Home » Articles » உயர்வுக்கு மூலதனம் இப்பொழுதே

 
உயர்வுக்கு மூலதனம் இப்பொழுதே


மெர்வின்
Author:

கமாகச் செல், வேகமாகச் செல். உன்னுடைய உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள வேகமாகச் செல்”. இந்த எழுத்துக்கள் எட்டாம் ஹென்றியின் காôலத்தில் தபால் உறையின் மீது எழுதப்பட்டிருந்தது.

தபால் போக்குவரத்து இல்லாத அந்தக் காலத்தில் அரசாங்கத் தூதுவர்களே கடிதங்களை எடுத்துக் கொண்டு செல்வார்கள். அவர்கள் வழியில் தாமதித்தால் என்ன தண்டனை தெரியுமா?

மரண தண்டனை!

நாம் இன்று சில மணிநேரத்தில் கடந்து செல்லக்கூடிய தூரத்தை, அன்று பல நாட்கள் நடந்து செல்ல வேண்டிய அந்தக் காலத்தில் கூட அனாவசிய தாமதமானது பெரும் குற்றமாகக் கருதப்பட்டது.

அந்தக் காலத்தில் உள்ளவர்கள் ஒரு வாரத்தில் செய்யக்கூடிய காரியத்தை இன்று ஒரு மணி நேரத்தில் செய்து முடிக்கும் வகையில் ராக்கெட் வேகத்தில் முன்னேறிக் கொண்டிருக்கும் பொழுது

அன்று அனாவசியத் தாமதத்திற்கு மரண தண்டனை என்றால் இன்று அவ்விதக் குற்றத்திற்கு என்ன தண்டனை அளிக்கப்பட வேண்டும்?

சோம்பேறித்தனத்தின் காரணமாக ஏற்பட்ட அனாவசிய தாமதத்தால் உலகில் ஏற்பட்ட அழிவுகள் அளவிட முடியாதவை.

எத்தனை பேரரசுகள் சரிந்து சாம்பலாகி இருக்கின்றன. எத்தனை முடியரசுகள் கவிழ்ந்து இருக்கின்றன.

எனவே தான் நெப்போலியன் கூறினார், “இழந்துவிட்ட ஒவ்வொரு நிமிடமும் துன்பத்திற்கும், துயரத்திற்கும் சந்தர்ப்பம் அளிக்கிறது”.

உடனுக்கு உடன் காரியங்களை ஒழுங்காகச் செய்து முடிப்பது போன்று, நமக்கு வெற்றி மாலை சூட்டக்கூடியது வேறு ஒன்றும் இல்லை.

இதே போன்று

செய்ய வேண்டியதை ஒத்திப்போட்டுக் கொண்டே போவது போன்று துன்பப் படு குழியில் தள்ளக் கூடியதும் வேறு ஒன்றும் இல்லை.

காலம் என்ற கடிகாரத்தில் ஒரே ஒரு சொல் தான் பொறிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அது என்னவென்றால் “இப்பொழுதே” என்பது தான்.

இதுதான் வெற்றி வீரனின் தாரக மந்திரமாகும். பின்பு என்பது தோல்வியின் தோழமைச் சொல்லாகும்.

அன்றாடம் செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டிய வேலைகள் ஒத்திப் போடப்பட்டதன் காரணமாக மலைபோல் குவிந்து மலைக்க வைத்துவிடும்.

அதனால் நம்முடைய வாழ்வு சிறப்பு இன்றி சீதனம் குன்றி அமைந்து விடுகிறது.

செய்ய வேண்டிய வேலையை உடனுக்கு உடன் செய்யாமல், வந்திருக்கும் மடலுக்கு பதில் எழுதாமலும் இருப்பது, வாழ்க்கைச் சக்கரத்தை ஓடச் செய்யாமல் தடைபோட்டு விடும்.

ஒரு வேலையை ஒத்திப்போடுவது தான் என்றால் என்ன? அதைப் புதைகுழியில் போட்டு மூடிவிடுவது என்பது தான்.

பின்பு பார்ப்போம் என்றால் பின்பு ஒரு போதும் அதனை ஏறிட்டுப் பார்ப்பது இல்லை என்பது தான்.

ஒரு வேலையைச் செய்வது, விதையை விதைப்பது போலாகும். அது உரிய காலத்தில் நடப்படவில்லை என்றால் அது காலம் தவறிய நடவு தானே.

காலம் தவறிய நடவின் பயன் அதற்கு ஏற்றால் போலதான் இருக்கும். எனவே இப்பொழுது என்பது நமக்கு அருளப்பட்டிருக்கும் மாணிக்கமாகும்.

தோசையைச் சுடச்சுடச் சாப்பிடும் சுவை, அது ஆறிய பின்பு அந்த சுவை இருக்குமா? இது போன்றுதான் ஒத்திப்போடப்பட்ட செயலும் இருக்கும்.

இதனால் நமக்கு உற்சாகம் குறைந்து விடுவதோடு, அது தன்னுடைய புதிய தன்மையை இழந்து விடுகிறது. நான் வெற்றி அடைந்ததற்குக் காரணம் நான் எப்பொழுதும் தயராக இருந்தது தான் என்கிறார் நெப்போலியன்.

பத்து மணிக்கே வேலை செய்வதாக இருந்தால், நான் ஒன்பது மணிக்கே தயாராகிவிடுவேன். எனக்காக வேண்டி யாரையும் ஒரு நிமிடம் கூட காத்திருக்க விடுவதில்லை என்று அவர் விளக்கம் தந்தார்.

இவ்வளவு குறுகிய நேரத்தில் இவ்வளவு அதிகமான வேலையை தங்களால் எவ்விதம் செய்ய முடிந்தது என்று அறிஞர் வால்ட்டர்லேயிடம் கேட்டபோது,

நான் எதையும் செய்ய வேண்டியிருந்தால் அதனை உடனே செய்து முடித்து விடுகிறேன்” என்று அவர் கூறினார்.

இவ்வளவு வேலைகளையும் செய்து கொண்டு தங்களால் எவ்விதம் பொது வாழ்வில் ஈடுபட முடிகிறது என்று பிரெஞ்சு அரசியல்வாதியிடம் ஒருவர் கேட்டபோது,

இன்றைய வேலையை நான் ஒருபோதும் நாளைக்கு என்று தள்ளிப்போட்டது இல்லை” என்றார். வாழ்க்கையில் முன்னேறியவர்களைக் கவனித்தால் அவர்கள் நேரத்தைச் செலவிடுவதில் சிக்கனக்காரர்களாக இருந்திருக்கின்றனர்.

உடல் அமைப்புக் கலைஞராகிய ஜான்ஹண்டர் முதுமையிலும் ஓயாது வேலை செய்து கொண்டிருப்பதைப் பார்த்ததும் இன்னுமா ஓயாது வேலை செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்று ஒருவர் கேட்டார்,

“ஆம்! நான் இறந்து போன பின்பு மற்றொரு ஜான் ஹண்டரைக் காண முடியுமா?” என்று திருப்பிக் கேட்டார்.

ஆகவே உயர்வுக்கு மூலதனம் என்பது “”இப்பொழுதே”

இந்த இதழை மேலும்


Share
 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment


 

 


June 2015

முதல் மதிப்பெண் சாதனை மங்கைகள்
சந்தோசம்
எண்ணங்களின் வலிமை
உயர்வுக்கு மூலதனம் இப்பொழுதே
மதுரை வேளாண்மைக் கல்லூரி மாணவ-மாணவியரின் வெள்ளிவிழா சந்திப்பு!
இளம் பருவத்தில் ஏற்படும் சுகாதார பிரச்சனைகள்
தோல்விகள் தொடர் கதையா?
மனச்சோர்வை போக்குவது எப்படி?
நெருப்புக்குளியலைத் தன் இருப்புக் கூட்டில் நடத்த வேண்டும்
உழைப்பும் ஆரோக்கியமும்
இடைவெளியை புஜ்யமாக்குவோம்
ஆலோசனை
எண்ணம் விண்ணைத் தொட்டிட வியர்வை மண்ணைத் தொடட்டும்!
தன்னம்பிக்கை மேடை
உள்ளதோடு உள்ளம்