Home » 2017 » January

 
  • Categories


  • Archives


    Follow us on

    இங்கு இவர் இப்படி

    ந. சரவணக்குமார்

    நிறுவனர் மற்றும் ஆலோசகர்

    SRS ஆலோசனை மையம் தொண்டாமுத்தூர்,

    கோவை

    இவ்வுலகில் மனிதராய் பிறந்து விட்டாலே அவர்களுக்கென்று ஒரு சாதிப்பு காத்துக் கொண்டியிருக்கிறது என்பதை நாம் ஒவ்வொருவரும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அந்த சாதிப்பை எவ்வாறு எதிர் கொண்டு, எதிர்நீச்சல் போட்டு முன்னேற வேண்டும் என்பதில் தான் அந்தப் பிறப்பின் பயனே நமக்குப் புலப்படும். ஆற்றில் கூட இறந்த மீன் தான் தண்ணீரில் மிதக்கும். உயிருள்ள மீன் அனைத்தும் எதிர்நீச்சல் போட்டுக் கொண்டே தான் இருக்கும், உயிருள்ளவரை! அவ்வாறு தன் வாழ் நாளையே எதிர்நீச்சல் போட்டுக் கொண்டு, ஆலோசனை மையத்தை நிறுவி, அதன் ஆலோசகராகவும் பணியாற்றி வரும் திரு S. சரவணக்குமார் அவரோடு இனி நாம்.

    நான் கோவை மாவட்டம் தொண்டாமுத்தூர் என்னும் சிற்றூரில் பிறந்தேன். அப்பா திரு. சாமிநாதன் ஓய்வு பெற்ற நேர்முக ஆட்சியர். தான் பணிக் காலம் முழுவதும் மிகவும் நேர்மையான முறையில் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றவர். அம்மா திருமதி பத்மாவதி இல்லத்தரசி. குடும்பத்தை நிர்வகிப்பதில் வல்லவர். என்னுடன் பிறந்தவர்கள் இரண்டு சகோதரிகள்.

    நான் பிறக்கும் போது மற்ற பிள்ளைகளைப் போல் இயல்பாகத்தான் பிறந்தேன். பெற்றோர்கள் மிகவும் சந்தோஷப் பட்டார்கள். ஆனால் ஆறு மாதத்திகுப் பிறகு தான் என்னுடைய கண் பார்வையில் குறைபாடு உள்ளதை அவர்கள்  உணர்ந்திருக்கிறார்கள். ஒரே ஆண் மகன் என்பதால், சிகிச்சைக்காக தமிழ்நாட்டிலுள்ள பல மருத்துவமனைகளுக்கு  என்னை அழைத்துச் சென்றார்கள். அங்கு  மருத்துவர்கள் சொன்ன ஒரே பதில் முழுமையாக கண் குறைபாடு இல்லை. ஆனால் காலப்போக்கில்,பார்வை போக வாய்ப்புள்ளது என்பது தான். இந்த வார்த்தையைக் கேட்டு என் பெற்றோர்கள் ஒரு கணம் கலங்கிவிட்டார்கள்.

    கலங்கிவிட்டால் என்னுடைய தன்னம்பிக்கை பாதிக்கும் என்று எண்ணி என்னையும் படிக்க வைக்க வேண்டும் என்று நினைத்து தொண்டாமுத்தூர் அரசினர் பள்ளியில் சேர்த்தார்கள். ஏதேனும் ஒரு குறையுள்ளவர்களுக்கு ஒரு மாற்று அதீத சக்தியிருக்கும் அதுபோல எனக்கும் இருந்தது. எதைப் படித்தாலும் உடனே மனப்பாடம் ஆகிவிடும். அதனால் படிப்பு எனக்கு மிகவும் பிடித்துவிட்டது. பள்ளிப்படிப்பு முழுவதுமாக முடித்து விட்டேன்.

    ஆண்டுகள் போகப் போக,  என்னுடைய கண்பார்வை மங்கிக் கொண்டே போனது. ஒரு கட்டத்தில் முழுமையாக இருண்டது. பகலும் இருளானது, கண் முன்னே பார்த்து ரசித்தவைகள் அனைத்தும் இருளானது. என்னால் எதையும் உணர முடியவில்லை.  உலகத்திலேயே மிகவும் கொடுமையானது ஒன்று உள்ளது என்றால் பாதியில் வரும் பார்வைக் குறைபாடு தான். ரசித்த நேசித்த அனைத்தையும் இப்போது என்னால் பார்க்க முடியவில்லை. மிகவும் கவலைப்பட்டேன்.

    இனி வாழ்க்கை அவ்வளவு தான் . வாழ்ந்தும் பயனில்லை. அவ்வாறு வாழ்ந்தாலும் என்னால் மற்றவர்கள் படும் துயரம் சொல்லி மாளாது என்பதை உணர்ந்தேன். என்னதான் ஆனாலும் காக்கைக்கு தன்  குஞ்சு பொன் குஞ்சு அல்லவா? நானே என்னுடைய நம்பிக்கை இழந்த நேரத்திலும் என்னுடைய கைக்கு ஒரு ஊன்று கோலாக இருந்து நல்வழியைக் காட்டினர் என் பெற்றோர்கள். சாதிக்க எப்போதும் குறை ஒருவனுக்கு தடையில்லை என்பதை அவர்களின் வாயிலாக என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

    இந்த இதழை மேலும்

    முன்பு எப்போது சொல்லப்படாத ஒரு கதை

    பெண்களுக்கு எப்போதும் கற்றுக்கொடுக்கப்படுவது, வீட்டை விட்டு வெளியே போனால் விழுந்துவிடுவீர்கள் என்பதுதான். உலகத்தில் எந்த ஒரு மூலையிலும் பெண்களின் நிலைமை ஒரே மாதிரிதான். பயமும், வன்முறையும் வாழ்க்கையின் அன்றாட வழக்கங்களாக மாறிவிட்டன எதிர்த்து வலிமையோடு நின்று போராடும் பெண்களும் இங்கு இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள்.

    ‘பாதுகாப்பு நிம்மதி’ என்ற எதுவுமே இல்லாத சூழ்நிலையிலும் பெண்கள் இங்கே வாழ்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். பொதுவாகவே இந்தியாவில் பெண்கள் பலவீனமான நிலையில்தான் இருக்கிறார்கள் என்றாலும், இந்தக் குறிப்பிட்ட சூழ்நிலையில் இருப்பவர்களின் வாழ்வே அதுவாகத்தான் இருக்கிறது. சாதாரணமான கண்களுக்குத் தெரியாமலேயே, இதுநாள் வரை மறைவில் வாழ்ந்து வரும் ஒரு பெண் சமுதாயமும் இந்த நாட்டில் இருக்கிறது. இருட்டின் மறைவில், வறுமையின் கோரப்பிடியால், தளர்ந்து பாலியல் தொழிலாளர்களாக, இந்தியாவில் மும்பை போன்ற நகரங்களில் சிவப்பு விளக்குப்பகுதிகளில் அந்தப் பெண் சமுதாயம் வாழ்ந்து வருகிறது.

    இவர்கள் மட்டமானவர்களாக வெறுத்து ஒதுக்குகிறோம். ஆனால், காலம் விழிப்பை இவர்களுக்கும் ஏற்படுத்தி வருகிறது சமீபகாலமாக இவர்களும் தங்கள் உரிமைகளுக்காகப் போராட ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில், சிலர் மட்டும் தங்களின் கதைகளை வரலாறாகப் படைத்து சாதாரணமானவர்களில் இருந்து சாதனையாளர்களாக உயர்ந்து நிற்கிறார்கள்.

    ஸ்வேதா தன் சொந்தக்கதையை தானே எழுதத் தொடங்கியுள்ளார். மும்பையில் சிவப்பு விளக்குப் பகுதியில் செயல்பட்டுவரும் ‘க்ராந்தி’ என்ற தன்னார்வத் தொண்டு அமைப்பின் ஒரு அங்கமாக இவர் உள்ளார். ஸ்வேதா என்ற இந்த இளம்பெண்தான் மும்பை சிவப்பு விளக்குப் பகுதியான காமாத்திப்புரா என்ற இடத்தில் இருந்து, முதல் தடவையாக வெளிநாடு சென்று படித்ததற்காக கல்வி உதவித்தொகை பெற்றவர்.

    வாழ்வு அவ்வளவு சுலபமானதாக இல்லாமல் போகும்போது, ‘வாழ்ந்தே தீரவேண்டும்’ என்ற உத்வேகத்தைக் கொண்டவர் ஸ்வேதா. அவரும் அவரது தாயும் விதிவசமாக காமாத்திப்புராவில் வசிக்கும்படி காலத்தால் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டார்கள். நினைவு தெரியும் வரை சாதாரணமான ஒரு சிறுமியாகவே ஸ்வேதாவும் வாழ்ந்தாள். இந்தியாவில் பிறந்து அமெரிக்காவில் குடியேறிய ராஃபின் சௌராசியா என்பவரால் ஆரம்பிக்கப்பட்ட ‘க்ராந்தி’ என்றதன்னார்வு தொண்டு நிறுவனத்தால் ஸ்வேதாவுக்கு மறுவாழ்வுகிடைத்தது. மும்பையில் உள்ள சிவப்பு விளக்குப் பகுதியில் இருக்கும் பெண்களின் மறுவாழ்விற்காக இந்த அமைப்பு பாடுபடுகிறது.

    தன்னைச்சுற்றிலும் முட்களே நிறைந்திருந்தாலும், அவற்றை எல்லாம் எதிர்த்து ஒரு மனதோடு போராடி வெற்றி பெற்றபெண்தான் ஸ்வேதா. ஒரு சாமான்யமான  மனிதப்பிறவியான அவர். சகிக்க முடியாத எத்தனையோ இடர்பாடுகளை எல்லாம் எதிர்கொண்டார்; எதிர்த்து நின்றார். கண்ணீரும், கதறல்களும் நிறைந்த அவருடைய வாழ்க்கை மனித மிருகங்களால் நாசமாக்கப்பட்டது என்றாலும், சாம்பலில் இருந்து உயிர் பெற்று எழுந்தவர் அவர் ‘க்ராந்தி’ அமைப்பு இதுபோன்ற இளம்பெண்களைக் கண்டுபிடித்து, அவர்களுக்குள் இருக்கும் திறமைகளை வெளிக்கொணரவே பாடுபடுகிறது.

    இந்த இதழை மேலும்

    படைப்பாற்றல்

    “ Creativity is oxygen for our souls.

    Cutting off our creativity makes us savage.

    We need to create what wants to be created.” – Julia Cameron.

    மலையின் உச்சியில்  – நீ ஒரு பைன் மரமாக இருக்க முடியாதெனில்

    மலையடிவாரத்தில் ஒரு புதர்ச் செடியாக இரு.

    ஆனால், ஒரு சிறந்த புதர்ச்செடியாக, சிற்றோடையின் கரையில் இரு.

    நீ மரமாக இருக்க முடியாதெனில்  ஒரு சிறு செடியாக இரு.

    ஒரு செடியாக இருக்க முடியாதெனில்  பெரு வழியின்

    இருமருங்கிலும் மகிழ்வைத் தரும் பசும் புல்லாக இரு.

    நீ கஸ்தூரிமானாக இருக்க முடியாதெனில்  ஒரு மீனாக இரு.

    ஏரியில் உள்ள, உற்சாகமாகத் துள்ளும் மீனாக இரு.

    நீ நெடுஞ்சாலையாக இருக்காவிட்டாலும்

    ஒரு ஒற்றையடிப்பாதையாக இரு.

    நீ சூரியனாக இருந்து பிரகாசிக்கா விட்டாலும்

    நட்சத்திரமாக இருந்து கண் சிமிட்டு.

    வெற்றி பெறுவதும், தோல்வியுறுவதும் உன் உருவத்தின் அளவை வைத்து அல்ல.

    நீ எதுவாக இருக்கிறாயோ, அதில் சிறந்ததாக இரு.

    ஆங்கிலக் கவி. டௌக்ளஸ் மால்லோச்.

    ஒவ்வொரு ஓவியமும் பல லட்சங்கள் விலைக்குப் போகிற திறமையுடைய ஒரு புகழ் பெற்ற ஓவியருடைய கலைக்கூடத்தில், பல மாதங்கள் உழைத்து வரையப்பட்ட ஒரு ஓவியம் திருடு போய்விட்டது. அந்த ஓவியருடைய நண்பர்கள் “இப்படி நடந்து விட்டதே,  இது உங்களுக்கு மிகப்பெரிய இழப்பு, என்றார்கள்.

    “ஓராண்டு கஷ்டப்பட்டு உழைத்து வரைந்த ஒரு அற்புதமான ஓவியம் திருட்டுப்போய்விட்டது” என்று வருந்தினார்கள். அந்த நண்பர்கள் ஒன்றுகூடி அந்த ஓவியரைச் சந்தித்து ஆறுதல் கூறுவதற்காக வந்தார்கள். அந்த ஓவியர், ஓவியம் திருட்டுப்போனதைப் பற்றி கொஞ்சம் கூட கவலைப்படாமல், ஒரு பூங்காவில் நிம்மதியாக நடைபயிற்சி மேற்கொண்டிருந்தார். “எப்படி உங்களால் இவ்வளவு அமைதியாக இருக்க முடிகிறது? மிகப் பெரிய இழப்பை நீங்கள் சந்தித்து இருக்கிறீர்கள், ஓராண்டு கஷ்டப்பட்டு உழைத்த உழைப்பு வீணாகிப்போய் விட்டதே.

    அந்த ஓவியம் பல லட்சம் ரூபாய் விலை போயிருக்குமே? உங்களுடைய அதிர்ஷ்டத்தை இழந்து விட்டீர்களே“ என்று வருத்தப் பட்டார்கள்.

    ஓவியர் சொன்னார் “நீங்கள் தவறாக கணிக்கிறீர்கள். என்னுடைய ஒரு படம் காணாமல் போனது உண்மை. ஆனால், அந்த படைப்பு மிகப்பெரிய பொக்கிஷம் அல்ல. என்னுடைய உண்மையான பொக்கிஷம் இதோ இங்கே இருக்கிறது என்று தன் தலையில் உள்ள மூளையைச் சுட்டிக்காட்டினார்.

    என் மூளைதான் எனக்கு மிகப்பெரிய பொக்கிஷம். என்னுடைய அரிய, உயர்ந்த, உன்னதமான அனைத்து படைப்புகளையும் உருவாக்கித் தந்தது இந்த மூளைதான். இங்கிருந்துதான் எல்லாப்படைப்புகளும் உதயமாயின. இதைவிட ஆயிரம் மடங்கு உயர்வான, அற்புதமான மேலான படைப்புகளை என்னால் உருவாக்க முடியும்” என்று தன்னம்பிக்கையோடு சொன்னார்.

    ஓவியம் வரைவது அவரிடம் உள்ள படைப்பாற்றல் (Creativity). அது தனித்துவம் கொண்டது. பிறருக்கு இல்லாத அந்த ஆற்றல் தனக்குள் இருப்பதை உணர்ந்து அந்த ஆற்றலை வளர்த்து கொண்டார். அதனால் உலகப்புகழ்பெற்ற, விலை மதிக்க முடியாத பல ஓவியங்களை அவரால் படைக்க முடிந்தது. இதுதான் அவருடைய படைப்பாற்றலின் ரகசியமாகும்.

    பொதுவாக பலர், “நான் திருப்தியாக இருக்கிறேன், எதற்கும் ஆசைப்படுவது இல்லை. ஆசைப்பட்டால்தானே அல்லல்பட வேண்டி வரும், போதுமென்ற மனமே பொன் செய்யும் மருந்து, எது நமக்கு வாய்த்ததோ அதுவே திருப்தி. எதைப்பற்றியும் நான் கவலைப்படவில்லை. அமைதியாக, நிம்மதியாக பொழுதைப் போக்கிக் கொண்டிருக்கின்றேன், என்று சொல்வார்கள்.

    பொதுவாக அவர்கள் வெளியே இப்படி சொல்லிக் கொண்டிருந்தாலும், அது முற்றிலும் உண்மையல்ல. அவர்கள் மனதினுடைய ஒரு மூலையில் ஏதோ ஒன்றை இழந்துவிட்டதைப் போலவும், செய்ய வேண்டிய காரியங்களைச் செய்யாமல் விட்டுவிட்டதைப் போலவும் ஒரு தவிப்பு அவர்கள் மனதிலே எப்போதும் உறுத்திக்கொண்டே இருக்கும்.

    இந்த இதழை மேலும்

    ஸ்ரீலங்கா – சுற்றுலா

    காலை எழுந்து தயாரானோம். சுற்றுலா குழுவில் 12பேர் ஏ.சி. அறைவேண்டாம் என்றனர். ஒரு சகோதரிக்கு முழங்கால் வலி என்பதால் குளிப்பதற்கு வெந்நீர் வேண்டும் என்றார். எல்லோருக்கும் ஏற்பாடு செய்தோம்.

    தயாரான அறைகளைக் காலி செய்து விட்டு வாகனத்தில் புறப்பட்டோம். ஒரு சகோதரிக்கு வாகனத்தின் ஏ.சி. ஒத்துக்கொள்ளாததால் முதல் நாள் பல முறைவாந்தியால் சிரமப்பட்டார். மற்றவர்களுக்கும் தாமதமானது. எனவே, அன்று பெட்டிகள் வைத்துள்ள காரில் ஏ.சி. இல்லாமல் பயணிக்க ஏற்பாடு செய்தோம்.

    வவுனியா என்றநகரில் பிரின்ஸ் ஓட்டலில் காலை டிபன் இடியாப்பம், வடை, ரோஸ்ட் சாப்பிட்டோம். ஒரு தட்டில் வடைகள், இன்னொன்றில் இடியாப்பம், இட்லி ஆகியவைகளைக் கொண்டு வந்து வைக்கிறார்கள். அவர்களும் பரிமாறுகிறார்கள். நாமும் எடுத்துக்கொள்ளலாம். மீதமுள்ளதை எடுத்துக் கொண்டு சாப்பிட்டதற்கு மட்டும் பில் தருகின்றனர்.

    ஓட்டல்களில் S.S. தட்டு அதன் மேல் ஒரு பாலிதீன் தாள் போட்டு வைக்கின்றனர். சில ஓட்டல்களில் இந்தத் தாள் இல்லாமல் தருகின்றனர். டிபன் நன்றாகவே இருந்தது.

    யாழ்ப்பாணம் – விடுதலைப் புலிகளின் கோட்டை எனப் பெயர்  பெற்றது.  இந்நகருக்கு பகல் 12 மணிக்குச் சென்றோம். வாகனத்திலிருந்தே நகரை, கடைவீதியைப் பார்த்து, ஒரு சுற்று சுற்றி நல்லூர் கந்தசாமிகோயில் முன்புறம் சென்றோம். கோயில் 3.30 மணிக்குத் தான் திறப்பார்கள் என்றறிந்து மதிய உணவுக்கு ஓட்டலுக்குச் சென்றோம். சூர்யா என்றஓட்டலில் சைவ பஃபே உணவு ரூ. 120 (இலங்கை) தான். ஆனால், மோர் தயிர் இல்லை என்பதால், அக்சதை என்றஓட்டலுக்குச் சென்று ரூ. 130 கொடுத்து அளவு சாப்பாடு, புளித்த மோருடன் சாப்பிட்டதாய் பெயர் செய்தோம்.

    4.2.1948ல் இலங்கை சுதந்திரம் பெற்ற பின்னும் சிறைக் கூடமாகவும், இராணுவ முகாமாகவும் இருந்தது. 1990  95 என 5 ஆண்டுகள் இக்கோட்டை விடுதலைப் புலிகள் வசம் வந்தபோது, இடிக்கப்பட்டதாம், அதன் பின் இராணுவ முகாமாக இருந்தது.

    இப்போது பழமை வாய்ந்த சுற்றுலா இடமாகப் புனரமைத்து வருகின்றனர். இங்கு கடற்கரையும் உள்ளது. படகில் சிறிது தூரம் சென்றால் பார்க்குமிடம் ஒன்று இருப்பதாய் கூறினார்கள். அங்கு செல்ல இயலவில்லை. கோட்டையைப் பார்த்தபின் கோயிலுக்குச் சென்றோம்…

    மாலை 3.30 முதல் 4.30 வரை நல்லூர் கந்தசாமிகோயில் பூசையில் மக்கள் ஆர்வத்துடன் கலந்து கொண்டனர். பெரிய பிரகாரம், மூலவர், உற்சவர் என மாறி மாறி தீபாராதனை நடந்தது.

    அங்கு தங்குவதை விட கிளிநொச்சிக்குச் சென்றுவிட்டால், மறுநாள் கூடுதல் இடங்களைப் பார்க்க முடியும் என்று கைடு கூறியதால், முழு மன ஒப்புதலின்றி கிளி நொச்சிக்குச் சென்றோம்.

    பெட்ரோல் இங்கு ரூ. 57.50 – டீசல் 47.50 தான். மாலை 6.45 மணிக்கு கிளிநொச்சியில் ஒரு புத்த ஆலயம் சென்றோம். அடிக்கின்ற மணி (BELL) வடிவில் கட்டிடம் கட்டியுள்ளனர். அதற்குள் புனிதமானவை இருப்பதாய்க் கூறினார்கள். அருகில் புத்தர் சிலையுள்ள ஆலயம்.

    இந்த இதழை மேலும்

    என் பள்ளி

    Er A.G. மாரிமுத்து ராஜ்

    தென்னிந்தியாவில் உள்ள மிக முக்கியமான ஊர்களில் ஒன்று இராஜபாளையம். தற்போதுள்ள விருதுநகர் மாவட்டத்தில் இணைந்துள்ளது. இந்த ஊர் தான், காலத்தால் முந்திய, பெரும் பரப்பளவுடன் தமிழகமாக இருந்த சென்னை மாகாணத்தின் முதல்வராக விளங்கிய திரு குமாரசாமிராஜா அவர்களின் பூர்வீகமாகும்.

    மிகச்சிறந்த காந்தியவாதிகளை உருவாக்கிய ஊர்! இங்கு ஒருமுறைமகாத்மா காந்தி அவர்கள் வருகை புரிந்துள்ளார். அவரின் நினைவாக இன்றும் இராஜபாளையத்தில் காந்தி கலை மன்றம் என்றநூலகம் இயங்கி வருகிறது. எங்கள் ஊர் காப்பியக்கால சிறப்புக்களைக் கொண்டது, என்பதற்கு இங்குள்ள “சஞ்சீவி மலை” ஒரு சிறந்த சான்றாகும்.

    “இராமாயண” காவியத்தில்,  போர்க்களத்தில் இறந்து கிடந்த  வீரர்களை உயிர்ப்பிப்பதற்காக அனுமான் மூலிகையைத் தேடிச் சென்ற போது, அது சஞ்சீவி மலையில் இருந்ததாக கம்பன் குறிப்பிடுவார். அதுமட்டுமல்லாமல், இயற்கையின் அழகில் கொத்துக் கொத்தாய் பூத்துக்குலுங்கும் அருமையான வனப்பகுதியாக “அய்யனார் கோயில்” என்ற சுற்றுலாத்தலமும் உண்டு.

    நூற்பாலைகளுக்குப் பெயர் பெற்ற இராஜபாளைய மண்ணிலே, மிகச் சாதாரணமாக ஒரு குடும்பத்திலே, தினசரி கீரை விற்கும் திருமதி பொன்னுத்தாய்க்கும், கட்டிடத்தொழிலாளியான திரு குருசாமிக்கும் 1968ல் பிறந்த இரண்டாவது மகன் தான் அடியேன்! என்னுடன் பிறந்தவர் அண்ணன் மட்டுமே அவர் பெயர் எ. பழனிச்சாமி, எனக்கும் அவருக்கும் 5 ஆண்டுகள் வித்தியாசம் அவ்வளவுதான்.

    எங்கள் குடும்பம் வறுமையிலும் வறுமை நிறைந்தது. எங்கள் தலைமுறைக்கு முன்பு வரை யாருமே எங்கள் பரம்பரையில் பள்ளிக்கூட வாசனை அறியாதவர்கள். என் அண்ணன் தன் படிப்பை எட்டாம் வகுப்புடன் நிறுத்திவிட்டார். அதற்கு மேல் அவரைப் படிக்க வைக்க எங்கள் குடும்பத்தில் வருமானம் போதவில்லை.

    நான் ஒன்று முதல் ஐந்தாம் வகுப்பு வரை எங்கள் வீட்டிற்கு அருகில் இருக்கும் ராஜேந்திரன் நடுநிலைப்பள்ளியில் படித்தேன். அந்தப்பள்ளியில் மொத்த மாணவர்களே 50 பேர்தான் என்று நினைக்கிறேன். நடுநிலைப்பள்ளியில் படிப்பு என்பது ஓட்டை டவுசர், கிழிந்த சட்டை, ஊளைமூக்கு வடிய தலையில் பொடுகு கொப்பளிக்க, கண்றாவியாக போய் வந்ததை என்னால் இன்றும் மறக்க முடியாது.

    இந்த இதழை மேலும்

    சோதனைகளை, சோதனை செய்…

    “வாழ்வில் ஒரே நோக்கத்துடன் செய்யும் பணியிலே, இறுதிவரை நிலைத்திருப்பதிலும், அதை நிலையாக வைத்திருப்பதிலும் தான் நிலையான, உண்மையானவெற்றி அடங்கியுள்ளது”. என்பது வெற்றியின் தத்துவம். ஆக, வெற்றி என்பது நினைத்ததை அடைவதல்ல, மற்றவர்களை விட, சற்று அதிகப்படியாக இருப்பதும் அல்ல, உதாரணமாக ஒருவரிடம் நூறு கோடி ரூபாய் இருக்கிறது என்று வைத்துக்கொள்வோம். இன்னொருவரிடம் நூறு கோடிக்கு மேல், ஐந்தாயிரம் ரூபாய் இருந்தால், முதல் நபரை விட பெரிய பணக்காரர் என்று சொல்லலாமே தவிர, வெற்றி பெற்றவர் என்று சொல்ல முடியுமா…? இவர்களை விட மூன்றாம் நபரிடம் ஆயிரம் ரூபாய் அதிகமாக இருந்தால், மற்றவர்களை தோற்றவர்களாக சொல்லிவிட முடியுமா? ஆகவே, மேற்கூறிய வெற்றியின் தத்துவப்படி, இது நிலைத்த வெற்றியல்ல. ரூபாய் அதிகமாக இருந்தால், மற்றவர்களை தோற்றவர்களாக சொல்லிவிட முடியுமா? ஆகவே, மேற்கூறிய வெற்றியின் தத்துவப்படி, இது நிலைத்த வெற்றியல்ல.

    இன்று கடுமையாக உழைத்து, பெரும் வெற்றி கண்டவர்கள் கூட,சாதாரண சிறு விஷயத்தில் கேள்விகளைச் சந்திருக்கிறார்கள். அதன் காரணங்களைச் சற்று ஆழமாக ஆராய்வோம்.

    முதலில், வெற்றி என்பதன் ஆரம்பமும், முடிவும் எது? வெற்றியை நிரந்தரமாக்க என்ன வழி?வெற்றி நிலையில்லாமல் போவதற்கான காரணம் என்ன? என்பதை சில உதாரணங்களோடு அகத்தாய்வு செய்வோம். வெற்றி என்பது எங்கே நிர்ணயிக்கப்படுகிறது?  மலையில் ஏறுபவர்களுக்கு, மலை உச்சியை அடைவது (வெற்றியின்) முடிவு. மலையை விட்டு இறங்குபவர்களுக்கு மலை அடிவாரம் (வெற்றியின்) முடிவாக அமைகிறது. யோசித்துப் பாருங்கள்!.. இந்த செயலில் வெற்றி யாருக்கு? வெற்றி எங்கே இருக்கிறது? மலை உச்சியிலா? மலையடிவாரத்திலா?

    அடுத்து ஓட்டப்பந்தயத்தில், பந்தய வீரர்கள் ஓட்டத்தை தொடங்கிய இடத்திலேயே முடிப்பது தான் வெற்றியாக நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. இதில் வெற்றியின் ஆரம்பமும், முடிவும் ஒரே இடத்தில் அமைந்துவிட்டது. இந்த மூன்று வகைகளில் எந்த இடத்தில் வெற்றி என்பது நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.

    முதலுக்கும், முடிவுக்கும் “இடைப்பட்ட” கால அளவு, முயற்சி, சூழ்நிலைகளில் தான் என்பது புலனாகிறது இதேபோல்தான் வாழ்க்கையிலும், பிறப்பு ஒரு வெற்றி, இறப்பு ஒரு வெற்றி. வாழ்க்கைப்பயணத்தில் பிறப்பிற்கும், இறப்பிற்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில்தான் நம் இறந்த கால காயங்கள், நிகழ்கால நிர்ணயங்கள், எதிர்கால இலக்குகள் வெற்றியை நிர்ணயிக்கிறது என்பது அறிவுப்பூர்வமான உண்மை. அப்போதுதான் பிறப்பு என்கின்றவெற்றிச் சம்பவம், இறப்பு என்னும் வெற்றிச்சரித்திரமாக மாறமுடியும்.

    யார் ஒருவருக்கு ‘வெற்றியே இல்லை, தோல்வி மேல் தோல்வி’ என்றநிலை இருக்கின்றதோ, அவர்கள் நிலைத்த வெற்றிக்காக முயற்சிக்கவே, இல்லை என்று அர்த்தம். அதுதான் உண்மையும் கூட.

    இந்த இதழை மேலும்

    பூமிப்பந்து பூத்துக் குலுங்கட்டும்…

    “வானத்தில் ஏணி போட்டு ஏறி, நிறைய புதிர்களை விடுவிக்க விரும்புகிறேன். யாஸ்மின்” என்று பாரசீகக் கவிஞன் உமர்கயாம் சொன்ன போது ( பாரசீக நாடு  இன்றைய ஈரான்) அவனுக்கு வயது 16. அவனுடைய தோழி யாஸ்மின் அவன் கனவுகளை காதலுடன் ரசித்தாள். “ஆனால், நீ பேசுவதே கவிதை போல் அழகாக இருக்கிறதே பேசாமல் நீ ஏன் கவிஞனாகக் கூடாது…?” என்று கேட்டாள்.

    “கவிதைகளை விட எனக்கு காகிதத்திலும், வான ஆராய்ச்சியிலும் தான் விருப்பம் அதிமாக இருக்கிறது. இப்போதைய வான சாஸ்திரப்புத்தகங்கள் எல்லாம் தப்பும், தவறுமாகவே இருக்கின்றன. எல்லாவற்றையும் மாற்றவேண்டும் என்று பார்க்கிறேன். என்னால் முடியுமா யாஸ்மின்…?” என்றான் உமர்கயாம்.

    “அல்லா மீது ஆணையாகச் சொல்கிறேன் என் மீது காதலுடன் கவிதை எழுதுவதுபோல் எதையுமே நீ காதலுடன் செய். வெற்றி நிச்சயம்…!” என்று உமரின் கைகளைப் பிடித்து ஊக்கம் தந்தாள் யாஸ்மின். இந்த மந்திரச் சொல்தான், கவிதைகள் எழுத மட்டுமல்ல, பல்வேறு துறைகளில் உமர்கயாம் சாதனைகள் செய்யவும் காரணமாக இருந்தது.

    இதுபோன்றயாஸ்மின்கள் இன்றளவும், இருப்பதால்தான் பூமி பூத்துக்குலுங்குகிறது. பெரியவர் ஒருவருக்கு இரு மகன்கள். உழைப்பை உச்சந்தலையில் வைத்து சம்பாதித்ததை, பையன்கள் பாசக்கயிறு வீசி சொத்தை பங்கு வைக்கப்பார்த்தார்கள்.  சொத்துக்கு சொந்தம் கொண்டாடும் மகன்களைப் பார்த்த தந்தை,  இன்று இரவுக்குள் இந்த அறையை எதைக் கொண்டாவது நிரப்ப வேண்டும்  இதுதான் போட்டி. இதில் வெற்றி பெறுபவனுக்கே சொத்து, என்றார்.

    “என் மீது காதலுடன் கவிதை எழுதுவதுபோல்

    எதையுமே நீ காதலுடன் செய். வெற்றி நிச்சயம்!

    என்று உமரின் கைகளைப் பிடித்து ஊக்கம் தந்தாள்

    யாஸ்மின். இந்த மந்திரச் சொல்தான், கவிதைகள்

    எழுத மட்டுமல்ல, பல்வேறு துறைகளில் உமர்கயாம்

    சாதனைகள் செய்யவும் காரணமாக இருந்தது”.

    பெரியவன் வைக்கோலை வைத்து நிரப்பினான். மூத்த மகனின் அறையை பார்த்து தந்தை மௌனத்தை தன் மன அறையில் மாட்டியவாறேசென்றார்.

    இளைய மகன் இருக்கும் அறையை நோக்கிச் சென்றபோது, இளையவன் அறையில், இருள் மட்டும் இவரை எதிர் கொண்டது. இளையவன் கையில் மெழுகுவர்த்தியுடன் வந்தான். இருள் விலகியது.

    அறைமுழுவதும் வெளிச்சம் பரவியது. இளையவனை இருகரம் கொண்டு உச்சி முகர்ந்து அணைத்துக்கொண்டார் தந்தை. காரணம்…? சிந்தனை தான் வெற்றிக்கான கதவைத்திறக்கும். இளையவன் திறந்த வெற்றிக்கதவு வழியே தந்தை தன் பாதப்பதிவுகளை பக்குவமாய் எடுத்து வைத்தார்.

    மரணத்துக்குப் பின் என்ன நிகழும்…? என்று எண்ணியவாறு, மூடத்தனம் என்றுணர்ந்து வாழ். நாளை பற்றி நாளைக்கு கவலைப்படலாம் என்கிறது ஜென் தத்துவம். அவசியப்பட்டால், என் புத்திக்குள் வந்து யோசித்துச் சென்றது.

    ஒருமுறை சுஜாதாவிடம், பூக்கள் பல நிறங்களில் இருக்க காரணம் என்ன…?  என்று கேட்டபோது மலர்கள் பல நிறங்களோடும் மட்டுமா… பலவித வாசனைகளோடும் மலர்வது, வண்ணத்துப்பூச்சிகளையும், தேனீக்களையும்  வரவேற்கத்தான். வா, எனக்குள் தேன் இருக்கிறது…! வந்து உட்கார்ந்து அருந்தி, அப்படியே உன் குச்சிக்கால்களில் கொஞ்சம் மகரந்தத்தை ஒட்டிக்கொள். அடுத்த பூவுக்குச் செல்லும்போது, என் கேள் ஃபிரண்டுக்கு மகரந்தத்தைக் கொடு. அவள், பூப்பாள், காயாவாள், கனியாவாள், என்று சொல்லாமல் சொல்கின்றன அந்த வண்ண மலர்கள்.

    இந்த இதழை மேலும்

    உணவு முறைகள்

    1. குழந்தையின் ஆரோக்கியம், வயது மற்றும் வளர்ச்சிக்கு ஏற்ப சத்துணவின் தேவைகள் (இந்திய மருத்துவ ஆராய்ச்சி கழகத்தின் பரிந்துரையின்படி) செரிக்கும் தன்மை மற்றும் எல்லோராலும் ஏற்கத்தக்க விலை முதலியவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு தயாரிக்கப்பட்டுள்ளது.
    2. அனைத்து வகை தயாரிப்புக்கும் நன்கு கொதிக்க வைத்து ஆற வைத்த நீரையே உபயோகப்படுத்த வேண்டும்.
    3. கொடுக்கும் பாலானது சுத்தமான கறந்த மாட்டுப்பாலாகவோ (அ) கிருமி நீக்கம் செய்யப்பட்ட பாஸ்ட்டிரைசுடு பாலாகவோ இருக்க வேண்டும்.
    4. நெய், எண்ணெய் முதலியவை சுத்தமானதாக, கெட்ட வாசனையற்றதாக இருக்க வேண்டும்.
    5. தயாரிக்கும் உணவுச் சாதனங்களும், பண்டங்களும் மற்றும் முறைகளும் மிகவும் சுகாதாரமானதாக இருக்க வேண்டும்.
    6. இதன் மூலம் தொற்றுநோய் ஏற்படுவதைத் தவிர்க்கலாம்.

    1. ஜவ்வரிசி கஞ்சி

    ஜவ்வரிசி- 25 கிராம்

    பொட்டுக்கடலை- 25 கிராம்

    கரும்புச் சர்க்கரை- 25 கிராம்

    தண்ணீர்-2 கப்

    நெய்- 2.5 மி.லி.

    செய்முறை

    1. ஜவ்வரிசியை வறுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
    2. பொட்டுக்கடலையைப் பவுடர் செய்து கொள்ளவேண்டும்.
    3. வறுத்த ஜவ்வரிசியை 1ணீ கப் தண்ணீருடன் சேர்த்து சமைக்க வேண்டும்.
    4. பின்பு பவுடர் செய்த பொட்டுக்கடலை மாவை எடுத்துக்கொண்டு அத்துடன் அரை கப் தண்ணீர் சேர்த்து பேஸ்ட் போல செய்யவேண்டும். இதனை சமைத்த ஜவ்வரிசியில் நன்றாகக் கலக்கி கொண்டே சேர்க்க வேண்டும். இத்துடன் கரும்புச் சர்க்கரையை சேர்த்து மீண்டும் கொதிக்க வைக்க வேண்டும்.

    குறிப்பு: இதில் தேவையான அளவு கலோரிகள், புரதம், இரும்புச்சத்து மற்றும் பொட்டாசியம் உள்ளது.

    சத்து விபரம் :  

    சக்தி- 298 கி. கலோரி

    புரதம்- 5.8 கிராம்

    இரும்புச்சத்து- 3.34 மி.கி.

    2. ராகி கஞ்சி

    முளை கட்டிய ராகி மாவு- 50 கிராம்

    பொட்டுக்கடலை மாவு- 4 டீஸ்பூன்

    வறுத்த கடலை மாவு

    (நிலக்கடலை)- 2 டீஸ்பூன்

    கரும்புச்சர்க்கரை- 20 கிராம்

    நெய்- 2.5 மி.லி.

    செய்முறை

    ராகி மாவு, பொட்டுக்கடலை மாவு, வறுத்த கடலை மாவு, ஆகியவற்றுடன் தண்ணீர் சேர்த்து மாவு போல கரைத்து வேக வைக்க வேண்டும். பின்பு இதனுடன் கரும்பு சர்க்கரை (நீரில் கரைத்து வடிகட்டியது), நெய் சேர்க்க வேண்டும். இதை 5-10 நிமிடங்கள் தீயில் சமைக்க வேண்டும்.

    குறிப்பு: இதில் தேவையான அளவு புரதம், கலோரி, இரும்புச்சத்து முதலியன உள்ளன.

    சத்து விபரம் :  

    சக்தி- 443.5 கி. கலோரி

    புரதம்- 13.3 கிராம்

    இரும்புச்சத்து- 3.0 மி.கி

    3. கோதுமை மாவு கஞ்சி

    முளை கட்டிய

    கோதுமை மாவு- 50 கிராம்

    கரும்புச்சர்க்கரை- 15 கிராம்

    பால்- 50 மில்லி

    தண்ணீர்- 200 மி.லி.

    நெய்- 2.5 மி.லி.

    செய்முறை

    முளைகட்டிய கோதுமை மாவை எடுத்துக் கொண்டு, அத்துடன் தண்ணீர் சேர்த்து கலந்த பின் மிருதுவாக ஆகும் வரையில் சமைக்க வேண்டும். அத்துடன் கரும்பு சர்க்கரை மற்றும் பால் ஆகியவற்றை சேர்க்க வேண்டும்.

    குறிப்பு: இதில் தேவையான அளவு புரதம், கலோரிகள் ஆகியவை உள்ளன.

    சத்து விபரம் :  

    சக்தி- 308.47 கி. கலோரி

    புரதம்- 8.36 கிராம்

    இரும்புச்சத்து- 3.69 மி.கி.

    இந்த இதழை மேலும்

    வாழ நினைத்தால் வாழலாம்

    வாழ்வில் வெற்றிக்காற்றை மட்டுமே சுவாசிக்கும் வாசக நண்பர்களே!… இந்த வருடம் முதல் உங்கள் வாழ்க்கை மேலும் மேலும் உயரட்டும், வளரட்டும்.  என் புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள்!.

    நம்பிக்கைகள் பல விதம் மத நம்பிக்கை, மூடநம்பிக்கை, முழு நம்பிக்கை இப்படி, எந்த நம்பிக்கை நம் வாழ்வை முன்னோக்கிச் செலுத்தும் என்ற தெளிவு ஒவ்வொருவருக்கும் தேவை.

    மத நம்பிக்கை தனி மனிதனைச் சார்ந்தது.

    மூடநம்பிக்கை என்பது, நமது மூளைச் செல்களில் இந்தச் சமுதாயம், பல காலங்களாக பதிய வைத்த விஷயங்களாகும்.அவை நம் வாழ்வை முன்னோக்கிச் செலுத்தும் என்று மொழிதல் சற்று சிரமம்தான்.

    முழு நம்பிக்கை என்பது, நாம் பார்க்கும், கேட்கும் விஷயங்களை எப்படி எடுத்துக் கொள்கிறோம் என்பதைப் பொறுத்தாகும்.

    “முழு நம்பிக்கையோடு முயன்றால், முடியாததது ஒன்றும் இல்லை” என்ற அசரீரி வார்த்தைகள் நம் காதுகளில் அடிக்கடி கேட்டுக்கொண்டு தான் இருக்கின்றது.

    சில சரித்திர ஆதாரங்களும், சமூக சாதனைகளும் இதை உறுதிப்படுத்துகின்றன. ஒரு ஆற்றங்கரையின் மீது கூடுகட்டி குடியிருந்தது ஒரு குருவிக்குடும்பம், ஒரு நாள் காற்றின் கொந்தளிப்பில் அதன் கூடு மரத்திலிருந்து ஆற்றில்  விழுந்து, இரண்டு பாறைகளுக்கு இடையில் சிக்கிக்கொண்டது.

    கூட்டில் இருந்த தன் குஞ்சுகளின் மீது தாளாத பாசம் கொண்ட தாய்க் குருவி ,தன் துணையிடம் எப்படியாவது நம் குஞ்சுகளை இந்த ஆற்றின் வெள்ளப்போக்கில் இருந்து வெளியே கொண்டு வந்து காப்பாற்றவேண்டும், என்று கவலையோடு முறையிட்டது.

    தந்தைக்குருவியும், தாய்க்குருவியும் பலவாறு யோசித்தன இறுதியில், இந்த ஆறு வற்றிவிட்டால் அல்லது இந்த ஆற்று நீரை நாம் வடித்துவிட்டால், நம் குழந்தைகளைக் காப்பாற்றமுடியும் என்று முடிவு செய்தன. அதன்படி, இரண்டு குருவிகளும் தனது சின்ன வாயால் நீரை உறிஞ்சி சற்று தொலைவில் கொண்டு போய்க் கொட்டத் துவங்கின.

    வெகுநேரம் இது தொடர்ந்தது. ஆனால் ஆற்று நீரும் குறையவில்லை. குருவிகளின் நம்பிக்கையும் தளரவில்லை.

    அப்போது அந்த வழியே வந்த ஞானி ஒருவர் என்ன செய்கின்றீர்கள்? என்று குருவிகளிடம் கேட்க, குருவிகள் இரண்டும் தங்களது திட்டத்தினைக் கூறி எங்கள் எண்ணத்தின் மீது முழு நம்பிக்கை கொண்டு, முயற்சித்திருக்கிறோம், என்று வெள்ளந்தியாக வெளிப்படுத்தியன.

    இந்த இதழை மேலும்

    வெற்றி உங்கள் கையில்…37

    நாடு வெற்றி பெற…

    இளம் வயதில் படித்த பாடங்களும், கதைகளும் இன்றைய நடைமுறைகளையும், வாழ்க்கை யதார்த்தததையும் உணர்த்துகிறது என்பதைப் புரிந்து கொண்டு, படிக்கும் காலத்தில் நன்றாகப் படித்தால் வாழ்க்கையில் வெற்றிகளை குவிக்கலாம்.

    பாடங்களை மனப்பாடம் செய்து, தேர்வு எழுதி, அதனால் கிடைக்கும் மதிப்பெண்கள் மகிழ்வைத் தரலாம். ஆனால், படிக்கும் பாடங்களில் இடம்பெறும் கவிதைகள், உரைநடைகள், கதைகள், வரலாற்று நிகழ்வுகள், அறிவியல் அற்புதங்கள் போன்றவைகளெல்லாம் “வாழ்கையின் பிரதிலிப்பு” என உணர்ந்தவர்களால் மட்டுமே, அந்தப் பாடங்கள் தரும் நல்ல அனுபவங்களை வாழ்க்கையில் கடைப்பிடிக்க முடியும்.

    சின்னஞ்சிறு வயதில் படித்த கதைகள் கூட நம் வாழ்க்கையை மட்டுமல்ல, நாட்டின் நிலைமையைக் கூட அப்படியே பிரதிபலிக்கும் வகையில் அமைகின்றன என்பதை அறியும்போது நமக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.

    இது  நாம் சிறுவயதில் பள்ளியில் படித்த கதை தான்.

    மன்னர் அக்பர் ஒருமுறைநீண்டநாள் போரில் ஈடுபட்டார். அதனால், மிக அதிக அளவில் சேதமும், செலவும் ஏற்பட்டது. எப்போதும் பொருட்கள் குவிந்து கிடக்கும் அவரது கஜானா காலியாகும் நிலைக்கு வந்துவிட்டது. இந்நிலையில், மன்னர் அக்பர் அவரது ஆலோசகரான பீர்பாலை அழைத்தார்.

    இந்த நீண்டநாள் போரினால் நமது கஜானாவில் பொருட்கள் காலியாகும் நிலைக்கு வந்துவிட்டது. கஜானாவை மீண்டும் நிரப்ப நாம் என்ன செய்யலாம்? என்று பீர்பாலிடம் ஆலோசனை கேட்டார்.

    “மிகப்பெரிய வணிகரான தானாசேத் என்பவரிடம் மட்டுமே, நமது கஜானாவை நிரப்பும் அளவுக்கு நிறைய பணம் இருக்கிறது. நாம் அவரை சந்திக்கலாம் மன்னா!” என்றார் பீர்பால்.

    மன்னர் அக்பர் ஆச்சரியப்பட்டார்.

    ஒரு சாதாரண வணிகருக்கு இவ்வளவு அதிக பணம் எங்கிருந்து வருகிறது? அவரால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.

    தானாசேத்தின் வணிக நிறுவனத்திற்கு இருவரும் நேரடியாகச் சென்றார்கள். தானா சேத்திடம் நிலைமையைச் சொன்னார்கள். தானாசேத் மிகவும் பெருந்தன்மையாக “மன்னா! உங்களுக்கு வேண்டிய பணம் அனைத்தையும் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்”- என்று மிகவும் சர்வ சாதாரணமாகச் சொன்னார்.

    இந்த இதழை மேலும்