Home » Articles » இடைவெளியை பூஜ்யமாக்குவோம்!

 
இடைவெளியை பூஜ்யமாக்குவோம்!


பன்னீர் செல்வம் Jc.S.M
Author:

பொருளிலார்க்கு இவ்வுலகம் இல்லாகி யாங்கு’ என்று 247-வது குறளில் இவ்வுலகில் பிறந்து வாழ்பவர்கட்கு பொருள் இல்லாவிட்டால், நாம் வாழ்வது, வாழ்க்கையே அல்ல என்றார் செந்நாப் போதர்.

நாம் வாழ்வதற்கு பொருளாதாரம் அவசியம். எதுவுமே இங்கு இலவசமாகக் கிடைக்காது; ஆனால் இன்றைய ஆட்சி முறையில் இலவசங்கள் என்பது தவிர்க்க முடியாததாகிவிட்டதைப் பார்க்கிறோம். பொருள் + ஆதாரம் = பொருளாதாரம். ஆதாரம் என்றால் அடிப்படை.

பொருளாதாரத்தில் இன்று நாம் உள்ள நிலைக்கும், நமது மகிழ்ச்சியான, நிறைவான வாழ்க்கைக்குத் தேவையென நாம் நினைக்கும் எண்ணத்துக்குமான இடைவெளியை பூஜ்யமாக்க வேண்டும்.

இது வெகு சுலபம்; பொருட் செலவில்லாமல் நம்மால் நம் பொருளாதார நிலையை, நாம் விரும்புமளவு உயர்த்திக் கொள்ள முடியும்.

பொருள் என்பதை மெட்டீரியல் (material) என்று ஆங்கிலத்தில் சொல்கிறோம். பொருட்களை வாங்கத் தேவையான பணத்தை (currency) என்று கூறலாம்.

“ஒன்றைக் கொடுத்துத்தான் வேறு ஒன்றைப் பெறமுடியும்” என்பது இயற்கை விதி. இந்த விதி எல்லாவற்றுக்கும் பொருந்தும்.

பணம் பெறநாம் நமது நேரம், உழைப்பு, பேச்சு இவற்றில் ஏதாவதொன்றையோ அல்லது எல்லாவற்றையுமோ கட்டாயம் செலவழிக்க வேண்டும். பணமும் பணியும் ஒன்றைஒன்று சார்ந்தே உள்ளது.

பணி என்பது நம் திறமைகளின் வெளிப்பாடு என்பதால், முழுத்திறமையும் வெளிப்படும்போது நமது தேவைக்கும் மேலாகவே பணம் நமக்குவரும். குறைவாகவே திறமை வெளிப்பட்டால், அதற்கேற்ப குறைவான பணமே வரும் என்பதை மறந்துவிடக் கூடாது.

பணம் என்பது நம் வளத்தின் வெளிப்பாடு என்பதால் யாரிடம் பணம் அதிகமாக உள்ளது? யாரிடம் குறைவாக உள்ளது என்பதைக் கண்டுபிடிப்பது சிரமம் தான்.

சிலரது படாடோபமான வாழ்க்கை முறையைப் பார்த்தால், அவர் செல்வச் செழிப்புடன் இருப்பதாய் தெரியும். ஆனால், உண்மையில் அவ்வாறில்லாமல் சமுதாய அந்தஸ்த்துக்காகவோ, வேறு ஏதேனும் காரணங்களுக்காகவோ இதுபோல் நடிக்கலாம்.

பலரிடம் பணம் நிறைய இருக்கும். அவர்களது வாழ்க்கை முறையைப் பார்த்தால், கஷ்டப்பட்டு வாழ்கிறார்களோ என எண்ணத்தோன்றும்.

எளிமையாக வாழ்வது தவறில்லை. அதேசமயம் இருப்பதை மறைத்து, மற்றவர்கள் தம்மை நிதி உதவிக்கு அணுகக்கூடாது என்பதுபோல இருக்கக்கூடாது.

செல்வம் என்பது செல்வதற்காகவே வருவது என்றனர். அது ஓடிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும். அப்போது தான் விவசாயிகள், உழைப்பாளிகள், பொருள் உற்பத்தியாளர்கள், விற்பனையாளர்கள் எனப் பலரும் கஷ்டப்படாமல் வாழ முடியும்.

பணமானது எங்காவது தேங்கி நின்றுவிட்டால், அதனால் ஒருவருக்கும் பயனில்லாமல் போய்விடும். பயன்பட்டுக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்.

இது மின்சாரம் போல் சேமிக்க முடியாதது அல்ல; ஆனால் மின்சாரம் உற்பத்தியான பின் உடனே செலவழிக்கப்பட்டே ஆக வேண்டும்.

பணமானது, தேவைக்குமேல் கூடுதலானால் சேமிப்பு பல வகையில் இருக்கும். பொதுவாக நம் பகுதியில் இடம், வீடு, நகை, டெபாசிட் எனப் பல வழிகளிலும் வருமானம் வரும் வகையில் தான் கூடுதலான பணம் முதலீடு செய்யப்படுகிறது.

முதலீடு என்றசொல்லே அற்புதமானது. யுரேகா என்று ஒரு நிறுவனம் கோவையில் உள்ளது. இவர்கள் சொல்வது “எங்கள் முதல் நோக்கம்  உங்கள் முதலீட்டுக்கான உத்திரவாதம்”.

ஒரு தொகையை மூலதனமாக (அசலாக) முதலீடு செய்தால், அது பல மடங்கு உயர வேண்டும். அதிகரிக்க வேண்டும். ஆனால் இன்றைய வாழ்க்கை முறையில் எதுவுமே நிரந்தரமில்லை என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. இடம், வீடு வாங்கினால் அதன்மூலம் ஒரு வருமானம் வாடகை என்றபெயரில் கிடைப்பதுடன், நாளுக்கு நாள் இந்தச் சொத்தின் மதிப்பு அதிகமாகும்.

வாடகைக்கு வசிப்போர், காலி செய்யாதது, இடத்தை போலிப்பத்திரம் மூலம் விற்றுவிடும் கயமைத்தனம் இன்று பரவலாகி வருகிறது.

நகைகள் வாங்கிவைத்தால், அவைகளைப் பாதுகாப்பது என்பது சவாலுக்குரிய பணி தான். விலை ஏறி, இறங்குவதும் நம் கையில் கிடையாது.

டெபாசிட் என்பதை தனியார் மற்றும் பொதுத்துறைஎன இரண்டாகச் செயல்படுத்தலாம். அதிக வட்டிக்கு ஆசைப்பட்டு தனியாரிடம் டெபாசிட் செய்தால், திரும்பக் கிடைப்பது நிச்சயமல்ல. உறுதியாகத் திரும்பக் கிடைக்கும் என பொதுத்துறைநிறுவனங்களில் டெபாசிட் செய்தால், வட்டி குறைவாக கிடைத்தாலும் முதல் கட்டாயம் திரும்பக் கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கை உள்ளது.

ஆனால் நாணயத்தின் மதிப்பு சர்வதேச அளவில், அடிவாங்கினால், முதலுக்கே மோசம் தான். இது நம் கையில் (நல் ஆட்சியாளர்களைத் தேர்வு செய்தல்), நல்ல நாட்டுப்பற்றில், ஊழல் இல்லாத நிர்வாகத்தில் தான் உள்ளது.

இது சாத்தியம் தான்.

இவை தவிர பணத்தை அப்படியே பதுக்கி வைப்பதாலோ, கணக்கில் காட்டாமல் வெளிநாட்டு வங்கிகளில் டெபாசிட் செய்வதாலோ எவ்விதப் பயனுமில்லை.

நம்மிடம் உள்ள பணம் நமக்கு உதவ வேண்டும். இல்லாவிட்டால் மற்றவருக்கு உதவ வேண்டும்.

எதற்குமே உதவாத பணம் இருந்தென்ன? இல்லாவிட்டால் என்ன? பலவிதமான சேவைகளுக்கு என ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையை ஒதுக்குவதும் அளிப்பதும் சமுதாய சிந்தனையின் வெளிப்பாடு ஆகும்.

திருவள்ளுவரும் ஒப்புரவறிதல் என்ற அதிகாரத்தில்,

            தாளாற்றித் தந்த பொருளெல்லாம் தக்கார்க்கு

            வேளாண்மை செய்தற் பொருட்டு

 என குறள் 212ல் கூறியுள்ளார்.

கஷ்டப்பட்டு சம்பாதித்த செல்வத்தைத் தகுதியானவர்களுக்கு உதவுவதற்குச் செலவிட வேண்டும் என்பது பொருள்.

எப்படிச் செலவிடுவது?

முதலில் வருவது தனக்கு என்பது தான். ஒருவருக்குரிய அடிப்படைத் தேவைகளில் முதன்மையானது பசி தான். இதைப் பசிப்பிணி என்றனர். இது கொல்லும் நோய்.

வாகனம் இயங்க எரிபொருள் (Fuel) எப்படித் தேவையோ அதுபோல் நம் உடல் இயங்க உணவு தேவை. எரிபொருள் இல்லாத வாகனத்தை இயக்க முடியாது. உணவில்லாத உடலையும் இயக்க முடியாது.

வாகனத்தைப் பராமரிப்பது (Service) போல, உடலையும் பராமரிப்பது முக்கியம். தினமும் 3 வேளை உண்ணும் நாம் வாரம் ஒருநாள், ஒருவேளை உண்ணாமல், நம் சீரண உறுப்புகளுக்கு ஓய்வு கொடுப்பது தான், நாம் உடலைப் பராமரிப்பது.

இதேபோல் பேசாமல் மவுனமாக இருப்பதும், நம் பேச்சு, செயல்களைப் பரிசீலித்து, அதாவது தற்சோதனை செய்து, தேவையான மாற்றங்களைச் செய்வதும் மனதுக்கான பராமரிப்பாகும்.

உணவு முரண்பட்டால், அளவு முறைமாறினால் செரிமாணம் குளறுபடியாகி, உடல் புத்துணர்ச்சி இழந்துவிடும்.

நமது உடல் 2 மாடி கட்டிடம் போல் இயற்கையால் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. தரைத்தளம் என்பது பாதம் முதல் தொப்புள் வரை, முதல் தளம் என்பது அதற்கு மேல் கழுத்து வரை, 2ம் தளம் என்பது கழுத்துக்கு மேல்.

ஒரு வீட்டை நம் உடலுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால், அதேபோல் இருப்பதைத் தெளிவாக உணர முடியும். எனவே வீட்டைப் பராமரிப்பது போல் குறிப்பிட்ட கால இடைவெளியில் எண்ணெய் தேய்த்து குளிப்பது, பேதி மருந்து சாப்பிடுவது, உண்ணாவிரதம் இருப்பது என்பவைகள் அவசியம் செய்ய வேண்டும்.

உணவு கிடைக்காமல் இறப்பதைப் பட்டினிச் சாவு என்று சொல்லுகிறோம். குழந்தைகள், நோயாளிகள், முதியோர் பலர் இந்த வகையில் உலகின் சில நாடுகளில் மரணமடைவதை அறிந்துள்ளோம்.

உடல் பலம், வாலிபம் இருந்தும் உழைத்துப் பொருளீட்டாமல், தவறான வழியில் பிறர் பொருளைக் கவரும் கயவர்கள் இருந்தும் இறந்தவரே என்றார் பண்டைய ஞானியர்.

சிலர் குறைவான அளவே உண்பார்கள்; அதிக எடையுடன் குண்டாக இருக்கிறார்கள். சிலர் அதிக அளவு உண்பார்கள்; ஆனால் ஒல்லியாக இருக்கிறார்கள். இதற்குக் காரணம் நம் உடலிலுள்ள நாளமில்லாச் சுரப்பிகளின் முரண்பட்ட செயல்பாடு தான்.

இந்தக் குறைபாட்டைச் சரி செய்வதற்கு இறைவன் கொடுத்துள்ள மூலிகை தான் அருகம்புல். இதைப் பச்சையாக அரைத்துச் சாறு எடுத்து அல்லது பொடியாக வாங்கி வெந்நீரில் கலந்து சிறிது மிளகுத்தூள் சேர்த்துப் பருகி வந்தால், குறைதீர்ந்துவிடும்.

விதை, விதையாகவே இருக்கும் வரை அதற்குப் பாதுகாப்பு தான். ஆனால் விதை இதற்காகப் படைக்கப்படவில்லையே.

விதை முளைத்து, செடியாகி, மரமாகி, பூத்து காயாகி, கனியாகி, மற்றஉயிரினங்களுக்கு உதவுவதற்குத்தான்.

நாம் ஈட்டும் பொருளும் நமக்கு மட்டுமே பசியாற்றாமல், நம்மோடு இணைந்து வாழும் குடும்பத்தினர், நமது உற்றார், உறவினர், நாம் வசிக்கும் ஊரில் உள்ளோர், உலக மக்கள் எனப் பலரது துயரத்தையும் துடைப்பதற்கு உபயோகிப்பதே பொருளாதாரத்திலுள்ள இடைவெளியை பூஜ்யமாக்கும்.

காஷ்மீரில் வெள்ளம் என்றவுடன், நன்கொடை வழங்குகிறோம். ஆப்கானிஸ்தானில் இயற்கைப் பேரிடர் என்றபோது, நாம் நம் நாட்டுக்குச் செலுத்தும் வரித் தொகையில் ஒருபகுதி அவர்கட்கு உதவித்தொகையாக நமது அரசாங்கத்தால் அனுப்பப்படுகிறது. இது போன்றவை தான் உலக மக்களுக்கு உதவுவது.

ஏழையாக பிறந்தது தவறல்ல; ஏழையாகவே வாழ்வது தான் தவறு” என்பதை அறிவோம். தேவைக்கும், வரவுக்குமான இடைவெளியை பூஜ்யமாக்கினால், நாம் விரும்பியது கிடைக்கும்.

திட்டமிடல், இடைவிடா முயற்சி, செயல்பாடு இவை மூன்றும் யாரிடமுள்ளதோ, அவர்களிடம் பொருளாதாரம் கைகட்டி நிற்கும்.

கஷ்டப்படாமல் எதுவும் கிடைக்காது. எனவே, அந்தச் செயலைக் கஷ்டம் என்று சொல்லாமல் நம் திறமையை வெளிப்படுத்த ஒரு வாய்ப்பு என எண்ணிச் செயல்பட்டாலே போதும்.

பணம் பத்தும் செய்யும். அது என்ன பத்து? நம் இரு கைகளிலும் உள்ள விரல்களின் எண்ணிக்கை 10. இந்த 10 விரல்களும் இணைந்து செயல்பட்டால் முழுமையான பலன் கிடைப்பது போல், பணமிருந்தால் அதை வைத்து எதையும் செய்யலாம் என்பதற்குக் கூறிய சொற்கள் தான் இவை.

ஆற்றில் போட்டாலும் அளந்துபோடு” என்று நம் முன்னோர்கள் சொல்லியுள்ளனர்.

 “அளந்து” என்பது நம் பகுத்தறிவாகும். யார் தம் அறிவைப் புறந்தள்ளாமல், உணர்ச்சி வயப்படாமல் வாழ விரும்புகிறாரோ, அவருக்குத் தேவை கல்வியறிவு.

அறியாமைக்கும் அறிவுக்குமான இடைவெளியை பூஜ்யமாக்கும் வழிகளைக் காண்போம்.

இந்த இதழை மேலும்

 

 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment


 

 


March 2015

என் பள்ளி
பயப்படாதே
வரலாற்றில் ஒளிவீசும் தைரியத் திலகங்கள்
நாளைய விடியலுக்கான நம்பிக்கைக் கதவுகள் திறக்கப்படும்!
படித்தால் பெரியாளாகி விடுவாய்
யாரிடம் வேலையை ஒப்படைப்பது
தன்னம்பிக்கை விஞ்ஞானிகள்
பன்றிக்காய்ச்சல்
இடைவெளியை பூஜ்யமாக்குவோம்!
வெற்றி எங்கே?
பிராணயாமம்
கண்ணா மூச்சு
உழைக்க உறுதி எடு! உலகம் போற்றப் பெயரெடு!!
தன்னம்பிக்கை மேடை
உள்ளத்தோடு உள்ளம்