Home » Articles » தன்னம்பிக்கையுடன் செயல்படும் மண்பாண்டத்தொழிலாளர்கள்

 
தன்னம்பிக்கையுடன் செயல்படும் மண்பாண்டத்தொழிலாளர்கள்


வைகை அனிஷ்
Author:

தமிழகத்தில் அந்நிய நாட்டு கலாச்சாரம் நுழைந்தாலும் இன்றும் பாரம்பரியமிக்க சுவடுகளாக பல கிராம மக்கள் கடைப்பிடித்து வருகின்றனர். மாறிவரும் கலாச்சாரத்தால் மண்பாண்டத்தொழில் மண்ணோடு மண்ணாகி வருகிறது. தேனி மாவட்டத்தில் புல்லக்காபட்டி, கள்ளிப்பட்டி, ஜி.கல்லுப்பட்டி உள்பட பல இடங்களில் நூற்றுக்கணக்கான குடும்பங்கள் இந்தத்தொழிலை செய்து வந்தனர். மண்பானை, மண்ணால் ஆன குதிர், மண்சட்டி, மண்அடுப்பு, மண் கலயம், கார்த்திகை சுட்டி, கோயில்களில் மண்சுட்டிகளில் திரிஏற்றுதல், கோயில் திருவிழாக்களில் தீச்சட்டி எடுத்தல், முளைப்பாரி எடுத்தல்  என மண்ணால் செய்யப்பட்ட பொருள்களையே நமது முன்னோர்கள் பயன்படுத்தி வந்தார்கள். தற்பொழுது மனிதனுக்கு கேடுவிளைவிக்கும் பிளாஸ்டிக் பொருட்கள், சைனா களிமண்ணால் உருவாக்கப்பட்ட பொருட்கள், பிளாஸ் ஆப் பாரீஸ், செயற்கை மண்கள் வருகையால் பாரம்பரிய மண்பாண்டத்தொழில் நாளுக்கு நாள் நலிவடைந்து வருகிறது. இதனால் உபயோகப்படுத்துபவர்கள் எண்ணிக்கை குறைந்ததால் தங்களது வயிற்றுப்பிழைப்பிற்காக மாற்றுத்தொழிலுக்கு மாறிவிட்டனர். ஒரு சிலர் மட்டும் தங்களது பாரம்பரிய தொழிலை செய்துவருகின்றனர். இத்தொழில் அடுத்த தலைமுறைக்கு கற்றுக்கொடுக்கவோ அல்லது அதனைப்பற்றி தெரிந்து கொள்ளவோ தற்கால இளைஞர்களுக்கு ஆர்வம் இல்லை.  மண்பொருட்களை கையாளுவதில் பொறுமை மிகவும் அவசியம். தற்பொழுது விஞ்ஞான யுகத்தில் பொறுமை இல்லை. இதனால் மண்பானைக்கு வேலை இல்லை.

குளங்களில் உள்ள மண்களை எடுத்து வந்து அதனைப் பக்குவதாக பிசைந்து இத்தொழிலை செய்கின்றனர். ஒரு சக்கரத்தை மட்டும் மூலதனமாக்கி தங்களுடைய நுண்ணிய பார்வையால் மண்பாண்டங்களை செய்கின்றனர். சக்கரம் சுற்றச் சுற்ற களிமண்ணைத் தடவிக்கொடுத்தபடியே அதே வேளையில் களிமண்ணின் மேல்பக்கம் லேசாக அழுத்தம் கொடுக்க, குழி விழுகிறது. அதை அப்படியே இன்னும் கொஞ்சம் பெரிதாக்கி அதனுள்ளேயே விரல்களால் தடவியபடியெ மண்பாண்டங்களை செய்கிறார்கள். இடையிடையே விரல்களில் சிறிது தண்ணீர் தொட்டுக்கொண்டு சிறிதும் கவனம்; மாறாமல் ஒரே சிந்தனையுடன் பானையை செய்கிறார்கள். அதன் பின்னர் கட்டை விரலால் அழுத்தம் கொடுத்து கழுத்துப்பகுதியை உருவாக்குகிறார்கள். விரல் நுனியால் லேசாகக் கீறி கழுத்துப்பகுதியின் கீழே கோடு வரைந்து பானையின் வாய்ப்பகுதியை உருவாக்குகிறார்கள். சாதாரண களிமண் நொடி நேரத்தில் சக்கரம் சுற்றி பானையாக எடுக்கிறார்கள். அதன் பின்பு அதனை வெயிலில் காயவைத்து எடுக்கிறார்கள். அதன் பின்னர் செம்மண் கரைத்துப் பசி மீண்டும் காயவைக்கிறார்கள். பானைகளின் மீது சொரசொரப்பான அட்டையால் தேய்த்து மிருதுத்தன்மையை உருவாக்கி அதன் பின்னர் சுட்டெடுக்கிறார்கள். இவ்வாறு கஷ்டப்பட்டு திருமணச்சடங்குகளுக்கும், கோயில் விழாக்களுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்துகிறார்கள். இவ்வாறு தயார் செய்யப்பட்ட மண்பாண்டங்களை கூட்டுவண்டியில் கட்டி சந்தை சந்தையாக எடுத்துச்சென்று விற்பனை செய்துவந்தனர். தற்பொழுது கூட்டுவண்டியும் இல்லை.  சந்தையும் இல்லை.  அதன் பின்னர் கால ஓட்டத்தில் மண்பானையை பித்தளை, எவர்சில்வர் அதன் பின்னர் குக்கர் என பரிணாம வளர்ச்சி அடைந்த பின்னர் பொங்கலுக்கு மட்டுமே மண்பானையை தேடும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.

இந்த இதழை மேலும்


Share
 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment


 

 


January 2019

சாதனை கண்டுபிடிப்பு…! சரித்திரத்தின் உயர்த்துடிப்பு…!
உண்மை உன்னை உயர்த்தும்
நீங்கள் வெளிப்படைத்தன்மை உடையவரா?
பசுமை பென்சில்
வெற்றி உங்கள் கையில்- 61
வாசியுங்கள்! வாகை சூடலாம்! – 4
நினைப்பதே நடக்கும் (பாகம் – 2)
மந்திரப் புன்னகை!
தீர்மானித்தல் என்ற திறனின் மகிமை
தன்னம்பிக்கை மேடை
தகுதிகளை மேம்படுத்தித் தலைவராவது எப்படி?
சமயோசித புத்தி
பஞ்சாங்கம் பார்ப்பது எப்படி
நாளும் விதையுங்கள் நம்பிக்கையை
பல் பராமரிப்பு
தன்னம்பிக்கையுடன் செயல்படும் மண்பாண்டத்தொழிலாளர்கள்
சிந்திக்க வைக்கும் சீனா – 6
வின்னர்ஸ் அகாடமி மற்றும் அகம் அறக்கட்டளை
“வாழ நினைத்தால் வாழலாம்” – 24
பேச்சும் மூச்சும்
உள்ளத்தோடு உள்ளம்