Home » Articles » இந்த உலகில் மனிதன் எப்படி வாழ வேண்டும்

 
இந்த உலகில் மனிதன் எப்படி வாழ வேண்டும்


செல்வராஜ் P.S.K
Author:

பிறகுக்குத் துன்பம் நேராமல் நாம் எப்படி வாழ வேண்டும். அப்படி வாழ்வது எப்படி என்பதற்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டாக அழகாகவும், சுவையாகவும் சொல்லப்பட்ட ஒரு சிறுகதையை இங்கு பார்க்கலாம்.

ஒரு ஊரின் எல்லைப்புறத்தில் பெரிய புற்று ஒன்று இருந்தது. அந்தப்புற்றில்  ராஜநாகம் என்கிற வகையைச் சார்ந்த பாம்பு ஒன்று வசித்தது வந்தது.

அப்புற்றின் பக்கமாக யார் சென்றாலும் அவர்களை அந்த ராஜநாகம் கடித்துவிடும்.

அப்பாம்பிடம் மாட்டிக்கொண்டு கடிவாங்கி உயிர்விட்டவர்கள் பலர். உயிர் பிழைத்தவர்கள் சிலர்.

அப்பாம்பை கொன்றுவிடுவதே ஊருக்கு நல்லது என்று ஊர்ப்பொதுமக்கள் அனைவரும் ஒன்றாகக் கூடி முடிவு செய்தனர். பின்பு, அதைக் கொல்ல வழிமுறைகள் எதுவும் இன்றித் தவித்தனர்.

ஒரு நாள் அந்த  ஊருக்கு மகான் ஒருவர் வந்தார். அம்மகானிடம் மக்கள் அனைவரும் பாம்பின் மோசமான செயல்களைச் சொல்லி அழுதுபுலம்பினர்.

ஊரார் அனைவரும் முழுவதுமாக சொன்னதைக் கேட்ட பின்பு, அம்மகான் பாம்பிடம்  சென்று, அதை அழைத்துப்பேசி நல்வழிப்படுத்தினார்.

இனிமேல் யாரையும் நான் கடிக்கமாட்டேன் என்று பாம்பு மகானிடம் சத்தியம் செய்து கொடுத்தது. பின்பு அந்த மகான் சென்றுவட்டார். அதற்கடுத்த நாள் அப்பக்கம் சென்ற யாரையும் பாம்பு கடிக்கவில்லை. மாறாக மக்களிடம் நல்லவிதமாகப் பழகியது.

பாம்பினுடைய புதிய இச்செயலைக் கண்ட மக்கள் இனியாரையும் பாம்பு ஒன்றும் செய்யாது என்பதைத் தெரிந்து கொண்டு அதைக் கடுமையாகச் சீண்டிப்பபார்த்தனர். நீண்ட  கம்பைக்கொண்டு அதைக் குத்தினர். சின்னச் சின்ன கற்களால் அதை அடித்துக் காயப்படுத்தினார். சில இளைஞர்களும், சிறுவர்களும் அதன் வாலைப்பிடித்து இழுத்து, இழுத்து அடித்து, அடித்து விளையாடினர். நாளுக்குநாள் ராஜநாகத்திற்கு பொதுமக்கள் பலவழிகளிலும் பல்வேறான தொந்தரவுகள் கொடுத்தனர்.

தொடர்ந்து பல இன்னல்களைப் பாம்பு அனுதினமும் சந்திக்க வேண்டியதாயிற்று. தனது உடல் முழுவதும் ரத்தம் சிந்தி, புண்கள் ஏற்பட்டு, உடம்பு ரணகளமாகி வலியில் துடித்தது. மிகுந்த வேதனையடைந்தது.

கடும் கோபம் வந்த பொழுதும் கூட தான் செய்து கொடுத்த சத்தியத்தை நினைத்து நினைத்து அதற்குக் கட்டுபட்டு, மிகவும் அமைதியாகவே இருந்து வந்தது.

அதே போல் ஒருநாள் அம்மகான் ஊருக்கு வந்தார். அப்பாம்பைக் கண்ட அவர் திடுக்கிட்டு கடும் அதிர்ச்சி அடைந்தார்.

மரணமடையும் நிலையில் இருந்த பாம்பிற்கு உடனடியாக மருத்துவம் செய்து அதை உயிர்பிழைக்க வைத்தார்.

அங்கு நடந்த உண்மைச் சம்பவங்கள் அனைத்தையும் மகானிடம் பாம்பு எடுத்துச்சொல்லி துயரத்தில் அழுதது.

இவ்வளவு நடந்தும், உன் உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்பட்டும் கூட நீ ஏன் பேசாமல் இருந்தாய்? உன் பிறவிக்குணத்தைக் காட்டியிருக்க வேண்டியது தானே? என்று பாம்பைக் கண்டித்துக் கேட்டார்.

மகானின் இக்கேள்விகள் அனைத்திற்கும் பதிலாக தான் முன்பு செய்துகொடுத்த சத்தியத்தை மீண்டும் மீண்டும் ஞாபகப்படுத்தியது.

பாம்பின் இந்தப் பதிலை கேட்ட மகான் கடும் கோபமடைந்தார். அட முட்டாள் பாம்பே நீ யாரையும் கடிக்கமாட்டேன், என்றுதானே என்னிடம் சத்தியம் செய்து கொடுத்தாய். நீ படம் எடுத்து காட்டியிருந்தால். உன்னிடம் யாராவது நெருங்கியிருப்பார்களா? உனக்கு இந்தக்கதி வந்திருக்குமா? நீ கோபத்தில் நான் படம் எடுத்து யாரையும் அச்சுறுத்தமாட்டேன் என்ற எனக்கு சத்தியம் செய்து கொடுத்தாய்? அப்படி இல்லையே என்று பாம்பின் சத்தியத்தைப்பற்றி விரிவாகவும், தெளிவாகவும் எடுத்துரைத்தார். அப்பொழுதுதான் பாம்பிற்கு தனது சத்தியத்தைப் பற்றி நன்றாகப் புரிந்தது.

பின்பு மகான் அங்கிருந்து சென்றுவிட்டார். இனி இன்று யாராவது வருவார்களா என்று பாம்பு காத்திருந்தது. அப்பொழுது சில இளைஞர்கள் பம்பை சீண்டி ரசித்து விளையாட வேண்டும். பொழுது போக்க வேண்டும் என்று பாம்பின் அருகில் வேகமாக வந்தனர். .தனது அருகில் வந்தவர்களைக் கண்டதும் புஸ், புஸ் என்று சீரிப்பாய்ந்தது தனது படத்தை எடுத்து ஒரு சுற்று சுற்றிக் காட்டியது.

அதைக் கண்ட இளைஞர்கள் வேகமாக திரும்பி ஓட்டம் எடுத்தனர்.

அன்று முதல் பாம்பும் யாரையும் சீண்டவில்லை. பாம்பையும் யாரும் சீண்டவில்லை. மனிதர்களாகிய நாம் இவ்வுலகில் இப்படித்தான் வாழ வேண்டும்.

 

இந்த இதழை மேலும்


Share
 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment


 

 


September 2015

அவதூறு அவசியமல்ல
மனதில் உறுதி வேண்டும்
இந்த உலகில் மனிதன் எப்படி வாழ வேண்டும்
மனித வாழ்வில் துலங்காத மர்மங்கள்
பஞ்சதந்திரம் புத்தகங்களுக்கான நேரம்
சத்தும் சக்தியும்
ஓட்டம்
தன்னம்பிக்கையை நாளும் விதையுங்கள்
அறிவார்ந்த அனுபவசாலிகள் ஆலோசனை பெறுதல் அவசியமா?
எழுத்து இதயத்தின் மொழிபெயர்ப்பு
காய்ச்சலால் வரும் வலிப்பு
மாற்றம் தேவையா?
இடைவெளியை பூஜ்யமாக்குவோம்!
தன்னம்பிக்கை மேடை
உள்ளத்தோடு உள்ளம்
என் பள்ளி
எண்ணத்தில் புதுமை…! சாதிப்பில் பெருமை…!!