Home » Articles » நம்பிக்கையும் நானும்

 
நம்பிக்கையும் நானும்


விமலா ரமணி
Author:

நாவலாசிரியை விமலா ரமணி பேசுகிறார்

எழுத்தாளர் விமலாரமணி தமிழ் வாசகர்களுக்கு 40 ஆண்டுகளாய் நன்கு பரிச்சயமானவர். மனித உறவுகளை, அடிநாதமாகக் கொண்ட இவரது எழுத்துக்கள் ஏராளமான புதுக்கவிதைகளையும், பொன்மொழிகளையும் அடிக்கடி மேற்கோள்காட்டும். தன் வாழ்க்கைக்கு நம்பிக்கை தந்த சம்பவங்களை நம்மோடு பகிர்ந்து கொள்கிறார்.

நீங்கள் எழுத வந்தது எப்படி?

என் தாய் மூலமாகத்தான் எழுத்துலகம் பற்றிய அறிமுகம் எனக்குக் கிடைத்தது.

அந்த நாட்களில் அவர் தொடர்கதைகளை விரும்பி படிப்பதோடு அவற்றை பைண்டிங் செய்து பராமரிப்பார். பைண்டிங் செய்ய உதவியால் அத்தியாயங்களை ஒன்றின் பின் ஒன்றாக அடுக்கிக் கொடுப்பேன். அப்போது அந்தக் கதைகளைப் படிப்பேன். இப்படியாக, எழத்துலகம் பற்றி அறிமுகமும், எழுதும் ஆர்வமும், எனக்குள் எழுந்தது.

எழுத்த் தொடங்கியபோது என் கதைகளெல்லாம் உடனுக்குடன் திரும்பி வந்தன என்பது தான் உண்மை. கொஞ்சமும் மனம் தளராமல் மனவுறுதியோடும், நம்பிக்கையோடும் கதைகளை தொடர்ந்து அனுப்பிக் கொண்டே இருந்தேன்.

குமுதத்தில் என்கதைகள் வெளிவருமென்று காத்திருந்தேன். அவர்கள் வெளியிடவேயில்லை. கதைகளை திருப்பி அனுப்பிக் கொண்டேயிருந்தார்கள்.

நான் அவர்களுக்கு அனுப்பிய ஒரு கடித்த்தில் “இப்படித் திருப்பி அனுப்புகிறீர்களே, நான் அழட்டுமா” என்று கேட்டு எழுதினேன். அந்தக் கடிதத்தை குமுதத்தில் வெளியிட்டார்கள். அதன் பிறகு, பார்ப்பவர்கெல்லாம் “என்ன கதை வெளிவரவில்லையா?” என்றெல்லாம் விசாரிக்கத் தொடங்கிவிட்டார்கள்.

இத்தனைக்குப் பிறகும், எப்படியாவது இந்தத் துறையில் ஜெயித்துவிடலாம் என்று நம்பி தொடர்ந்து எழுதிக்கொண்டே இருந்தேன். “முயற்சி திருவினையாக்கும்” என்பது என் வாழ்க்கையிலும் உண்மையாகிவிட்டது.

அப்படியானால் “முயற்சி சிறுகதை ஆக்கும் ” என்று புதிய திருக்குறள் சொல்கிறீர்களா?

(சிரிக்கிறார்) ஆமாம்! ஆமாம்! முயற்சி சிறுகதை ஆக்கும், குறுநாவல் ஆக்கும், நாவல் ஆக்கும், எல்லாமே ஆக்கும்.

சில சமயம் தினசரிகளில் ராசிபலன் எழுதும்போது, ஆக்கப் பணிகள் என்று ஏதாவதொரு நாள் எழுதுவார்கள். நாட்டில் தினமும்தான் ஆக்கப்பணிகள் நடக்கின்றன. குறைந்தது சோறாக்கும் பணியாவது நடைபெறுகிறது இல்லையா?

உங்கள் திறமைக்கு உரிய அங்கீகாரம் வந்துவிட்டதாக்க் கருதுகிறீர்களா?

நான் பெற்றிருக்கும் அங்கீகாரம் எனக்கு நிறைவளிக்கிறது. என்றாலும் சென்னையில் நான் இருந்திருந்திருந்தால் எழுத்துத் துறையில் இன்னும் சாதித்திருக்க முடியும் என்று நம்புகிறேன். திறமைக்கு விளம்பரம் தேவையில்லை என்பது உண்மைதான். ஆனால், இந்த யுகத்தி தொடர்புகள், விளம்பரம் எல்லாமே தேவை.

இன்று, பழாப்பலம் வைத்திருந்தாலும் பழாப்பலம் என்று பேனர் கட்டினால்தான் மொய்ப்பதற்கு ஈகூட வருகிறது. எழுத்துத்துறையில் ஈடுபட விரும்புகிறவர்கள் இதற்கெல்லாம் தளர்ந்துவிடாமல் தொடர்ந்து தங்களைத் தகுதிப்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும்.

இதுவரை நீங்கள் எவ்வளவு கதைகள் எழுதியிருக்கிறீர்கள்?

ஆயிரத்துக்கும் அதிகமான சிறுகதைகள் எழுதியிருக்கிறேன். 600க்கும் அதிகமான நாவல்கள் எழுதியுள்ளேன்.

நான் முழுநேர எழுத்தாளர் அல்ல. எழுதுவது எனக்கு பொழுதுபோக்குதான். எழுத்துக்கென்று சில இலட்சியங்கள் இருக்கவேண்டும் என்பது என் உறுதியான கொள்கை.

எழுத்துலகில் உங்களிலிருக்கும் இலட்சியம் என்ன?

வாசகர்களை நல்வழிப்படுத்துவது, எழுத்தாளரின் கடமை என்று நம்புகிறேன். வாசகர்கள் ரசிக்கிறார்கள் என்பதற்காக தேவையில்லாதவற்றை, மனவக்கிரங்களை வளர்ப்பவற்றை எழுதக்கூடாது.

ஒருமுறை ஒரு “பிரபல எழுத்தாளர் ஒரு கூட்டத்தில் சொன்னார், “வாசகர்கள் எதை விரும்புகிறார்களோ அதை எழுதுவதுதான் புத்திசாலித்தனம்” என்று. அதே கூட்டத்தில் நான் பேசுகிறபோது சொன்னேன் “ஒரு பாம்பு போய்க்கொண்டிருக்கும்போது அதன் பளப்பளப்பை பார்த்து ரசித்து, ஆசைப்பட்டு உங்கள் குழந்தை அருகே போனால் எப்படி அதை அனுமதிக்க மாட்டீர்களோ, அதே போலத்தான் தவறான ரசனையை நோக்கி வாசகர்கள் நகர்ந்தாலும் எழுத்தாளர்கள் அனுதிக்கக்கூடாது” என்று.

இந்தக் காலத்தில் இராமன் கதை கேட்க யாருக்கும் பிரியமில்லை. இராவணன் கதை கேட்கத்தான் எல்லோருக்கும் பிரியம்.

பெண்கள் பிரச்சனையை பெண் எழுத்தாளர்கள்தான் எழுத வேண்டும் என்று சிலர் சொல்கிறார்களே உங்கள் கருத்தென்ன?

அப்படிச் சொல்லமுடியாது. ஜெயகாந்தன் எழுதாத பெண்கள் பிரச்னை ஏதாவது இருக்கிறதா? பெண்களே எழுதினால், இன்னும் அனுபவரீதியாக வரும் என்று எதிர்பார்க்கலாம்.

அநீதிகளை கண்டித்து எழுதுவதில் ஆண் அநீதி, பெண் அநீதி என்றெல்லாம் தனியாக இல்லை.

ஒருமுறை எழுத்தாளர் மேலாளர் பொன்னுசாமி ஒன்றைச் சொன்னார். “உலகப் பிரச்சைனைகளை எழுதவில்லையா என்று கேட்கிறார்கள். ஈரான், ஈராக் யுத்தம் நடக்கிறபோது டீசல் கிடைக்காத்தால் என் பக்கத்துத் தோட்டத்து டீசல் கிடைக்காததால் என் பக்கத்துத் தோட்டத்து விவசாயி சிரமப்படுவதை எழுதினால் அதுவே உலகப் பிரச்சனையை எழுதியதற்கு சமம்தான்” என்று. அவர் கூறியதில் எனக்கு முழு உடன்பாடு உண்டு.

குடும்பம் என்கிற நிறுவனம் சார்ந்துதான் உங்கள் எழுத்துக்கள் வருகின்றன. இன்று குடும்பம் என்கிற நிறுவனமே சீர்குழைந்து வருகிறதே?

சின்னத்திரை, வெள்ளித்திரை, இரண்டுமே குடும்பம் பற்றிய நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துவதில்லை – எழுத்து மூலமாகத்தான் சிலவற்றை நாம சொல்ல முடிகிறது. மிகையான விஷயங்களை சினிமா சொல்கிறது.

ஒரு இளைஞன் வேலைக்குப் போனதுமே 20,0000 ரூபாய் சம்பளம், ஏ.சி. கார், ஏ.சி. கேபின் என்று எதிர்பார்க்கிறான். இதற்குக் காரணம் சினிமா கதாநாயகர்கள் அத்தனை பேரும் மாடமாளிகைகளில் வசிப்பவர்களாக காட்டப்படுவதுதான். நிழலிருந்து விடுபட்டு நிஜத்திற்குள் வர நம் சமூகம் கற்றுக் கொள்வது நல்லது.

விளம்பரங்கள் கூட இந்தக் கலாச்சார சீர்குழைவிற்கு விதிவிலக்கில்லை. அவை பெரும்பாலும் குடும்பத்தை கேலி செய்பவையாகவே இருக்கின்றன. இது குறித்து விழிப்புணர்வு மக்களுக்கு வரும்போதுதான் நன்மைகள் நிகழும்.


Share
 

1 Comment

Post a Comment


 

 


December 2001

நம்பிக்கையும் நானும்
மனசு விட்டுப் பேசுங்க!
வணக்கம் தலைவரே
மனித சக்தி மகத்தான சக்தி
ஆஸ்திரேலியாவில் சந்தித்த தன்னம்பிக்கை மிக்க தமிழ் இளைஞர்கள்
பெற்றோர் பக்கம்
பொதுவாச் சொல்றேன்
பார்க்க முடியாத போதும்.. படிப்பின் பலமே போதும்!
உள்ளத்தோடு உள்ளம்
சிரிப்போம் சிறப்போம்
வெற்றியின் மனமே
வாசகர் கடிதம்
உன் வாழ்வு மலரும்!
வாடிக்கையாளரே மன்னர்
உறவுகள் உணர்வுகள்…
உற்சாக நீரூற்று
நல்ல நண்பன் வாழ்வின் துணைவன்
நிறுவனர் பக்கம்
தொழில் முனைவோர்க்குத் தேவையான குணநலன்கள்