Home » Articles » இடைவெளியை புஜ்யமாக்குவோம்

 
இடைவெளியை புஜ்யமாக்குவோம்


பன்னீர் செல்வம் Jc.S.M
Author:

வாழும் வாழ்க்கை மகிழ்ச்சியாக அமைய பணி – ஊதியம்; சோம்பல் இவற்றுக்கான இடைவெளியை பூஜ்யமாக்கினால் மட்டும் போதுமா?

போதாது.

எதிர்பார்ப்பு என்பது மனிதனின் இறுதிக்காலம் வரை இருக்கும் குணம் தானே!

எதிர்பார்ப்பு இருந்தால், ஏமாற்றம் வரும் என்பதும் முன்னோர் கூறியது தான்.

எதிர்பார்ப்பே இல்லாமல் வாழ முடியுமா?

யாராலும் முடியாது என்பது தான் உடனடிப் பதில். சிறிது, சிந்தித்தால், கிடைப்பதை ஏற்றுக்கொள்வதும், இருப்பதை அனுபவித்து மகிழ்வதும் எதிர்பார்ப்பை எட்ட நிறுத்தும் மகிழ்ச்சித் தேரின் இரு சக்கரங்கள். அடிப்படையான ஒன்றை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

என்ன நினைத்தாலும் அது நமது மூளை மற்றும் ஜீவகாந்தத்தில் பதிவாகும். திரும்பத்திரும்ப நினைக்கும்போது மறந்துவிடாத நினைவாற்றலில் மிதக்கும்.

எதிர்பார்ப்பு எப்படி உருவாகிறது?

மற்றவர்களைப் பார்ப்பது, பிறர் பற்றி கேட்பது, வாசிப்பது மற்றும் அவற்றுடன் தன்னை ஒப்பிடுவது இந்த இரண்டும் தான் எதிர்பார்ப்பின் அடிப்படை.

பசிக்கிறது; பசி நீங்க உணவு தேவை. பசித்தவன் உணவை எதிர்பார்ப்பது தவறா? தவறல்ல.

‘ஆகாறு அளவிட்டி தாயினும் கேடில்லை

போகாறு அகலாக் கடை’                          – குறள் 478

பசியைத் தணிக்கும் உணவு ரூ.50-க்கும் உள்ளது. நட்சத்திர ஓட்டல்களில் ரூ.500-க்கும் உள்ளது. நோக்கம் பசி தீரவேண்டுமென்றால் வருவாயை வைத்து ரூ.50-க்கும் சாப்பிடலாம்; ரூ.500-க்கும் சாப்பிடலாம். ஆனால் கடன் வாங்கி செலவு செய்தால் இடைவெளி அதிகமாகும்.

சிலர் தன் காசு என்றால் ரூ.50; பிறர் காசு என்றால் ரூ.500 என்ற சுபாவத்துடன் இருப்பது நமக்குத் தெரியும்.

வாழ்க்கையை மகிழ்ச்சியாகக் கொண்டாட விரும்பியது கிடைக்காவிட்டால், கிடைத்ததை விரும்பு என்ற நிலைக்குச் சென்றுவிட வேண்டும்.

சோறுகண்ட இடம் சொர்க்கம் என்பது போலப் பலர் “என் தலையெழுத்து இது தான் போலும்” என்று கிடைத்ததை மட்டுமே ஏற்றுக்கொண்டு குதிரை போல (வேறு எங்கும் பார்வையைத் திருப்பாதது) கண் படாம் அணிந்துகொண்டு ஏமாற்றத்துடனேயே வாழ்ந்து மடிகின்றனர்.

இதை ஓர் அடித்தளமாக வைத்துக்கொண்டு, இந்த இடத்திலிருந்து முன்னேறிச் செல்ல என்ன செய்ய வேண்டுமென யோசித்தாலே போதும். எதிர்பார்ப்பும் நிறைவேறும்; இடைவெளியும் பூஜ்யமாகும்.

வருவாய்  செலவு:

வரவுக்குள் செலவு என்பது இன்றைய சூழலில் சிரமம் தான். விலைவாசி திடீரென உயர்ந்து விடுகிறது. எனவே முதல் கடமையாக மாத வருமானத்தில் குறைந்தது 10%ஐ சேமிப்பில் போட்ட பின்னரே மீதி 90%ஐ செலவு செய்ய முடிவெடுப்பது இடைவெளியின் அளவைக் குறைக்கும்.

தேவையில் தெளிவு:

நமக்கும் வீட்டில் உடன் வசிப்போருக்கும் தேவைகள் என்ன என்பதில் மிகவும் தெளிவாக இருக்க வேண்டும். ஆடைகள் அவசியம் தேவை. ரூ.500லும் உண்டு; ரூ.5000லும் உண்டு. அன்பு மகள் கேட்கிறாள் என்பதற்காக கடன்பட்டு ரூ.5000க்கு உடை வாங்குவது சரிதானா என சிந்திக்க வேண்டும்.

மகளுக்கு இந்த எண்ணம் எப்படி வந்திருக்கும்? தன்னுடன் பயிலும் செல்வந்தர் வீட்டுப் பெண்ணைப் பார்த்து அல்லது டி.வி. உள்ளிட்ட ஏதாவதொன்றைப் பார்த்து வந்திருக்க வேண்டும் என ஆய்ந்தறிந்து மகளிடம் சமாதானமாக குடும்ப வருமானம், செலவு விபரம் தெரிவித்து, முதலில் சமாதானப்படுத்த வேண்டும்.

அதற்குத் தானே நல்ல முன் உதாரணமாக வாழ வேண்டும். இதுபோல் தினம், மாதம், வருடம் எனத் தேவைகள் என்ன என்பதில் மிகத்தெளிவாக இருப்பது அவசியம்.

மற்றவர்களோடு ஒப்பிடுவதை மறந்துவிட வேண்டும். “தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா” என்பதை எப்போதும் நினைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

யாரிடம் கேட்பது:

தேவைப்பட்டியல் தயார், எப்படி அவைகளைப் பெறுவது. உதாரணமாக உழவர் சந்தை அல்லது காய்கறிக் கடைக்குச் செல்கிறோம். தேவைப்பட்டியல் நம்மிடம் உள்ளது. பொருட்கள் அங்கு உள்ளன. சில நாம் மதிப்பிட்டதை (உள்ற்ண்ம்ஹற்ங்) விட விலை குறைவாயிருக்கலாம். சில அதிகமாயிருக்கலாம். நம் எதிர்பார்ப்பின் படி செயல்பட இயலாது.

இப்போது பொருட்களின் அளவைக் குறைத்தோ, கூட்டியோ நமது இருப்புக்குள் வருமாறு வாங்குவது தான் புத்திசாலித்தனம். இந்த சமயோசித புத்தி நம் எல்லோருக்குமே உள்ளது. ஆனால், ஆசைவயப்பட்ட நிலையில் அதிக அசைவடையும் மனதால், தெளிவான நிலையைத் தாண்டி பரபரப்பான சூழலுக்குச் செல்வதால், அறிவைப் புறம்தள்ளிய உணர்ச்சி நிலையில் முடிவெடுத்துச் செயல்பட்டு வருத்தப்படுவது பலரது வாடிக்கை நிகழ்ச்சியாகிவிட்டது.

ஆட்சிமுறை:

எதிர்பார்ப்பு என்பது ஆட்சி முறைகளின் அடிப்படையிலேயே அமைவது உலக இயல்பு. இன்று பொதுவுடைமைக் கொள்கையை அமல்படுத்தும் அரசுகள் மட்டும் நாட்டு மக்கள் அனைவருக்கும் தேவையான எல்லாவற்றையும் குறைவறத் தருகின்றன என நாம் நினைக்கிறோம்.

ஏனென்றால் நாட்டின் வளங்கள் நிலங்கள், தொழில்கள் அனைத்தும் அரசுக்குச் சொந்தம். எல்லோரும் உழைக்க வேண்டும்; உழைப்புக்கு ஏற்றவாறு அடிப்படைத் தேவைகள் நிறைவு செய்யப்படும். இன்று அங்கும் ஏற்றத்தாழ்வுகள் உள்ளதாய் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.

வளர்ந்த நாடுகள் (Developed Countries) குழந்தைகள், கல்வி, மருத்துவம், முதியோர் பராமரிப்பு என எல்லாவற்றையும் தான் வசூலிக்கும் வருமான வரி வருமானத்தை வைத்துக் கொண்டு செயல்படுகின்றன. காரணம் லஞ்சமும் ஊழலும் அங்கில்லை.

வளர்ந்து வரும் (Developed Countries) நாடுகளில் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வு மிக அதிகமாக இருப்பதால், பொருள் மிகுந்தோர், குறைந்தோருக்கு நல உதவிப் பணிகள் செய்து, ஓரளவு இடைவெளியைக் குறைக்கும் நல்ல அறப்பணியில் ஈடுபடுவதைப் பாராட்டுவோம்.

வளராத நாடுகள் (Under Developed Countries) தம் அடிப்படைத் தேவைகளுக்கு பிறநாடுகளை எதிர்பார்த்து, ஏதோ வாழ்ந்து கொண்டுள்ளன.

தத்துவம்:

“ஒன்றைக் கொடுத்தால் மட்டுமே வேறு ஒன்றைப் பெறமுடியும்” என்பது வாழ்க்கைத் தத்துவம். இதை உணர்ந்து கொண்டால் விரும்பிய வண்ணம் நல்ல முறையிலும் வாழலாம். கெட்டவராகவும் வாழலாம்.

“அவரவர் வாழ்க்கை அவரவர் கையில்” உள்ளது என்பது தான் உண்மை. ஒருவரது வாழ்க்கைக்கு வேறு யார் தான் பொறுப்பேற்க விரும்புவார்கள்.

தேர்வில் வெற்றி பெற- பரீட்சை எழுத வேண்டும்;

அதிக மதிப்பெண் பெற- விருப்பம், உழைப்பு அவசியம்;

பணம் தேவையெனில்  உழைக்க வேண்டும்;

நோய் குணமாக – சிகிச்சை மேற்கொள்ள வேண்டும்;

தூங்குவதற்கு  உடல் சோர்வடைய வேண்டும்;

பாதிக்காமல் இருக்க – விழிப்பு நிலை அவசியம்;

தொழிலில் லாபம் பெற- ஒற்றுமை உணர்வும், உழைப்பும் வேண்டும்

இதுபோல் பல சொல்ல முயலுங்கள்.

விருப்பமானதைப் பெறுவது:

டிபார்ட்மென்ட் ஸ்டோர்களில், நமக்கு விருப்பமானதை, தேவையானதை நாம் விசாரித்து, தேடி எடுப்பது போன்றது தான் நமது எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றிக் கொள்வதும். இதற்குத் தடை ஒன்றேஒன்று தான்.

அது தான் பயம்

பயத்தை விரட்ட 3 படிகளில் செயல்பட வேண்டும்;

  1. உடலைத் தளர்வாக வைக்கவும்; உட்காரலாம் அல்லது படுக்கலாம்.
  2. விருப்பமானவைகளின் பெயர்களைத் திரும்பத் திரும்ப சொல்லுதல்.
  3. அவைகள் நம்மிடம் இருப்பது

போல் அகக்காட்சியாக, மனோசித்திரமாகப் பார்த்தல்.

இந்த மூன்று படிகளில் செய்யும் பயிற்சியால் நம் ஆழ்மனம் நமது எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றச் செயல்படத் துவங்கும்.

சவ்வூடு பரவல் முறையில் பேச்சுக்கள் அதிர்வலைகளாகி, மூளையில் பதிவாகி, அங்கிருந்து காந்த அலைகளில் பதிவாகும்.

இந்தப் பதிவுகள் செயல்களாவதைத் தடுப்பவை  மற்றவர்களை விமர்சிப்பதும், மன்னிக்காமையுமாகும்.  இந்தத் தடைகள் இரண்டையும் நீக்கினால் மட்டுமே மனம் அமைதியடையும்.

எப்படி மன்னிக்க முடியும்? இது 95% மக்களின் கேள்வி. என் வாழ்நாள் முழுதும் இவர்களை மன்னிக்கவே முடியாது என்று சொல்கின்றனர்.

மன்னிக்காமலே இறந்து விடலாம். இவர்கள் எதிர்பார்ப்பு நிச்சயம் நிறைவேறாது. வாழ்க்கை ஒருமுறைதான். இதை மகிழ்ச்சியாக, எதிர்பார்ப்பை பெற்று எண்ணுவதை செயல்பட்டு வாழ வேண்டாமா?

எனவே மன்னியுங்கள்.

இயற்கையே மன்னிக்கிறது. நாம் மன்னிப்பதால், நாம் தான் பலனடைகிறோம் என்பதை மறந்துவிட வேண்டாம். தேவையற்ற விமர்சனங்கள் சொல்வதை உடனே நிறுத்துங்கள்.

மனம் ஆக்கத்திறனுடையது. திரைப்படமும், மனப்படமும் இருட்டில் தான் உருவாகின்றன. இருட்டில் உருவானாலும் தெளிவாகவே தெரிகின்றன.

இதோடு விட்டுக்கொடுக்கும் உயர்ந்த பண்பும் இணைந்து கொள்ள வேண்டும். மண்விட்டுக் கொடுத்ததால் தான் விதை முளைத்து செடியானது; மேகம் விட்டுக் கொடுத்ததால் தான் மழை பூமிக்கு வந்தது.

நாம் விட்டுக் கொடுத்ததால், அமைதியான மனம் நம் நியாயமான எதிர்பார்ப்புகளைப் பெறுவதற்கான தகுதியைப் பெறமுதலில் திட்டமிட்டு நம்மைச் செயல்பட வைக்கும். செயல்படுதல் மிக முக்கியமானது.

தொடர்ச்சியாக நமது எதிர்பார்ப்புகள் வரிசையாக நம்மை வந்து சேரும். இது உண்மை.

நீங்கள் செய்ய வேண்டியவை:

தேவையில் தெளிவு

இருப்பதை அனுபவித்தல்

உடலைத் தளர்வு செய்தல்

எதிர்பார்ப்பு, விருப்பம்  சொல்லுதல்

மற்றவர்களை மன்னித்து மனஅமைதி பெறுதல்

மனம் கட்டளையிடுவது போல திட்டமிட்டு, செயல்படுதல்

திட்டமிட்டு, செயல்படுதல், இவற்றால் மட்டுமே எதிர்பார்ப்புக்கும் பெறுவதற்குமான இடைவெளியை பூஜ்யமாக்க முடியும்.

இலவசங்கள், தானங்கள் எல்லாம் தற்காலிக நிறைவை மட்டுமே தரும் கானல் நீர் என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ளுங்கள்.

எண்ணங்களே வாழ்க்கையின் ஏணிப்படிகள் என்றால் எப்படி அதில் ஏறுவது?

தொடரும்…

இந்த இதழை மேலும்


Share
 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment


 

 


June 2015

முதல் மதிப்பெண் சாதனை மங்கைகள்
சந்தோசம்
எண்ணங்களின் வலிமை
உயர்வுக்கு மூலதனம் இப்பொழுதே
மதுரை வேளாண்மைக் கல்லூரி மாணவ-மாணவியரின் வெள்ளிவிழா சந்திப்பு!
இளம் பருவத்தில் ஏற்படும் சுகாதார பிரச்சனைகள்
தோல்விகள் தொடர் கதையா?
மனச்சோர்வை போக்குவது எப்படி?
நெருப்புக்குளியலைத் தன் இருப்புக் கூட்டில் நடத்த வேண்டும்
உழைப்பும் ஆரோக்கியமும்
இடைவெளியை புஜ்யமாக்குவோம்
ஆலோசனை
எண்ணம் விண்ணைத் தொட்டிட வியர்வை மண்ணைத் தொடட்டும்!
தன்னம்பிக்கை மேடை
உள்ளதோடு உள்ளம்