Home » Articles » துடிப்பு கவலையை அகற்றும்

 
துடிப்பு கவலையை அகற்றும்


மெர்வின்
Author:

நாம் இன்பமாக இருக்கும்பொழுது நம்மைப்போல ஆயிரமாயிரம் பேர் இன்பமாக இருக்கிறார்கள். இன்னலில் மூழ்கும்போது துயரத்தில் ஆழ்ந்திருக்கும்போது தனியாகத்தான் இருந்து அனுபவிக்க வேண்டி இருக்கும்.

நம்முடன் எவரும் சேர்ந்து கொள்ளமாட்டார்க்ள. இன்பத்தைப் பங்கு போடவும் அதில் கலந்து கொள்ளவும் விரும்புவார்கள். ஆனால் கவலையில் கலந்துகொள்ள யாரும் முன்வரத் தயங்குவார்கள்.

இன்பத்தை எல்லோராலும் அனுபவித்து விடமுடியும். துன்பத்தை தாங்க ஒரு சிலரால் தான் முடியும். கவலையை நாம் மட்டும் தான் தாங்கிக்கொள்ள வேண்டும்.

நாமாக அனுபவிக்கும் கவலையைவிட்டு ஒழித்து பலரும் பங்குகொள்ளும் மகிழ்ச்சியைப் பெற நாம் ஏன் பெறுவதற்கு முயற்சி செய்யக்கூடாது?

நம்முடைய வீட்டிலேயே புதையல் இருக்கிறது. அதுதான் மகிழ்ச்சி. நாம் அதனைத் தோண்டி எடுக்க கவலை என்ற மண்ணை அள்ளிவீசும் பொழுது மகிழ்ச்சி என்ற புதையல் நம்முடைய கண்களுக்குத் தெரியும்.

நம்முடைய வரவினால் ஏதாவது பயன் இருக்கும். நம்மால் சமுதாயம் சிறப்படையும். நாம் எந்தவிதத்திலாவது மற்றவர்களுக்கு உதவியாக இருப்போம். இதில் சிறிதும் சந்தேகம் இல்லை.

நாம் அனுபவிக்கும் பொருட்கள் பலருடைய உழைப்பினால் தான் உருவாகி இருக்கிறது. அதேபோல நம்முடைய செய்கையினாலும், உழைப்பினாலும் மற்றவர்கள் பயன் பெறுவார்கள் என்பது உறுதி.

நம்மால் எந்த உபயோகமும் இல்லை என்று மட்டும் எண்ணிவிடக்கூடாது. உண்மையாகவே நம்முடைய வரவு உபயோகமுள்ளது.

ஒவ்வொருவரும் நம்மைப் போலவே கவலையில் ஆழ்ந்து சோர்ந்து போய் உட்கார்ந்துவிட்டால் எந்தக் காரியமும் நடைபெறாது. எந்தப் பொருளும் உற்பத்தியாகாது.

புதுக்கண்டுபிடிப்பும் தோன்றி இருக்காது. தோன்றவும் முடியாது. சமுதாயமே நிலைகுலைந்துவிடும். ஆனால் இந்த நிலையை எங்கும் காணமுடியவில்லையே, ஏன்?

எல்லோரும் துடிப்புடன் செயலாற்றிக் கொண்டிருப்பதைக் காணமுடிகிறது. நமக்கும் எண்ணற்ற கடமைகள் காத்துக் கொண்டிருக்கும் போது நாம் எப்படி கவலைப்பட முடியும்.

கவலைப்படவே நேரம் இருக்காது. இன்று செய்து முடிக்க வேண்டிய கடமை ஒன்று இருக்கிறது என்பதை நினைத்துச் செயலாற்ற வேண்டும்.

கடமையைச் செய்ய நேரம் சரியாக இருக்கும் கடமையைச் செய்யும் போது கவலை நுழைய இடம் இருக்காது. கடமையை ஒழுங்காகச் செய்து கவலையை கழற்றிவிட்டவர்கள் வரலாற்றில் பலர் இருக்கிறார்கள்.

நாமும் அவர்களில் ஒருவராக ஏன் சேரக்கூடாது. அறிஞர்கள் பட்ட கஷ்டங்களும் துயரங்களும் அளவிட முடியாதவையாக இருக்கும்.

ஆனாலும் கவலையை ஒழித்தே தீருவது என்ற தீர்மான முடிவுடன் செயலாற்றியவர்கள் தான் வரலாற்றில் இடம்பெற்று இருக்கிறார்கள். உலகம் உள்ளவரை அவர்களுடைய பெயர் நிலைத்திருக்கும்.

அவர்களுடைய கஷ்டங்களுக்கும், கவலைகளுக்கும் முன்னால் நம்முடைய கவலையை வைத்தால் மிகவும் சிறிதாக இருக்கும். ஆனால் நாம் நம்முடைய கவலையை மட்டும் நினைத்து மலைத்துவிடுகிறோம்.

மற்றவர்கள் மத்தியில் நம்முடைய கவலை தூசி. நமக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் கவலை, கவலையே அல்ல. அதனை தூசியாகக் கருதினால் நம்மைவிட்டுப் பறந்துபோய் விடும்.

ஆனால் நாம் அதனை மலையாக நினைத்து மயங்கிவிழுந்து நிலை தடுமாறுகிறோம். கற்பாறையினுள் தண்ணீர் ஊடுறுவிப் போகுமா? கற்பாறையின் மேலே தான் தண்ணீர் போக முடியுமே தவிர உள்ளே போக முடியாது.

இதேபோல் உறுதி மட்டும் உள்ளத்தில் இருந்தால் கவலை நம்மைத் தாண்டி போகுமே தவிர உள்ளே வராது. நாட்காட்டியில் ஒரு நாளைக் கிழிக்கையில் நம்முடைய ஆயுளில் ஒரு நாளைக் கடந்துவிட்டோம் என்று காட்டுகிறது.

ஒவ்வொரு நாளும் நம்மைவிட்டு விலகிச் சென்று கொண்டிருக்கிறது. நமக்காகக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் நாட்களை கவலைப்படாமல் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ வேண்டும் என்பதை மறந்துவிடுவது சரியா?

வாழும் காலம் குறுகியது. அதனை மனநிறைவுடன் வாழ வேண்டும். நாம் உயிரோடு இருக்கும் வரை உற்ற நண்பனாக இருப்பது இதயம், மூளை.

இவை இரண்டும் உறுதுணையாக நமக்கு இருக்கும் பொழுது நாம் ஏன் கவலைப்பட வேண்டும். இன்பமான எண்ணங்களுக்கு நம்மை உறைவிடமாக மாற்றிக் கொண்டால் கவலைக்கு இடமே இருக்காது.

அன்பும் பண்பும் ஆற்றலும் அளவிட முடியாத வகையில் உள்ளது. ஏராளமான எண்ணங்களை உற்பத்தி செய்ய மூளைக்கு சக்தி இருக்கிறது. இதனை சரியாகப் பயன்படுத்தினால் நாம் கவலைப்படத் தேவையில்லை.

புது முறைகளையும், சிந்தனையையும் உருவாக்கக்கூடிய சக்தி நம்மிடம் இருக்கும் போது நாம் எதற்காகக் கவலைப்பட வேண்டும்?

கவலைக்குரிய பிரச்சனையைத் தீர்ப்பதற்கு நிதானமாக சோர்வு அடையாமல் கவலைப்படாமல் ஆராய்ந்து பார்க்க வேண்டும். கவலைப்பட்டுக் கொண்டே இருந்தால் பிரச்சனைக்கு முடிவு காண முடியாது.

நம்மை ஆட்டிப்படைக்கும் பிரச்சனை என்னவென்று அறிய வேண்டும். எதைப்பற்றி கவலைப்படுகிறோம் என்பதை திட்டவட்டமாக உணர வேண்டும். காரணம் இல்லாமல் கவலைப்படுவதும் மனச்சோர்வடைவதும் இயல்பாக இருக்கிறது.

கவலைக்குரிய காரணத்தை முழுவதும் ஒன்றுசேர்த்து விட முடியும். அதன் பின்பு உண்மையாக இருக்கும் காரணத்தை வைத்துக்கொண்டு அதைத் தீர்ப்பதற்கான வழிமுறை என்ன என்பதை சிந்தித்து ஆராய வேண்டும்.

ஆழ்ந்து சிந்தித்தபின் ஏற்படும் முடிவை உடனே செயலாற்றவேண்டும். ஒரு முடிவுக்கு வந்தபின் மீண்டும் அதனை யோசித்துக்கொண்டு காலத்தைக் கடத்தக்கூடாது.

இது சரியா, தவறா என்று எண்ணி மனதைக் குழப்பிக் கொண்டிருக்காமல் எடுத்த முடிவு சரிதான் என்ற துணிவு நம்மிடம் இருக்க வேண்டும். சலன புத்தி ஏற்பட்டால் கவலையை விரட்ட முடியாது.

நம்முடைய முடிவை இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்டு அதனைத் தீர்ப்பதற்கு உண்டான வழிகளை மேற்கொள்ள வேண்டும். நடந்தது பற்றி நினைத்துக் கவலைப்படக் கூடாது.

முடிந்துபோன காரியம் மீண்டும் வரப்போவதில்லை. பின்பு ஏன் அதனையே நினைத்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும். நடந்ததை அமைதியுடன் ஏற்றுக்கொண்டு நடக்க வேண்டியதைக் கவனி என்கிறார் கார்லைல்.

எது நடந்து முடிந்ததோ அதனை அமைதியுடன் ஏற்றுக்கொள்வதுதான் அறிவுடைமையாகும். இதுதான் மகிழ்ச்சியின் முதல்படி.

அதனால் நமக்கு என்ன ஏற்பட்டாலும் அமைதியுடனும் நிதானத்துடனும் இருக்கப்பழகிக் கொண்டால் கவலை நமக்கு ஏற்படாது. நடக்க வேண்டியது நடந்தது என்று எண்ணி அமைதி அடைய வேண்டும்.

இந்த இதழை மேலும்


Share
 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment


 

 


July 2014

என் பள்ளி
சிசு பராமரிப்பு
வெற்றிக்கு யார் பொறுப்பு?
துணை மருத்துவப் படிப்புகள்
எண்ணித் துணிக
வாழ்க்கை விளையாட்டு
நிழலா? நிஜமா? நினைவுகள்!!
துடிப்பு கவலையை அகற்றும்
உலகில் ஒருமுறை தான் நீ பிறக்கிறாய்
ஏன் ? தோல்வி வருகிறது
பிரச்னைகளுக்கான LSD தீர்வுகள்
விதி என்று மயங்காதே! மதி உண்டு தயங்காதே!!
தன்னம்பிக்கை மேடை
உள்ளத்தோடு உள்ளம்
வேளாண்மைப் படிப்புக்கு ஏன் இவ்வளவு போட்டி?