Home » Articles » நம்பிக்கைக்கு… உயிர் கொடுப்போம்!

 
நம்பிக்கைக்கு… உயிர் கொடுப்போம்!


கோவை ஆறுமுகம்
Author:

றைவன் முதல், மனிதர்கள் வரை நம்மிடம், எப்போதும், எதிர்ப்பார்த்து வரவேற்பது, நம் புத்திசாலித்தனமான சிந்தனைகளையும், செயல்களையும்தான்

நம்பிக்கை(யில்)தான் வாழ்க்கை என்பதும், நம் அனைவருக்கும் வாழ்க்கையில் ஏதோ ஒரு விதத்தில், நம்பிக்கை இருக்கத்தான் செய்கிறது என்பதும், உண்மைதான். ஆனால்.அந்த ஒரு சில நம்பிக்கைகளில் நாம் சரியாக, புத்திசாலித்தனமாக இருந்து, ஜெயித்திருக்கிறோமா?  என்றால், பலருக்கும் கேள்விக்குறிதான். காரணம்…  நமக்குள் இருக்கும் நம்பிக்கை செலற்று இருப்பதுதான். நம்பிக்கை புத்தியற்று, செயலற்று இருந்தால், வாழ்க்கையும் உயிரற்று போகும். அதாவது,  ஒரு கோமா நிலையில் இருக்கும் நோயாளி, செயலற்ற நிலையில் உயிருடன் இருந்தாலும் அவர் வாழ்கிறார் என்று சொல்ல முடியுமா? 

அதுபோல், நமக்குள் நம்பிக்கை செயலற்று இருந்து, அந்த நம்பிக்கை வாழ்க்கைக்கு உதவாமல் இருப்பதால்தான், வாழ்க்கையின் மீதே சலிப்பும், சங்கடங்களும் வருகின்றனது. வாழ்க்கை வெறுமையாக அர்த்தமற்றதாக தோன்றுகிறது. ஒரு சிலரிடம், அவர்கள் வாழ்க்கையைப்பற்றி கேட்டால் எப்படியோ தோன்றுகிறது, என்று வாழ்க்கையின் சலிப்பை, வார்த்தையில் கொட்டுவார்கள். இப்படிப்பட்டவர்கள், நம்பிக்கை செயலற்று, உயர்த்திருப்பவர்கள்தான். 

வாழ்க்கை என்பது வாழ்வதற்கா? வீழ்வதற்கா? எப்படியோ வாழ்ந்து போவதற்கா? இந்த சலிப்புத்தன்மை, வாழ்வை அனுபவித்து, வயது முடிந்த வயோதிகளிடமிருந்து வருவதைவிட, இன்றைய இளைய சமூகத்தினரிடமிருந்துதர்ன அதிகம் வருகிறது. வானத்தில் பறக்கும் விமானம், போக்குவரத்துத் தடை இலலா கோளாறு ஏற்பட்டால், புத்திசாலித்தனமாக தரை இறக்கி, தவறுகளை பழுதுகளை சரிசெய்து கொண்டு, மீண்டும் பயணப்படுவது போல

நம்பிக்கையில் சிறு தடை ஏற்பட்டால், உடனே சரி செய்வதற்காக சற்று இடைவெளி விட்டு, அந்த இடைவெளியில், நம்பிக்கையின் மீதான சலிப்பை, சரி செய்து கொண்டு சலிப்பின்றி தொடர்ந்தால், நம்பிக்கை உயிர்த்திருக்கும். நம்பிக்கை உயிர்த்திருக்கும் வாழ்க்கைதான் நம்பகத்தன்மையுடன் இருக்கும். சாதனையாளர்களின் வெற்றியின் சூட்சுமம். சூத்திரம் இதுதான். ஆனால், சாதனை படைத்த மனிதர்கள் போல வாழ ஆசைப்படும் பலரும், அவர்கள் சந்தித்த துன்பங்களை ஏற்கத் தயங்குகிறோம். இதுவும் நம்பிக்கை செயலற்று போகக் காரணமாகிறது. உதாரணமாக

காட்டில், பட்டுப்போன மரங்களை வெட்டி எடுக்கும் நிறுவனத்தில் ஒரு இளைஞன் வேலைக்குச் சேர்ந்தான். எவ்வளவு வெட்டுகிறார்களோ, அதற்கேற்ற கூலி. நீண்ட நாட்கள் காட்டில் இருக்க வேண்டிய வேலை என்பதால், அந்த குழுவில் பலரும் வயதானவர்களே இருந்தார்கள். இளைஞனுக்கு அனுபவம் இல்லை, என்றாலும் வயதானவர்களை விட, தான் இரண்டு மடங்கு மரங்களை வெட்டி நிறைய சம்பாதிக்கலாம் என்ற நம்பிக்கையுடன் உறுதி கொண்டான்

மற்றவர்கள் இரண்டு மணி நேரத்திற்கு ஒரு முறை ஓய்வெடுத்து வெட்டினார்கள். ஆனால், இளைஞன் சாப்பிடும் நேரம் போக, ஓய்வின்றி முதல் நாள் வெட்டினான். அவர்கள் ஓய்வெடுக்க அழைத்தாலும் போகவில்லை. அதன் பின். இரண்டு நாட்களுக்கு பிறகு, அவனால் எவ்வளவு முயற்சித்தும் தொடர்ந்து வெட்ட முடியவில்லை. வயதானவர்கள் வெட்டும் அளவை விட, குறைவாகவே வெட்டிய இளைஞனுக்கு வேலையில் சலிப்பு வந்தது. அவன் நிலையறிந்து, அவர்கள் டீ குடிக்க வற்புறுத்தி அழைத்ததும் போனான், அவனுக்கு ஒரு உண்மை புரிந்தது. அங்கே போனப்பின்தான் புரிந்தது. அவர்கள் ஓய்வெடுத்த நேரம், வெட்டியாக பேசிக்கொண்டிருக்காமல் தங்களது கோடாரிகளை தீட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள்

வெறும் உடல் பலத்தை மட்டும் நம்பாதே, நம்பிக்கையை, புத்திசாலித்தனமாக பயன்படுத்த தெரிந்திருக்க வேண்டும் என்றனர். அந்த ஓய்வு நேரத்தில், தன் தவறை சரிசெய்து கொண்டதும், அவனுள் இழந்த நம்பிக்கை உயிர்பெற்றது.

ஆக, எல்லாம் நமக்கு எதிராக அமைந்து விட்டால், இதற்கு மேல் இனி முடியாது என்றோ, இனி ஒரு நிமிடம் கூட தாக்குப் பிடிக்க முடியாது என்றோ, ஒரு நிமிடம் நம்பிக்கை இழந்தால் கூட அடுத்த நிமிடம், அதுவே சரியான வெற்றியாகவும், திருப்புமுனையாகவும் அமைய இருந்த வாய்ப்பை இழக்க நேரலாம். நம்பிக்கை ஒளியைத் தூண்டி விடாமல், கண்ணீராலும், பெருமூச்சாலும் அனைத்து விட்டு, மனதை இருளில் மூழ்க விட்டு, திக்கு திசைத் தெரியாமல், விடியலையும், வெளிச்சத்தையும் தேடுவதில் தான் கவனத்தை செலுத்திக் கொண்டிருக்கிறோம்.

நம்பிக்கை என்பதே முடிந்தது என்ற நிலையில் இருந்து இனியும் தொடரும் என்ற நிலைக்கு உயர்வதுதான். உடல் பலம், பண பலம், பதவி, வயது என்பதெல்லாம் முடிந்து போனாலே, வாழ்க்கையே முடிந்து விட்டதாக முடிவுக்கு வருகிறோம். ஆனால், மேற்சொன்ன அத்தனையும் தன்னம்பிக்கையில் வந்தது என்பதை மறந்து விடுவதோடு, இருந்த தன்னம்பிக்கையையும், அவநம்பிக்கையாக மாற்றி விடுகிறோம். இதை புதுப்பிக்கும் வகையில், சலிப்பின்றி, இது முடிவல்ல ஆரம்பம் என்று தொடரச் செய்வதில்தான், நம்பிக்கையின் பிறப்பும், சிறப்பும் இருக்கிறது.

ஆக நம்பிக்கை இருக்கிறது என்பது முக்கியமலல அது அறிவுடன் செயல்படும் வகையில் உயிர்த்திருக்கிறதா? என்பதுதான் முக்கியம். அதற்கு, நமக்கு நம்பிக்கை வழுவிழக்கும் சமயங்களில், அதனை கூர்மைப்படுத்திக் கொள்வதே புத்திசாலித்தனம். உண்மையில், நம்பிக்கை என்பது ஒரு வெற்றியின் முற்றுப்புள்ளியல்ல. தொடர் வெற்றிக்கான தொடர்ச்சி புள்ளி என்பது வெற்றியாளர்களின் அனுபவம். இனியேனும், உயிரற்ற நம்பிக்கை உயிரற்ற வாழ்க்கைக்கு வழிவகுக்கும் எனபதை நினைவில் கொண்டு, நம்பிக்கைக்கு உயிர் கொடுத்து, வாழ்வாங்கு வாழ்வோமாக… 

இந்த இதழை மேலும்


Share
 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment


 

 


January 2018

மனமே நலம்! மாற்றமே வளம்!!
ஆறும் நீரும்
ஒன்பது வயதிற்குள் முதல் நூல் வெளியிட்ட முதல் சிறுவன்
இளம் பருவ நிலையில் ஏற்படும் மனநிலை மாற்றம்
உள்ளத்தோடு உள்ளம்
“வாழ நினைத்தால் வாழலாம்” – 12
புதிய வருடமே புகழைச் சேர்…
தன்னம்பிக்கை மேடை
நம்பிக்கைக்கு… உயிர் கொடுப்போம்!
சத்துச் சேமிப்புக் கூடங்கள்
நவீனஜீனோமிக்ஸ் (பகுதி -9)
திருவள்ளுவர் தினமும் உழவர் திருநாளும்…
தமிழர் வீரத்தின் அடையாளம் கபாடி…
மேம்படட்டும் மனிதவளம்
அறிவுப்பூர்வமான வீரமே அவசியம் தேவை…!
சிறுகதைகளின் சிறப்பு அம்சங்கள்
கோபப்படுவதில் நீங்கள் எந்த வகை?
வெற்றி உங்கள் கையில் – 49
ஒத்திப் போடும் குணம் நன்மை தருமா? தீமை தருமா?
துபாய் வாங்க!