Home » Articles » அறிவும் உணர்ச்சியும்

 
அறிவும் உணர்ச்சியும்


admin
Author:

– அப்துல் ரகீம்

மனிதர்கள் அனைவரும் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவுக்குத்தான் அறிவுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பவர்களாக இருக்கிறார்களேயன்றி அதற்குமேல் உணர்ச்சியே அவர்களிடம் மிகைத்து நிற்கின்றது. அவர்களின் அறிவானது அவர்களை ஒரு செயலை ஆற்றுமாறு கூறுகிதென்று வைத்துக்கொள். அவர்களுடைய உணர்ச்சியும் அச்செயலை ஆற்றுவது சரிதான் என்று கூறினால்தான் அவர்கள் தங்களுடைய அறவுக்குக் கீழ்ப்படிந்து அச்செயலை மகிழ்வுடன் ஆற்றுகின்றார்கள்.

ஆனால் அவர்களின் அறிவு ஒரு செயலை ஆற்றுமாறு ஆலோசனை கூறி அவர்களின் உணர்ச்சி வேறொரு செயலை ஆற்றுமாறு ஆலோசனை கூறினால் அவர்கள் தொண்ணூறு சதவிகிதம் தங்களின் உணர்ச்சிக்கு அடங்கியே நடக்கின்றார்கள். ஆனால், இதனை ஒப்புக் கொள்வதில்லை. எனவே தங்களின் உணர்ச்சிகளுக்குத் தக்கபடி தங்களின் அறிவை மாற்றியமைத்துத் தங்களின் அறிவு கூறிய ஆலோசனைப்படியே செயலாற்றினோம் என்று தங்களைத் தாங்களே ஏமாற்றிக் கொள்கிறார்கள்.

ஆனால், அறிவு மிகைத்து நிற்குமாயின் உணர்ச்சி சில பொழுது அதற்கு அடங்கி ஒடுங்கிவிடுவதும் உண்டு. அப்பொழுது அவர்கள் செய்யவிருக்கும், செயலிற்கான காரணங்கள் மிகவும் வன்மையானவையாக இருக்கும். இல்லையேல் அவர்களுடைய உணர்ச்சி அவற்றை மிகைத்துவிடும். ஆதலின், ஓர் எண்ணம் உருவாக வேண்டுமானால் அது முதலில் உணர்ச்சியைத் தொட வேண்டும். அப்பொழுதுதான் அது செயலில் உருவாகும் உணர்ச்சியைத் தொட்டது போன்று அது அறிவையும் தொட்டு வேலை செய்யுமானால், விரைவில் அது செயலாக உருவாகிவிடும் என்பதில் ஐயமில்லை.

ரயில் இயந்திரத்தை ஓட்டுதற்கு எவ்வாறு நீராவி தேவையோ அப்படியே மனித இயந்திரத்தைச் செயலாற்றச் செய்ய இந்த உணர்ச்சி தேவைப்படுகிறது. ஒரு செயல் ஆற்றும்பொழுது அதனை எப்பொழுது, எப்படி ஆற்றுவது என்பதைத் தீர்மானிக்கும் அளவுக்கே ஒருவன் தன்னுடைய அறிவைப் பயன்படுத்த வேண்டும். அதற்கு அப்பாலும் அவன் தன்னுடய அறிவைச் செலவிட்டுத் தன்னுடைய உணர்சியை அடக்குவானாயின், அறிவானது இல்லாத ஐயங்களையெல்லாம் கிளப்பிவிட்டு ஒரு வேலையையும் உருப்படாமல் செய்துவிடும் என்பதில் ஐயமில்லை.

அதற்கு மாறாக, உணர்ச்சிக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்து, அறிவை அடக்கி, ஒடுகி, நசிக்கச் செய்துவிடுவானால் உணர்ச்சி வயப்பட்டு, முட்டாள்தனமாகச் செயலாற்றி எல்லாவற்றையும் கெடுத்துக் கொள்வான்.

எண்ணங்களை இரண்டு வகைகளாகப்பிரிக்கலாம். ஒன்றைக் காண்பதாலும், கேட்பதாலும் படிப்பதாலும் ஏற்படும் எண்ணம் முதலாவதாகும். மற்றொன்று ஒருவன் தானே தன்னுடைய நெஞ்சோடு கிளத்திக் கொண்டு திரும்ப திரும்ப எண்ணும் எண்ணமாகும். நீ வளவாழ்வு வாழ வேண்டுமென்று எண்ணிக்கொண்டிருக்கிறயல்லவா? அந்த எண்ணத்தைத் திரும்பத் திரும்ப எண்ணுவாயின், அது உருவாகிவிடும் என்று கருதித் திடுதிடுப்பென எழுந்திருந்து, நான் வளவாழ்வு வாழ்வேன் என்று திரும்ப திரும்பக் கூறுவதால் எவ்விதப்பயனும் ஏற்பட்டுவிடாது.

அவ்விதம் எண்ணுவதற்கு முன் உன்னுடைய மனத்தில் எந்த எண்ணம் மிகைத்து நின்று இதுவரை ஆட்சி செய்து வருகின்றது என்பதை நீ ஆய்ந்தறிய வேண்டும். நீ உன்னைப் பற்றி என்ன எண்ணிக் கொண்டுள்ளாய். உன்னைப்பிறருடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் பொழுது, நீ உன்னை எவ்வாறு காண்கிறாய், உனக்கு இன்பம் நல்கி உன்னைச் செயலாற்றத் தூண்டும் விஷயங்கள் யாவை என்பதை நீ கண்டறிய வேண்டும். அதன்பின் வற்றிற்கேற்ற வண்ணம் நீ உன்னுடைய எண்ண ஆலோசனைகளை உள்மனத்திற்கு அனுப்ப வேண்டும். அது உன்னுடைய உள்மனத்தையும், உணர்ச்சியையும் தொட்டு விடுமாயின் அது உருவாகத் துவங்கி விடும். நீயும் அதனைச் செயல்படுத்தத் துவங்கிவிடுவாய்.


Share
 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment


 

 


February 1996

உங்கள் நெஞ்சம்
தொழில் வளம் பெருக வேண்டுமானால்…
அறிவும் உணர்ச்சியும்
உற்சாகமுடன் வாழ வேண்டும்
செயல் வீரர்கள்!
எண்ணங்களும் வாழ்க்கையும்
கவிதை
நீங்கள் யாராக விரும்புகிறீர்கள்?
எண்ணம் (உள்ளத்தோடு உள்ளம்)
இல.செ.க. வின் சிந்தனைகள்