்சியுற்றதை exaggerated reaction என்றெல்லாம் தள்ளிவிட்டுவிட முடியாது.
பயணம் போக வேண்டிய நாள் வந்தது. கண்கள் முழுக்க கனவுகள் விரிந்து கொண்டது வேலை கிடைத்ததும் உலகம் என்ன சொல்லும் என்று யோசித்துக் கொண்டும் காத்திருக்கின்றபெண்ணை கல்யாணம் செய்து கொள்ளப்போவது குறித்தும் யோசித்துக் கொண்டிருந்த பொழுது இரயில் சரியான நேரத்திற்கு வந்தால் ஆச்சரியம் தாங்க முடியாதே…….
சரிபார்த்த பொழுது வந்த ட்ரெயின் இரண்டு மணிநேரம் முன்பு வந்திருக்க வேண்டியது என்றும் வரப்போகின்றட்ரெயின் நான்கு மணி நேரம் தாமதமாக வரும் என்றும் தெரியவந்த பொழுது ஆச்சரியம் அநாவசியமனது என்று தெரிந்து மனது சமாதானமானது.
வளவனின் நண்பன் ட்ரெயின் கம்பார்ட்மென்டை கண்டுபிடித்து பெர்த்தில் சாய்ந்ததும் மனது மீண்டும் கனாக்காண ஆரம்பித்தது.
புகைவண்டியில் ஏறியவுடன் பழைய கால நிலக்கரிப் புகைபோல பெருமூச்சு கிளம்புவது வழக்கம். எத்தனையோ பெரிய எதிர்ப்பார்ப்புகள் எல்லாம் புகையில்தான் தொடங்குகின்றன. கிரகப் பிரவேசம் என்று சொல்கையில் கூட அண்ணா வீட்டில் கண்களைப் பதம் பார்த்துக் கொண்டுதான் மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்திக் கொண்டு இருந்தார்கள். இரயில் வண்டிக்குப் புகைவண்டி என்கின்றபெயர் புகையாகிப் போய்விட்டது. இரண்டு இடையாகச் செல்கின்றஉயர் அழுத்த மின்கம்பிகளை பட்டும் படாமல் தொடர்ந்து கொண்டே எலக்ட்ரிக் இஞ்சின்களின் இழுவையில்தான் இனிய பயணங்கள் தொடங்குகின்றன. அப்படித்தான் வளவன் நினைத்தான் side upper பெர்த்தில் ஏறியதும் தூக்கம் கண்களைத் தழுவியது.
இடையிலே, சற்று நேரம் கழித்து யாரோ… உலுக்குவது போல உணர்ந்து விழித்துப் பார்த்தால், நண்பனோடு இரண்டு நடுத்தர வயதுக்கும் கொஞ்சம் கூடிய தோற்றத்தில் கையில் டிக்கட்டோடும் என்னையும் மாறிமாறி பார்த்துக்கொண்டு இருக்க, வளவனும் தன்னுடைய டிக்கெட்டை ஒப்பிட்டுப் பார்த்து குழம்பிப் போயிருப்பது சரியாகப் புரியவே சற்று நேரம் ஆனது. பெர்த் மாறியிருக்கக் கூடும். எந்த கம்பார்ட்மென்ட் என்று கூட கேட்டுப் பாருடா? தன்னுடைய இந்த மீதியிருந்த நம்பிக்கையைக் காட்டிலும் இப்பொழுதிருக்கின்றபிரச்சனையை தீர்ப்பது மட்டும்தான் பெரிதாக இருந்தது. பல நேரங்களில் பேச்சு அமைதியைக் காட்டிலும் மதிப்பு மிகுந்ததாக இருந்தால் மட்டுமே பேசவேண்டும் என்பதும் ஞாபகம் வந்தது. வார்த்தைகளைக் காட்டிலும் பேசினால் விழும் இடைவெளிக்கு பல ஆழமான அர்த்தங்கள் இருக்கின்றன. இடைவிடாமல் பேசும்பொழுது இவை நமக்கு தெரிவதில்லை. மௌனம் என்பதே இடையறா பேச்சு என்று சொல்கின்றார், இரமண மஹரிசி.
சரியான கம்பார்ட்மென்டில் தான் இரண்டு பயண பார்ட்டியும் ஏறியிருக்கின்றார்கள் என தெரிந்ததும், எந்த ஊர்? ஊர்? க்யா நாம் ? கோன் மிலா ஜஹா? என்று ஊரில் இருக்கிற ‘ள’ கிழே இறங்கி நிற்பது போல கேட்டேன். ஒரு வேளை வேறெங்கோ ஏறவேண்டியவர்கள் இங்கே வந்து ட்ரெயினை பிடித்து விட்டார்களா?
மறுபடி ஒருமுறை வளவன் சரிபார்த்துக்கொண்டு, மங்கலாக நினைவிருந்த S13 B S12 Bஆ என்னடா சரியாக பார்த்தியா? நீதானே முதல்லே ஏறின? என்று நண்பனைக் கேட்க அவன் மையமாக தலையாட்டி வைத்தான் அர்த்தம்… கொஞ்சம் சரிபார்த்துக்கோயேன். தலையசைத்த கொஞ்ச நேரத்தில், ரெயில் அட்டென்டர் வந்தார். இந்த மாதிரி ரெண்டு டிக்கெட் அச்சு அசலா ஒரே மாதிரி வந்ததை என் வாழ்க்கையிலேயே பார்த்ததில்லை. என்னமோ பண்ணிக்கோங்க என்றுவிட்டுப் போய்விட, டிக்கெட்டை வைத்து தடுமாறிக்கொண்டு இருந்தோம். சரி வேறெதாவது பர்த் காலியானால் அல்லது காலியாக இருந்தால், பார்க்கலாம், என்றால் இல்லவே… இல்லை.
இனி என்ன செய்வது என்று யோசித்துக்கொண்டிருந்த வளவன்… நண்பனின் ஆச்சரியத்திற்கு எண்ணெய் ஊற்றுவது போல… மன்னிக்க வேண்டும் என்று இறங்கி வந்தான்.
பிறகு என்ன செய்ய அரைமணி நேரமாக ரெயில்வே டிப்பார்ட்மென்ட் ஆட்கள் கூட பார்த்தும் தெரியாத சின்ன ஆனால் தெரிந்ததற்கு அப்புறம் பெரிய தவறு பார்வைக்கு வந்தது.
வளவன் அடுத்த மாதம் அதே தேதிக்கு முன்பதிவு செய்திருந்தான். இப்போதுதான், பரவாயில்லையே, ஒருவாரம் முன்பு செய்து கூட வெயிட்டிங் லிஸ்ட் இல்லாமல் சரியாக, கன்ஃபார்ம் டிக்கெட் கிடைக்கின்றதே என்று ‘லால்லி பாப்’ சந்தோஷம் டிக்கெட் வாங்கும்போது கிடைத்தது ஞாபகம் வந்தது. ஒவ்வொரு குழப்பமும் இடைக்கால பழைய தமிழ் படத்தில் பூவைக்காட்டி முப்பது வருடம் ஓட்டுவது போல சிம்பாலிக்காக வளவன் இறங்க புதுப் பயணி மேலேறி படுத்துக்கொண்டார். பேச்சுவார்த்தை மீண்டும் ஆரம்பித்தது.
ஒகே… நாங்கள் இந்த பெட்டியில் கீழே படுத்துக்கொள்ளலாமா? என்று கேட்க சரி என்று ஒப்புதலாகி, தரையில் தூக்கம் தொடர்ந்தது. இதே கனவு காணும் பொழுது உருண்டு விழுந்தால் என்ன வலி வலிக்குமோ? அதைவிட வித்தியாசமான உணர்வாக வந்தது.ற
வாழ்க்கையிலும் நிறைய சோகங்கள் (புது பயணிகளின் பார்வையில்) உற்றுப்பார்க்கும் பொழுது மறைந்து போகின்றன. பல கோணங்களில் பழகிப்போன கண்கள் பார்க்கப் போவதில்லை. பொறுமையும் செயல் புரியும்பொழுது இருக்கின்றமனநிலையும் காரிய சித்தியைத் தீர்மானிப்பதால், தியானம் செய்கையில் கவனக் கூர்வை அதிகரிக்கின்றது. இது இரயிலில் நிகழ்ந்தது போல சின்ன விபத்திலிருந்து பெரிய பதட்டங்கள் வரை தவிர்க்கலாம்.


Share
 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment


 

 


November 2011

நோய்வாய்ப்படாது நூறாண்டுகள் வாழும் வழிமுறைகள்
சிந்திக்கத் தூண்டும் இலக்கியச் சிந்தனையாளர்
ஊக்கஉணர்வுடன் வாழுங்கள்!
பறவைகள் விதைப்பதுமில்லை; அறுப்பதுமில்லை!!
சாதிக்கலாம் வாங்க
நேனோ டியூப்
கவலைதரும் கலாச்சார மாற்றங்கள்
புகை வண்டி
உலக கழிப்பறை தினம்
மாறிவரும் வேளாண்மை
அத்தனைக்கும் ஆசைப்படு
வாழ்வது ஒருமுறை வாழ்த்தட்டும் தலைமுறை
உங்கள் குழந்தை எப்படி…?
முடியும் என்றே முன்னேறு! வெற்றி என்பதே உன்பேரு!!
தாய் மண்ணே வணக்கம்
உள்ளத்தோடு உள்ளம்