Home » Articles » தடுப்பணை

 
தடுப்பணை


அனந்தகுமார் இரா
Author:

சிலவேளை இம்போஸிஸன் போல பத்துமுறை அக்காவை நான் நேசிக்கிறேன், தங்கையையே எப்போதும் யோசிக்கிறேன், என்கிறமாதிரியும் எழுத வைத்துப் பார்த்தார்.

அதற்கு முன்பு…

அக்காவை நான் அடிக்க மாட்டேன்

தங்கையை டீ.வி ரிமோட் கேட்டு கிள்ள மாட்டேன்

என்றெல்லாம்… நெகடிவ் ஆக எழுதி தடுக்க பார்த்த பிறகு… அது சும்மா இருந்த சங்கை ஊதி கெடுத்தது போலானது…

அதனால் அப்படி எதிர்மறையாக என்னென்னவெல்லாம் கூடாது, தவறு என்று பட்டியல் போடுவதற்கு பதிலாக, எப்படியெல்லாம் இருக்க வேண்டும் என்று நடைமுறை பட்டியல் தயாரிக்கத் தொடங்கினார்கள் கந்தவேல் அன்ட் கோ…  அதையும் தாண்டி அக்கா தங்கைகள் சச்சரவு வரும்பொழுதுதான் தடுப்பதற்காக ஒரு தண்டனை போல அடி கொடுக்க முயற்சி செய்தார் கந்தன்.

கந்தன் கருணை மேலோங்கியது.

வேல் இது தவறு… நீ தங்கையை அடித்திருக்க கூடாது.  அதற்கு தண்டணையாக ஒரு அடி நாளைக்கு காலை அந்த பய ரூமில் நாம் இருவரும் உள்ளே தனியாக போய்… உனக்கு அடிகொடுத்த பிறகு வெளியே வருவோம்.  உள்ளே போகுபொழுதும் வெளியே வரும்பொழுதும் புன்னகையோடுதான் வர வேண்டும்.  அப்படி வரும்பொழுது அடிவாங்கினோம் என்ற குற்ற உணர்வு வராது.  என்று கந்தவேல் கூறுவார்.  ஏனென்றால் அவர் சிறுவனாக இருந்த பொழுது… கந்தவேலுடைய அப்பா… நாலுபேர் பார்க்கும் பொழுது… நடு வாசலில் வைத்து… கைக்குக் கிடைத்த குச்சியால்… கண் மண் தெரியாமல் ஓடவிட்டு… துரத்தி அடித்தது.  உண்டு.  இதில் கண்மண் தெரியாமல் ஓடியது கந்தவேல் மட்டும் தான். அவருடைய தந்தைக்கு கண் தெளிவாக தெரிந்திருந்தது என்பதை கந்த வேல் வாங்கிய அடி சொல்ல கேட்டிருக்கின்றார். சில தவறுகள்

அடித்தால் திருத்தப்படும்…அழுத்தந் திருத்தமாக…என்பது கந்தவேலின் அப்பாவுடைய நம்பிக்கை அது நமது கட்டுரை வழங்கும் நீதி அல்ல.  ஒரு செய்தி மட்டுமே. அது நடந்தது 1980 களில்… ஆனால் 2010 களில் காலம் மருவி விட்டது…சில வேளைகளில் கந்தனும்… வேல்விழியும் வீட்டின் தனியறைக்குள்… தண்டனை அறை… என்றே சொல்லலாம். பயங்கரமாக இருக்கிறது… ஏதோ… “இன்ட்டரோகேஷன் செல்”  மாதிரி…தவறு நடக்காமல்… தடுக்கிற…தடுப்பணை கட்டப்படுகிற…  ஆஹா… கட்டுரை தலைப்பு பொருந்தி வந்துவிட்டது ‘தடுப்பணை’ கட்டுகிற அறை என்று கூட சொல்லிவிடலாம். அதற்குள் சில வேளைகளில் நாடகம் நடக்கும்…அப்பா… அடிக்கிற மாதிரி நடிப்பார்…குழந்தை அழுகிற மாதிரி நடிப்பாள்… கொஞ்சம் நாடகம் நடக்கும்…அதன் பின்னர்…கதவை திறந்து வெளியே வரும்பொழுது வாசல் பக்கத்திலேயே விழாமலர் காத்திருப்பாள்…சில வேளைகளில் காதை கதவுமேல் படியவைத்து, “துப்பறியும் புலி”, வேலையும் பார்ப்பது உண்டு.

விழாமலர்… என்கிற பெயர் ஆண்டு விழா புத்தகங்களுக்கு பொருந்தும். அது இரண்டாம் பெண்ணுக்கு எப்படி பொருந்தும்? என்று பார்க்கலாம். வாடா மல்லி போல இவள் என்றும் வாடி விழாத மலர் என்று கொள்ளலாம். கந்தவேல் சிலவேளை படக்கென்று கதவை திறந்து வெளியே ஒட்டு கேட்டும் விழாமலரை சரிந்து உள்ளே விழ செய்வதும் உண்டு. என்றைக்கு நிஜமாய் அடிவிழும் என கந்தனுக்கே வெளிச்சம்…

இந்த திருத்த நடவடிக்கைகள் சிறிது நாள் பயன்பட்டன.  அதுக்கப்புறம் வேல்விழியும் விழாமலரும் அதையும் தாண்டிவிட்டனர்… வளர்ந்தும் விட்டனர்.

அடிவாங்கி அழுதபின் நார்மல் நிலைக்கு வர கால தாமதமானது.  அதற்காக…  எம்பி குதித்தல்… ஒன் டூ த்ரி… எக்ஸர் சைஸ் செய்தல் குனிந்து எழுதல்… போன்ற பிஸியோதெரபி… பிரயோகம் செய்யப்பட்டது… அவ்வப்போது பலன்கொடுத்தது.  கந்தவேல்… இந்த முறை கேபிள் வயர்களை… “கேஸ்ட்ரா க்னிமியஸ்”  என்னும் பின் முழங்கால் சதையில் மட்டும் அடிக்க கற்றுக் கொண்டிருந்தார்.  இன்முகம்  மாறாமல்… கோபம்… கொள்ளாமல் ‘தடுப்பணை’ (தண்டனை – அல்ல – முதலில் இந்த தலைப்பு கொடுத்து பின்னர் மாற்றப்பட்டது) கட்டப்பட்டது.  கோபம் என்பது ‘சேர்ந்தாரைக் கொல்லி’ என்று வள்ளுவப் பெருந்தகை சொன்னது ஃபாலோ பண்ணப்பட்டது.  தவறை தடுப்பணை மூலம் திருத்துவதில் கோபம் என்கின்ற மூலக்கூறுக்கு வேலையே இல்லையே… சிலவேளைகளில் சில பெற்றோர்கள்… குழந்தைகளை நல்வழிப்படுத்த முயற்சிக்கும்பொழுது…சினம் மேலிட…சிந்தனையை தவறவிட்டு விடுகின்றார்கள்.  கந்தவேலுடைய அப்பா அப்படித்தான் ஒருமுறை ஒரு திடுக்கிட வைக்கும் கதையை சொன்னார்…கந்தவேல் பிறப்பதற்கு முன்பு… அவருடைய மாமா…அதாவது அம்மாவின் தம்பி கதிர்வேல் என்று வைத்துக்கொள்வோம் அவர் கந்தவேல் குடும்பத்தோடு இருந்திருக்கின்றார்.  ஏதோ ஒருநாள், கோபத்தில் சின்னப் பையனாக இருந்த கதிர் வேலை அறைந்திருக்கிறார்… ஓங்கி… வள்ளுவர் கூறியது போல வேகமாக ஓங்கி மெதுவாக இறக்க மறந்துவிட்டார் போல… கதிர் வேலின்… காது… ங்ங்ஙொய் என்று கொஞ்ச நாள் கேட்காமல் போய்விட்டதாம்.  அதன் பிறகு அவர் மாமா – கதிர்வேல், தனது அக்கா வீட்டிலிருந்து பாதுகாப்பாக கிளம்பிவிட்டது வரலாறு… அதுமாதிரி அடித்துவிடுதல் அபாயகரமானது… தவிர்க்க வேண்டியது… இதையெல்லாம் யோசனை செய்த கந்தவேலு தடுப்பணை கட்டும் அறைக்குள் போனாலே… வசூல்ராஜா பிரகாஷ்ராஜ் போல சிரிக்க ஆரம்பித்து விடுவார்… அவர் ‘இடுக்கண் வருங்கால் நகுக’ என்று சரியான டைமிங் பஞ்ச்சை எப்போது சொன்னவர்?  என்றால் நம்மால் நம்பவே முடியாது?

எப்போது

விழாமலர் – பிறக்க பிரசவ வேதனையோடு அற்புதன்ல்லி லேபர் வார்டுக்குள் வலிதாங்க முடியாத கண்ணீரோடு நகரும் பொழுது… தள்ளும் நகரும் படுக்கையில் கூட கரங்களை ஆறுதலாக கைகளை பிடித்துக்கொண்டு நடந்து வந்த கந்தவேலு… டாக்டர்கள்…போதும் வெளியே இருங்க என்று சொல்லும் பொழுது… அற்புத மல்லியிடம்…சிரித்துக் கொண்டே பெற்றுக்கொள் என கூறி… நன்றாக வசவு வாங்கியது வரலாறு…அது…அவ்வப்போது…ஞாபகப்படுத்தப்படுவது…வலிக்கும் சூழ்நிலைகளை யெல்லாம்… வசந்தமாக்கும்.  எழுத்தாளர் தன்னம்பிக்கை பேச்சாளர் திரு. நாகூர் ரூமி அவர்கள் வலிகளை பொறுத்துக் கொள்வதில் பிரசவ வலியையும் தாங்க முடியும், என்று சொல்லியிருப்பார்…

இந்த இதழை மேலும்

 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment


 

 


July 2019

தன் திறமைகளை உச்சபட்ச மேன்மைக்கு உயர்த்திக் கொள்ளுவது எப்படி?
எளிமை+ வலிமை= வெற்றி
குழந்தைகளுக்கான கண் சிகிச்சை
கூடைப்பந்தும் சாதனைப் பெண்களும்
தடம் பதித்த மாமனிதர்கள் – 5
அறிவுபூர்வமான வீரமே அவசியத் தேவை
அவசர நிலை சிகிச்சை
நமது கனவுகளை வலுப்படுத்தும் ஆன்மிகம்
தாவர மூலக்கூறு இனப்பெருக்கத் துறையில் சிறந்த ஆராய்ச்சியாளருக்கான விருது
வாசியுங்கள்! வாகை சூடலாம்! – 10
உலக அதியசயம் நீயே!
தடுப்பணை
மாமரத்தில் கொய்யாப்பழம்
நில்! கவனி !! புறப்படு !!! – 5
உழைப்பை விதையாக்கு… உயர்வை வலிமையாக்கு…
வெற்றி உங்கள் கையில்-67
சின்னஞ்சிறு சிந்தனைகள்
தன்னம்பிக்கை மேடை
உள்ளத்தோடு உள்ளம்