Home » 2018 » February (Page 2)

 
  • Categories


  • Archives


    Follow us on

    பாயும் ஆறு

    தமிழ்முறை ஆயுர்வேதம், சித்தமருத்துவம் முதலியவற்றில் இந்நோயை எப்படி அணுகுவார்கள்?  எதாவது இலைதழைகளை அரைத்துக் குடிக்கக் கொடுத்தால் தந்தையின் மூளைக்கட்டி சட்டென மாயமாக கரைந்து மறைந்து போய்விடக்கூடாதா? என்று சட்டென ஒரு கற்பனை நம்பிக்கைக் கீற்று மின்னிச்சென்றது?  அதற்கான வாய்ப்பு இருப்பதாக ஆராயக்கூடிய மனநிலை நமக்கு மட்டுமே (ஏன்?) இருப்பதாக தோன்றியது.  இதைப்பற்றி பேசுகிற தைரியம் (வருமா?) வரவழைக்க எத்தனிக்க, தயக்கமாக இருந்தது. செவிலியர்கள் அவசரமாக, இங்குமங்கும் நடைபோட்டவண்ணம், கண்டிப்பை கண்களிலும் கனிவை சொற்களிலும், கறாரை தொனியிலும் கலந்து கருத்து பரிமாற்றம் செய்த வண்ணம் இருந்தனர்.  அவர்களை அணுகி, பேசினால், அறிவுத் தகவல்கள் பெறலாம்… ஆனால் அவை நம்பிக்கை தருமா…  அச்சமூட்டுமா… என்று யோசிக்கும் பொழுதே… அவர்கள் அடுத்த வேலையாக கடந்து சென்றுவிடுகிறார்கள்.  இந்த சூழ்நிலையில் ஆறு… போல வாழ்வு ஒரு குறிப்பிட்ட திசை நோக்கி ஓடுவதாகவே தோன்றியது…

    எண்ணற்ற நோயாளிகளை ஆய்வு செய்த அந்த மிகப்பெரிய மருத்துவமனையின், நியூரோபேதாலஜி, நியூரோ பிஸியாலஜி, அனத்தீஷியா, என்று வெவ்வேறு உயர்படிப்பு படித்த மேதைகளின் சொற்களை இயன்றளவு விரைவாக நம் நண்பர் புரிந்துகொண்டு பதில்தரவேண்டும் என்று சூழ்நிலையால் நிர்பந்திக்கப்பட்டார்.  ஐ.சி.யு உடைய கட்டணம் கண்களை கட்டும் அளவில் இருந்தது.  இரவு ஏழு மணிக்கு வந்த மருத்துவமனை… வந்து சரி… ஒரு அரைமணி நேரத்தில் திரும்ப வீட்டிற்கு போய் சாப்பிட்டுவிட்டு தூங்கலாம் என்று நினைத்திருந்த வான்முகிலுக்கு… அடுக்கடுக்கான அவசர பரிசோதனைகள் கதிர்வீச்சு ஆய்வக நடைமுறைகள் அதனுடைய பரிசோதனை முடிவுகள்… என பதினோரு மணி, இரண்டரை மணிக்கு சி.டி ஸ்கேன் ரிசல்ட்… என்று வந்துகொண்டே இருந்தது.  கிட்டத்தட்ட நான்கு மணிக்கு அந்த சற்றே பெரிய வடிவ எலுமிச்சம் பழம்போல் அமைந்திருந்த கட்டி… நம் நண்பர் மனதை விசுவரூபமெடுத்து ஆக்கிரமித்த பொழுது… இரவின் உறக்கமின்மை, தந்தையின் நோய்த்தாக்கம் ஆகியவை கண்களையும் இதயத்தையும் ஒருசேர பாரமாக்க… ஒரு பொறியாளராக கல்வி கற்றிருந்த நம் நண்பர் வான்முகில் அந்த ஒரே வேகமான இரவில்… “எழுதப்படிக்கத் தெரியாதவன் மாதிரி… என்நிலைமை ஆகிடுச்சுங்க சார், எல்லா லத்தின், கிரிக் டெக்னிகல் டெர்ம்ஸ்ஸும் உடனுக்குடன் நமக்கு புரிஞ்சி தெரிஞ்சி பதில் சொல்லணும்னு எதிர்பார்க்கறாங்க… எல்லா பார்ஃம்களும் ஆங்கிலத்திலேயே இருக்கின்றது.

    அதில் எழுதப்பட்டிருக்கின்ற விவரங்களும், மருந்துகளும் சான்றளிப்புக்களும்… நமக்கு ….உடனே “கூக்குள் டாக்டரை” படிச்சுத் தெரிஞ்சுக்க முயற்சி செய்ய வைக்குது.  ஆனாலும் பதட்டத்துல எவ்வளவு சார்… முடியும்… நமக்கே இப்படின்னா… படிக்காம… இங்க வருகின்றவங்க எப்படி புரிஞ்சுப்பாங்க… ஆனாலும்… நம்ம மருத்துவர்கள் இயன்ற அளவு விளக்கமாகவும்… மெதுவாகவும் சொல்ல முயற்சி செய்யறாங்க சார்”…

    இந்த இதழை மேலும்

    ஒத்தி வைக்கும் பழக்கத்தை முற்றிலும் ஒழிப்பது எப்படி?

    “The big question is whether you are to be able to say a hearty yes to yours adventure”

    —  Joseph Campbel

    ஒரு சிலர் வேகமாக முடிவெடித்து,  வேகமாக பணியைத் தொடங்கி, அந்தத் தொழில் அதே வேகத்துடன் நின்று போய்விட்ட நிகழ்வுகளைப் பார்த்திருக்கிறோம், இது அவசர முடிவினுடைய அவலம்.

    ஒரு சிலர் தீவிரமாக யோசித்து நின்று நிதானித்து ஒரு முடிவுக்கு வந்த பின் அந்த வேலையைத் தொடங்கி வெற்றி பெறுவார்கள்,

    ஒரு சிலர் முடிவு செய்து விட்ட பிறகும் தொடங்கலாமா ?  வேண்டாமா ? என்று ஊசலாடி பணியை ஒத்திப் போடுவார்கள்,

    ஓரு சில ஒத்திப் போடும் இந்த பழக்கம் நன்மையில் முடிவதுண்டு,  பல நேரங்களில் இப்பழக்கம் தீய விளைவில் முடிவதுண்டு. பொதுவாக இந்த ஒத்திப்போடும் குணம் உங்களை  பின்னுக்கு இழுத்து முன்னேறுவதைத் தடுத்து வெற்றியிலிருந்து விலகச் செய்கிறது.

    பயமும், சந்தேகமும் அந்த பழக்கத்திற்கு  மூல காரணங்களாக அமைகின்றன.

    1) தோல்வியைப்பற்றி பயம்,

    2) பைத்தியகாரத்தனமான முடிவாக இருக்குமோ என்ற பயம்.

    3) சரியாக அமையுமோ? அமையாதோ ?  என்ற சந்தேகம் கலந்து பயம்.

    4)  வெற்றி கிடைக்குமா? கிடைக்கதோ?  என்ற பயம்,

    5)  ஆபத்தான முயற்சிகளுக்கு பயம்.

    இந்தப்பழக்கம் எப்படி நமக்கு நன்மை செய்யப்போகிறது அல்லது தீமை செய்யப் போகிறது எனளபதை உங்கள்  உள்ளுணர்வு மூலமாக கண்டறிய வேண்டும். எந்த வகையான பயம் என்பதையும் அறிய வேண்டும்.

    இந்தப் பழக்கத்தை அடியோடு வெல்ல செய்முறைத் திட்டங்கள்உள்ளன, அவைகள் எளிதானவை,  சுலபமானவை, இவைகளை நீங்கள் முன்னாலேயே கேள்விப்பட்டிருக்கலாம் அல்லது அதை மறந்திருக்கலாம்,  இந்தப் பழக்கத்தை ஒழிப்பது தொடர் நடவடிக்கைகளால்தான்  முடியும்.

    முதலாவதாகச்  செய்ய வேண்டிய தொழிலுனுடைய பெரிய அளவைப் பார்த்து பிரமித்துப் போவதால் உண்டாகிற இந்த ஒத்தி வைப்பு குணம்,  சில சில திட்டங்களினால் படிப்படியாக நிவர்த்தி செய்யமுடியும்.

    இந்த இதழை மேலும்

    வெற்றி உங்கள் கையில் – 50

    புதிய அத்தியாயங்கள்

    வெற்றியை நோக்கி வாழ்க்கைப்பாதையைத் திருப்பி, திறம்பட செயலாற்றியவர்கள் பலர் எளிதில் வெற்றி பெறுகிறார்கள். ஆனால், அவர்களில் சிலர் வெற்றி பெற்ற பின்பும், பெற்ற வெற்றியை முழுமையாக அனுபவிக்க இயலாமல் திண்டாடித் தவிக்கிறார்கள்.

    இதற்குக் காரணம் என்ன?

    வெற்றி என்பது ஒரே நாளில் உருவாக்கப்படும் ‘வித்தை’ அல்ல. அது பல நாட்களாக சிறந்த பயிற்சிகளை முறையாக மேற்கொள்வதால் கிடைக்கும் “அற்புதப்பரிசு” ஆகும். கீழ்நிலையிலிருந்து மேல்நிலையை அடையும்போது சூழலுக்கு ஏற்ப தங்களை மாற்றிக்கொண்டு வாழ்பவர்கள் மட்டுமே தங்கள் வாழ்வில் உன்னத நிலையை அடைகிறார்கள். மாறுகின்ற சூழலுக்குஏற்ப தங்களை மாற்றிக்கொள்ளாதவர்கள் நாளும் துன்பக் கடலில் நீராடுகிறார்கள். இன்பத்தை தொலைத்து இருள் வாழக்கைக்குள் மூழ்குகிறார்கள்.

    அது ஒரு அழகிய அரண்மனை.

    அந்த அரண்மனையின் அருகில் ஒரு ஏழை பிச்சைக்காரன் ஒருவன், தினந்தோறும் பிச்சை எடுப்பதை வாடிக்கையாகக் கொண்டிருந்தான். ஒருநாள், அரண்மனை அருகில் வந்தபோது அரண்மனையின் கதவில் ஒட்டப்பட்டிருந்த அறிவிப்பை கவனித்தான்.

    அந்த அறிவிப்பு இதுதான்.

    “அரண்மனையில் ஒரு பெரிய விருந்து அடுத்த வாரம் நடத்தப்படும். அந்த விருந்தில் கலந்துகொள்ள விரும்புபவர்கள் அடுத்தவாரம் புதன்கிழமை அரண்மனைக்கு வரலாம். ஆனால், அவர்கள் விருந்தில் கலந்துகொள்ள வரும்போது அரச உடையணிந்து வந்தால் மட்டுமே அரண்மனைக்குள் அனுமதிக்கப்படுவார்கள்” என்று அந்த அறிவிப்பு தெரிவித்தது.

    “அரண்மனைக்குள் ஒருதடைவையாவது சென்று பார்த்துவிட வேண்டும். விருந்திலும் கலந்துகொள்ள வேண்டும்” என்று ஏழை பிச்சைக்காரன் விரும்பினான். அவன் விருப்பம் நிறைவேறுவதற்குத் தடையாக அவன் உடுத்தியிருந்த கந்தல் ஆடைகள் அமைந்துவிட்டது.

    “இந்தக் கந்தல் ஆடையை அணிந்துகொண்டு சென்றால், நிச்சயம் அரண்மனைக்குள் நுழைய விடமாட்டார்கள். எனவே, என் போன்றவர்களுக்கு இந்த வாய்ப்பு கிடைக்காது” என்று ஒதுங்கியிருந்தான். இருந்தபோதும், அவனது மனம் “அரண்மனைக்குள் நுழைய வேண்டும்” என்றே எண்ணியது.

    “அரண்மனைக்குள் எப்படியாவது சென்றுவிட வேண்டும்” என்று நினைத்த அவன் திடீரென துணிச்சலை வரவழைத்துக்கொண்டான்.

    “மன்னர் போன்று அரச உடை அணிந்து செல்லாமல் விருந்தில் கலந்துகொண்டால், பெரிய தண்டனை கிடைக்கும்” என எண்ணியபோது மனம் கலங்கியது. உடல் நடுங்க ஆரம்பித்தது. தைரியத்துடன் வேகவேகமாக அரண்மனையை நோக்கி நடந்தான் பிச்சைக்காரன்.

    இந்த இதழை மேலும்

    சிறுகதைகளின் சிறப்பு அம்சங்கள்- தொடர்ச்சி- 3

    அதிர்ஷ்டம் இல்லாத நெசவாளி

    செயல், விதி இவை இரண்டும் ஒரு நாணயத்தின் இரண்டு பக்கங்கள். நீ உன்னுடைய முழு பலத்தையும் பயன்படுத்திப் பாடுபடு. பின் விதியின் விருப்பத்திற்கிணங்க நடந்து  கொண்டு கிடைத்ததை மனநிறைவுடன் ஏற்றுக் கொண்டு மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்வதற்கு தன்னை பழக்கப்படுத்திக் கொள், என்ற கருத்தை மையமாகக் கொண்டு எழுதப்பட்ட கதை, அதிர்ஷ்டம் இல்லாத நெசவாளி ஆகும். இக்கதை, தன் நிறைவு பேராசை, விதியின் வலிமை,ஈகையின் மகிமை மற்றும் விருந்தோம்பலின் சிறப்பு போன்ற கருத்துக்களையும் தன்னகத்தே கொண்டுள்ளது இக்கதையை மேலும் மிளர வைக்கிறது.

    சோபில்கா என்ற நெசவாளி, அரசர்கள் மற்றும் இளவரசர்கள் அணியும்  உயர் வகையான ஆடைகளை நெய்து அதனால் பெரும் பொருள் சம்பாதித்து வந்தான். ஆனாலும் அவன் மனம் நிறைவு காணவில்லை. ஆதனால், அவன் தன் மனைவியை அழைத்து, தான் வெளியூர்  சென்று அதிகமாக பணம் சம்பாதிக்க விரும்புவதாகக் கூறிச் சென்றார். அவர் வீட்டில் அருகில் மற்றுமொரு நெசவாளி, எளிமையான, விலை குறைந்த ஆடைகளை நெய்து தேவையான பொருள் சம்பாதித்து, அதன் மூலம் தன் குடும்பத்தினருடன் மகிழ்வுடன் அந்த ஊரிலேயே வாழ்ந்து வந்தான்.

    சோபில்கா, தன் விருப்பப்படி சில மாதங்களில் தன் உழைப்பால் 300 தங்க நாணயங்கள் சம்பாதித்து, தன் மனைவியைக் காண தன்னுடைய சொந்த ஊருக்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்தான். அப்போது விதியும், செயலும் சோபில்கா அறியா வண்ணம் பேசிக் கொண்டனர். விதி செயலை பார்த்து அவன் 300 தங்க நாணயங்கள் சம்பாதிக்க நீ ஏன் வழி செய்தாய்? அவனிற்கு அவ்வளவு பணம் தேவையில்லை என்றது. அதற்கு செயல் அவன் உழைப்பிற்கேற்ற பணம் கிடைத்துள்ளது, என்றும் அவன் எவ்வளவு பணம் எடுத்துக்  கொள்ளலாம்? என்று கேட்டது. அது சமயம் சோபில்கா தன் பணப்பையைச் சோதித்துப் பார்த்த போது அவனுடைய 300 தங்க நாணயங்களைக் காணவில்லை.. வெறும்  கையுடன் தன் மனைவியைப் பார்க்க ஊர் செல்ல விரும்பாமல் மீண்டும் தன் வியபாரத்தைத் தொடர வெளியூர் சென்றான். இம்முறை 500 தங்க நாணயங்கள் வரை சம்பாதித்து தன் சொந்த ஊருக்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்தான்.

    இந்த இதழை மேலும்

    வாழ நினைத்தால் வாழலாம் – 12

    சகிப்புத்தன்மை

    வாழ்வில் வெற்றிக்காற்றை மட்டுமே சுவாசிக்கும் வாசக நண்பர்களே !

    எனக்கு மிகவும் பிடித்த நடிகரின் மீது தரமற்ற தாக்குதல்.  வார்த்தை சாடல்கள்.  என்னால் பொருக்க முடியவில்லை – பொங்கவா?

    என்னுடனேயே பழகிய என் நண்பன்.  புல்வெளியோடு தான் கட்டியிருக்கும் புதிய வீட்டின் புதுமனை புகுவிழாவுக்கு என்னை அழைத்திருக்கிறான்.  புகைச்சலாக இருக்கிறது – போய்வரவா?

    ஏதேதோ மாற்றங்கள் அரசியலில்.  என் தலைவனின் ஆசைகள் தடம் மாறுகின்றது.  தகிக்கிறது என் மனம் – தாக்கவா?

    வீட்டுவாடகை, விலைவாசி, விடுமுறை செலவுகள், வருமானம் போதவில்லை.  சேமிப்பும் இல்லை.  என் முதலாளி வீட்டை – முற்றுகையிடவா?

    வழிப்பறி கொள்ளை, வீதியில் நடக்கவே பயமாக இருக்கிறது.  மனமும் கலவரமாக இருக்கிறது – களம் இறங்கவா?

    தாலி கட்டியவளோடு தகராறு.  தற்கொலை எண்ணத்தை தடுக்க முடியவில்லை – சாகவா?

    தொலைகாட்சி தொடர்களில் ஒலிப்பதுபோலே இப்போது இங்கே சமூகத்தில் எதிரொலித்துக்கொண்டிருப்பது இதுபோன்ற ஓலங்கள் தான்.

    இல்லாததைபற்றி மட்டுமல்ல “இழந்ததை” பற்றியும் புலம்பல் அதிகமாகத்தான் ஆர்பரிக்கிறது.

    தனக்கு சம்மந்தமே இல்லாத விஷயங்களும் சரி – அல்லது தானே சம்பந்த்தப்பட்ட விஷயங்களாகட்டும், இந்த நூற்றாண்டில் மனித சமூகம் மெல்ல மெல்ல என்று தொடங்கி இன்று மொத்தமாக தொலைத்து விட்டிருப்பது “சகிப்புத்தன்மை” என்ற ஒன்றைத்தான்.

    மற்றவர்களின் வெற்றி எனக்குப் பொறாமையைத் தருகிறது.

    என்னுடைய தோல்வி எனக்குக் கோபத்தைத் தருகிறது.

    என்னால் சகிக்க முடியவில்லை.

    விரல் வலிக்க நான் நடந்துகொண்டிருக்கும்போது – என் நண்பனின் விமானப்பயணம்.

    கந்தல் உடையை நான் தைத்துக்கொண்டிருக்கும்போது – புது சட்டை என் எதிர்வீட்டு கொடியில்.

    நோட்டை வாங்கி – ஓட்டை போட்டு – கோட்டை அனுப்பி விட்டேன் – கோட்டை விட்டேன் என்பது அரிசிக்காகவும், சர்க்கரைக்காகவும் பெரிய வரிசையில் காத்திருக்கும்போது – கொடிபோட்ட காரில் அவன் சிரித்தபடி சென்று கொண்டிருந்தான் – தன் வணிகக்கட்டிடத்தில் தன் வியாபாரத்தை கவனிக்க.

    சகிக்க முடியவில்லை.

    சுமக்க நான் – சுகிக்க மற்றவரா?

    உண்மைதான் நண்பரே!  உங்கள் புரிதல் சரியாக இல்லாதபோது மற்றவர் பார்வையில் மட்டுமல்ல – வாழ்விலுமே நீங்கள் ஒரு கோமாளியாய், ஏமாளியாய், முட்டாளாகத்தான் முத்திரைப் பெறுவீர்கள்.

    “சகிப்புத்தன்மையை” சரியாய் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

    நாத்திகனுக்கு கல்லாக தெரிவதுதான் ஒரு ஆத்திகனுக்கு கடவுளாகத் தெரிகிறது.

    கல்லோ கடவுளோ!  நீ முழுவதுமாகத் தெளிந்துகொள்.

    உன்னுடைய “சகிப்பும்” “தன்மையும்” தான் “சகிப்புத்தன்மை” என்று உணர்.

    எதற்கு சகிப்பது – எதற்கு எதிர்ப்பது என்று அறி.

    எப்படி சகிப்பது – எப்படி எதிர்ப்பது என்று உணர்.

    வாழ்க்கை சாகரத்தில் “சகிப்புத்தன்மை” குறித்து முத்தெடுப்பதர்க்கு ஒரு முன்னுரையாக – என்னுரை.

    இந்த உலகின் எல்லாப் பிரச்சினைகளுக்கும் அடிப்படையாக, முதல் புள்ளியாக விளங்குவது சகிப்புத்தன்மை இல்லாதது தான்.

    மனிதர்களை துண்டாடும் மத பிரச்சினை, பேதம் பார்க்கும் ஜாதி பிரச்சினை, விரிசல்கள் பெரிதாகாமல் விட்டுக்கொடுத்து போகும் தன்மையற்ற நிலை – எல்லாவற்றுக்கும் காரணம் சகிப்புத்தன்மை இல்லாதது தான்.

    ஆண்டாளை பற்றிய ஒரு கவிஞரின் கருதும் சரி – அதற்க்கான அரசியல் விமர்சகர்களின் கருத்தும் சரி – சகிப்புத்தன்மையின் எல்லையை சோதித்துப்பார்த்த சோதனையே.

    இந்த இதழை மேலும்

    தன்னம்பிக்கை மேடை

    நேயர் கேள்வி…?

    தமிழரின் கலாச்சாரங்கள் ஒவ்வொன்றாகக் குறைந்து வருகிறது. கலாச்சாரம் சீரழிந்தால் இனத்தின் பெருமை குறையும் என்று நினைக்கிறேன். அது பற்றி உங்களின் கருத்து?

    கோ.கிருபானந்தன்

    எம்.செட்டிப்பட்டி

    சேலம்

    தமிழத்தில் கலாச்சாரங்கள் ஒவ்வொன்றாகக் குறைந்து வருகிறது என்றும் கலாச்சாரம் சீரழிந்தால் இனத்தின் பெருமை குறையும் என்று நினைப்பதாகவும் கூறுகிறீர்கள். இதில் என் கருத்து என்ன என்று கூறுவதற்கு முன்னர், தமிழகத்தில் எந்தெந்த கலாச்சாரங்கள் குறைந்து வருகிறது, எந்தெந்த கலாச்சாரங்கள் சீரழிந்து வருகிறது என்று நீங்கள் விளக்கியிருக்க வேண்டும். அப்படி விளக்கிக் கூறாத நிலையில் அவற்றை நாம் ஊகித்துப் பார்ப்போம்.

    )ஒரு ஊரில் ஓரிருவர் பல நூறு ஏக்கர் நிலத்தின் உரிமையாளராகவும், மீதி உள்ள ஒரு ஆயிரம் பேர் ஒரு காணி நிலம் கூட இல்லாமல் விவசாயக் கூலிகளாகவும், கூலி கூட தரப்படாமல் விளையும் போது விளைச்சலில் ஒரு சிறு பகுதி மட்டும் கூலியாக பெற்ற ஏழைகளாக வாழ்ந்த அந்தக் கலாச்சாரத்தைக் கூறுகிறீர்களா? அல்லது

    ஆ)ஒரு சிலர் உயர்ந்தவர்கள் என்றும், ஒரு சிலர் தீண்டப்படாதவர்கள் என்றும் இடைப்பட்டவர்களுக்குள் உயர்ந்தவர்கள், தாழ்ந்தவர்கள் என்று உயர்வு தாழ்வுகள் வரையறுக்கப்பட்டு, இவருக்கு இவர் தாழ்வு என்று வாழ்ந்தார்களே அந்தக் கலாச்சாரத்தைக் கூறுகிறீர்களா? அல்லது

    )அத்தை மகளை மட்டும் தான் மணக்க வேண்டும், அல்லது அக்கா மகளைத் தான் மணக்க வேண்டும் என்றும், இன்னும் சில நெருங்கிய உறவுகளுக்குள் மணக்கலாம் என்ற கலாச்சாரம் இருந்ததே அதைச் சொல்கிறீர்களா? அல்லது

    )பத்து வயது கூட நிரம்பாத பெண் பிள்ளைகளை திருமணம் செய்து வைத்து, அந்தச் சிறுமி மிகச்சிறு வயதில் பல பிள்ளைகளைப் பெற்று உடல்நலம் கெட்டு, மனநலம் குன்றி சிறு வயதில் உயிர் இறந்தாளே, அந்தக் கலாச்சாரத்தைச் சொல்கிறீர்களா? அல்லது

    )கணவன் இறந்தால், மனைவி உடன்கட்டை ஏறவேண்டும்; அல்லது கணவனை இழந்த பெண், விதவையாக வெள்ளை சேலை கட்டி, தலைமுடி வெட்டி வீட்டில் முடங்கிக் கிடக்க வேண்டும் என்ற நியதி இருந்தது அந்தக் கலாச்சாரத்தைச் சொல்கிறீர்களா? அல்லது

    )பெரிய செல்வந்தர்கள் ஒரு கொடுங்குற்றம் செய்தாலும் பெரிய தண்டனை இல்லை, ஒரு பாமரன் சிறிய குற்றம் செய்தாலும் மரண தண்டனை என்ற நியதி இருந்ததே அந்தக் கலாச்சாரத்தைச் சொல்கிறீர்களா? அல்லது

    )பெண்கள் வீட்டில் முடங்கிக் கிடந்தால் போதும், அவர்களுக்கு கல்வி வேண்டாம், அவர்கள் வேலைக்கும் போக வேண்டாம் என்று அவர்கள் வீட்டில் சமையல் மட்டும் செய்து கொண்டு வாழ்ந்தார்களே அந்தக் கலாச்சாரத்தைச் சொல்கிறீர்களா? அல்லது

    )உடல்நலம் அல்லது மனநலம் பாதிக்கப்பட்டதும் அவரை எந்த மருத்துவ அறிவும் இல்லாத போலி மருத்துவரிடமும், மந்திரவாதியிடமும் அழைத்துச் சென்று அவருக்கு நோய் குணமாகாமல் அவதிப்பட்டாரே அந்தக் கலாச்சாரத்தைச் சொல்கிறீர்களா? அல்லது

    )பெண்களும், குழந்தைகளும் காலைக் கடன்களை கழிக்க வெகுதூரம் நடந்து சென்று திறந்த வெளியில் அவதிப்பட்டார்களே அந்தக் கலாச்சாரத்தைச் சோல்கிறீர்களா?

    ஆக, மேலே குறிப்பிட்ட கலாச்சாரங்கள் குறைந்துவிட்டது அல்லது அழிந்துவிட்டது என்று இருந்தால் சற்றும் கவலைப்படாதீர்கள், இது நல்லதுதான். இவை மோசமான கலாச்சாரங்கள். இன்று நல்ல கலாச்சாரங்கள் வந்துவிட்டன.

    நல்வரவு :

    என்னைப் பொறுத்தவரை இன்று சில நல்ல கலாச்சாரங்கள் ஏற்பட்டிருக்கின்றன. எடுத்துக்காட்டாக,

    • அனைவருக்கும் ஒரே சட்டம், சட்டத்திற்கு முன் அனைவரும் சமம் என்ற நிலை ஏற்பட்டிருக்கிறது.
    • பெண்களுக்கும் கல்வி, நமது பெண் பிள்ளைகள் அனைத்துத் துறையிலும் கால் பதித்துவிட்டனர்.
    • நமது இளைஞர்கள் உலக மக்களுக்கு இணையாக போட்டியிட்டு அதில் சிலர் வென்றுவிட்டனர்.
    • விங்ஙான மருத்துவத்தை தழுவி இருக்கிறோம், அதனால் உடல் நலத்தையும், மன நலத்தையும் காத்துக் கொண்டோம்.
    • நிறைய பள்ளிக்கூடங்களும், கல்லூரிகளும் தோன்றிவிட்டன, அவற்றால் லட்சக்கணக்கான பிள்ளைகள் தமிழ், ஆங்கிலம், அறிவியல் கற்றுக்கொள்கிறார்கள். 

      இந்த இதழை மேலும்

    உண்மையாய் உழைத்திடு… உயர்வில் பெயரெடுத்திடு…

    பேராசிரியர். முனைவர் பொ. குழந்தைவேல்

    துணைவேந்தர், பெரியார் பல்கலைக்கழகம், சேலம்.

    அன்பும் அறனும் உடைத்தாயின் இல்வாழ்க்கை

    பண்பும் பயனும் அது

    என்ற குறட்பாவில் வள்ளுவர், ஒருவர் எதைச் செய்தாலும் அன்போடும் தர்ம நியாயம் தவறாமலும் செய்தால் அது தான் அவர்களின் இல்வாழ்க்கையின் தன்மையாகும். அதனால் உலகத்துக்கும் நல்ல பயன் உண்டாகும் என்பதே இக்குறளின் நோக்கமாகும். இக்குறளிற்கு ஏற்றார் போல் வாழ்ந்துவருபவர்.

    விவசாயக் குடும்பத்தில் பிறந்து, தமிழ்வழியில் கல்வி பயின்று, கிராம சூழ்நிலையில் இயற்பியல் விஞ்ஞானத்தை முடித்து, பல நாட்டு வல்லுநர்களிடம் ஆராய்ச்சிகளில் பாராட்டுப் பெற்று இன்று துணைவேந்தர் பதவியை அடைந்துள்ளவர்.

    இயற்பியல் விஞ்ஞானத்தை கல்லூரி முதல் பல்கலைக்கழகம் வரை எளிய முறையில் கற்பித்து பல ஆராய்ச்சி மாணவர்களை உருவாக்கிய பெருமைக்குரியவர்.

    எப்பொழுதுமே ரௌத்திரம் இல்லாத நவரசத்தை மட்டுமே அனைவரிடத்திலும் போதிக்கும் அன்பும் அரவணைப்பும் மிக்கவர்.

    வாழ்கையில் பெரும் எதிர்பார்ப்பற்று வாழ்வது கடினம் தான். எதிர்பாராத எதிர் பார்ப்புகள் அமைவது மிகக்கடினம். உலகம் பெரும் வித்தியாச மனப்போக்கை கொண்டது. அப்படிப்பட்ட உலகில் “பண பலத்தை விட மனபலம் தான் முக்கியம்” என்ற தத்துவத்தின் அடிப்படையில் இவர் தன் வாழ்வை ஏர் முனையில் ஆரம்பித்தவர்.

    நல்ல பண்பாளர், படைப்பாளர், அறிவியல் விஞ்ஞானி, வேளாண் வித்தகர், நேர்மையின் சொந்தகாரர் என்று பன்முக திறமை உடைய சேலம் பெரியார் பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தர் பேராசிரியர் முனைவர் பொ. குழந்தைவேல் அவர்களின் நேர்முகம் நம்மோடு…

    கே. உங்களைப் பற்றியும் நீங்கள் கல்விப் பயின்றது பற்றியும் கூறுங்கள்?

    நாமக்கல் மாவட்டம் அக்கரைப்பட்டி என்னும் அழகிய குக்கிராமத்தில் திரு. பொன்மலைக்கவுண்டர் திருமதி. நல்லம்மாள் தம்பதியினருக்கு மகனாகப் பிறந்தேன். விவசாயம் மட்டுமே அறிந்த தெரிந்த குடும்பம் எங்கள் குடும்பம். அன்றும், இன்றும், இனியும் என்று சொல்லக்கூடிய அளவிற்கு விவசாயத்தை  நேசிக்கும் குடும்பமாகத் திகழ்ந்து வருகிறது. எனக்கும் சின்ன வயதிலிருந்தே விவசாயம் செய்வது மிகவும் பிடிக்கும். இன்றும் விடுமுறைநாட்களில் வயலுக்குச் சென்று விவசாயம் பார்த்து தான் வருகிறேன். இதற்கு நான் எப்போதும் பெருமைப்படுவதுண்டு. என்னுடன் பிறந்தவர்கள் மொத்தம் 5 சகோதிரிகள். என் மனைவி அமராவதி வீரபாண்டி இரத்தினசாமி அவர்களின் புதல்வி.  எங்களுக்கு இரண்டு மகன்கள் இருக்கிறார்கள், மூத்த மகன் டாக்டர். கு. பிரசாத், அமெரிக்காவில் உள்ள நியூயார்க் நகரில் மருத்துவராகப் பணிபுரிந்து வருகின்றார். எனது இளையமகன்   கு.கல்யாணசுந்தரம், சாப்ட்வேர் இன்ஜினீயராக கோவையில் பணிபுரிகின்றார்.

    விவசாயக் குடும்பத்தின் பின்னணி என்றாலும் என்னைப் படிக்க வைக்க வேண்டும் என்பது எனது தந்தையின் மிகப்பெரிய இலட்சியமாக இருந்தது. இதனால் அருகிலிருந்த கல்கட்டானூர் என்ற சிற்றூரிலுள்ள ஊராட்சி ஒன்றியத் துவக்கப் பள்ளியில் ஐந்தாம் வகுப்பு வரைப் படித்தேன். அங்கு எனக்கு திரு. சுப்பரமணியம் அவர்கள் ஆசிரியராக இருந்தார் அவர் மாணவர்களிடம் பழகும் அணுகுமுறை மிகவும் நன்றாக இருக்கும். அவர் வகுப்பில் எப்போதும் கல்வியின் சிறப்பினைப் பற்றிக் கூறுவார். இது எனக்கு மிகவும் கல்விப் பயணத்தில் உறுதுணையாக இருந்தது என்று சொன்னால் அது மிகையாகாது. இப்போது என்னுடன் இருக்கும் நேர்மையும், நம்பிக்கையும் என்னுடைய தாய் தந்தையிடமிருந்தும், எனக்கு கல்வி போதித்த ஆசிரியர்களிடமிருந்து வந்தது.

    அதன் பிறகு அரசினர் மேல்நிலைப் பள்ளியில் 11 ஆம் வகுப்பு வரை பயின்றேன். அன்றைய காலக்கட்டதில் ஒன்பதாம் வகுப்பு படிக்கும் பொழுது அதிகம் மதிப்பெண் எதில் வாங்குகின்றோமோ அதனை ஆசிரியரே தேர்வு செய்து நமது பாடப்பிரிவைத் தேர்வு செய்வார்கள். ஆனாலும் சிலர் தங்களின் விருப்பத்திற்கிணங்க பாடங்களை மாற்றிக் கொண்டார்கள், ஆனாலும் என்னால் இயற்பியல் துறையிலிருந்து மாற்றிக் கொள்ளவில்லை. இயற்பியல் துறையில் எனக்கு அப்பொழுதே ஆர்வம் அதிகமாக இருந்தது. இதனால் ஆசிரியர்கள் தேர்வு செய்ததையே படித்தேன்.

    கே. பள்ளிப்படிப்பை முடித்தவுடன் கல்லூரி படிப்பிற்குள் நுழைந்தது குறித்து சொல்லுங்கள்?

    பி.யுசி மற்றும் இளநிலைப் படிப்பை ஈரோட்டின் சிறந்த கல்லூரிகளில் ஒன்றான சிக்கையநாயக்கர் கல்லூரியில் முடித்தேன்.  முதுகலைப் பட்டப்படிப்பை தஞ்சாவூரிலுள்ள ஏ.வி.வி.எம் புஷ்பம் கல்லூரியில் பயின்றேன்.  பள்ளியில் பழனிசாமி ஆசிரியர் அவர்கள் தான் நான்  இயற்பியல் எடுத்து படிக்க வேண்டும் என்று ஊக்கம் கொடுத்தார். எனது இந்த ஆர்வம் என் ஆசிரியர் மூலம் தான் வந்தது என்றுதான் கூற வேண்டும்.

    நான் படிக்கும் பொழுது முதுகலையில் நல்ல மதிப்பெண் பெற்றதால் தான் எனக்கு ஆராய்ச்சி செய்ய ஆர்வம் கூடியது. 1979 ல் முதுகலைப் படிப்பை முடித்த நான், 1980ல் ஆராய்ச்சி செய்ய வேண்டும் என்று எண்ணினேன் அவ்வாறு இருக்கையில் அன்னூரில் உள்ள அரசினர் பள்ளியில் ஆசிரியர் பணி கிடைத்தது. அதில் 6 மாதங்கள் மட்டுமே நிலைத்து நின்றேன். எனக்கு ஆராய்ச்சித் துறையில் ஆர்வம் இருந்ததால் நான் எம்.ஐ.டி கல்லூரியில் ஆராய்ச்சித் துறையில் சேர்ந்தேன். அதற்கு முழுக்காரணமும் என்னுடன் பணிப்புரிந்த இராமய்யா என்பவர் தான். அவர் தான் என்னைப் படிக்கும் படியும் ஆசிரியர் பணியை விடும்படியும் அறிவுறுத்தினார். பிறகு என் பணியில் இருந்து விலகி விட்டு எம்.ஐ.டி கல்லூரியில் சேர்ந்தேன்.

    இதுபற்றி வீட்டில் யாருக்கும் தெரியாது. வீட்டில் இவ்வாறு இருந்த தருணத்தில் என் வீட்டில் எனக்கு மணம் புரிய பெண் பார்த்தனர். அப்பொழுது எனக்கு 22 வயதுகளே நிரம்பி இருந்தது. அவ்வாறு இருக்கையில் நான் வேலையை விட்டதைக் கூறிவிட்டு படிப்பைத் தொடரவே திருமண வேலைகள் நின்றன.

    ஆரம்பத்தில் என்னுடைய தந்தை இதற்கு மறுப்பு தெரிவித்தார். உனக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கலாம் என்று நினைக்கும் போது இப்படி வேலையை விட்டுவிட்டு படிக்கிறேன் என்று சொல்கிறாய். என்று முதலில் சொன்னார் அதன்பின் படிப்பதற்கு அனுமதி கொடுத்தார்.

    கே. வேலையை விட்ட பின்னர் அடுத்த உங்கள் திட்டம் என்னவாக இருந்தது?

    சென்னை சென்று படிக்க வேண்டும் என்று நினைத்து கையில் ஒரு பொட்டி எடுத்துக் கொண்டு சென்று விட்டேன். முதன் முதலில் ஊரை விட்டு வெளியே செல்கிறேன்.

    இதற்கு முன் ஒரு முறைசென்னைக்கு வேலைவாய்ப்பு அலுவலகத்திற்கு நானும் என் நண்பர் ஒருவரும் சென்றோம் இருவருக்கும் சென்னை புதியது. இருவருக்கும் அந்த முகவரி தெரியாது. ஆனாலும் சரியாகப் பேருந்து பிடித்து சென்று விட்டோம், ஆனால் இறங்கும் இடத்தை விட்டுவிட்டு 5 கி.மீ நடத்தே சென்றது சென்னையின் முதல் அனுபவம்.

    அவ்வாறு ஒரு மறக்க முடியாத சம்பவத்திற்கு அடுத்து சென்னை செல்கிறோம், என்று முதலில் சற்று மனதிற்குள் ஐயமாக இருந்தது.

    அதுவும் சென்னை போன்றபெரிய நகரம், அங்கு யாரும் தெரியாது, எங்கு தங்குவதும் என்றும் தெரியாது இப்படிப்பட்ட சூழலில் சென்றேன்.

    ஒரு கிரமாத்துக்காரன் எப்படி இருப்பாரோ அப்படி நானும் வேட்டி சட்டை கையில் ஒரு பெட்டி, கண்ணில் ஒரு தேடுதல் என்று அங்கும் இங்கும் தேடிக்கொண்டு இருந்தேன். அதன் பிறகு நெறியாளர் உதவியுடன் அங்கு விடுதியில் தங்குவதற்கு அனுமதி கிடைத்தது.

    சில ஆண்டுகளுக்கு பின்னர் நான் பேராசிரியர்  பொன்னுசாமி என்பவர்  உதவியால் திருச்சியில் பல்கலைக்கழகத்தில் இணைந்தேன். பல இடர்பாடுகளுக்கு இடையில் அங்கு இணைந்து ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டேன். 4 வருட ஆராய்ச்சிக்கு பல விதங்களில் என்னுடைய ஆசிரியர் நடராஜன் அவர்கள் உதவியாக இருந்தார். அடுத்து இயற்பியல் துறைப் பேராசிரியர் இலட்சுமணன் அவர்களின் வழிகாட்டுதலும் எனக்கு மிகவும் உறுதுணையாக இருந்தது.

    கே. எம்.ஐ. டி யில் முனைவர் பட்டம் பயின்ற அனுபவம் பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

    வேலையை விட்டு படிப்பதற்கு வந்தவுடன் ISRO நிறுவனத்திடமிருந்து அப்போது ஒரு புராஜெக்ட் வந்தது.     அதில் நானும் இன்னும் இரண்டு பேர் என்னுடன் புராஜெக்ட்டில் இணைந்தார்கள். அதில் என்னுடன் இருந்தவர் நேஷனல் கல்லூரியில் படித்தவர். மீதி இருந்தவர் அங்கேயே படித்தவர்கள்.

    அப்போது தான் இந்த நிறுவனம் தனியாரிடமிருந்து அரசாங்கத்திற்கு செல்லும் நேரம். அப்போது இந்நிறுவனத்தை வாங்க நிறைய முதன்மையான நிறுவனங்கள் போட்டிப் போட்டு வாங்க முனைந்தன. ஆனால் மீண்டும் அரசாங்கமே வாங்கிக் கொண்டது.

    ஆனால் இப்படிப்பை பி. டெக் என்று மாற்றமுனைந்தார்கள், ஆனால் சிலர் இது டிப்ளமோ என்றபெயரிலேயே இருக்க வேண்டும் என்று போராட்டம் நடத்தினார்கள்.

    இந்த புராஜெக்ட்டில்  எங்களை நன்றாக இணைத்து கொண்டு செய்தோம். நான் எப்போதும் நினைப்பது என்னவென்றால் எதையும் சரியாகவும் துல்லியமாகவும் செய்ய வேண்டும் அப்போதுதான் தன்னை தகுதியானவராக நிலை நிறுத்திக் கொள்ள முடியும் என்பதால் தான்.

    இந்த இதழை மேலும்

    உள்ளத்தோடு உள்ளம்

    ஒரு கிராமம், அங்கு ஒரு பணக்கார விவசாயிக்கு பல ஏக்கர் நிலம் இருந்தது. வங்கி கணக்கிலோ ஏராளமான பணமும் நகையும் இருந்தது. தனது கடுமையான உழைப்பாலும், உறுதியான உள்ளத்தாலும் அவர் தனது வாழ்நாளில் ஏராளமான செல்வத்தை ஈட்டினார்.

    அந்த ஊரில் பலரின் முன் மாதிரியாக விளங்கக்கூடியவர். பலர் இவரைப் போல முயன்றும் வெற்றி பெற முடியவில்லை.

    இவரைப் பற்றி அறிந்த ஒரு பத்திரிக்கையாளர் நேர்காணலுக்காக செல்கிறார். ஐயா உங்களுடைய பேருக்கும், புகழுக்கும் காரணமான அந்த ரகசியத்தை அறிய விரும்புகிறோம். அதற்கு முன்பு நீங்கள் எப்படி இந்த அளவுக்கு பெரும் பணம் சம்பாதித்தீர்கள் என்று எங்கள் வாசகர்களுக்குச் சொல்ல முடியுமா? என்று கேட்டார்.

    ஆர்வம் ததும்பிய அந்த பத்திரிக்கையாளர் அவரின் பதிலுக்காக காத்திருந்தார். அந்த விவசாயி தம்பி உண்மையிலேயே இது ஒரு பெரிய கதை, கதை சொல்வதற்கு முன் தேவையில்லாமல் எரிந்து கொண்டிருக்கும் அந்த மின்சார விளக்கை அணைத்து விடலாம். அதன் மூலம் ஓரளவுக்கு மின்சாரத்தை சேமிக்கலாமே என்று விவசாயி கனிவுடன் சொன்னார்.

    தங்கள் முயற்சியாலும், கடுமையான உழைப்பாலும் செல்வம் ஈட்டும் ஒவ்வொருவருமே தாங்கள் சம்பாதிக்கும் ஒவ்வொரு ரூபாயின் மதிப்பையும் நன்கு அறிந்தவர்கள். அவர்கள் தான் ஒவ்வொரு ரூபாயும் சேமிக்கிறார்கள்.

    தங்கள் சேமிப்பில் இவர்கள் மிகுந்து அக்கரை கொண்டு, எதற்கும் வீணாக செலவழிக்காமல் மிகத் தெளிவாக இருக்கிறார்கள். அது போல தான் நானும் இருக்கிறேன்.

    நான் சம்பாதித்து அதன் மூலம் வரும் வருமானத்தை மீண்டும் அதே தொழிலில் முதலீடு செய்கிறேன். இது தான் என்னுடைய வருமான உயர்வுக்கு காரணமாக இருக்கிறது.

    நம்மில் சிலர் இதைத் தான் கடைபிடிக்க தவறுகிறோம்… ஒரு தொழிலில் வருமானம் வந்து விட்டால் அந்தப் பணத்தைக் கொண்டு அடுத்த தொழில் செய்ய முயல்கிறோம். ஒரு தொழிலில் நல் ஆளுமையும், அனுபவமும் இருந்தால் அதே தொழிலில் அடுத்த அடுத்த நிலைக்கு கொண்டு செல்வதில் மட்டுமே கவனமாக இருக்க வேண்டும்.

    இதை சரியாக பின்பற்றினாலே எந்தத் தொழில் செய்தாலும் அதில் ஒரு சாதனையாளராக வர முடியும்…