Home » 2018 » June (Page 2)

 
  • Categories


  • Archives


    Follow us on

    வாழ்வை வளப்படுத்தும் தத்துவங்கள்

    வாழ்க்கை என்பது கடல் மாதிரி. அதில் நம் வெற்றி கடலுக்கடியில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட ஒன்றாகும். அதை அடையும் வரை அது நம் கண்களுக்குத் தெரியாது. ஆனால் கனவுகளுக்குத் தெரியும்.

    உலகம் எனும் பூமியில் பல கரடு முரடான பாதைகளுக்குள் புதைந்தும், ஒழிந்தும் கிடப்பவைதான் வெற்றி எனும் வாசகம். இவ்விலக்கைத் தொட எண்ணற்ற இடையூறு களையும், துன்பங்களையும், கஷ்டங்களையும் எதிர்கொண்டாக வேண்டும்.

    கடலுக்கடியில் கிடக்கும் வெற்றியை, சாதனையை எடுக்க வேண்டுமானால் நீரில் மூழ்கி மடியாமல் பயணித்தால் மட்டுமே எடுக்க இயலும். இப்போராட்டத்தில் நீ மாய்ந்தால் உன் இலட்சியமும் இத்துடன் மாய்ந்துவிடும்.

    இதயத்திற்குள் இலக்கை வைத்துக் கொண்டு விபத்துக்கள் எதையும் சந்திக்காமல் செல்ல மனித வாழ்வுத் தத்துவங்களைத் தெரிந்து கொண்டு எதையும், எதிலும், செய்யத் துவங்குங்கள்.

    இப்படி செயல்படும் போது வேதனைகள் சாதனைகள் ஆகும்.

    சவால்கள் சரித்திரமாகும்; கஷ்டங்கள் கல்வெட்டாகும்; சோகம் சுகமாகும்; உழைப்பு உயர்வாகும்; நோக்கம் ஆக்கமாகும்; துன்பங்கள் இன்பங்களாகும்; கனவுகள் நனவாகும்; படிப்பு படைப்பாகும்; நஷ்டங்கள் நன்மைகளாகும்; வாழ்க்கை வசந்தமாகும். தோல்வி வெற்றியாகும்.

    செயல்படும்முன் வெற்றியின் ரகசியத் தத்துவங்களைத் தெரிந்து கொண்டு செயலாற்றத் தொடங்குங்கள்.

    போராட்டத்தின் முடிவில் வெற்றி என்ற கனியைப் பறிப்பது உறுதிதான்.

    கொஞ்சம் ஆழமாகச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

    அப்பொழுது தான் வாழ்க்கை என்றால் என்னவென்று தெரியும். உங்களை நீங்களே அறிய முடியும்.

    சிந்திக்கும் பொழுது எப்போது உங்களைமறந்துவிட்டுச் சிந்திக்கின்றீரோ அப்பொழுது தான் நீங்கள் ஆழமாகச் சிந்திக்கின்றீர்கள் என்று அர்த்தம்.

    எனது தத்துவங்கள் என்ற தலைப்பில் நான் எழுதி வைத்துள்ள தனிப் புத்தகத்திலிருந்து இதோ சில தத்துவங்கள்.

    படித்துப் பயனடையுங்கள். இத்தத்துவங்கள் படிப்பவர்களின் வாழ்க்கையை கண்டிப்பாகப் பக்குவப்படுத்தும்; மனிதனை பலப்படுத்தும்.

    எனது தத்துவங்கள்

    • இருபதுக்குத் துறையழகு அறுபதுக்கு நரையழகு
    • தீண்டாமை என்பது நமக்கு வேண்டாமையாகும்.
    • பல தோல்விகளைக் கடந்தால் தான் வெற்றி என்ற மாளிகையை அடையமுடியும்.
    • எல்லாம் தெரிந்தவன் எவனுமில்லை ஒன்றும் தெரியாதவன் உலகிலில்லை.
    • கடின உழைப்பால் மட்டுமே உனது நோக்கத்தை (இலட்சியத்தை) முழுவதுமாக எட்டமுடியும்.
    • இளைஞர்களே!  உங்களுக்குள் ஒரு நோக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்.  ஏக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்ளாதீர்கள்.

    இந்த இதழை மேலும்

    எங்கிருந்து வர வேண்டும் மாற்றம்

    என்னை மன்னித்து விடுங்கள்.  உங்களை பற்றி உங்களுக்கு தெரியாத சிலவற்றை நான் பட்டியல் போட்டு வைத்திருக்கிறேன்.  அவை சற்று முகம் சுளிக்க வைக்கலாம்.  “வேளைக்கு சோறு இல்லை, நாளைய சோற்றுக்கு வேலை இல்லை” என்ற புலம்பும் சாதாரண இந்திய பிரஞையின் மனநிலையில் இருந்ததுதான் நான் இதை எழுதுகிறேன் என்பதை முதலில் உங்களுக்கு தெளிவுபடுத்திக் கொள்கிறேன்.

    “டீ யா இது இதெல்லாம் மனுஷன் குடிப்பான, நீயெல்லாம் எப்போ மாறப்போறானே தெரியல”  என்று காலையில் மனைவியிடம் ஏற்படும் வாக்குவாதம் இரவில் அரசியல்வாதிகள் பங்கேற்கும்  தொலைக்காட்சி விவாதங்களை பார்த்துவிட்டு “இந்த நாடு எப்போ மாறப்போதோ” என்று ஏக்கத்தோடு முடிகிறது ஒவ்வொரு தனிமனிதனின் ஒவ்வொரு நாளும்.

    மாற்றம் அன்றாட வாழ்வில்  இந்த சொல்லை பல இடங்களிலும் பலதரப்பட்ட மக்களிடமும் நான் கேட்டிருக்கிறேன்.  ஒரு நாள் காற்றோடு கதை பேசவும், மண்ணையும் மனிதர்களையும் திரும்பி பார்க்கவும் என கணினி உலகத்தை விட்டு வெளியே வந்தேன்.  மக்கள் கூடும் இடங்களில் ஒரு காட்சி, ஒரு குழு எம்மக்களிடம் “உங்கள் நாடு முன்னேறயாரிடம் மாற்றம் வேண்டும்?” என்ற கேள்வியை பலதரப்பட்ட மக்களிடம் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள்.  நான் கவனித்தேன்.  அவர்கள் பதில்களின் வந்த வார்த்தைகள் அரசியல்வாதிகளிடத்தில், அதிகாரிகளிடத்தில், பொதுநலவாதிகளிடத்தில், போலீஸ்காரர்களிடத்தில், பண்பாடு மறந்த மாணவர்களிடத்தில், எழ மறுக்கும் இளைஞர்களிடத்தில் என்று பட்டியல் நீண்டுகொண்டே போனது.

    குழப்பமான மனதுடனும், சோர்ந்த உடலுடனும் வீட்டை அடைந்தேன்.  உதவாக்கரை,  ஒரு வேலைய உருப்படியா செய்றதில்ல,  உன்ன யாரு மாத்தப்போரான்னு தெரிய” என்று தம்பியை நொந்துகொண்டிருந்தார் அப்பா.

    கொஞ்சம் சிரித்துக் கொண்டு, அதை மறைத்துக் கொண்டு என் அறையை அடைந்தேன்.  அறைக்கதவினை தாளிட்டு மனக்கதவினை திறந்தேன்.  எப்போதோ ஓய்வு பெற்ற என் நாட்குறிப்பை தேடி எடுத்தேன்.  இப்போதுதான் என் நாட்குறிப்பில் உள்ள வெள்ளை பக்கங்களுக்கு மறுமணம் நடந்தது.  என் எழுத்தாணியின் மைத்துளிகளால் அந்த பக்கங்களில் நான் எழுதியது இது தான்.

    இந்த இதழை மேலும்

    வாழ்வின் இலக்கு

    “பாதை திரும்பும் திசையெல்லாம்

      மலர் இல்லை, முட்கள்

      மட்டும் வாழ்வில்லை

      மலர்கள் உன்னை

     குத்தாது இருப்பது இல்லை.

     முட்கள் உன்னை வருடாது

     விடுவதும் இல்லை”

    வாழ்வு என்னும் பாதை பல கோணங்களிள் திரும்பும். அதன் எண்ணம் என்ன? அதன் பாதை தான் என்ன? துவக்கம் நம்மை உயிர் கொள்ள வைத்தால் முடிவு நம்மை நிறைவடைய வைக்கும். ஆனால் பயணம் நம்மை எதன் அடிப்படையில் அழைக்கின்றது. நாம் நடந்த பாதையில் நடந்தவர் இலர். ஆனால் நாம் எங்கும் நம்மை பிறருடன் என்றும் ஒப்பிடுகின்றோம் எதற்கு? வாழ்வு தரும் புரிதல் தான் என்ன? பாதை தரும் மாற்றம் தான் என்ன?

    தோல்விகளை எல்லாம் சந்தித்தவன் வாழ்க்கை அவனுக்கு நம்பிக்கை என்னும் புரிதலை தரும். வெற்றியை மட்டும் பார்த்தவன் பாதை அவனுக்கு தன்னடக்கம் என்னும் மாற்றத்தை தரும். ஆனால் இது அனைவருக்கும் சமமானதாய் அமையுமா? இறைவன் அனைவருக்கும் ஒரு குணத்தை தந்தான். பொறாமை பலருக்கும் பலவிதங்களில் வரும். சிலருக்கு பெற்றுவிட்டானே என்று வரும், சிலருக்கு பெற்றேவிட்டானே என்று வரும். ஆனால் எதற்கு அது? படைத்தவன் இவனுக்கு இது தான் என்று படைத்தவிட்டான் அல்லவா? பிறகு எதற்கு?

    நம் வாழ்வு திரும்பும் திருப்பத்தில் நாம் அடையும் முதல் தொல்லை இந்த பொறாமை தான். இல்லையே என்று எண்ணும் அனைவரும் ஒன்றை எண்ண வேண்டும். நமக்கு அதனை பார்க்க முடிகின்றது என்று.  திரும்பும் திருப்பங்களில் எல்லாம் நாம் பொறாமைக்கு அடிமையானால் நாம் எண்ணும் இலக்கு நம்மை  பல தொலைவிற்கு அழைக்கும். இன்னும் நாம் அடையும் தூரம் வெகு தொலைவில் உள்ளது.

    பிறந்த குழந்தை பார்க்கும் அடுத்த பாதை, பார்த்த குழந்தை தவழும் பாதை, தவழ்ந்தவன் நடந்த பாதை, நடந்தவன் பள்ளி சென்ற பாதை, பள்ளி கல்லூரி ஆன பாதை, கல்லூரி தொழிலோ, வேலையோ ஆன பாதை, இறுதியில் அவன் அடைவது மரணம் என்னும் பாதை. அப்பாதைகளின் அவன் அடைந்த தத்துவம் தான் என்ன? புரிதல் தான் என்ன? அடைந்த இலக்கு தான் என்ன? இதனை சிந்திக்கவே அவன் வாழ் நாட்கள் போதுமானதாய் அமையுமோ? என்னவோ?

    இந்த வாழ்க்கைக்கு அவன் கொண்ட அழுக்குகள் தான் எத்தனையோ? அழுக்காய் படிந்த மனம் இறுதியில் ஒன்றை என்னும் இதுவரை தான் செய்தது என்ன? ஒன்றும் இல்லை! இதற்கு மேல் தன்னால் செய்ய முடிவது என்ன? அதுவும் ஒன்றும் இல்லை.!

    “கணிச்சிக் கூர்ம்படைக் கடுந்திறல் ஒருவன்

    பிணிக்கும் காலை, இரங்குவிர் மாதோ நல்லது

    செய்தல் ஆற்றீர் ஆயினும், அல்லது

    செய்தல் ஓம்புமின்” என்றது புறநானாறு அன்று, இந்நிலை இன்று நிலைத்து தான் நிற்கின்றது. வாழ்க்கை கூறும் உண்மை தான் என்ன? நாம் அடையும் நன்மை தான் என்ன? நன்மை செய்வதாய் கிடைக்கும் பயன் தான் என்ன? தீமை செய்வதால் வரும் விளைவு தான் என்ன? பலனாலும் விளைவாலும் நாம் இறுதியில் பெறுவது தான் என்ன? நற் பெயர் இல்லை அவப்பெயர் ஒன்று தான்.

    இந்த இதழை மேலும்

    தேர்வும் பேராறும் நட்பும் பாலமும்

    1. கடமையும் பலனும்:

    இந்திய ஆட்சிப்பணித் தேர்விற்கு தயாராகிக் கொண்டிருக்கும் இளைய தலைமுறையினரை இக்கட்டுரை மூலம் சந்திப்பதில் பெருமகிழ்ச்சி. தேர்வுக்கு படித்த பத்து வருடங்கள் மிக சுவராஸ்யமாக கழிந்தது என்று என் நண்பர் ஒருவர் இன்று பேசிக்கொண்டிருக்கும் பொழுது கூறினார். அவரும் நானும்  பதினெட்டு வருடங்களுக்கு முன்பு ஒன்றாகப் படித்துக் கொண்டு இருந்தோம். எனக்கு பாடப் புத்தகங்கள் பரிச்சை எழுதும் ஐடியாக்கள், கேள்வி பதில் அலசல்கள் குறிப்புதவி புத்தகங்கள் என்று பல விதங்களில் உதவி செய்தார். நண்பர் பலமுறை நேர்முக தேர்வு வரை முன்னேறினார். அவர் இ.ஆ.ப ஆகாவிட்டாலும், நாங்கள் இணைந்து மிரட்டிய, படித்த காலங்களின் பயன் இருவரது எதிர்கால ரிசல்டிலும் வெளிப்பட்டது. நம்மில் யார் வென்றாலும் நாம் வென்ற மாதிரிதான், என்று மகிழக்கூடிய நெகிழ வைக்கக்கூடிய நண்பர் அவர்.

    1. அது ஒரு கனாகாலம்:

    சிவில் சர்வீஸ் தேர்வுகள் மிக நீளமான தயாரிப்பு காலத்தைக் கொண்டுள்ளன. அவற்றை தாக்குப் பிடிக்கிற மன வலிமை, படிக்கின்ற காலத்திலேயே, பண்பில் ஒரு பக்குவத்தை வரவழைத்து விடுகின்றது. பரிச்சை எழுதி விட்டு தேர்விற்கு காத்திருக்கும் காலம் அது ஒரு கனா காலம். எனக்கு நான்கு முறை  அது ஏற்பட்டது. எமது நண்பருக்கு ஏழு முறை. இந்தக்காலக்கட்டத்தில் அவர் நம்மைத் தவிர இன்னும் பலருக்கும் நெஞ்சார்ந்த உதவி செய்திருக்கின்றார். இப்படியெல்லாம் படித்து பதினைந்து வருடங்கள் ஆன பின்பும் படிக்கின்ற போட்டித் தேர்வர்களை மாணவ மாணவியரை சந்திக்கும் பொழுது… சில அடிப்படையான படிப்பிற்குத் தேவையான விஷயங்கள், காலப்போக்கில் அவ்வளவாக மாறிவிடவில்லை என்றே தோன்றுகின்றது. நண்பர்கள் வாழ்வை வண்ணமயம் ஆக்குகின்றார்கள். தேர்வுக்குப் படிப்பது போருக்குத் தயராவது போல சீரியஸான மேட்டரென்றாலும், அதை ஒரு சிரமந்தெரியாத சீரான பயிற்சியைப் போல மாற்றிக் கொள்வது நிச்சயம் பலனளிக்கும்.

    1. பரிச்சை ஹாலில் பாயும் புலி:

    கேள்வித்தாள் கிடைத்தவுடன் மடைதிறந்த வெள்ளம் போல் சீறி வருகின்ற சிந்தனைகளை ( அப்படி எங்க சார் வருது? என்று அங்கலாய்ப்பவர்களை அடுத்து தனியாக சந்திப்போம்) ஒரு முறைப்படுத்தி வரிசைப்படுத்தி பதில் தாள்களை நிரப்ப பயன்படுத்த வேண்டியது அவசியம். ஒரு ஐந்து நிமிடத்தை அனைத்துக் கேள்விகளையும் படித்துப்பார்க்க உபயோகப்படுத்துவது நல்லது. இப்படியாக எழுதும்பொழுதெல்லாம் நான் எழுதிய படிப்படியாய் படி ( விகடன் பிரசுரம்) படித்தாலே இனிக்கும் (நியு செஞ்சுரி புக் ஹவுஸ்) முதலான புத்தகங்களில் சொல்லாத புது விஷயத்தை சொல்ல வேண்டும்.

    1. சொல் புதிது பொருள் புதிது:

    அப்படி படிக்கிற விஷயத்தில் அல்லது எந்த ஒரு விஷயத்திலாவது காப்ரியல் கார்சியா மார்க்வெஸ் எழுதிய தனிமையின் நூறு ஆண்டுகள் புத்தகத்தில் வந்திருப்பதைப் போல எல்லாமே ஏற்கனவே எழுதப்பட்டுவிட்டது என்பது நிஜம் தான். படிப்பதற்கான டெக்னிக்குகளை பல காலமாக பள்ளிகளும் கல்லூரிகளும், கோச்சிங் சென்டர்களும் ஒவ்வொரு வருடமும் படித்துப் படித்துச் சொல்லிக் கொண்டு தான் இருக்கின்றார்கள். அவற்றில் இல்லாத ஒரு மேஜிக்கல் ரியலிஸம் இக்கட்டுரையில் என்ன வந்துவிடப் போகின்றது? என்று கேட்டீர்களே ஆனால் அரதப்பழசான விஷயங்கள் கூட மீண்டும் ஒருமுறை புதிய கோணத்தில் பார்க்கும்பொழுது புதுமையாக படும். அது மனதில் பதியும் என்கின்ற ஒரே நம்பிக்கை சிக்னலை கொண்டுதான் நம் மனதுகள் கருத்துகளை பரிமாறிக் கொள்ளப் போகின்றன.

    இந்த இதழை மேலும்

    வாழநினைத்தால் வாழலாம்- 17

    கடன் (முதல் பாகம்)

    வாழ்வில் வெற்றிக்காற்றை மட்டுமே சுவாசிக்கும் வாசக நண்பர்களே

    கடன் அன்பை முறிக்கும் என்ற அறிவிப்புப்பலகை சில கடைகளில்.

    இன்று ரொக்கம், நாளை கடன் என்ற அறிவிப்பு பல தேநீர் விடுதிகளில்.

    கடன் பட்டார் நெஞ்சம் போல் கலங்கினான் இலங்கை வேந்தன்- என்று கவிதையில் சொல்லும் கம்பன்.

    என்கடன் பணி செய்து கிடப்பதே என்று உழைப்பை உண்மையாக அறிவிப்பவனின் பெருமை வாசகம்.

    பெற்றகடன் இருப்பதால் தான் முடியவில்லை என்ற போதும் என் குழந்தைகளுக்கு என்னால் முடிந்ததை செய்கிறேன்- எனும் தந்தையின் புலம்பல்.

    போன  ஜென்மத்தில் பெற்ற கடனே- இந்த ஜென்மத்தில் நான் படும் துன்பம் எனும் நடுத்தர வர்கத்தின்  நடுக்கம்.

    ஆனந்தமாக கடலை ரசிக்கலாம் என்றால்- கடன் எனும் அலைகள் நமது காலில் மீண்டும் மீண்டும் மோத- குழப்பங்கள் நெஞ்சில் கூடாரமாய்.

    சிறு வயதில் பள்ளியில் கணித ஆசிரியர் கடன் வாங்கி கழித்தல் கற்றுக்கொடுத்தது பலருக்கு இன்னும் மறக்காத பாடமாக மாறிப்போனது வேதனை. அவர்கள் தொட்டில் பழக்கம் சுடுகாடு வரை என்ற நடைமுறை பழமொழியின் நடமாடும் சான்றுகள்.

    கடன் அமைதியைக் கெடுக்கும் அரக்கன்

    கடன் துன்பத்தில் சிக்கவைக்கும் தூண்டில்

    கடன் வளமையை கெடுக்கும்

    கடன் வாழ்க்கை பயணத்தின் பாதையில் போடப்பட்ட பாறை

    கடன் உங்கள் ஆனந்தத்தை எரிக்கும் அமிலம்.

    கடனே வாங்காமல் வாழ முடியுமா? என்ற ஆச்சிரியமான குரலில் உங்கள் அறிவு கேள்வி கேட்பது என் காதுக்குள் விழுந்து கொண்டு தான் இருக்கிறது. அந்நிய நாட்டு பொருளாதாரம், இந்திய நாட்டு பொருளாதாரம் மட்டுமல்ல, ஒவ்வொரு குடும்பத்தின் பொருளாதாரமும் கடன் தவறில்லை என்றே சொல்லி வந்திருக்கிறது.

    உண்மையில் அது உண்மையில்லை.

    இந்தியக்குடிமகன்கள் ஒவ்வொருவரும் கடன்காரர்களே என்று அரசாங்கம் அவ்வப்போது அறிவித்துக்கொண்டு தான் இருக்கிறது.ஒவ்வொரு கால கட்டத்திலும் உங்கள் பேரின் பக்கத்தில் எழுதப்படும் எண்ணிக்கைதான் மாறுபடும். இதில் ஆச்சிரியம் என்னவென்றால் ஜனத்தொகை கூடக்கூட உங்கள் தொகையும் கூடிக்கொண்டே போதுவது தான் புரியாத புதிராக இருக்கிறது என்று கணித வல்லுனர்களே கவலைப்படுகின்றனர்.

    கடன்  தேவை தான் என்று ஒப்புக் கொண்டாலும் தேவையான கடன் எது என்ற தெளிவு இருந்தால் தான், வாழ்வுப்பாதையின் திசைகள் தெரியும்.

    தேவையான கடன் தேவையற்ற கடன் குறித்த ஒரு வரைபடத்தை வரையும் முயற்சியே  என் வார்த்தைகள்.

    ஒரு பெரிய புகழ்பெற்ற, திறமைசாலியான, அனுபவசாலியான வக்கீல் எந்த வழக்காக இருந்தாலும் வெற்றிக்கு குறைவாக எதையும் அவர் பெறவில்லை. அவர் பெயரைக் கேட்டாலே நீதிமன்றமே நடுக்கும்.

    அவரிடம்  ஒரு  தொழில் பழகி வந்தான். தனக்கு அனைத்து விந்தைகளும், தொழில் ரகசியங்களும், நுணுக்கங்களும் எதுவும் வாங்காமல் கற்றுக் கொடுத்தார். பணம் கொடுக்க விழைந்தும் முற்றிலுமாக மறுத்தார். ஒரு கட்டத்தில் நான் உங்களிடம் கடன் பட்டிருக்கிறேன். அந்த கடனை அடைக்க சந்தர்ப்பம் கொடுங்கள் என்றான். கவலைப்படாதே காலம் வரும் என்று கூறினார் வக்கீல்.

    சில காலங்கள் கடந்தன. இனி கற்றுக் கொடுப்பதற்கும், கற்றுக் கொள்வதற்கும் எதுவும் இல்லை என்ற நிலையில் வக்கீல் சொன்னார் இனி நீ தனியாக செய்யலாம். நீ ஜெயிக்கும் முதல் வெற்றியின் காணிக்கையாக எனக்கு ரூ 10 லட்சம் தர  வேண்டும். இதுவே நீ எனக்கு தீர்க்க வேண்டிய கடன் இது தான் குரு காணிக்கை இதை நீ மீறக்கூடாது என்றார். அதிர்ச்சியாக இருந்தாலும் ஒத்துக் கொண்டார்.

    இந்த இதழை மேலும்

    முயற்சியே முன்னேற்றம்

    வாசக அன்பர் ஒருவர் தொலைபேசியில் பேசினார் “முயற்சி என்பது எது வரை இருக்க வேண்டும்?”

    ஒரே பதில்:

    “முயற்சி என்பது மூச்சு உள்ளவரை இருக்க வேண்டும்” என்றேன்.

    அதற்கு அவர் “முயன்று வென்று விட்டோம். அதன் அனுபவம் நம்மிடம் உள்ளது. மீண்டும் ஏன் முயல வேண்டும்” என்று கேட்டார்.

    இனிய வாசகர்களே! ஒன்றை நாம் தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

    அகோரப்பசி. நாம் சுவையான உணவை வேண்டுமளவிற்கு சாப்பிட்டு சந்தோசப் படுகின்றோம். சாப்பிட்ட உணவு சீரணமடைந் தவுடன் மீண்டும் பசிக்கின்றது. இந்தப் பசிப்பிணியைப் போக்க உழைத்து, பொருளீட்டி உண்கிறோம்.

    இது போன்றது தான் முயற்சியும். ஒலிம்பிக் போன்றஎல்லாப் போட்டிகளிலும் வென்றவர்கள், அடுத்த போட்டிகளுக்கு சில நாட்களுக்கு முன்பிருந்தா தங்களைத் தயார் செய்கின்றனர்?

    இடைவிடாமல் ஒவ்வொரு நாளும் அல்லவா கடுமையான பயிற்சியில் ஈடுபடுகின்றார்கள். எனவே முயற்சி என்பது நம் வாழ்நாள் முழுதும் தேவை.

    உதாரணத்துக்கு நாடிசுத்தி என்னும் ஒரு பிராணாயாமப் பயிற்சியை எடுத்துக் கொள்வோம். திருமூலர் தன் திருமந்திரத்தில்

    “ஏற்றி இறக்கி இருகாலும் பூரிக்கும் காற்றைப் பிடிக்கும் கணக்கறிவாளர்

    கூற்றை உதைப்பர்”

    என்று கூறியதை நினைவு கூறுவோம்.

    மூச்சை இழுத்து, நிறுத்தி, வெளியே விட்டு, நிறுத்தி சுவாசிக்கும் பழக்கம் மரணத்தைத் தள்ளி வைக்கும் என்பது பொருள்.

    “எனக்குத் தான் தெரியுமே! எதற்கு தினமும் செய்ய வேண்டும்” என்று கேட்கின்றார் ஒருவர்.

    அதற்கு பயிற்சி அளிப்பவர் “கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாகச் தினமும் செய்து விட்டேன். இன்னும் எதற்குச் செய்ய வேண்டும் என்று கேட்கிறாய். ஆரம்பித்த புதிதில் நீ ஒரு நிமிடத்துக்கு எத்தனை முறைமூச்சு விட்டாய்?”

    “எட்டு முறை” என்றார்.

    “இன்று நீ ஒரு நிமிடத்துக்கு எத்தனை முறைமூச்சு விடுகின்றாய்?” இந்தக் கேள்விக்கு பயிற்சி செய்பவர் கூறினார் நான்கு முறை என்று.

    பயிற்சி அளிப்பவர் சொன்னார்; “முயற்சி என்பது பயிற்சியாகி முந்தைய நிலையுடன் இன்றைய நிலையை ஒப்பிடுவதாகும். அதில் முன்னேற்றமிருக்க வேண்டும்” என்றார்.

    மேலும் சிறு உதாரணம் மூலம் தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ளவாம்.

    பிறந்த குழந்தை வளரும் போது அதன் தேவைகளைப் பெறுவதற்குப் பேச இயலாத நிலையில், அழுகையின் மூலம் தெரிவிக்கும்.

    அக்குழந்தை மலம் கழித்தபின் தாய் சுத்தம் செய்து விடுகிறார். மூன்று வயதுக்கு மேலாகும் போது சுத்தம் செய்யக் கற்றுத் தருகின்றார். இப்பயிற்சி சில வருடங்கள் கூட நீடிக்கும்.

    குழந்தை தெரிந்து கொண்டாலும் தன் தாயை அழைத்து, காட்டி சரியா என உறுதி செய்து கொள்வதை நாம் வீடுகளில் பார்க்கின்றோம்.

    இந்த இதழை மேலும்

    மனிதத்தை புனிதமாக்கும் ஸ்டெம் செல் தானம்

    புற்றுநோய் போன்ற நோய் உள்ளவர்களை காக்க இறைவனால் மட்டும் என்பது அறிவியல் யுகத்திற்கு அப்பாற்ப்பட்டது. இவர்களது உயிரை ஸ்டெம் செல் தானம் வழங்குபவராலும் காக்க முடியும். ஸ்டெம் செல் தானம் வழங்குவதால் மனிதன் புனிதனாகின்றான். ஸ்டெம் செல் தானம் பெற்றவனுக்கு இறைவனாகின்றான்.

    ஸ்டெம் செல் தானம் என்பது மேலைநாடுகளி வெல்லாம் இரத்ததானம் போன்று சாதாரணமான ஒன்று. இந்தியாவைப் பொருத்தமட்டில் ஸ்டெம் செல் தானத்தைக் குறித்து போதிய விழிப்புணர்வு இன்மையால் ஸ்டெம் செல் தானம் என்பது அசாதாரணச் செயலாகவே நம்மிடையே சித்திரிக்கப்படுகின்றது.

    இரத்தப் புற்றுநோய் இரத்த சிவப்பணுக்கள் குறைபாட்டால் உருவாகும். தாலசீமியர் இரத்த வெள்ளையணுக்கள், சிவப்பணுக்கள், தட்டையணுக்கள் ஆகியவற்றின் குறைபாட்டால் ஏற்படும். ஏபிளாஸ்டி அநிமியா போன்ற நோய்யுடையவர்களின் உயிரை ஸ்டெம் செல் தானம் செய்வதன் மூலம் காக்க முடியும்.

    ஸ்டெம் செல் தானம் ஒரு சாதாரணச் செயலே; இதனால் ஸ்டெம் செல் தானம் வழங்கியவர்களின் உடலில் எந்த உடற்பலவீனங்களும் ஏற்பட வாய்ப்பு இல்லை. ஸ்டெம் செல் மாற்று சிகிச்சைக்கு தானம் வழங்குவோரின் ஸ்டெம் செல் HLA வும் (HLA- Human Leukocyte antigen ) நோய்வாய்ப்பட்டவரின் ஸ்டெம் செல் HLA வும் ஒத்திருக்க வேண்டும். ஸ்டெம் செல் இங்கே தேவையான HLA  இலட்சத்தில் ஒருவருக்குத்தான் பொருந்தி இருக்கும். சில சமயங்களில் HLA  பொருந்தினாலும், சில உயிர் இவ்வுலகை பிரிகின்றது. HLA பொருந்தினாலும் ஸ்டெம் செல் தானம் வழங்க தயாராக இருப்பது இல்லை. இதன் காரணமாகதான் பல உயிர் பறிக்கப்படுகின்றது.

    ஸ்டெம் செல் தானம் என்பது உடலிலிருந்து பிரித்தெடுக்கப்பட்டு உடலிறப்பை தானம் செய்வது போன்றதல்ல தேவையான அளவு இரத்தம் எடுக்கப்பட்டு அதிலிருந்து ஸ்டெம் செல் பிரித்தெடுக்கப்படுகின்றது. மீண்டும் இரத்தம் எடுத்தவர் உடலில் செலுத்தப்படுகின்றது. பிரித்தெடுக்கப்பட்ட ஸ்டெம் செல் தேவையானவரின் உடலில் செலுத்தப்பட மரணிக்கக் காத்திருந்த உயிர் காக்கப்படுகின்றது.

    வாழ்வின் அர்த்தம் மற்றும் தத்துவம் அறியாத பிஞ்சு குழந்தைகளுக்கும் புற்றுநோய் ஏற்பட்டு தவிக்கின்றன. வாழ்வின் அர்த்தத்தை காட்டிட மருத்துவம் ஆயிரம் முயற்சிகளை செய்யும். இம்முயற்சிகள் வெற்றியை தருவதில்லை. ஆனால் ஒருவர் செய்யும் ஸ்டெம் செல் தானம் இக்குழந்தைகளின் வாழ்வில் வர்ணங்களை தீட்டிக் காட்டும்.

    இந்த இதழை மேலும்

    வெற்றி உங்கள் கையில் 54

    சிறந்த தலைவர் யார்

    வாழ்க்கையில் வெற்றி பெறவேண்டும் என்ற ஆசை எல்லோரிடமும்  இருக்கிறது. அந்த வெற்றியைப் பெறுவதற்கான முயற்சிகளில் பலரும் பல்வேறு விதங்களில் இயக்குகிறார்கள்.

    உலக அளவில் புகழ்பெற்ற பலரும் சிறந்தத் தலைவர்களாக வாழ்ந்திருக்கிறார்கள்.  தங்கள் வாழ்க்கைப் பயணத்தில் வெற்றிக்கொடி நாட்டி வளரும் சமுதாயத்திற்கு வழிகாட்டியாக- வே தங்கள் வாழ்க்கையை பெருமையுடன் வியக்கும் வண்ணம் அமைந்திருக்கிறது.

    மிகப் பெரிய அமைப்பின் தலைவராக பதவி வகித்தால்தான் வெற்றி கிடைக்கும்  என்று சிலர் நினைக்கிறார்கள்.  அரசியல் களத்தில் புகுந்து விளையாடினால்தான் புகழ் என்னும் வெற்றி கிடைக்கும்  என்ற எண்ணத்தில் சிலர் மயங்குகிறார்கள்.  மதங்களையும் சாதிகளையும் பக்கபலமாக வைத்து தலைவரானால் தனிப்பெருமை கிடைக்கும் என்றும் சிலர் நம்புகிறார்கள்.  அதிகாரம் தூள் கிளப்பினால்தான் குடும்பத்தில்கூட தலைவனாக முடியும் என்ற உறுதிப்பாட்டில் உழல்பவர்களும் உண்டு.

    நேர்மையற்ற குறுக்கு வழியில் பணத்தை திரட்டி சொத்துகளை வாங்கிக் குவித்து எந்தக் கூட்டத்திலும் தலைவனாக முடியும் என்ற நம்பிக்கையில் அலைபவர்களும் உண்டு.  யார் எதைச் சொன்னாலும் ஆமாம் சாமி போட்டு பல்லைக்காட்டி தலைமைப் பதவியை எட்டிப் பிடித்து கட்டி அணைக்கவும் சிலர் காத்திருக் கிறார்கள்.

    யார் வேண்டுமானாலும் தலைவர் ஆகலாம்.  எங்கு வேண்டுமானாலும் முதன்மைப் பெறலாம்.  எப்படி வேண்டுமானாலும் முன்னணி வகிக்கலாம்.  ஆனால் அந்தத் தலைவரை மற்றவர்கள் உள்ளம் மகிழ்ந்து பாராட்டவும் பின்பற்றவும் தயாராக இருக்கும்படி பார்த்துக்கொள்வது அந்தத் தலைவரின் முக்கியக் கடமையாகும்.

    அச்சுறுத்தல்களும் அதிகாரத் திமிரும் தன்னை சுற்றியிருப்பவர்களை பணிய வைக்கும் என்றநம்பிக்கையில் சிலர் தலைவராகி பின்னர் தத்தளிக்கிறார்கள்.  நிம்மதி இழக்கிறார்கள்.  சொத்துக்கள் இருந்தும் சோகக்குழியில் விழுந்து அழுந்தி புலம்புகிறார்கள்.

    எனவே  தலைமை  என்பது மற்றவர்களை வழிநடத்துவதற்கான பொறுப்பு என்பதை தலைமைக்கு ஆசைப்படுபவர்கள் கண்டிபாக உணர்ந்துக்கொள்ள வேண்டும்.

    தலைமைப் பதவி தரும் வசதிகள் வாய்ப்புகள் சுகங்கள் ஆகியவற்றை எண்ணி தலைமைப் பதவியை அடைய விரும்புபவர்கள் அந்தப் பதவிக்குப் பின்னால் இருக்கும் பிரச்சினைகளைப் பற்றி சிந்திப்பதில்லை.

    ரோஜாக்களோடு இருக்கும் முட்களைப் போல தலைமைப்பதவியோடு இணைந்து சில சிக்கல்களும் உருவாகத்தான் செய்யும்.  கார் பங்களா அதிகாரம், பதவி, பணம், காவலாளிகள், சொத்து, போன்றவைகள் தான் வாழ்க்கையின் வெற்றிக்கு பின்னணியாக இருக்கிறது என்பதை நம்புபவர்கள் தலைமைப் பதவியைப் பிடிக்கவும் தக்கவைக்கவும் முனைப்போடு இயங்குகிறார்கள்.

    இந்த இதழை மேலும்

    வெற்றியை வாழ்க்கையாக்கு

    வாழ்க்கையின் பெரும்பாலான தருணங்கள் இப்படித்தான் அமையும்  ஒரு தேர்வு வெற்றி நம் வாழ்க்கையைத் தீர்மானிப்பதில்லை ஒரு தேர்வில் பெறும் மதிப்பெண்கள்  நம் வாழ்க்கையை நிர்ணயம் செய்வதில்லை . அவை நமக்கு சிறிது ஊக்கத்தை வேண்டுமானால் தரலாம் ஆனால் அவை வாழ்க்கை முழுவதும் நம்முடன் வாரா.

    பத்தாம் வகுப்பில் தோல்வியடைந்தவர் தமிழகத்தின் முதல்வரான வரலாறெல்லாம்  நம் நாட்டில் நிறைய உண்டு. எனக்கு தெரிந்து பத்தாம் வகுப்பில் மூன்று முறைதோல்வியடைந்த ஒருவர் தற்போது கணிதப் பேரசிரியராக அரசு கல்லூரியில் பணியாற்றி வருகிறார். அவர் பத்தாம் வகுப்பில்  கணிதப் பாடத்தில் தோல்வியடைந்தவர். தோல்வியைக் கண்டு துவளாமல் படித்துத் தேர்ச்சியடைந்து எந்தப் பாடம் தனக்கு வரவில்லையோ அதே பாடத்தில் இளங்கலை , முதுகலை மற்றும் ஆராய்ச்சி பட்டங்கள் பெற்று தற்போது மாதம் ஒரு லட்சம் ஊதியம் பெற்று வருகிறார். தோல்வியால் துவண்டிருந்தால் இன்று அந்த கணித ஆசிரியரை நாம் காணமுடிந்திருக் காது.

    இது போன்றநிறைய உதாரண மனிதர்களை நாம் அடுக்கிக் கொண்டே போகலாம். நாமும் அந்த மனிதராக மாறமுயல வேண்டும். எது நம் குறிக்கோளோ அதில் விடாப்பிடியாக இருப்பது நல்ல விசயம் தான். .அதே நேரத்தில் அது ஏதோ ஒரு காரணத்தால் கை கூடாத போது வரும்  வாய்ப்புகளை நமக்கு சாமகமாக்கிக் கொள்ள வேண்டும்.

    எனக்கு தெரிந்த மற்றொரு நண்பர் பள்ளி கல்லூரி காலங்களில் நன்கு படிப்பவர். ஆசிரியர் பயிற்சியில் சிறந்த மாணவராகத் தேர்ச்சி பெற்று அமைச்சர் கைகளில் விருது பெற்றவர். ஆனால் அரசின் கொள்கை முடிவுகளால் அவருக்கு ஆசிரியர் பணி கிடைக்கவில்லை. தனியார் பள்ளி ஆசிரியராகப் பணியாற்றிய போது தமிழ்நாடு அரசுப் பணியாளர் தேர்வு வாரியத் தேர்வுகளை எழுதி இளநிலை உதவியாளராகப் பணியில் சேர்ந்தார். தற்போது பதவி உயர்வு பெற்று உயர் பதவியில் உள்ளார். ஆசிரியர் பெறும் ஊதியத்தைவிட அதிகம் பெறுகிறார். வரும் பணி எதுவெனினும் அதனை ஏற்றுக் கொண்டால் உயர்வு என்பதற்கு இவர் ஒரு உதாரணம்.

    இந்த இதழை மேலும்

    தன்னம்பிக்கை மேடை

    நேயர் கேள்வி…?

    நீட் தேர்வு பற்றி உங்களின் நிலைபாடு பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

    கோபிகா, சென்னை

    மருத்துவக்கல்வி இந்த நூறு ஆண்டுகளில் ஒரு ஒப்பற்றஅறிவியல் கல்வியாக மாறி விட்டது. அதற்கு காரணம், அலோபதி மருத்துவத்தில் நடந்த பல புரட்சிகர அறிவியல் ஆய்வுகளும், அதனால் விளைந்த கண்டுபிடிப்புகளும் தான். இயற்பியல், வேதியியல், உயிரியியல் போன்ற பிரிவுகளில் ஆச்சரியப்படும் உண்மைகள் பல கண்டுபிடிக்கப்பட்டு கொடிய நோய்கள் தடுக்கும் முறைகளும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. பொறியியல் துறை உருவாக்கிய நவீன கருவிகள், நோய்களை எளிதில் கண்டுபிடிக்கவும், அவற்றை குணமாக்கவும் உதவின. ரோபோக்கள் அறுவை சிகிச்சை செய்யும் புதுமையும் வந்து விட்டது.

    இன்று MBBS (Bachelor of Medicine and Bachelor of Surgery) படிக்க அதிகமாக இளைஞர்கள் விரும்புகிறார்கள். தலைசிறந்த மருத்துவர்கள் நோய்களை கண்டறிந்ததையும் குணப்படுத்தியதையும் இளைஞர்கள் பார்க்கத்தானே செய்கின்றார்கள்! அவர்களுக்கு அந்த டாக்டர்கள் மீது ஒரு ஈர்ப்பும், மதிப்பும், பிரமிப்பும் ஏற்படுகின்றது. கதாநாயகர்கள் ஆகிவிட்டனர் அலோபதி டாக்டர்கள். அவர்கள் கதாநாயகர்கள் தான். அவர்களை நாமும் மதிக்க வேண்டும்.

    மருத்துவக்கல்லூரிகளுக்கு தேர்வு மூலம் அனுமதி வழங்கும் முறை தமிழகத்திலும் இருந்தது. அதற்காக மருத்துவக்கல்லூரி நுழைவுத்தேர்வுக்கு பிளஸ்2 மாணவர்கள் தனியாக பயிற்சி எடுத்தனர். இந்த மதிப்பெண் 50 என்றும்,  பிளஸ்2 மதிப்பெண் 200 என்றும் கருதப்பட்டு மருத்துவக்கல்லூரிகளில் அனுமதி வழங்கப்பட்டது. ஆனால் இந்த முறை தேவையற்றது, கிராமப்புற மாணவர்களையும், அரசு பள்ளி மாணவர்களையும் இது பாதிக்கும் என்று கருதி இந்த முறை கைவிடப்பட்டு, பிளஸ்2 மதிப்பெண் அடிப்படையில் சில ஆண்டுகளாக மருத்துவக்கல்லூரி அனுமதி நடந்து வந்தது.

    இந்த NEET (National Eligibility cum Entrance Test) தேர்வு முறை 2013 ஆண்டிலிருந்து அமல்படுத்தப்பட்டாலும் தமிழ்நாட்டில் சென்றஆண்டிலிருந்து நீட் தேர்வின் அடிப்படையில் அரசு மருத்துவக்கல்லூரிகளிலும் தனியார் மருத்துவக்கல்லூரிகளிலும் MBBS படிக்க அனுமதி வழங்கப்பட்டு வருகிறது. இன்று இந்தியா முழுவதும் NEET (National Eligibility cum Entrance Test) தேர்வுகளின் அடிப்படையில் தான் மருத்துவக்கல்லூரிகளில் மாணவர்கள் சேர்க்கப்படுகின்றனர்.

    நீட் தேர்வுகள் வரும் முன்னரே இந்தியாவில் உள்ள மத்திய அரசால் நடத்தும் மருத்துவக்கல்லூரி இருக்கைகளுக்கும், அனைத்து மாநில மருத்துவக்கல்லூரிகளில் 15% இருக்கைகளுக்கும் AIPMT (All India Pre-Medical Test) என்ற தேர்வின் மூலம் அனுமதி வழங்கப்பட்டு வந்தது. இதில் தமிழ்நாட்டு மாணவர்கள் சிலர் தேர்வு எழுதி இந்தியாவில் பல மாநில மருத்துவக்கல்லூரிகளிலும் இடம் பிடித்துள்ளனர். தமிழ்நாட்டில் உள்ள அரசு மருத்துவக்கல்லூரிகளில் 15% இட ஒதுக்கீட்டில் பெரும்பாலும் மாநிலத்தவர் இடம் பிடித்தனர் என்பது உண்மை தான்.  ஒஐடஙஉத (Jawaharlal Institute of Postgraduate Medical Education & Research) பாண்டிச்சேரி, AIIMS (All India Institutes of Medical Sciences) டில்லி, CMC (Christian Medical College and Hospital) வேலூர் போன்ற மருத்துவக்கல்லூரிகள் அவர்களுக்கான தனி நுழைவுத்தேர்வையும் நடத்தி வந்தன.

    உலகில் இன்று மருத்துவக்கல்வியில் முன்னணியில் இருக்கும் அமெரிக்க நாட்டில் ஒருவர் டாக்டராக என்னனென்ன தேர்வுகள் எழுத வேண்டும் என்று பார்ப்போம். ஒரு மாணவன் பிளஸ்2 படித்த பின்னர் 4 ஆண்டு அறிவியல் பட்டப்படிப்பு ஒன்றைப் படிக்க வேண்டும். அந்த பட்டப்படிப்பு முடித்தபின் மருத்துவ நுழைவுத் தேர்வு எழுத வேண்டும். இதற்கு MCAT (Medical College Admission Test) என்று பெயர். இந்த நுழைவுத் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்று நான்கு ஆண்டுகள் மருத்துவப் பட்டப்படிப்பு படித்து முடிக்க வேண்டும். அதற்கு பிறகு ஒரு பயிற்சி டாக்டராக ஒரு ஆஸ்பத்திரியில் நுழைய வேண்டும் என்றால், அதற்கு, USMLE (United States Medical Licensing Examination) என்றநுழைவுத் தேர்வினை எழுத வேண்டும். இந்த தேர்வு மூன்று நிலை தேர்வுகளாக எழுதி மூன்றாம் நிலையும் வெற்றி பெற்றபின்பு அந்த மருத்துவ மாணவன் பயிற்சி டாக்டராக ஆஸ்பத்திரியில் அனுமதிக்கப்படுவார். இந்த பயிற்சிக்காலம் அவரது துறையை பொறுத்து 3 ஆண்டுகள் முதல் 7 ஆண்டுகள் வரை நடக்கும். இந்த பயிற்சி காலத்தில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் நாடு தழுவிய வருடாந்திர தேர்வு எழுதி வெற்றி பெறவேண்டும். இப்படியாக மூன்று அல்லது ஏழு ஆண்டுகளும் தேர்ச்சி பெற்றபின் அவருக்கு MD என்றபட்டப்படிப்பு கிடைக்கும். இந்த MD பட்டப்படிப்பை வைத்துக் கொண்டு வாழ்நாள் முழுவதும் டாக்டராக பணியாற்றமுடியாது. அந்த MD பட்டம் பத்து ஆண்டுகளுக்கு வைத்தியம் செய்ய மட்டுமே உரிமம் உண்டு. அந்த பட்டம் அடுத்த 10 ஆண்டுகளுக்குள் மீண்டும் தேர்வு எழுதி புது உரிமம் பெற்றாக வேண்டும். இந்தியாவில் MBBS தேர்வில் வெற்றி பெற்ற நமது டாக்டர்கள் அமெரிக்கா சென்று மநஙகஉ என்றதேர்வு எழுதி வெற்றி பெற்று அதற்கு பிறகு, நான் விவரித்த அனைத்து தேர்வுகளிலும் வெற்றி பெற்றால் மட்டுமே அங்கு பத்து ஆண்டுகளுக்கு மருத்துவம் செய்ய முடியும்.

    இந்த இதழை மேலும்