Home » Articles » சிறுகதைகளின் சிறப்பு அம்சங்கள்- தொடர்ச்சி- 3

 
சிறுகதைகளின் சிறப்பு அம்சங்கள்- தொடர்ச்சி- 3


கிரிஜா இராசாராம்
Author:

அதிர்ஷ்டம் இல்லாத நெசவாளி

செயல், விதி இவை இரண்டும் ஒரு நாணயத்தின் இரண்டு பக்கங்கள். நீ உன்னுடைய முழு பலத்தையும் பயன்படுத்திப் பாடுபடு. பின் விதியின் விருப்பத்திற்கிணங்க நடந்து  கொண்டு கிடைத்ததை மனநிறைவுடன் ஏற்றுக் கொண்டு மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்வதற்கு தன்னை பழக்கப்படுத்திக் கொள், என்ற கருத்தை மையமாகக் கொண்டு எழுதப்பட்ட கதை, அதிர்ஷ்டம் இல்லாத நெசவாளி ஆகும். இக்கதை, தன் நிறைவு பேராசை, விதியின் வலிமை,ஈகையின் மகிமை மற்றும் விருந்தோம்பலின் சிறப்பு போன்ற கருத்துக்களையும் தன்னகத்தே கொண்டுள்ளது இக்கதையை மேலும் மிளர வைக்கிறது.

சோபில்கா என்ற நெசவாளி, அரசர்கள் மற்றும் இளவரசர்கள் அணியும்  உயர் வகையான ஆடைகளை நெய்து அதனால் பெரும் பொருள் சம்பாதித்து வந்தான். ஆனாலும் அவன் மனம் நிறைவு காணவில்லை. ஆதனால், அவன் தன் மனைவியை அழைத்து, தான் வெளியூர்  சென்று அதிகமாக பணம் சம்பாதிக்க விரும்புவதாகக் கூறிச் சென்றார். அவர் வீட்டில் அருகில் மற்றுமொரு நெசவாளி, எளிமையான, விலை குறைந்த ஆடைகளை நெய்து தேவையான பொருள் சம்பாதித்து, அதன் மூலம் தன் குடும்பத்தினருடன் மகிழ்வுடன் அந்த ஊரிலேயே வாழ்ந்து வந்தான்.

சோபில்கா, தன் விருப்பப்படி சில மாதங்களில் தன் உழைப்பால் 300 தங்க நாணயங்கள் சம்பாதித்து, தன் மனைவியைக் காண தன்னுடைய சொந்த ஊருக்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்தான். அப்போது விதியும், செயலும் சோபில்கா அறியா வண்ணம் பேசிக் கொண்டனர். விதி செயலை பார்த்து அவன் 300 தங்க நாணயங்கள் சம்பாதிக்க நீ ஏன் வழி செய்தாய்? அவனிற்கு அவ்வளவு பணம் தேவையில்லை என்றது. அதற்கு செயல் அவன் உழைப்பிற்கேற்ற பணம் கிடைத்துள்ளது, என்றும் அவன் எவ்வளவு பணம் எடுத்துக்  கொள்ளலாம்? என்று கேட்டது. அது சமயம் சோபில்கா தன் பணப்பையைச் சோதித்துப் பார்த்த போது அவனுடைய 300 தங்க நாணயங்களைக் காணவில்லை.. வெறும்  கையுடன் தன் மனைவியைப் பார்க்க ஊர் செல்ல விரும்பாமல் மீண்டும் தன் வியபாரத்தைத் தொடர வெளியூர் சென்றான். இம்முறை 500 தங்க நாணயங்கள் வரை சம்பாதித்து தன் சொந்த ஊருக்குத் திரும்பிக் கொண்டிருந்தான்.

முன்பு போலவே விதியும் செயலும் சோபில்கா அறியா வண்ணம் உரையாடினர். அவனுடைய 500 தங்க நாணயங்களும் காணாமல்  போனது. இந்த அவமானத்தை தாங்க முடியாமல், தன் உயிரை மாய்த்துக் கொள்ள முடிவு செய்தான். அங்கிருந்து புற்களால் கயிறு ஒன்றை தயார் செய்து, அதை ஆலமரத்தில் தொங்கவிட்டு, தன் கழுத்தைச் சுற்றி அக்கயிற்றால் முடிச்சு போடும் தருணத்தில் விதி அவனைத் தடுத்தி நிறுத்தி, உனக்கு என்ன வேண்டும்? என்று கேட்டது, அதற்கு அவன் அதிகமான செல்வம் வேண்டும் என்றான், உயிர் போகும்  நிலையில் கூட  அவனுடைய பேராசையை அறிந்த விதி அவனை, பக்கத்து ஊரில் வாழ்ந்து  கொண்டிருக்கும் இரண்டு வியாபாரிகளைப் போய் சந்தித்து வரும்படியும் அதன் பின் அவன் விரும்பியதைப் பெற்றுக் கொள்ளலாம் என்றும் சொல்லி அனுப்பியது. அதன்படி சோபில்காவும் அந்த ஊருக்குச் சென்று வந்தான். சோபில்காவைப் பார்த்தவுடன் முகம் சுழித்து, தரக்குறைவான உணவினை அவனுக்கு அளித்து, தூய்மை குறைவான விரிப்பானை அவனுக்கு உறங்குவதற்கு அளித்து மறுநாள் முகச்சுழிவுடன் வழி அனுப்பி வைத்தான்.  இந்த நிகழ்வை பார்த்த செயல் விதியிடம் இப்படிப்பட்ட அவமானம் அவனுக்கு ஏன் ஏற்பட்டது? என்று வினவியது. அதற்கு விதி அவன் அந்த வீட்டிற்கு அழைக்கப்படாத ஒரு விருந்தாளி என்று பதில் உரைத்தது.

மறுநாள் சோபில்கா, விதி சொல்லி அனுப்பிய இரண்டாவது வியாபாரியின் வீட்டிற்குச்  சென்றடைந்தான். இந்த வியாபாரி, முதல் வியாபாரியை விட வசதியில் குறைந்தவன் தான். ஆனால் அவன் சோபில்காவைப் பார்த்தவுடன், தன் அகமும் முகமும் மலர வரவேற்றான். நல்ல நீரில் அவனை நீராடச் செய்து,புதிய ஆடைகளை அவனிற்கு அணிவித்து, மிகவும் சுவையான தரமான உண்பதற்கு அளித்து, தூய்மையான படுக்கை விரிப்பான்களை அவன் உறங்குவதற்கு அளித்து, மறுநாள் காலை முகமலர்ச்சியுடன் அவனை வழி அனுப்பி வைத்தான். இவ்வியாபாரியின் தன்னலம் அற்ற சேவைப் பண்பை பாராட்டி விரும்பி அவ்வியாபாரிக்கு அந்நாட்டு மன்னன் பொன்னும் பொருளும் பரிசாகக்  கொடுத்து அனுப்பினான்.

சோபில்கா, விதியின் வழிகாட்டுதல் படி இரண்டு வியாபாரிகளையும் சந்தித்துவிட்டு, தெளிவான மனத்துடன் விதியை வந்து சந்தித்தான். விதி சோபில்காவைப் பார்த்து உனக்கு என்ன வேண்டும் என்று கேட்டது. அதற்கு அவன் தான் இரண்டாவது வியாபாரியை தன் முதன் மாதிரியாக வைத்து என் வாழ்க்கையை மகிழ்ச்சியுடன் நடந்துமுவேன் என்று கூறி தான் உழைத்து சம்பாதித்த 800 தங்க நாணயங்களைப் பெற்று கொண்டு, தன் சொந்த ஊருக்குச் சென்று மனைவி மக்களுடன் தனக்கு கிடைக்கும் தேவையான வருமானத்தில் மகிழ்வுடன், தன் நிறைவுடன் வாழத் தொடங்கினான்.

இக்கதையில் வரும் பல்வேறு நிகழ்வுகள், வாழ்வில் நடை பெறும் உண்மைச் சம்பவங்களைப் பிரதிபலிக்கின்றன. சோபில்காவும், அவன் வீட்டின் அருகில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் வியாபாரியும் ஒரே தொழில்  செய்து ஒரே ஊரில் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர்கள். ஆனால் அவர்களின் எண்ணங்களில் வேறுபாடு உள்ளது. எளிய ஆடைகளை நெய்யும் நெசவாளி தன்னால் முடிந்த அளவு சம்பாதித்து தன் மனைவி, குழந்தைகளுடன் தன் நிறைவான வாழ்க்கையை வாழ்கின்றான். ஆனால் சோபில்காவோ பேராசையின் காரணமாய் தன் கனவுகளால் தன் தயிர்பானை உடைய, முதலையே தொலைத்து தயிர்பானைக்காரி போன்றும், தங்க முட்டை போடும் வாத்தை இழந்த வியாபாரி போன்றும், நிறைய நிலத்தை பரிசாகப் பெற எண்ணி போட்டியில் அதிக தூரம் இழந்த  போட்டியாளன் போன்று தன்னுடைய 800 தங்க நாணயங்களை இழந்து, உயிரை மாய்த்துக் கொள்ளும் நிலைக்கு தள்ளப்படுகிறான். பின் விதியின் வழிகாட்டுதலால் தன்னிறைவான வாழ்க்கை முறைக்குத் திரும்புகிறான்.

இக்கதை, ஒரு கற்பனைக் கதையானாலும் அவற்றில் விவரித்துள்ள ஒவ்வொரு நிகழ்வுகளும், அதே சூழ்நிலைகளைச் சந்தித்த ஒவ்வொருவரும் அவை அனைத்தும் உண்மை என்று உணரவும், வளரும் புதிய சந்ததியினர் விதி, செயல் என்ற இவை இரண்டின் செயல்பாடுகள் இப்படித்தான் இருக்கு என்று முன் கூட்டியே அறிந்து தங்களை தயார்படுத்திக்  கொள்ளவும் வழி வகுக்கும். மேலும் நல்ல கருத்துக்கள் கொண்ட சிறுகதைகளுடன்… மீண்டும் தொடரலாம்….

இந்த இதழை மேலும்

 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment


 

 


February 2018

கண்கள் காட்டும் கல்லீரல் காதல்
மூன்று முடிச்சை அவிழுங்க, ஸார் !!
முயற்சியே முன்னேற்றம்
நவீன ஜீனோமிக்ஸ் (பகுதி – 10)
சுயமுன்னேற்ற தத்துவ முத்துக்கள்
கானக சங்கமம்
பழைய – புதிய நினைவுகள்
ஒரு தீக்காடு; உள்ளே சிறு பூச்சிகளும் வெளிச்சமும்
பிப்ரவரி மாத உலக தினங்கள்
இளம் பருவ நிலையில் ஏற்படும் மனநிலை மாற்றம்
பாயும் ஆறு
ஒத்தி வைக்கும் பழக்கத்தை முற்றிலும் ஒழிப்பது எப்படி?
வெற்றி உங்கள் கையில் – 50
சிறுகதைகளின் சிறப்பு அம்சங்கள்- தொடர்ச்சி- 3
வாழ நினைத்தால் வாழலாம் – 12
தன்னம்பிக்கை மேடை
உண்மையாய் உழைத்திடு… உயர்வில் பெயரெடுத்திடு…
உள்ளத்தோடு உள்ளம்