– 2011 – July | தன்னம்பிக்கை

Home » 2011 » July

 
  • Categories


  • Archives


    Follow us on

    எழுத்துக்கள்

    என்னையே நான்
    கண்டுகொள்ள உதவும்
    கண்ணாடி

    என்னை
    அறியாதவர்க்கு
    அறிமுகப்படுத்தும்
    புகைப்படும்

    சில சமயம்
    அலைநீரில் நிழல்
    ஒரு சில
    சமயங்களில்
    கற்களில் என்
    சிலை வார்ப்பு

    முகம் திருப்பிக் கொள்ளும்
    பகைவரிடமும்
    எனக்காக வாதாடும்
    இன்னொரு
    முகம்…

    சிலருக்கு வெறும்
    நகம்
    எனக்கு
    முகம்

    பலம் படைத்தவர் நீங்கள் நம்புங்கள்

    நம்மிலே பலர் அடுத்தவரிடம் இருக்கும் பலத்தைப் பார்ப்பதைவிட பலகீனத்தை பார்ப்பதுதான் அதிகமாக இருக்கிறது. இதைவிட இன்னும் கொடுமை நம்மிடம் இருக்கின்ற நல்ல விஷயங்களைப் பார்ப்பதைவிட நம்மிடம் இருக்கின்ற குறைகளை அதிகம் பார்க்கின்றோம். இது எதனால் இப்படி ஏற்படுகிறது?
    மனோதத்துவ நிபுணர்கள் கூறுகிறார்கள் மனிதர்கள் ஏன் வெற்றியடையவில்லை என்ற ஆராய்ச்சியில் பல திடுக்கிடும் விஷயங்கள் வெளியிட்டார்கள். அதில் மிக முக்கியமானது ஒரு குறிக்கோள் இலட்சியமில்லாமல் இருப்பதும் மற்றும் தன்னைப்பற்றிய உயர்வான சுயமதிப்பீடு இல்லாமல் இருப்பதும்தான்.
    உங்கள் கட்டைவிரலின் ரேகையைப்போல் உலகில் உள்ள கிட்டத்தட்ட 750 கோடி பேர்களில் ஒருவருக்குக் கூட இல்லை. எல்லாம் தனித்திருக்கிறது. உங்களுக்கு கிடைத்த அனுபவம் போல் அடுத்தவர்களுக்கு இல்லை. இப்படி பலபல கூறிக்கொண்டே செல்லலாம். நீங்கள் ஒரு தனித்தன்மை (Unique) மிக்கவர். உங்களிடம் அபாரமான திறமைகள் இருக்கின்றன. அதிசயத்திலும் அதிசயம் என்று மனிதனைப்பற்றிய ஆராய்ச்சிகள் நடந்துகொண்டேதான் இருக்கின்றன. நீங்கள் நினைப்பதைவிட பல்லாயிரம் மடங்கு சக்தி மிக்கவர் நீங்கள். உங்களிடம் இருக்கும் நல்ல விஷயங்களைப் பாருங்கள். உதாரணமாக தாய், தந்தை, சகோதரன், சகோதரி, மனைவி, குழந்தைகள், உங்கள் நண்பர்கள், உங்கள் சொந்தங்கள், உங்கள் ஆரோக்கியம், உங்கள் படிப்பு, உங்கள் வாகனம், உங்கள் அனுபவம், உங்கள் திறமை, நீங்கள் வாழும் இந்த பூமி, இப்படி பலபல நல்ல விஷயங்கள் இருக்கின்றன. அதை அங்கீகரியுங்கள். உணருங்கள். இன்னும் நீங்கள் உங்களிடம் பார்த்தீர்கள் என்றால் பல நல்ல விஷயங்களை உங்களால் பார்க்க முடியும்.
    மேலாண்மையில் அதிகம் பேசப்படும் வார்த்தை ரண்ய் ரண்ய் மனோபாவம். நானும் வெற்றியடைய வேண்டும். நீங்களும் வெற்றியடைய வேண்டும். அதுபோல நான் உணர்ந்த இன்னும் ஒரு புதிய அணுகுமுறை, நீங்கள் அடுத்தவருக்குப் பலமாகுங்கள். அடுத்தவர் உங்களுக்கு பலமாகட்டும் I am your strength, you are my strength. இது உங்களை வெற்றியை நோக்கி அழைத்துச் செல்லும்.
    நான் ஒரு பயிற்சியாளனாக இருப்பதால் நான் கண்டுவியந்த விஷயம் யாரையெல்லாம் மிக சக்திமிக்கவர்கள், திறமைமிக்கவர்கள், ஆற்றல் மிக்கவர்கள் என்று கருதினேனோ அவர்களை நான் பாராட்டும் பொழுதும், அங்கீகரிக்கும் பொழுதும், அவர்களிடம் இருக்கின்ற ஆற்றலை கூறும் பொழுதும் அந்த நபர்கள் ஏதோ
    நான் தகுதியற்றவன், அந்த அளவிற்குத் திறமையற்றவன், ஆற்றல் இல்லாதவன் என்ற எண்ணத்தில் இருப்பதைப் பார்த்து வியப்படைந்திருக்கின்றேன். அவர்கள் வெற்றியடைந்தாலும், ஏதோ செய்தேன் என்னால் முடிந்தது. எனக்கும் அதற்கும் சம்பந்தமில்லை என்று கூறுவதையும் கேட்டிருக்கின்றேன். அதே நேரத்தில், ஒரு செயலில் தோற்றுவிட்டால், நான் தவறு செய்துவிட்டேன். ச்சே, இப்படி ஆகிவிட்டதே என்று தன்னைத்தானே நொந்து கொள்வது, சீர் தூக்கிப் பார்த்து அந்தத் தோல்வியிலிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடம் என்ன, எப்படி திட்டமிட்டிருந்தால் வெற்றியடைந்திருக்கலாம், அடுத்தமுறை சிறப்பாகச் செய்வது எப்படி, அதற்கு என்னென்ன பயிற்சிகள் தேவை என்று எடுத்துக்கொண்டால் போதும். என்னிடம் ஆற்றல் இருக்கிறது என்று அங்கீகரியுங்கள்.
    என்ன நடந்தது என்பதை விட எப்படி அதை எடுத்துக்கொண்டோம் என்பதை பொறுத்துத்தான் நம் வாழ்க்கை அமைகிறது. அதனால்தான் என்ன நடந்ததற்கு 10 மதிப்பீடுகளும், எப்படி எடுத்துக்கொண்டோம் என்பதற்கு 90 மதிப்பீடும் மனோபாவத்திற்கு (Attitude) கொடுக்கிறார்கள். விலை உயர்வான பலகோடி மதிப்புள்ள கேமராக்கள் சந்தையில் உள்ளன. பல இலட்சம் மதிப்புள்ள கம்யூட்டர்கள் வந்துவிட்டன. ஆனால், எதனுள்ளும் ஒப்பிடமுடியாத விலையுயர்ந்த ஒரு அற்புதமான கேமரா உங்கள் கண்கள். அதே போல் ஒரு 10 இலட்சம் கம்யூட்டருக்கும் மேலான சக்தியுள்ள அற்புதமான மெகா கணினி உங்கள் மூளை. இப்படி பலபல விஷயங்களைக் கூறிக்கொண்டே செல்லலாம்.
    நீங்கள் சாதாரணமானவர் அல்ல. உங்களின் சூழ்நிலையை வைத்து உங்களை எடை போடாதீர்கள். நீங்கள் ஒரு அசாதாரணமானவர். பிரம்மாண்டமானவர். நீங்கள் தனி ஆள் அல்ல. நீங்கள் இந்த பிரபஞ்சத்தின் ஓர் அங்கம். நீங்கள் யாரிடமும் ஒப்பிட்டு உங்களை தாழ்த்த வேண்டியதில்லை. எல்லோரையும் வி.ஐ.பி.யாக பாருங்கள். அதே நேரத்தில் நீங்கள் வி.வி.ஐ.பி. என்பதை மறந்து விடாதீர்கள். நீங்கள் நிச்சயமாகவே உயர்வானவர். இது சத்தியமான உண்மை.
    உங்களின் ஒவ்வொரு திறமையையும் போற்றுங்கள். இருக்கின்ற சூழ்நிலையை ஏற்றுக்கொண்டு அந்த நிலைமையை மாற்ற புது வியூகம், புதிய இலட்சியம் வகுங்கள். ஒரு சிறப்பான, வளமான, ஆரோக்கியமான சூழ்நிலையை ஏற்படுத்துங்கள். அடுத்தவரிடம் பலத்தைப் பாருங்கள். என்ன விதைக்கிறோமோ அதைத்தான் அறுவடை செய்ய முடியும். நல்லதை, பலத்தை விதைத்தால் பலமடங்கு பலம் பெருகும். ஏனெனில் உண்மையிலேயே பலம் படைத்தவர் நீங்கள். நம்புங்கள். நல்லதே நடக்கும்.

    சிறகாகும் சருகுகள் …

    நந்தா சொன்னான், ‘அண்ணா, உன்னுடைய எழுதும் ஸ்டைலை மாத்து, சுஜாதா அவர்களைப்பார், எவ்வளவு ‘ரேஞ்ச்’உள்ளவிஷயங்களை… என்னமா எளிமை கலந்து எழுதியதனாலதான் சிந்தனையை தட்டிவிட்டு கிளரச் செய்ய முடிந்தது.” கிழக்கு பதிப்பகத்தில் எஸ். இராமகிருஷ்ணன் அவர்கள் எழுதியுள்ள சுஜாதா வாழ்க்கை குறிப்பு புத்தகம் மிக நன்றாக உள்ளதென மதன் பதில்களில் ஆனந்த விகடனில் பார்த்து தெரிந்து கொண்டதும். தமிழில் அதிகம் படித்திராத புத்தகங்களை மலையாள, அருண் அந்தபுத்தகத்திற்கென மவுண்ட்ரோடின் மிகப்பெரிய ஆங்கிலப் புத்தகக் கடையில் எனக்காக கேட்டும், அவர்களுடைய வாங்கும் பட்டியலில் அந்தப் புத்தகம் வரவிருக்கிறது என்றதகவல் இருந்ததும் அவரது (சுஜாதாவுடைய) ரேஞ்சுக்கான மரியாதை. நாம் என்ன செய்தால் ஸ்டைல் மாறும் என்பதை சொல்லாமலேயே மூணாறு நோக்கிப் புயலென தேனிலவுக்காய் புறப்பட்டார்… இன்னொரு நாள் மனைவிமார்களுக்குப் புரியாது; என பரவலாக நம்பப்படுகின்றஇலக்கிய வியாக்யானங்களை வைத்துக் கொள்வோமென்று கூட முடிவு செய்திருக்கலாம்… சென்று வரட்டும்.
    இலக்கியம் ஏன் எழுத்தாளர் எதிர்பார்க்கின்றஅதிர்வுகளைத் தோற்றுவிக்க வேண்டும்? எப்பொழுது? தான் உணர இயன்றதை, தன்னை மனதோடு நெகிழ வைத்ததை ‘எமோஷன்ஸ் ரிகலக்டட் இன் ட்ராங்குயிலிட்டி’ என்று பெரியவர் அடிக்கடி சொன்ன வோர்ட்ஸ்வொர்த்தின் வரிகளில் சொல்வதானால் தன் மன பிரதிபலிப்புக்களை, ஏகாந்தத்தின் உதவியோடு ‘மீன்பிடித்துச் சேகரித்ததான’ கதம்பமே கவிதை அல்லது விரித்துப் பார்த்தால் இலக்கியம் என்று சொல்லலாம். அதனால், இவை சேகரிக்கத்தக்கவை என்பது போக…. தானாய்ப் பிறந்தவை என்பதையும் சேர்த்த படிமங்கள் நமது கட்டுரைகள்.
    என்ன செய்வது… இப்படியே பயணித்தால்தான் பாதை நீள்கிறது. கட்டுப்படுத்துகையில், கட்டுக்குக் கொணர்கையில் மௌனமாகிப் போகின்றதென்பதால் நதி நகர்ந்து, சருகுகளைத் தடவி சிறகுகளைத் தழுவ முயற்சி செய்கின்றது.
    வரலாறு ஆழமானது, சமயத்தில் எட்கார்ட் டல்லியின் கடிகார நேரம் (Clock Time) மற்றும் உளவியல் நேரம் (சைகலாஜிகல் டைம்) என்கின்ற விஷயம்பற்றி “தி பவர் ஆஃப் நவ்” என்கின்ற புத்தகத்தில் படித்ததைப்பற்றி ஆழமாக சிந்தித்தேன். அவரே ஒரு ‘இன்பினிடிவை’ தூக்கி நிறுத்தியது போன்ற குறியிட்டு நான்கைந்து வரிகள் இடைவெளி கொடுத்து இந்தக் குறி வருகையில் சிந்தியுங்கள் என்று சொல்லி உள்ளார். அந்த வகையிலே பார்த்தால் நொடிப்பொழுதிலே முடிவெடுக்க வேண்டிய தருணம் வருகையில், சரியான முடிவெடுப்பதற்காகத்தான் பலமணி நேரங்கள் பயிற்சி செய்து தயாரித்துக்கொள்ள வேண்டி இருக்கின்றது. பலமணி நேரங்களை செலவிடுகையில் அந்தந்த மணி துளிகளிலும் ஆத்மார்த்தமாக வாழ்ந்துவிடாவிட்டால் வெற்றி வெற்றறை என்பதை தெரிந்துகொள்கையில் வெற்றிடம் பிரமிப்பூட்டி விடுகின்றது. இந்த புத்தக வரிகளைப் படிக்கும் அனைவருமே எட்கார்ட் டல்லியை படிக்க முயற்சிப்பார்கள் எனும் – நம்பிக்கை இல்லைதான் என்றாலும், யாராவது ஈரோடு டாக்டர் இராஜசேகர் போலிருக்ககூடும் இதைவிட எளிமையாக சொல்ல வேண்டுமானால், தேர்வில் சில துளிநேரம் எழுதுகிற கேள்விக்காய் நாள்கணக்கில் படிக்க வேண்டிய சூழ்நிலை இருப்பது நிஜமானாலும் அந்த நாட்களை மனநிறைவோடு செலவிடுகின்ற வித்தையைக் கற்றுக்கொண்டால் மாணவர்களின் வாழ்வு வசந்தகாலமாகிவிடும். சருகுகளைப் போல இருக்கின்ற சில புத்தங்களின் பக்கங்கள் நிறைய பெரிய மனிதர்களின் முதுகில் முளைக்காத சிறகுகளாக பறந்து, பல அறிவு தேசங்களுக்குச் செல்லவைத்து புகழும் செல்வமுமாம் பொக்கிஷங்களுக்குச் சொந்தக்காரராக மாற்றியிருக்கின்றன.
    வேலைவாய்ப்புக்காகப் படிக்கின்ற கல்வி வேலைக்குச் சேர்ந்தபிறகும் பயன்படுகின்ற மாதிரியும் படித்தவர்களாக எப்போதும் தொடர்ந்து நடந்துகொள்வதற்கும், இதுபோல நிறைய சருகுச் சிறகுகள் தேவைப்படுகின்றன.
    அன்பழகன் என்றொரு ஆசிரியரைச் சந்தித்தேன். ஆழமாகப் படித்து வைத்திருந்தார். நட்புக் கூட்டம் நிறைய; அவர் பிரமிக்கும் ஆட்கள் அவரைப் பார்த்துப் பிரமிக்கும் ஆட்களென்று பெரிய வட்டம் அவருடையது ஐந்தாயிரம் சருகுக்கட்டுக்கள் மன்னிக்கவும் நம் பாவையில் சிறகுக் கட்டுகள் இருப்பதாகச் – சொன்னாரென; இல்லம்-சென்று பார்த்தால் வரிசையாக நூல்கள் அணிவகுத்தன. அதியமானுடைய வரலாறு குறித்த அகழ்வாராய்ச்சியிலிருந்து புஷ்பா தங்கதுரை அவர்கள் வேணுகோபாலன் எனும் பெயரில் ஆழமான ஆன்மீகம் எழுதுவது வரை, நல்லதமிழ் இலக்கியப் பனுவல் முதல் கென்னத் ஆண்டர்சனின் தர்மபுரி காட்டுப் பகுதிகளைச் சருகுச் சிறகுகளாய் உறைய வைத்த அற்புதமான ஆங்கில இலக்கிய படிவுகள் வரை, ஒருமணி நேரம் உருக்கமாக ஓடைபோல் பேசி ஓடிக்கொண்டே இருந்தார். புத்தகங்கள் ஒவ்வொன்றாக எடுத்து எடுத்து கைகளில் அவர் கொடுக்க அலையலையாய் ‘பேசப்படும் பொருட்கள்’ மாறிக்கொண்டே சென்றன. அடுக்கடுக்காய் கீழே வைத்துவிட்டு படிப்படியாய் சிறகடித்துப் பறந்தோம்.
    வந்தார்கள் வென்றார்களை மனப்பாடம் செய்து வைத்திருந்தார். தமிழகம், இந்தியா முழுவதும் பாடம் நடத்த தேவையில்லாத விடுமுறை நாட்களில் சென்றுவந்து அந்த அனுபவங்களைப் புகைப்படமாகவும் ஒளித் திரைப்படமாகவும், பதிவு செய்து அடுத்த தலைமுறைக்குத் தரத் தலைப்படுகின்றார். வரலாற்றுச் சின்னங்களுக்குள் ‘நிலையாமை’ நிலைத்திருக்கிறது எனும் உண்மையை உணர்கையில்தான் மெதுவாக உணர்வு கதவைத் திறந்துகொண்டு ஞானமும் அறிவும் கைகோர்த்துக் கொண்டு நுழைகின்றன. வானம் மழைபொழியத் தயாராகையில் நிறைய நீராவியைச் சேகரிப்பதுபோல் சருகுகள் சேகரமாக சிறகுகள் முளைக்கத் தொடங்குகின்றன.
    “டை-ஹார்டு நான்கு” என்கின்றதொரு திரைப்படம். இன்பர்மேஷன் டெக்னாலஜிக்கு எத்தனுக்கு எத்தன்களாக சிலர் மொத்த போக்குவரத்தை ஒரு ஹேக்கிங் மூலம், ஸ்தம்பித்துப் போக வைப்பது போலெல்லாம் காட்சிகள் வரும். படத்தை நிறைய புரிந்துகொள்ள கல்லூரி மாணவனின் உதவி தேவைப்பட்டது. அடுத்த தலைமுறைக்கு இவ்வளவு டெக்னாலஜியும் அரிச்சுவடியாக போய்விடலாம். இப்பொழுதுதான் செல்போன் யுகத்தில் பெரியவர்கள் படும் சிரமமும் புரிந்துகொள்ள முடிகின்றது. ‘கூட்ட நெரிசலில் சிக்கிக்கொள்வீர்கள் பேருந்து நிறுத்தம் முன்பே இறங்கலாம்” என்று எஸ்.எம்.எஸ். மூலம் சொல்லிவிட முடியாது… இரைச்சல் மிகுந்த இடங்களில் பெரியவர்களால் ‘கிணற்றுக்குரல்களை’ பிரித்தறிய முடிவதில்லை. ஏற்கனவே நிறைய இடங்களில் பேசியது போல-அடிப்படை யுக்திகளை அறிந்து கொள்வதல்ல இரகசியம் அவை உள்ளன, என உணர்வதே அவசியம்’. டெக்னாலஜி மிகுந்த திரைப்படங்கள் மக்களுக்கு அதைக் கொண்டு சேர்ப்பதாக,- மிகையின்றி சொல்லலாம். மொழி கற்றுக்கொள்ள விரும்பி ‘பக்ஷே’ என்றொரு மலையாளத் திரைப்படத்தை நண்பனோடு சேர்ந்து பார்த்துவிட்டு மோகன்லாலின் புண்ணியத்தில் ‘கதைச்சுக்’ கொண்டிருந்த காலம் உண்டு. திரைச் சுருள்கள் நேரந்தின்னும் கழுகுகள் என்றும், ‘உதவாத சருகுகள்’-என்றும் ஒரு சாரார் பேசுகையில், அந்தச்சருகுகளும் ‘சிறகுகளாக’ வாய்ப்பிருப்பதை எண்ணி வியக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.
    பாலக்கோடு கிரிக்கெட்டரங்கில் உள்ளூர் அணியோடு விளையாடுகையில் மாணவர்கள் காட்டிய பூரிப்பும்-‘ரிஸ்வான்’ என்றொரு கெச்சலான வீரனின் முழங்கை ஒரு அடிக்கு சிவப்புக் கோடு பூத்துக்கொண்ட ‘டைவும்;’ வரலாற்றுப் பதிவுகளுக்குள் வராமல் போய்விடும். இதுபோன்றஎண்ணற்ற மேட்சுகளும், ஏராள கேட்சுகளும், ‘இலகான்’ படம்போல், மாறிமாறி எல்லோருக்கும், பரிமாறப்படாவிட்டாலும் எண்ணிப் பார்க்கையிலெல்லாம் எதாவதொரு ‘உள்ளத்தை’ சிறகுகட்டிப் பறக்கச் செய்யும் சருகுகளாய்த்தான் இருக்கின்றன.
    இப்போழுதெல்லாம், பூங்காவில் கால்மிதியில் சரசரக்கும் சருகுகள் மீது தனி மரியாதை வந்து விடுகிறது? என்ன செய்ய? .

    உனக்குள்ளே உலகம்

    இது என்ன பிழைப்பு?
    “இது என்ன பிழைப்பு? இந்த வேலை செய்வதற்குப்பதில் பேசாமல் பிச்சை எடுத்துப் பிழைக்கலாம்” – என்று கிராமங்களில் பெரியவர்கள் தரமான வேலையில் இல்லாதவர்களைப் பார்த்து கூறுவதுண்டு.
    “நாம் செய்கின்ற வேலை அல்லது தொழில் நமக்கும் திருப்தி தர வேண்டும், நம்மைச் சார்ந்தவர்களுக்கும் மனமகிழ்ச்சியை வழங்க வேண்டும். ஊரில் உள்ளவர்களுக்கும், நாட்டில் உள்ளவர்களுக்கும் நன்மைகளை வழங்குகின்ற விதத்தில் அந்த பணி அமைய வேண்டும்” என்பதை சமூகத்திலுள்ள அனைவரும் விரும்புகிறார்கள்.
    ஒருவர் செய்கின்ற வேலை அல்லது பணி இந்த நல்ல நோக்கங்களை நிறைவேற்றவில்லை என்றால் “இது என்ன பிழைப்பு?” என்று எரிச்சலுடன் மற்றவர்கள் பேச ஆரம்பிக்கிறார்கள். ஒரு தொழில் அல்லது வேலை மற்றவர்களுக்கும், தம்மைச் சுற்றியிருப்பவர்களுக்கும் மகிழ்ச்சியையும், மன நிறைவையும் வழங்கும் விதத்தில் அமைய வேண்டும். இப்போதெல்லாம் பல பள்ளி, கல்லூரி மாணவ – மாணவிகள் மனதில் நிறைந்திருக்கும் எண்ணங்கள் இவைதான்.
    “நான் ஃபாரின் போகவேண்டும். கைநிறைய சம்பாதிக்க வேண்டும்”.
    “நான் வெளிநாட்டிற்குபோய் மேற்படிப்பு படிக்க வேண்டும்”.
    “நான் அமெரிக்காவில்போய் செட்டில் ஆக வேண்டும்”.
    – இப்படி அமெரிக்கா, தாய்லாந்து, ஆஸ்திரேலியா, சவுதி அரேபியா, ஜப்பான், சுவிட்சர்லாந்து, சிங்கப்பூர், கனடா போன்ற பல வெளிநாடுகளுக்குச் சென்று மேற்படிப்பை முடிக்கவேண்டும், வேலை வாய்ப்பைப் பெறவேண்டும் என்ற கனவுகளைச் சுமந்து திரியும் இளைய உள்ளங்கள் ஏராளமாகி விட்டனர்.
    இந்திய நாடு மக்கள் தொகை அதிகமான நாடாக கருதப்பட்டு வந்தது. ஒரு காலத்தில் அதிக மக்கள் தொகை நாட்டின் சுமை என்று கருதினார்கள். ஆனால் இன்று இந்தியாவில் அதிக மக்கள் வசிப்பதால் அதனை “மனித வளம்” (Human Resources) நிறைந்த நாடு என்று உலக நாடுகள் அங்கீகரிக்க தொடங்கிவிட்டன. உலக அரங்கிலுள்ள அத்தனை நிறுவனங்களிலும் இந்தியர்கள் மிக சிறப்பு வாய்ந்த பதவிகளில் பணிபுரிகிறார்கள். குறிப்பாக கணினி மென்பொருள், புதிய தொழில் நுட்பங்கள், ஆராய்ச்சித் துறை என ஒவ்வொரு துறையிலும் இந்தியர்கள் முத்திரை பதித்து வருகிறார்கள். சமீபகாலமாக – இந்தியாவிலிருந்து வெளிநாடுகளில் வேலை செய்வதற்காக லட்சக்கணக்கான இளைஞர்கள் செல்ல ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். இதற்கான காரணங்கள் என்ன? – என்று சமீபத்தில் வெளியிடப்பட்ட ஒரு ஆய்வு பட்டியலிடுகிறது.
    1. வெளிநாடுகளில் பணிபுரிவதால் நல்ல வேலையும், மன மகிழ்ச்சியும், மேற்படிப்புக்கு வாய்ப்பும் உருவாகிறது.
    2. குடும்ப பொறுப்புகளிலிருந்து தப்பித்துக்கொள்ளலாம் – அல்லது ஏதேனும் ஒரு புதிய வாய்ப்புக்களை வெளிநாட்டில் பெற்றுக்கொள்ளலாம்.
    3. அதிக தொலைவில் வாழும்பொழுது பிரச்சனைகள் இருக்காது.
    4. தான் சார்ந்த துறையில் அதிக வளர்ச்சி பெறலாம்.
    5. சிறந்த கல்வியைத் தனக்கும், தன் குடும்பத்திற்கும் வழங்கலாம்.
    6. இந்தியாவில் சுத்தமின்மை, ஊழல், மக்கள் தொகை என்று எல்லாமே அதிகரித்து விட்டது.
    “எனது வாழ்நாள் இலட்சியமே வெளிநாட்டுக்குப் போவதுதான்” என்று எண்ணும் இளைய தலைமுறையினர் வெளிநாடுகளில் நிகழும் சில நிகழ்ச்சிகளையும் நினைவில் வைத்துக்கொள்ளவேண்டும்.
    “தன் நாட்டில் பிறந்து, வளர்ந்து, படித்துமுடித்த இளைஞர்களுக்கு மட்டுமே வேலை கொடுக்க வேண்டும். முக்கிய பதவிகளும் அவர்களுக்குத்தான் வழங்க வேண்டும்” – என்று சில வெளிநாடுகள் இப்போது முடிவு செய்துவிட்டன. இதனால் இந்திய நாட்டைச் சேர்ந்த இளைஞர்களுக்கு வெளிநாட்டில் வேலைவாய்ப்பு சமீப காலமாக குறைந்து வருகின்றன. அதுமட்டுமல்லாமல் ஏற்கனவே வெளிநாட்டில் பணியாற்றிய இந்திய இளைஞர்களை அவ்வப்போது இந்தியாவுக்கே திருப்பி அனுப்பவும் அமைதியாக திட்டங்களை வகுத்துச் சில அயல்நாடுகள் செயல்பட்டு வருகின்றன. இந்தச் சூழலில் வெளிநாட்டுக்குச் சென்றுதான் முன்னேறவேண்டும் என்ற முயற்சியை மேற்கொண்டு வருகின்ற இளைஞர்கள் தங்கள் சிந்தனையை
    இந்திய நாட்டின் பக்கம் திருப்ப வேண்டியது தற்பொழுது அவசியமாகிவிட்டது.
    20 வருடங்களுக்குமுன்பு தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு இளைஞர் அமெரிக்காவிற்குச் சென்றார். அமெரிக்காவில் பல்வேறு நிலைகளில் பணியாற்றினார். தற்போது சென்னைக்குத் திரும்பிவந்து ஒரு கல்லூரியில் பணியாற்றுகிறார். சமீபத்தில் அவரை சந்தித்து, “இந்தியாவுக்கு திரும்பி வந்ததன் காரணம் என்ன?” என்று கேட்டேன். சிறிதுநேரம் யோசித்தபின்பு மெதுவாகப் பதில் தந்தார் பேராசிரியர்.
    “அமெரிக்கா ஒரு நல்ல நாடுதான். அங்கு எல்லா வசதிகளும் உண்டு. ஆனால் ‘டீன் ஏஜ்’ பருவத்தில் குழந்தைகளை எங்களோடு வைத்துக்கொள்வதில் பிரச்சனை இருக்கிறது. எங்கள் பிள்ளையை அமெரிக்க இளைஞர்களைப்போல வளர்க்கவா? அல்லது தமிழ்நாட்டு இளைஞர்களைப்போல வளர்க்கவா? என்பதில் எங்களுக்கு குழப்பம் ஏற்பட்டது. இந்தக் குழப்பம் எங்களுக்கு மட்டுமல்ல தமிழ்நாட்டிலிருந்து அமெரிக்காவில் வாழும் அத்தனை தமிழர்களுக்கும் இன்றும் இருக்கிறது. அமெரிக்க இளைஞர்கள்பாணியில் நம் பிள்ளைகளை வளர்த்தால், அந்தப் பிள்ளைகள் அமெரிக்கர்களைப்போலவே செயல்பட ஆரம்பித்துவிடுவார்கள். அதேவேளையில் நமது தமிழ் கலாச்சாரத்தின்படி அந்தப் பிள்ளைகளை வளர்த்தால் அவர்கள் மன அழுத்தத்தோடு நிம்மதியில்லாமல் வளர ஆரம்பிக்கிறார்கள். எங்களுக்குச் சுதந்திரம் இல்லை என்று அவர்கள் உணர்கிறார்கள். நிம்மதியாகவும் அவர்கள் இருப்பதில்லை. சில இளைஞர்கள் மனநோயாலும் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். அமெரிக்க இளைஞர்களால் இவர்கள் புறக்கணிக்கப்படுவதால் ஒரு அந்நியரைப்போல வாழுகின்ற உணர்வு அவர்களுக்கு இருக்கிறது. இதனால் தமிழகத்திலிருந்து சென்று அமெரிக்காவில் வேலைபார்க்கும் சிலரது குடும்பங்கள் அங்கு நிம்மதி இழந்து காணப்படுகின்றன. இந்தப் பிரச்சனைகள் என் வாழ்வில் வந்துவிடக்கூடாது என்பதற்காகத்தான் நான் அமெரிக்காவிலிருந்து இங்கு வந்துவிட்டேன்” என சிரித்துக்கொண்டே சொன்னார் அந்தப் பேராசிரியர்.
    வெளிநாடு சென்றுவிட்டால் பொருளாதார நிலையை உயர்த்திக் கொள்ளலாம் என்பது உண்மைதான். ஆனால் அதேவேளையில் குடும்ப உறவுகளை நிலைப்படுத்த இயலாமலும், தமிழ் கலாச்சாரத்திற்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட சூழலில் வாழும் நிலை இருப்பதால் வாழ்வில் நிம்மதியை தொலைத்துக்கொள்ளும் நிலையும் உருவாகிவிடுவதை இளைஞர்கள் உணர்ந்துகொள்ள வேண்டும்.
    சுமார் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கிராமத்தினுள் ஒரு ‘கார்’ நுழைந்தாலே அதனை வேடிக்கை பார்க்கச் சிறுவர்கள் கூட்டம் ஓடிவரும். கார் நின்றதும் அதன் அருகில் வந்து அதனை தொட்டுப்பார்த்து அந்தக்கூட்டம் மகிழ்ந்து நிற்கும். ஆனால் இன்று ஊருக்குள் கார் வந்தால் அதனை அதிசயமாய் பார்ப்பதற்கு யாருமில்லை. ஏன் இந்த கார் வருகிறது என்று கேட்பதற்கும் ஆள் இல்லை. இதேபோல் முன்பெல்லாம் வெளிநாடு சென்று வேலைபார்க்கும் ஒருவர் விடுமுறையில் ஊருக்கு வந்தால் அவருக்கு ‘தடபுட’லான வரவேற்பு இருக்கும்.
    “எங்கள் அத்தான் வந்திருக்கிறார்”,
    “எங்கள் மாமா வந்திருக்கிறார்”,
    “நன்றாக படித்த எங்க ஊர்க்காரர் வந்திருக்கிறார்”,
    “ஊரில் உள்ளவர்களில் நல்ல வேலை பார்ப்பவர் வந்திருக்கிறார்”.
    என்றெல்லாம் எண்ணி அவருக்கு சிறப்பு மரியாதை கொடுத்த காலம் ஒன்று உண்டு. அவர் வீடு தேடிபோய் “சுகமாய் இருக்கிறீங்களா?” என்று நலம் விசாரிக்கவும் நிறையபேர் இருப்பார்கள். அவரிடம் பேசியதையே பெருமையாக நினைத்தார்கள்.
    ஆனால், அந்த நிலை அடியோடு மாறிவிட்டது. ஒவ்வொருவரும் தங்கள் வேலை காரணமாக மிகவும் ‘பிஸி’யாகி விட்டார்கள். வெளிநாட்டு சொந்தக்காரர் வந்திருக்கிறார் என்றால் யாரும் தேடிப்போய் பார்ப்பதில்லை. ஓடிப்போய் நலம் விசாரிப்பதில்லை. “அவருக்கு நேரமிருந்தால் நம் வீட்டுக்கு வருவார்” என்று நினைத்து அவர் வருகையை யாரும் பெரிதுபடுத்துவதில்லை. வெளிநாட்டில் வேலை பார்த்தால் மட்டுமே மதிப்பும், மரியாதையும் கிடைக்கும் என்ற நிலை இப்போது இல்லை.
    இந்தியாவிலேயே ஏராளமான மேற்படிப்பு வசதிகளும், வேலைவாய்ப்பு வசதிகளும் உள்ளன. வெளிநாட்டில் வசிப்பவர்கள்கூட தங்கள் மேற்படிப்பை தமிழகத்தில் தொடர்வதற்காக இந்தியாவுக்கு வர ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். பல வெளிநாட்டுப் பல்கலைக்கழகங்களும், இந்தியாவில் தங்கள் கல்வி நிலையங்களைத் தொடங்குவதற்குப் போட்டிபோட்டு முன்வருகின்றன.
    வெளிநாட்டு நிறுவனங்களுக்கு இந்தியாவிலிருந்து பணியாற்றுவதற்கு வசதியாக இன்றைய இளைஞர்களை வழிநடத்த “பி.பி.ஒ.” எனப்படும் “Business Process Outsourcing” மற்றும் கால் சென்டர் (Call Centre) போன்ற அமைப்புகளும், உருவாகிவிட்டன. இதனால் – “வெளிநாடுகளுக்கு சென்றுதான் படிக்க வேண்டும், பணிபுரிய வேண்டும்” என்பதை இலட்சியக் கனவாக கொள்ளவேண்டிய அவசியமில்லை.
    சில நாட்களுக்குமுன்பு என்னுடன் படித்த பள்ளி நண்பர் பாஸ்கர் என்பவரை ஒரு திருமண விழாவில் சந்தித்தேன். எங்களோடு படித்து வெளிநாட்டிலிருக்கும் ராமராஜ் பற்றி சொன்னார் பாஸ்கர்.
    “உங்களுக்கு விஷயம் தெரியுமா? போனவாரம் நம்ம சிங்கப்பூர் ராமராஜை பார்த்தேன். என்னைப் பார்த்ததும் ஓடிவந்து கையைப் பிடித்துக்கொண்டான் ராமராஜ். நல்லா இருக்கிறீங்களா? என்று சிரித்தான். ‘கையைவிடு’ என்று சொல்லி நான் நகர்ந்துவிட்டேன். அவன் என் பின்னால் வந்தான். என்ன பாஸ்கர் ரொம்ப கோபமாக இருக்கிறீங்க? என்றான். நான் முகத்தில் அடித்தாற்போல் பதில் சொல்லிவிட்டேன். சிங்கப்பூர்போய் 12 வருஷம் ஆகியும் ஒரு லெட்டர்கூட எனக்கு நீ எழுதவில்லை. போன்மூலம்கூட பேசவில்லை. கேட்டால் உனக்கு நேரம் இல்லையென்று சொல்லுவாய். நீ படிக்கும்போதெல்லாம் என் வீட்டில் இருந்துதான் படித்தாய். எனக்கு தோட்டத்தில் வேலையிருக்கிறது என்று சொல்லும்போது உனது வீட்டுப்பிரச்சனையை சொல்லி என்னிடம் அழுதாய். நான் உனக்கு நேரம் ஒதுக்கி உன் பிரச்சனையை முடித்துவைத்தேன். நீ எல்லோரையும் மறந்துவிட்டாய். உனக்கு கல்யாணம் ஆனதும் நாங்கள் எல்லாம் வேண்டாம் என்று நினைக்கிறாய். ரொம்ப நல்லது. இனி உன்னிடம் பேசி நான் நேரத்தை வீணடிக்க விரும்பவில்லை. தயவுசெய்து போய்விடு என்று சொல்லிவிட்டேன். இப்படி சொல்ல மனதுக்கு கஷ்டமாகத்தான் இருந்தது. வெளிநாட்டுக்கு வேலை செய்யப் போய்விட்டால் இங்கிருப்பவர்கள் நமக்குத் தேவையில்லை என்று சிலர் நினைத்து விடுகிறார்கள். இங்கு திரும்பி வந்தபின்பு யாரிடம் வேண்டுமானாலும் எப்போதும் பேசிக்கொள்ளலாம். எந்த உதவியும் பெற்றுக் கொள்ளலாம் என்று நினைக்கிறார்கள். அந்தக்காலம் இப்போது அடியோடு மாறிவிட்டதல்லவா?” என்று என்னிடம் கேட்டார் பாஸ்கர். நான் அதிர்ந்து போனேன்.
    வெளிநாடு சென்றுவிட்டால் எல்லா விஷயங்களும் எனக்குத் தெரியும் என்று இனி எண்ண முடியாது. கிராமத்திலுள்ள உறவுக்காரர்களையும், நண்பர்களையும் அவர்களது மனநிலையையும் புரிந்துகொள்ள இயலாமல் தவிக்கும் சிங்கப்பூர் ராமராஜ் சொந்த ஊரில் ‘அநாதை’யாக நிற்பது வேதனை தரும் நிகழ்ச்சிதானே!
    பணத்தையும், பதவியையும், மரியாதையையும் எதிர்பார்த்து வெளிநாடு சென்று பணிபுரிய விரும்புபவர்கள் வெளிநாடு சென்றாலும் உறவுகளையும், நண்பர்களையும் மறக்காமல் தொடர்ந்து தொடர்பு வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். அவ்வப்போது ஊரில் நடைபெறும் நிகழ்ச்சிகள், குடும்ப விழாக்கள் பற்றி தெரிந்துகொண்டு தேவையான நேரத்தில் தன்னைச் சார்ந்தவர்களுடன் தொடர்பு ஏற்படுத்தி தொலைபேசி மூலம் பேச வேண்டும். அப்போதுதான் வெளிநாட்டில் வேலை பார்த்தாலும் உரிய மரியாதை அவர்களுக்குக் கிடைக்கும். இல்லையென்றால் இது என்ன பிழைப்பு? என்று அவர்களது வெளிநாட்டு பணி பற்றி எல்லோரும் சொல்ல ஆரம்பித்து விடுவார்கள் அல்லவா!
    – தொடரும்.

    நோய்வாய்ப்படாது நூறாண்டுகள் வாழும் வழிமுறைகள்

    உலகத்து மக்கள் அனைவருமே மொத்தம் எட்டு வகைப்பட்டவர்களாக மட்டுமே உள்ளனர் என்றும், அவர்களுள் எட்டாம் வகையினர் மட்டும் மேலும் எட்டுப் பிரிவினர்களாக உள்ளனர் என்றும் இக்கட்டுரையின் முதற் பகுதியில் புரிந்து கொண்டோம்.
    இந்தப் பிரிவினர்களிடையே உள்ள வேறுபாடுகளையும், நீங்கள் எந்த வகையைச் சார்ந்தவர் என்பதையும், உங்களின் உடல்நலம் இப்போது எவ்வாறுள்ளது, வருங்காலத்தில் உங்களுக்கு நோய்கள் ஏற்படுமா, அவ்வாறானால், என்னென்ன நோய்கள் எப்போது ஏற்படும் என்பன போன்ற விவரங்களைப் பின்னர் தெரிவிக்கிறேன்.
    அதற்கு முன்னதாக, மனிதர்கள் இத்தனை பிரிவினர்களாக இருப்பதற்கான காரணங்கள் என்னவென இப்போது போதிய ஆதாரங்களுடன் விளக்குகிறேன்.
    இப்பகுதியைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டுமானால், சில அடிப்படை விவரங்களைத் தெரிந்து கொள்ளவேண்டும்.
    “இந்த விவரங்கள் நமக்கு எதற்கு?” என்று எதனையும் ஒதுக்கிவிடாது, நான் எழுதும் அனைத்தையும், உங்களுக்கு ஏற்கனவே தெரியுமானாலுங்கூட, நிச்சயமாகப் படியுங்கள். ஏனெனில், அவற்றையெல்லாம் நான் வேறு கோணத்தில் உங்களுக்கு உணர்த்துவேன். அதனால், நீங்கள் பின்னர் திண்ணமாகப் பெரும் பயன் பெறுவீரகள்.
    சுண்ணாம்புச் சத்து
    இது, Calcium அல்லது Ca என்று குறிப்பிடப்படும். Lime என்பது CaO எனக் குறிப்பிடப்படும். இது, வெள்ளை நிறத்திலான ஓர் உலோகப் பொருளாகும்.
    பிணத்தை எரித்தால் சாம்பல் கிடைக்கும். அந்தச் சாம்பலில் 75% Calcium phosphate எனும் சுண்ணாம்புதான். நமது உடல் எலும்புகளில் உள்ள எல்லா உலோகப்பொருட்களையும் கணக்கிட்டால், இந்த வகைச் சுண்ணாம்பு அதில் 85% ஆகும்.
    உடம்பில் காயம் ஏற்பட்டு அதனால் ஏற்படும் இரத்த ஒழுக்கு நிற்கவேண்டுமானால், இரத்தம் உறைந்து கெட்டிப்பட வேண்டும். அதற்கும் இந்தச் சுண்ணாம்பு உதவுகிறது. நமது எலும்புகளையும் பற்களையும் சுண்ணாம்புதான் உண்டாக்கி, உறுதியானவை ஆக்குகிறது.
    நமது உடம்பின் அமிலத்தன்மையையும் காரத்தன்மையையும் சமச்சீராக (Acid-Base Balance) வைத்துக் கொள்ளுவதற்கு உதவுவதும் இந்தச் சுண்ணாம்புதான்.
    தாய்ப்பாலில் இது 20 மில்லிகிராமும், பசுவின் பாலில் 120 மில்லிகிராமும் இருக்கிறது.
    சுரப்பிநீர்களை (Enzymes) இயங்கச் செய்வதோடு, சதைகள் நரம்புகள் ஆகியவற்றின் செயற்பாடுகளுக்கும் இது பயன்படுகிறது. நமது உடம்பினுள் உள்ள நீர்ப்பொருட்கள், மென்மையான சவ்வுகளுக்கிடையே புகுவதற்கும் வெளியேறுவதற்கும் (Permeability of the membranes) சுண்ணாம்பு உதவுகிறது.
    சுண்ணாம்பு நமது உடலினுள் தேவைக்கு மீறி மிகுதியாகச் சேர்ந்துவிடுமானால், அது நமது உடலை விட்டு வெளியேற்றப்பட்டுவிடும். அது எவ்வாறெல்லாம் வெளியேறுகிறது என்பதை இங்கு பட்டியலிடுகிறேன், நினைவில் வைத்துக்கொள்ள முயலுங்கள். ஏனெனில், இது மிக முக்கியமான தகவலாகும்.
    மலத்திலும்,
    சிறுநீரிலும்,
    வியர்வையிலும்,
    தோல் உரிதலிலும்,
    உடல் உறவின்போது ஆண் உடம்பிலிருந்து வெளிப்படும் விந்திலும்,
    மாதவிலக்கின்போது வெளிப்படும் இரத்தக் கழிவிலும்,
    கர்ப்பந்தரிப்பதற்காக உள்ள முட்டையிலும்,
    கரு / குழந்தை உற்பத்தியின் வழியாகவும்,
    பிரசவத்தின்போது நீர்க்குடம் உடைந்து வெளியேறும் நீரிலும்,
    தாய்ப்பாலிலும்,
    காதில் உண்டாகும் குரும்பியிலும்,
    மூக்குப்பீயிலும்,
    கண்களின் ஓரத்தில் காலை எழும்போது காணும் நீர்க்கசிவிலும்,
    நாக்கில் காணப்படும் வெள்ளைநிறத்திலான ஊத்தையின் வழியாகவும்,
    பெண்ணின் பிறப்பு உறுப்பிலிருந்து வெளிப்படும் வெள்ளைப் படுதலிலும்,
    ஆண்குறியில் உண்டாகும் அழுக்குப்போன்ற திரட்டலிலும்,
    தொப்புளில் வெளிப்படும் வழவழப்புத் தன்மை வழியாகவும்,
    கம்புக்கூட்டிலும் மற்ற இடங்களிலும் உள்ள வியர்வை நாளங்களின் வழியாகாவும்,
    நெஞ்சுச் சளி
    ஆகியவற்றின் வழியாகவும், மிகைப்படும் சுண்ணாம்பு நமது உடலைவிட்டு வெளியேற்றப்பட்டுவிடும். இவற்றின் வழியாகவெல்லாம் மிகுதிப்பட்ட அந்தச் சுண்ணாம்பு வெளியேறிய பிறகுங்கூட, இன்னும் மீதி இருக்குமானால், அளவுக்குமிஞ்சிய அந்தச் சுண்ணாம்பு உடம்பினுள்ளேயே இருந்துவிடும். அது சில உறுப்புக்களில் சேமித்து வைக்கப்படும்.
    இந்தச் சுண்ணாம்பு (மிகக் குறைந்த அளவிலான மேக்னீசியம், துத்தநாகம்,
    செம்பு, இரும்பு போன்ற ஏனைய சிலவற்றுடன் சேர்ந்து) விலங்குகளின் உடலில் எவ்வாறெல்லாம் சேமித்து வைக்கப்படுகின்றது என்பதை நாம் அறிந்து கொள்ளத்தான் வேண்டும். இது மிக முக்கியமான தகவலாகும்.
    விலங்குகளின் எலும்பிற்கும், அது உறுதியாக இருப்பதற்கும் சுண்ணாம்பு தேவைப்படுகிறது. மாடு, யானை போன்றவற்றின் உடம்பும் எலும்புகளும் பெரியனவாகவும், கனமானவையாகவும், உறுதியானவையாகவும் இருக்கும். இதற்குக் காரணம், அவை, சுண்ணாம்புச்சத்தைக் கொண்டுள்ள புல், செடிகொடிகளை மிக அதிக அளவில் உண்ணுவதுதான்.
    யானைத்தந்தம், மான், ஆடு, மாடுகளின் கொம்புகள், நெகங்கள் ஆகியவையும் சுண்ணாம்பால் ஆனவைதாம். கிளிகளின் கூர்மையான மூக்கு, நெகங்கள் ஆகியவையும் சுண்ணாம்பில் உருவானவைதாம். எறும்புண்ணியின் (Ant eaters) முட்களும் முதலையின் மிகக்கடினமான தோலும் சுண்ணாம்பைக் கொண்டதுதான்.? நத்தை, ஆமை ஆகியவற்றின் ஓடும் சுண்ணாம்பால் ஆனவைதாம். குதிரையின் குளம்புகளும், பறவைகளின் கூரான நெகங்களும் சுண்ணாம்பால் உருவானவைதாம். ஒட்டகம், கோவில்மாடு போன்றவற்றின் பெரிய திமில்களும் சுண்ணாம்புச் சேர்க்கையால் விளைபவைதாம். குதிரை, புலி போன்றவற்றின் இறுக்கமான தசைநார்களும் சுண்ணாம்பின் சேர்க்கையால் விளைபவையே.
    யானையின் மிகப் பெரிய உடம்பு, அதன் தும்பிக்கை, கால்கள், நீரில் வாழும் ஷுல் (Seal) தோல், எருமையின் கனத்துத் தடித்த தோலும்கூட சுண்ணாம்பின் காரணமாகத் தோன்றுபவையே.
    இனி, ஆண் விலங்குகளிலும், பெண் விலங்குகளிலும், மனிதரிலுங்கூட, சுண்ணாம்பின் காரணமாக ஏற்படும் வேறுபாடுகளைப் பாருங்கள்:
    ஒரு தம்பதியினருக்கு இரட்டைக் குழந்தைகள் பிறப்பதாகக் கொள்ளுவோம். அவற்றில் ஒரு குழந்தை ஆண், மற்றொன்று பெண். இரு குழந்தைகளையும் ஒரே மாதிரியாகத்தான் அவற்றின் பெற்றோர் வளர்க்கிறார்கள். அவ்விரு குழந்தைகளும் ஏறத்தாழ 12 வயது வரை ஒரே மாதிரியாகவே உடல் வளர்ச்சி அடைகிறார்கள். ஆயினும், அதற்குப்பிறகு, ஆண் தனது உருவத்தில் பெரியவனாகவும், பெண் சிறியவளாகவும் வளர்கிறார்கள். இது ஏன் என நினைக்கிறீர்கள்?
    “இது மரபுவழியில் வருவது” (Genetics) என்று கூறித்தப்பிக்க முயலவேண்டாம். ஏனெனில், “தொடக்க காலத்திலேயே ஏன் இந்த வேறுபாடுகள் தோன்றின?” என்ற எனது அடுத்த கேள்விக்கு உங்களால் மறுமொழி சொல்ல இயலாது! எனது ஆய்வின் விளைவாகக் கிடைக்கும் இந்த விவரங்களையெல்லாம் நீங்கள் படிக்கத்தவறினால், ஒருபோதும் நீங்கள் இம்மருத்துவத்தின் பயனை முழுமையாகப் பெற இயலாது என்பதை மீண்டும் நினைவு படுத்துகிறேன். எனவே, தயவுசெய்து தொடர்ந்து படியுங்கள்.
    மிக அதிகமான அளவில் தீனி தின்னும் யானையின் உடலினுள், அதற்கு ஒப்ப, மிக அதிகமான அளவு சுண்ணாம்பு சேர்ந்துவிடுந்தான். பெண் யானையின் விலக்கு (கர்பப்பை உடைந்து, இரத்தத்துடன் வெளியேறுதல்), 3 முதல் 4 மாதங்கள் என்றும், கர்பந்தரித்துக் குட்டி ஈணுங்காலம் 22 மாதங்கள் என்பதும், யானையின் ஒரு நாள் தீனி ஏறத்தாழ 40 முதல் 180 கிலோ அளவானது என்பதும், பலரும் அறிந்திருக்கக்கூடிய விவரங்கள்தாம்.
    180 கிலோ நிறைகொண்ட தழைகளிலிருந்து பெறப்படும் மிகுதியான சுண்ணாம்பு, பெண் யானையின் விலக்கின் ஒரு பகுதியாக வெளியேறிவிடுகிறது. ஆனால், ஆண் யானையின் உடலினுள் செல்லும் சுண்ணாம்பு வெளியேறுவதற்கான வாய்ப்பு இல்லாமையால், அது தந்தமாக உருவெடுக்கின்றது.
    சில பெண் யானைகளில், நலக்குறைவின் காரணமாக சரிவர விலக்கு நடவாத காரணத்தால், சிறு தந்தங்கள் உண்டாவதும் உண்டு.
    இதே காரணத்தால்தான் ஆண் மான்களும் கெடாய் ஆடுகளுங்கூட கொம்புகள் பெறுகின்றன். அவற்றின் பெட்டைகளுக்கு கொம்புகள் கிடையா! அதோடுகூட, ஆண் விலங்குகளிலும், மனிதருள் ஆண்களிலும் மாதவிலக்கு இல்லாமையால்தான், அவற்றின் உருவங்களும், பெண்களைக் காட்டிலும் பெரிதாக உருப்பெறுகின்றன.
    பெட்டைக் கோழிகளும் மற்ற பறவைகளூம் முட்டையிடுவதின் வாயிலாக மிகுதியாகும் சுண்ணாம்பை வெளியேற்றுகின்றன. அதனால், அவையுங்கூட சிறிய உருவத்தையே பெறுகின்றன. அதனால்தான் முட்டையில் அதிகமான சுண்ணாம்பு இருக்கிறது. முட்டையின் ஓடும் சுண்ணாம்பால் ஆனதுதான் என்பதையும் மறந்துவிடலாகாது. சேவலுக்கும் ஆண் மயிலுக்கும் அதிக அளவு சிறகுகளும், தோகையும், கொண்டையும் உண்டாகின்றன.
    முயல்கள் எந்நேரமும் இலைகளைத் தின்றுகொண்டேதான் இருக்கும். அதனால், மிக அதிக அளவிலான சுண்ணாம்பு அவற்றின் உடலினுள் சென்றுவிடுந்தான். ஆயினுங்கூட அவற்றின் உருவம் சிறிதாகத்தான் இருக்கின்றது.
    ஏன் தெரியுமா? ஆண் முயல்கள் ஒவ்வொருநாளும் 5 முதல் 7 தடவைகள் உடலுறவு வைத்துக் கொள்ளுகின்றன. அப்போது வெளியேறும் விந்தின்வழி பெரும்பகுதியான சுண்ணாம்பு வெளியேறிவிடுகின்றது.
    பெண் முயல், ஓராண்டுக்காலத்தில், 3 முதல் 5 முறைகள் கர்பந்தரித்து, ஒவ்வொருமுறையும் இரண்டிலிருந்து எட்டுக் குட்டிகள்வரை ஈன்று, அவற்றின்வாயிலாக அதிகச் சுண்ணாம்பை வெளியேற்றிவிடுகின்றன.
    மனிதருள் பெண்களைப் பாருங்கள்: மாத விலக்கு நின்றபிறகு, அவர்களின் உடல் எவ்வளவு பெருத்துவிடுகிறது! அதோடுகூட அவர்களது மார்பும் பெருத்துத்தான் போகும். இதற்குக் காரணம், மாதந்தோறும் வெளியாகும் சுண்ணாம்பு, விலக்கு நின்றபிறகு, உடலினுள்ளேயே தங்கிவிடுவதுதான்!
    இந்த அளவில் இதனை நிறுத்திக்கொண்டு, அடுத்த இதழில், மனிதற்கு ஏற்படும் நோய்களுக்கான காரணங்களை விளக்க நினைத்துள்ளேன். அதுவரை பொறுத்திருங்கள்.

    தெய்வம் நீ என்றுணர்த்திய தெய்வம்

    குடும்பத்தை மகிழ்விப்பது குத்துப்பாட்டா? கும்மிப்பாட்டா?” என்பது போன்ற தலைப்புகளில் இன்றைய நாட்களில் பட்டிமன்றங்கள் நடந்துவருகின்றன. ஆனால், கால் நூற்றாண்டுக்கு முன்னால், “மனித வாழ்வை உயர்த்துவது விஞ்ஞானமா? மெய் ஞானமா?” என்றும், “கம்பராமாயணத்தில் சேவையில் சிறந்த பாத்திரம் இலக்குவனா? அனுமனா? விபீடணனா?” என்றும் “நாம் ஆனந்த சுதந்திரம் அடைந்து விட்டோமா? இல்லையா?” என்றும், இவை போன்ற தலைப்புகளில் அறிவைக் கூராக்கும் பட்டிமன்றங்கள் நடந்து வந்தன.
    திரு. சத்தியசீலன், திரு. சாலமன் பாப்பையா,
    திரு. அறிவொளி, திரு. சிலம்பொலி செல்லப்பன், திரு. சேவற்கொடியோன், கள்ளிப்பட்டி
    திரு. க.கு. கோதண்ட ராமன், நம் அய்யா
    இல.செ. கந்தசாமி போன்ற அறிவாளர்கள், அவற்றிலே பங்கேற்று, தத்தம் கருத்துக்களை எடுத்துரைப்பார்கள். பள்ளிகள், கல்லூரிகள், கோயில்கள் போன்ற பல்வேறு இடங்களில் நடக்கும் இந்த நிகழ்ச்சிகளில், பாட்டி முதல் பேத்தி வரையான அனைத்து வயதினரும் வந்து ரசிப்பார்கள். சொற்சுவையை ருசிப்பார்கள். பொருட்சுவையைப் புசிப்பார்கள். மீண்டும் இந்த நிகழ்ச்சி எப்போதுவரும் என்ற ஏக்கத்தோடு, எல்லோரும் வீடு திரும்புவார்கள்.
    இந்தக்காலகட்டத்தில், என் போன்ற மாணவர்கள் எல்லோரும் சேர்ந்து, நம் அய்யா இல. செ. கந்தசாமி அவர்களை நடுவராகக் கொண்டு, பல்வேறு ஊர்களில் பட்டிமன்றங்களை நடத்தினோம். ஒருமுறை, கோயமுத்தூர் புறநகர்ப்பகுதியில், “இந்திய மக்களின் வளர்ச்சிக்கு இன்றைய தேவை ஆன்மீகமா? அறிவியலா?” என்ற தலைப்பில் பட்டிமன்றத்தை நடத்திவிட்டு, பேருந்தில்
    வீட்டுக்குத் திரும்பி வந்து கொண்டிருந்தோம். அப்போது, உடன் வந்த மாணவர்கள் அய்யாவிடம், ஆன்மீகம் பற்றிய கேள்விகளைத் தொடுத்தார்கள்.
    ‘கடவுள் உண்டா? இல்லையா?’ என்று ஆரம்பித்து ‘அய்யா ஆத்திகரா? நாத்திகரா?’, ‘அய்யா அவர்கள் ஏன் கோவிலுக்கு அதிகம் போவதில்லை?’ என்றெல்லாம் வினா மழை பொழியத் தொடங்கி விட்டார்கள். அந்தக் கேள்விகளுக்கெல்லாம், அய்யா பதில் சொல்லிக் கொண்டே வந்தார். வள்ளுவர் முதற்கொண்டு, வாரியார் வரையிலான பல ஆன்றோர்கள் சொன்ன ஆன்மீகக் கருத்துக்களை, பலாப்பழச் சுளையினை எடுத்துத் தருவது போல், தனது அறிவுச் சுனையிலிருந்து அள்ளித்தந்து கொண்டே வந்தார். திருமந்திரம், திருவாசகம், தேவாரம், திருஅருட்பா, திருப்புகழ், திருக்குறள், திவ்வியப்பிரபந்தம் போன்ற பற்பல ஆன்மீகப் பேழைகளைத் திறந்து, அரிய கருத்துக்களை விரித்துரைத்தார். நாங்கள் அனைவரும், அவரது அறிவின் விசாலத்தைக் கண்டு அதிசயித்துப் போனோம்.
    “தன்னை நம்பாதவன் தான் நாத்திகன் என்பது விவேகானந்தருடைய கருத்து. அதுவே என் கருத்துமாகும். தன்னம்பிக்கை உடையவர் மனதில் எல்லாம் தெய்வம் நிறைந்துள்ளது” என்றார்.
    “கடவுளை நாம் நேரில் காணமுடியாது. கடவுளை, சான்றோர்கள் வடிவத்திலே காணலாம்” என்றார்.
    “சான்றோர் என்பதற்கான அடையாளங்கள் எவை?” என்று மாணவர்கள் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், “மனிதப் பண்புகள் நிறைந்தவர்கள் எல்லோரும் சான்றோர்களே ஆவர். அந்தக் குணங்களை ஆராய்ந்து, அவற்றைக் கடைபிடிக்கத் தொடங்கினால், சாதாரண மனிதனும் சான்றோர் ஆவதற்குரிய வழி கிடைத்துவிடுகிறது. அந்த வழி எளியதாகவும், காலத்திற்கு ஒத்ததாகவும் இருந்தால், அதைப் பின்பற்றுவதில் தவறொன்றுமில்லை” என்றார்.
    “அந்தப் பண்புகள் யாவை?” என்று மாணவர்கள் கேட்ட போது, “அவை ஐந்து வகையாகும். கேளுங்கள்” என்று சொல்ல ஆரம்பித்தார். மணிக்கணக்கில் அவர் சொன்னதையெல்லாம், என் மனச்சிறைக்குள் வைத்து பூட்டிக்கொண்டேன். அவற்றில், இன்னும் நினைவில் நிற்கின்ற சிலவற்றை மட்டும் திறந்து காட்டுகிறேன்.
    அய்யா சொன்னார், “சான்றோர்க்குரிய ஐந்து பண்புகள் என்னவென்றால், முதன்மையானது அன்பு. தனக்கு வேண்டியவர், வேண்டாதவர் என்ற வேறுபாடின்றிக் காட்டுவது தான் உண்மையான அன்பு. இதைத்தான் திருமந்திரம்,
    “அன்பு சிவமென்றறியார் இரண்டென்பர்
    அன்பு சிவமென்றறிவார்க்கு இரண்டிலை
    அன்பு சிவமென்றறிவால் அறிந்தபின்
    அன்பே சிவமாய் அறிந்து கொண்டேனே” – என்று சொல்கிறது.
    இரண்டாவது, பழிபாவங்களுக்கு அஞ்சுதலாகிய நாணம். எல்லா வசதிகளைப் பெற்றிருந்தும், பழிக்கு அஞ்சி, தவறு செய்யாதவர்களே உயர்ந்தவர்கள். அப்படிச் செய்பவர்கள் அழிந்து போவார்கள்.
    மூன்றாவது ஒப்புரவு. வாழ்க்கையில் முடியாதவர்களுக்கு தாமாக முன் வந்து உதவுவது.
    நான்காவது கண்ணோட்டம். அதாவது இரக்கம்.
    ஐந்தாவது வாய்மை. மனமளவில் பொய்க்கலப்பின்றி பேசுவதும், நடந்து கொள்வதுமாகும்.
    இந்த குணங்கள் கொண்டவனே சான்றோன். அவனே தெய்வம். நீங்களும் இந்த குணங்களைக் கொண்டால், தெய்வமாகலாம். இதைத்தான், பாரதியாரும் “தெய்வம் நீ என்று உணர்” என்று சொல்லியிருக்கிறார். நான் கடவுளை இப்படித்தான் காண்கிறேன்” என்று முடித்தார். அவரது அறிவுரைகளில் மனம் ஆழ்ந்துபோய், வாய்மூடி எல்லோரும் மௌனமானோம். கடவுளைக் காண்பதற்கான புதியவழி கண்டுபிடித்தது போல் உணர்ந்தோம். அன்று முதல், தெய்வத்தை உள்ளே தேடத் தொடங்கினோம். தெய்வத்தைக் காட்டிய ஒரு தெய்வமாகவே, அவர் எங்களுக்குத் தெரிந்தார்.
    அய்யா இல.செ.க. அவர்களோடு உரையாடினாலே,
    அகம் மகிழும்Ð சிரம் குளிரும்Ð
    முகம் மலரும்Ð மனம் உயரும்Ð
    சித்தம் சிறகு விரிக்கும்Ð
    நித்தம் அறிவு தழைக்கும்Ð
    புத்தம் புதினம் பிறக்கும்Ð
    இது, அவரது அருகமர்ந்து, அவரது அறிவறிந்து, எந்தன் மனமுணர்ந்த உண்மையாகும்.
    (பின் குறிப்பு: இந்த உரையாடலே, பின்னாளில் அவரை, “தெய்வம் நீ என்றுணர்” என்ற கட்டுரையை எழுத வைத்தது. அது “ஏர் உழவன்” இதழில் வெளியாகி, பின்னர் “குறிக்கோளை நோக்கி” என்ற அவரது நூலில் இடம் பெற்றுள்ளது.)

    சுவிஸ் வங்கி கருப்புப் பணம்

    கடந்த ஓரிரு மாதங்களாக சுவிஸ் வங்கி கருப்புப் பண விவகாரம் நாடெங்கும் பேசப்படுகிறது. கூட்டுறவு வங்கி எங்கிருக்கிறது என்பதை அறியாத பாமரமக்கள் கூட சுவிஸ் வங்கி பற்றி அறிந்திருக்கிறார்கள். சுவிஸ் வங்கிகளில் உள்ள கருப்புப் பணத்தை மீட்கக்கோரி உண்ணாவிரதம் மேற்கொண்டார் பாபா ராம்தேவ் அவர்கள்.

    குறுக்கு வழியில் சம்பாதித்த கணக்கில் காட்டப்படாத, வருமான வரி கட்டாத பணம்தான் கருப்புப் பணம் என்பது. கறுப்புப் பணத்தின் அடிப்படை ஊழல், லஞ்சம், வரி ஏய்ப்பு, ஏமாற்றுதல் போன்றவை.

    சம்பளம் வாங்குபவர்களுக்குச் சம்பளத்திலேயே வருமான வரி பிடித்தம் செய்யப்பட்டு மிச்சம்தான் கைக்கு வரும். ஆனால் அரசியல்வாதிகள், பெரும் பணக்காரர்கள், பெரிய ஆலை முதலாளிகள், சினிமா நட்சத்திரங்கள் போன்றோர் விஷயத்தில் இது சாத்தியமில்லை. அவர்கள் கொடுக்கும் வருமானக் கணக்கின் அடிப்படையில்தான் வரி விதிக்கப்படும். இங்கிருந்துதான் ஆரம்பிக்கிறது வரி ஏய்ப்பும், ஊழலும்.

    உலகம் முழுவதிலும் உள்ள கருப்புப் பணத்தை டெபாசிட் செய்து வைக்கும் சொர்க்க பூமியாக ‘சுவிஸ் பேங்க்’ எனப்படும் சுவிட்சர்லாந்து வங்கிகள் உள்ளன. உல்லாசப் பயணிகளை மட்டுமல்லாமல் உலகப் பணக்காரர்களையும் கவர்ந்த நாடு சுவிட்சர்லாந்து. சுவிட்சர்லாந்து மட்டுமல்லாமல் ஜெர்மன் மற்றும் சிங்கப்பூர் உள்ளிட்ட பல்வேறு நாடுகளின் வங்கிகளிலும் கருப்புப் பணம் அதிகமாக முதலீடு செய்யப்படுகிறது.
    சுவிட்சர்லாந்தில் 408 வங்கிகள் உள்ளன. இந்த வங்கிகளுக்கு இந்தியா உட்பட உலகம் முழுவதும் கிளைகள் உள்ளன. சுவிஸ் நாட்டின் சட்டப்படி அந்நாட்டு வங்கிகளில் உள்ள கணக்குகள் பற்றிய விவரங்கள் கணக்கு வைத்திருப்பவர்களைத் தவிர வேறு யாருக்கும் அளிக்கப்பட மாட்டாது. அந்த அளவுக்கு பரம ரகசியமாக இருக்கும்.

    இரண்டாம் உலகப்போரின் போது யூதர்களின் கணக்குகளை வங்கியிலிருந்து பெற்று அவர்களை அழிக்கும் முயற்சியில் ஜெர்மனியின் ஹிட்லர் ஈடுபட்டதால், வங்கிக் கணக்குகளை ரகசியம் ஆக்கும் சட்டத்தை 1934ம் ஆண்டு சுவிஸ் வங்கி கொண்டு வந்தது. அன்று முதல் இன்று வரை இந்த சட்டத்தின்படி கணக்கு வைத்திருப்பவரைத் தவிர அவர் சார்ந்திருக்கும் நாடு அல்லது புலனாய்வு நிறுவனங்கள் கேட்டால் கூட வங்கிக் கணக்கு விவரங்களைத் தருவதில்லை.
    இந்தப் பணத்தை மீட்டுக் கொண்டு வந்தால் என்னென்ன செய்ய முடியும் என்று ஒரு கணக்குப் போட்டுப் பார்த்தால் தலை சுற்றஆரம்பித்து விடும். அந்த அளவுக்குப் பெருந்தொகை. அதாவது அந்தத் தொகையைக் கொண்டு இந்தியா தனது அயல்நாட்டுக் கடனை 13 தடவை திருப்பிச் செலுத்தலாம். இத்தொகையில் இருந்து வரும் வட்டியைக் கொண்டு மத்திய அரசின் ஓராண்டு பட்ஜெட் செலவை பற்றாக்குறை இல்லாமலேயே சமாளிக்கலாம். மக்கள் எந்த வரியையும் அரசுக்குச் செலுத்த வேண்டியிருக்காது. மேலும் 45 கோடி ஏழை குடும்பங்கள் ஒவ்வொன்றிற்கும் தலா 1 லட்சம் ரூபாய் வழங்கலாம்.

    சுவிஸ் வங்கிகளை மட்டும் கணக்கில் கொண்டு பார்த்தாலே இந்த நிலை என்றால் வேறு சில நாடுகளில் உள்ள வங்கிகளை கணக்கில் கொண்டு பார்த்தால் எவ்வளவு இருக்கும்? நினைத்துப் பார்க்கவே பிரமிப்பாக உள்ளது.

    சுவிஸ் வங்கியில் கணக்குத் துவக்க நம்மூர் வங்கிகளில் கேட்கப்படுவது போல் பான் கார்டு, ரேஷன் கார்டு, அது, இது என்று எவ்வித ஆதாரமும் கேட்கப்படுவதில்லை. பணம் இருந்தால் மட்டும் போதும், கணக்கு ரெடி. சுவிஸ் வங்கிகளில் சிலருக்கு வங்கிக்கணக்கு பெயர் அடிப்படையில் அல்லாமல் எண் அடிப்படையில் வழங்கப்படும். அந்த எண்ணுக்கு உரியவரின் பெயரைக் கண்டுபிடிக்க வங்கியின் உயர் அதிகாரிகளால்தான் முடியும். ஆக வெறும் எண்ணை வைத்துக் கொண்டே கணக்குகளை இயக்கி வருவோரும் உண்டு. இதுபோன்றநடைமுறைகள்தான் வரி ஏய்ப்புக்கு வழிவகுக்கின்றது. சுவிஸ் வங்கியில் கணக்கு வைத்திருக்கும் ஒருவர் இறந்து விட்டால் அவரது கணக்கில் உள்ள பணத்திற்கு அந்த வங்கியே உரிமையாளராகி விடும்.

    கருப்புப் பண விவகாரத்துக்கான பிள்ளையார் சுழி 2008ம் ஆண்டு பிப்ரவரி 25ம் தேதி போடப்பட்டது. லீக்டென்ஸ்டைன் (Liechtenstein) என்பது ஆஸ்திரியாவுக்கும் சுவிட்சர்லாந்துக்கும் இடைப்பட்ட பகுதியில் உள்ள ஒரு சிறிய நாடு. இங்கு உள்ள எல்.ஜி.டி. (LGT) வங்கியில் பல நாடுகளின் பணம் மலையாகக் குவிக்கப்பட்டு இருக்கிறது. இதில் யாரெல்லாம் பணம் போட்டு வைத்திருக்கிறார்கள் என்றகணக்கை ஜெர்மனியின் இரகசிய புலனாய்வு அமைப்பு பெற்றுவிட்டது. இதில் தங்கள் நாட்டைச் சார்ந்தவர்கள் யார் யார் என்று பார்த்து விட்டு அந்தப் பட்டியலைத் தூக்கி எறியாமல், சம்பந்தப்பட்ட நாடுகளுக்கு இந்தத் தகவலை இலவசமாகவே கொடுத்து விட்டது ‘ஒளிவு மறைவற்றசர்வதேசம்’ என்றஅமைப்பு. இந்தப் பட்டியலில் இந்தியாவைச் சேர்ந்தவர்களும் இடம் பெற்றிருந்தனர்.
    இது குறித்து ஹரியானா மாநிலத்தைச் சேர்ந்த ஐ.ஆர்.எஸ். அதிகாரியான அரவிந்த் கேஜ்ரிவால் தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் மூலம் ஜெர்மனி அரசுக்கும், இந்திய அரசுக்கும் இடையே நடந்த கடிதப் போக்குவரத்து விவரங்களைக் கேட்டார். அரசு விவரம் தர மறுத்து விட்டது.

    இந்நிலையில் 2009ம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் வழக்கறிஞர் ராம்ஜெத்மலானி, பஞ்சாப் முன்னாள் போலீஸ் இயக்குனர் ஜெனரல் கில், முன்னாள் மக்களவைச் செயலாளர் ஜெனரல் சுபாஷ் காஷ்யப் போன்றவர்கள் தனித்தனியாக உச்ச நீதி மன்றத்தில் பொதுநலன் மனு போட்டார்கள். ‘இந்தியர்களில் யாரெல்லாம் வெளிநாட்டு வங்கிகளில் கருப்புப் பணத்தை முதலீடு செய்துள்ளார்கள் என்பது குறித்து விசாரிக்க வேண்டும் என்றும், குறிப்பாக லீக்டென்ஸ்டைன் நாட்டின் எல்.ஜி.டி. வங்கியில் கறுப்புப் பணத்தை போட்டு வைத்திருப்பவர்களின் பட்டியலை வெளியிட வேண்டும் என்றும் மனுவில் கேட்டுக் கொண்டனர்.

    ’48 மணி நேரத்தில் விசாரணையைத் தொடங்குவோம்’ என்று கூறிய மத்திய அரசு இப்போதுதான் இதைக் கவனிக்க ஆரம்பித்திருக்கிறது. எல்.ஜி.டி. வங்கியில் பணத்தைப் போட்டு இருந்த 26 பேரின் பெயர்களை மட்டும் சீல் வைத்த கவரில் வைத்து உச்ச நீதிமன்றநீதிபதிகள் சுதர்சன் ரெட்டி, எஸ்.எஸ்.நிஜார் ஆகியோர் அடங்கிய பெஞ்சுக்கு மத்திய அரசு வழங்கியது. அத்தோடு ‘இந்த கவரில் இருக்கும் பெயர்களை வெளியிடக்கூடாது’ என்று மத்திய அரசின் வழக்கறிஞர் வேண்டுகோள் வைத்தார்.

    இந்தியர்கள் வெளிநாட்டு வங்கிகளில் வைத்துள்ள கருப்புப் பணம் தொடர்பான முழுமையான தகவல்களை வெளியிட அரசு தயக்கம் காட்டுவதாக இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் கடும் அதிருப்தி வெளியிட்டது. வெளிநாடுகளில் பணத்தை பதுக்கி வைப்பது நாட்டை கொள்ளையடிப்பதற்கு ஒப்பானது என்று உச்ச நீதிமன்றம் தெரிவித்தது. அனைத்து வெளிநாட்டு வங்கிகளில் பணம் வைத்துள்ள இந்தியர்களின் விவரங்களையும் அரசு தாக்கல் செய்ய வேண்டும் என்று நீதிபதிகள் அரசுக்கு அறிவுறுத்தியுள்ளனர்.

    அமெரிக்காவில் பொருளாதார நெருக்கடி தொடர்வதால் சுவிஸ் வங்கிக் கணக்குகளை வழங்கும்படி சுவிட்சர்லாந்து அரசிடம் அமெரிக்கா கேட்டது. வரி ஏய்ப்பிலிருந்து தப்பியவர்களை இதன் மூலம் மடக்கிப் பிடித்து வரி வசூலிக்க வேண்டும் என்பது அந்நாட்டின் திட்டம். இதே போன்று ஜெர்மனியும் கேட்டிருந்தது.

    இந்நிலையில் வெளிநாடுகளைச் சேர்ந்தவர்களின் வங்கிக் கணக்கு விவரங்களை அளிப்பதற்கு ‘சுவிஸ் வங்கிகளின் சங்கம்’ நிபந்தனை விதித்ததுள்ளது. வாடிக்கையாளரின் வங்கிக் கணக்கு விவரத்தைக் கேட்கும் நாடு சந்தேகத்துக்குரிய நபரின் அடையாளம், அவர்மீது சுமத்தப்படும் குற்றம், சந்தேகம் எழுதவற்கான காரணம், அவர் கணக்கு வைத்துள்ள வங்கி ஆகியவற்றை அந்தந்த நாட்டின் வருமான வரித்துறை மூலம் எழுத்துபூர்வமாக விண்ணப்பிக்க வேண்டும். அப்படி பெறப்படும் குறிப்பிட்ட கணக்குகள் பற்றிய விவரங்களை மட்டுமே அளிக்க முடியும் என்று அந்தச் சங்கம் தெரிவித்துள்ளது.

    கருப்புப் பணம் உருவாவதைத் தடுக்கவும், அதை சட்ட விரோதமாக வெளிநாடுகளுக்குக் கொண்டு செல்வதை தடுக்கவும், உள்நாட்டிலும் வெளிநாடுகளிலும் பதுக்கி வைக்கப்பட்டுள்ள கருப்புப் பணத்தை மீட்கவும் எடுக்க வேண்டிய நடவடிக்கைகள் குறித்து அரசுக்கு பரிந்துரைக்க மத்திய நேரடி வரிகள் வாரியத்தலைவர் (Central Board of Direct Taxes – CBDT) தலைமையில் குழு ஒன்றை மத்திய அரசு அமைத்துள்ளது. இந்த ஆய்வை 16 மாதங்களுக்குள் முடித்து அறிக்கை தாக்கல் செய்யும்படியும் அறிவுறுத்தப்பட்டுள்ளது. இந்த அறிக்கை தாக்கல் செய்யப்பட்டதும் நீண்ட காலமாக எழுப்பப்பட்டு வரும் சந்தேகங்களுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்படும்.

    நம்மை ஆண்ட வெள்ளையர்கள் இந்தியாவில் இருந்து கொண்டு சென்றதை விட நமது சக்தி வாய்ந்த புள்ளிகள் கொள்ளை அடித்து வெளிநாட்டு வங்கிகளுக்குக் கொண்டு சென்றதே அதிகம் என்பது இப்போது வெளிச்சத்துக்கு வந்திருக்கிறது. சுவிஸ் வங்கியில் உள்ள மேற்படி பணம் இந்திய மக்களின் ரத்தத்திலும், வியர்வையிலும் விளைந்தது. அது மீண்டும் இந்திய நாட்டுக்கே கொண்டு வரப்பட வேண்டும் என்றகோஷம் வலுப்பெற்று வருகிறது.

    கருப்புப் பணம் தொடர்பான பிரச்சனை ஒரே நாளில் தீர்ந்து விடாது. காலம் ஒரு நாள் மாறும். கருப்புப் பணபிரச்சனைகளும் ஒரு நாள் தீரும்.

    முகம் ஒரு சைக்கோகிராப் (Psychograph)

    சேலத்திலிருந்து ஸ்ரீதரன் என்ற இளைஞர், “சார், சமீபத்தில் கோவையில் தன்னம்பிக்கை வாசகர்வட்டம் ஏற்பாடு செய்த, மாநகர போலீஸ் கமிஷனர் திரு. இ. சைலேந்திரபாபு IPS அவர்களின் “உங்களால் முடியும்” என்ற பேச்சைக் கேட்டேன். அதுவரை என் வாழ்வின் இலட்சியமாக DSP என்ற பதவிதான் இருந்தது. அவரது உங்களால் முடியும் என்ற பேச்சு, என்னாலும் IPS அதிகாரியாக முடியும் என்ற எண்ணத்தை உண்டாக்கிவிட்டது.
    “எனக்கு கொஞ்சம் ஞாபகமறதி உள்ளது. அதைச் சரிசெய்ய என்ன செய்ய வேண்டும்” என்று பேசினார்.
    பொதுவாகவே, இதுபோன்ற எழுச்சியூட்டும் பேச்சுக்கள், காட்சிகள் அனைவரிடத்திலும் ஓர் உத்வேகத்தை உண்டாக்கும். அது மறைந்துவிடாமல், பாதுகாத்து இலட்சியமாக மாற்றுபவர்கள் வெற்றியாளர்களாகிறார்கள். மற்றவர்கள் வெற்றாளர்களாகவே வாழ்க்கையை வாழ்ந்து முடிக்கிறார்கள்.
    கேட்கும்போது அல்லது பார்க்கும்போது என்னாலும் முடியும் என்று தன்னம்பிக்கையுடன் எண்ணும்பலர், அதன்பின் என்னாலும் முடியுமா ? என்று சந்தேகப்படு கின்றனர். சில நாட்களில் என்னால் முடியாது என்ற முடிவுக்குச் சென்று விடுகின்றனர்.
    எண்ணம்
    ஒன்றை சாதிக்க வேண்டும் அல்லது முன்னேற வேண்டும் என்று விரும்பினால் அந்த விருப்பத்தை எண்ணமாக்கி ஆழ்மனதில் போட வேண்டும். ஒவ்வொரு நாளும் பலமுறை, அந்த எண்ணத்தை நினைத்து, அதை அடைவதற்கான வழிகளைச் சந்திக்க வேண்டும். சிந்தனையின் முடிவாக, தெளிவான செயல் திட்டங்கள் தென்படும். அதை நினைக்கும் போதே பலர், இதைச் செய்வதற்கான சூழ்நிலை, வாய்ப்பு மற்றும் வசதிகள் என்னிடம் இல்லையென்று முடிவுசெய்து ஒதுங்கிவிடுவார்கள்.
    ஆனால், திட்டங்களை நிச்சயமாய் என்னால் செயல்படுத்தி, வெற்றி காண முடியும் என்று முயற்சி செய்வோருக்கு இயற்கை எல்லா வழிகளிலும் உதவி செய்யும். நீ ஓர் அடி முன்னோக்கி நகர்ந்தால், வெற்றி தேவதை உன்னை நோக்கி 10 அடிகள் வருவார் என்பது நிதர்சனமான உண்மை.
    ஒரு வீட்டைக் கட்ட, தரமான செங்கற்களை உபயோகிக்கிறோம். கட்டுமானப் பொருட்கள் தரமுடையதாக இல்லாவிட்டால், கட்டிடம் விரைவில் பழுதடைந்துவிடும். இதுபோல்தான் தைரியமான, தீங்கில்லாத முடிவுகள், எல்லோருக்கும் தோல்வியின்றி வெற்றியாகவே அமையும். வெற்றிக்கு முதல்படியாக இருப்பது அவரவர் எண்ணங்களே. நினைப்பது நடக்கும்Ð படித்தவுடனே இந்த இரண்டு சொற்களும் எல்லோருக்குமே சிரிப்பை வரவழைக்கும். “நினைப்பதெல்லாம் நடந்துவிட்டால் தெய்வம் ஏதுமில்லை” என்ற கவிதை வரிகள் நினைவுக்கு வரலாம். நினைப்பதைச் செய்து முடித்தவர்கள் மற்றவர்கள் பார்வையில் கடவுளாக உயர்ந்து நிற்கிறார்கள்.
    இந்திய நாட்டில் அன்றாடம் பேசப்படும் சொற்கள் லஞ்சம், ஊழல், கறுப்புப் பணம். மக்கள் நலனை மறந்து, அதிகாரத்தைத் தக்க வைத்துக்கொள்ள பகீரதப் பிரயத்தனப்படும் ஆட்சியாளர்களை, பொது நலனுக்காக சட்டமியற்ற ஒப்புக்கொள்ள வைக்க ஒருவர் நினைத்தார்; நல்ல நினைப்பு. பெரும்பாலானவர்கள் ஆதரவு அளித்தனர். அவரது நினைப்பு செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. இம்மாதிரியான எண்ணங்கள் நினைத்தவுடனே மகிழ்ச்சியை உண்டாக்கும். செயலுக்கு வந்துவிட்டால், என்றுமே மகிழ்ச்சிதான். எண்ணங்கள் தம் தரத்திற்கேற்றாற்போல் உடல் செல்களிலும் மூளை செல்களிலும் மின்சார, இரசாயன மாற்றங்களை உண்டாக்குகின்றன. மேலும் அதே எண்ணம் கொண்டவர்களை அடையாளம் காட்டி, இணைந்து செயல்படவும் வைக்கின்றன.
    எண்ணத்தின் ஆற்றல்
    எண்ணத்தின் ஆற்றல் அளவிட முடியாது; மனோசக்தி என்று கூறுவர். காற்றினுடைய வேகத்தை விட, அதிக வேகத்தில் செயல்படும் ஆற்றலுடையது. வெகு தொலைவில் இருந்தாலும் கூட, அவரையும் எண்ணத்தினால் நம்முடன் பேசவைக்கும் வல்லமையுடையது.
    ஒரு நிறுவனத்தில் புதிய கண்டுபிடிப்பு தொடர்பான ஆராய்ச்சி கூட்டம் நடைபெற்றது. வல்லுநர்கள் அமர்ந்து உரையாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். திடீரென ஒரு சிக்கல். இந்த சிக்கலைத்தீர்க்க, சரியான கருத்து ஒருவரிடமிருந்தும் வரவில்லை.
    எல்லோரும் ஏகோபித்து, முன்னர் இங்கு பணிபுரிந்து, இப்போது வெளிநாட்டில் சொந்தத் தொழில் செய்யும் நண்பர் தான் இதற்கு சரியான தீர்வு கூறுவார் என்ற ஒருமித்த எண்ணத்துக்கு வந்தனர். இந்த சிந்தனை நீடித்தபோது, அந்த நண்பரே, வெளிநாட்டிலிருந்து போனில் பேசினார். “இப்போது தான் உங்களைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருந்தோம்” என்று கூறி, தேவையான தகவல்கள் பெற்றனர்.
    இதுபோல் பல சம்பவங்கள் பலருடைய வாழ்க்கையில் நடக்கும்; நடந்து கொண்டிருக்கிறது.
    பயணிக்கும் பாதை
    பழுதில்லாத நல்ல வாகனம்; திறமையான ஓட்டுநர்; தேவையான எரிபொருள் எல்லாம் இருந்தாலும் கூட பயணம் செய்யும் பாதை தான் பயணத்தை மகிழ்ச்சியாகவோ அல்லது கஷ்டமானதாகவோ உண்டாக்குகிறது.
    அதுபோன்றது தான் நமது எண்ணங்கள். பிறப்பிலே எல்லோரும் நல்லவர்கள் தான்; நினைப்பிலேயும் எல்லோருமே நல்லவர்கள்தான். ஆனால், எல்லோருமே ஏன் பெற்றி பெற முடிவதில்லை என்ற கேள்வி நிரந்தரமாக உள்ளது.
    வளர்ந்த பாதை, வாழ்ந்து வரும் பாதை சரியில்லை என்றால், அவர்களால் வெற்றி பெற முடியாது. இது நிரந்தரமானதா? என்றால் நிச்சயமாக இல்லை. தேடிக்கொண்டே இருந்தால் அந்தப் பயணத்தினால் பெற்ற களைப்பைப் போக்கும் சோலைகளைக் காண முடியும். முகத்தில் ஆர்வத்துடன், முயற்சியால் முன்னேறியவர்களைப் பற்றிய சிந்தனையுடன் தனது எதிர்காலம் பற்றிய மனோசித்திரத்துடன் யார் ஒருவர் பயணிக்கிறாரோ, அவருக்கு உதவிசெய்ய, கட்டாயம் யாராவது ஒருவர் வருவார்.
    தேடலும் தெளிவும்
    தேடும்போது மனம் சஞ்சலப்படும். கிடைத்தபின் மகிழ வேண்டும். சிறுமி தன் கால் கொலுசு கழன்று விழுந்துவிட்டதாய், தான் நடந்து வந்த பாதையில் கவலையோடு தேடி வருகிறாள். விபரம் அறிந்து ஒரு சிலர் அவளுக்கு உதவி செய்ய முன் வந்து தேடுகின்றனர். கொலுசு கிடைத்து விடுகிறது. அந்தச் சிறுமியின் முகத்தில் கவலை மறைந்து களிப்பு வந்துவிட்டது.
    முகமெல்லாம் சந்தோஷம். இது போன்றது தான் நம் வாழ்க்கையும், தொலைத்துவிட்டு கண்டுபிடித்ததிலே மகிழ்ச்சி பெற்ற சிறுமி போல, வெற்றியைத் தேடி அலைந்து கொண்டிருப்பவர்கள் பலர். உள்ளார்ந்த ஈடுபாட்டுடன் தேடினால், முகம் தெளிவாக இருக்கும். நமது தேடலுக்கு தேவையானவர்களது வழிகாட்டுதல்கள் கிடைத்துவிடும்.
    “அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரியும்” என்ற பொன்னான வார்த்தைகள் ஒவ்வொருவரையும் காட்டிக் கொடுப்பதற்காக கூறப்பட்டதே. மனதில் உயர்ந்த, தூய்மையான, நல்ல எண்ணங்கள் இருந்தது, அவை அகக்காட்சிகளாக காணப்பட்டால், முகம் மிகத்தெளிவாக இருக்கும்.
    மனிதன் கண்டுபிடித்த மன எண்ணங்களைக் கண்டறியும் கருவி சைக்கோகிராப், இறைவன் நம்முடனே அனுப்பியுள்ள கருவி தான் நமது முகம். இது ஒரு சைக்கோகிராப்.

    சாதனை வாழ்விற்கான சந்தோச வழிமுறைகள் 50

    41. வருத்தப்பட்டு பாரம் சுமக்க வேண்டாம்!
    பிரச்சனைகள், ஏமாற்றங்கள், தோல்விகள், அவமானங்கள், சோகங்கள், துக்கங்கள் ஏற்பட்டுவிட்டனவா? எதிர்கொள்ளுங்கள் புத்துணர்வோடு. சோர்ந்து, துவண்டு, ஆழ்ந்த வருத்தத்திற்குள்ளாகாதீர்கள். வெகுண்டு எழுங்கள், வீறு கொண்டு. அப்படி அவமானங்கள், தோல்விகள், பிரச்சனைகள் மற்றும் ஏமாற்றங்களைத் தொடர்ந்து வீறுகொண்டு எழுந்து உயர்வை நோக்கி புறப்பட்டவர்களின் வீரவரலாறுகளின் சரித்திரம்தான் உலக சரித்திரமாக நிலை பெற்று நிற்கும் இந்த மண்ணுலகில்.
    ஏமாற்றங்களுக்குப் பின், தோல்விகளுக்குப் பின் அவமானங்களுக்குப் பின், அந்த அனுபவங்களை, நிகழ்வுகளை துன்பங்களை எண்ணி எண்ணி ஏங்கி, தவித்து, துவண்டு துக்கத்துடன் வாழ்ந்தவர்கள் வரலாறு எந்தச் சுவடுகளும் இன்றி மண்ணோடு மண்ணாக மக்கிப் போகின்றது. தொடந்து தோல்வியில் துவண்டு மடிந்தவர்களின் வாழ்வு பற்றிய தடயங்களையோ, தடங்களோ தேடித்தேடிப் பார்த்தாலும், தென்படுவதில்லை.
    தோல்விகளைத் தொடர்ந்து , அனுபவ பாடத்துடன் வெகுண்டு எழுந்து வெற்றிவாகைச் சூடி நிலையான சந்தோஷத்தில் திளைத்து, வரலாறு படைத்தவர்களில் சிலரைப் பார்ப்போம்.
    அ. புற்று நோயால் சாவின் விளிம்பு வரை சென்றபின்னும் மீண்டு எழுந்து, டூர் டீ பிரான்ஸ் என்ற உலக புகழ் பெற்ற சைக்கிள் பந்தயகோப்பையைத் தொடர்ந்து ஏழு முறை வென்றவர் லேன்ஸ் ஆம்ஸ்டிராங்.
    ஆ. ஜேக் கேன் ஃபீல்ட், விக்டர் ஹேன்சன் என்பவருடன் இணைந்து ஒரு புத்தகத்தை எழுதிய பின், அதை வெளியிடுவதற்காக பதிப்பகத்தாரை அணுகினார். ஏறக்குறைய 130 பதிப்பகத்தார்; அவர்களுடைய புத்தகத்தினை வெளியிடுவதற்கு பல காரணங்களைக் கூறி மறுத்துவிட்டனர். ஆனால் அவர்கள் அத்தகைய தோல்விகளை எல்லாம் பொருட்படுத்தாமல் மீண்டும் மீண்டும் மீண்டெழுந்து முயற்சி செய்தனர். இறுதியில் ஒரு பதிப்பகத்தார் அவர்களுடைய புத்தகத்தை வெளியிடுவதற்கு ஒப்புக்கொண்டனர்.
    இந்த விடாமுயற்சி அவர்களுக்கு ஏற்படுத்திக் கொடுத்த வெற்றி அபார வெற்றி. இன்று இந்த எழுத்தாளர் கூட்டணியின் “சிக்கன் சூப் ஃபார் த சோல்” உடன் 60 க்கும் மேற்கண்ட பல்வேறு தலைப்புகளில், பல்வேறு மொழிகளில் பல கோடிகள் விற்பனை ஆகி வருகின்றது. மட்டுமல்ல இவர்களுடைய எழுச்சி உரைகளும் உலகப்புகழ் பெற்று விளங்குகிறது.
    ஆகவே தோல்விகள்,அவமானங்களைக் கண்டு வருத்தப்பட்டு பாரம் சுமப்பதை விட்டு விட்டு, விடா முயற்சியுடன் வெற்றிவாகைச் சூடிய லேன்ஸ் ஆம்ஸ்டிராங் ஜேக் கேன்ஃபீல்ட், விக்டர் ஹேன்சன் நோர்மா ஜூன், ஆபிரகாம்லிங்கன், அம்பானி, ஹெலன் ஹெல்லர் போன்ற சாதனையாளர்களின் வெற்றி வரலாறே உலக வரலாறு.
    எனவே தற்காலிக பின்னடைவுகளில் இருந்து அனுபவ பாடங்களைக் கற்று வெகுண்டெழுந்து வீறுநடை போட்டு உயர்ந்த லட்சியத்தை நோக்கி நம் சக்தியை எல்லாம் ஒரு சேர குவிப்போம். சந்தோஷத்துடன் சாதனைகளும் சாத்தியமாகும்.
    42. சந்தேகப் பேயைத் துரத்தி அடிப்போம்
    சந்தேகத்தால் சரிந்த எண்ணற்ற சாம்ராஜ்யங்களின் சரித்திரங்கள் உண்டு. சந்தேகத்தால் மறைந்த குடும்ப உறவுகள் எண்ணிலடங்கா. சந்தேகத்தினால் ஏற்படும் விளைவுகளின் தாக்கத்தை உணர்ந்து கொள்ள உதவும் உண்மை சம்பவம் ஒன்று.
    கணவன் வெளிநாட்டில் வேலை. மனைவி பள்ளி ஆசிரியை மூன்று குழந்தைகள். கணவன் தன் நண்பன் வழங்கிய தவறான செய்தியை நம்பி ஊருக்குத் திரும்பி வருகிறார். மனைவி கேட்கிறார் ஏன் அவசரமாக எந்த முன் அறிவிப்பும் இல்லாமல் வீடு திரும்பி இருக்கிறீர்கள் என்றும், கோபத்தில் மனைவியிடம் மனம் விட்டுப் பேசுவதைத் தவிர்த்த கணவன், மனைவியை மறைமுகமாக கவனித்து வந்தார். குழப்பம் மற்றும் மன வருத்தத்துடன் மனைவி நாட்களைக் கடத்தி வந்தார்.
    ஒருநாள் அலுவலக வேலை காரணமாக மனைவி வீடு திரும்ப சற்று கால தாமதமாகி விட்டது. மனம் விட்டுப் பேசமால் சந்தேகத்தை மனதிலேயே அடக்கி வைத்து மனநிம்மதி இழந்து நடைபிணமாய் திரிந்த கணவனால் தன்னைக் கட்டுபடுத்த முடியவில்லை. தாமதமாக வீடு திரும்பிய மனைவியிடம் என்ன? ஏது? என்று கேட்காமலேயே மனதில் அடக்கி வைத்திருந்த சந்தேகக்கணைகளை விஷ சொல் அம்புகளால் தொடுக்க ஆரம்பித்துவிட்டார்.
    மனம் உடைந்த மனைவி அன்று இரவே தற்கொலை செய்து கொண்டார்.
    இறுதி சடங்குகள் எல்லாம் முடித்து சோகமே உருவாக நாட்களை நகர்த்தி வந்த கணவன் ஒருநாள் மறைந்த மனைவியின் டைரியைப் புரட்டிப் பார்க்கத் துவங்கினார். அவர் அந்த டைரியில் கண்ட செய்தியைப் பார்த்து ஆடிப் போய் விட்டார்?
    அதாவது தன் நண்பர் தன் மனைவியிடம் ஒரு லட்ச ரூபாய் கடன் கேட்டு இருக்கிறார். மனைவி தர முடியாது என்று மறுத்திருக்கின்றார். அவர்களுக்குள் வாக்குவாதங்கள் நடந்திருக்கின்றது. அதில் ஏற்பட்ட கோபம் காரணமாகதான் தன் நண்பர் தன் மனைவியைப் பற்றி தவறான செய்திகளைத் தன்னிடம் கூறியிருக்கிறார், என்ற செய்தியை அறிந்த அந்த அப்பாவிக் கணவன் கதறி கதறி அழமட்டுமே முடிந்தது. இழந்த மனைவியிடம் மன்னிப்பா கேட்க முடியும்! தாயை இழந்த குழந்தைகளுக்கு ஆறுதல் சொல்லும் தகுதியைக் கூட இழந்து குற்ற உணர்வின் விளிம்பிற்கே சென்று விட்டார். இந்த நிகழ்வில் அந்தக் கணவர் தன் நண்பர் கூறிய செய்தியைப் பற்றி மனைவியிடம் வெளிப்படையாகப் பேசி இருக்கலாம். பேசியிருந்தால் நடந்த உண்மை நிகழ்வுகளைத் தெரிந்து கொண்டு மனைவி என்ற மிகப் பெரிய உறவின் இழப்பைத் தடுத்து நிறுத்தியிருக்கலாம். தடையற்ற சந்தோஷம் தன் வாழ்வில் நிலைபெற்று நின்றிருக்கும்.
    அதைவிட்டுவிட்டு தன் மனதை மொத்தமாக சந்தேகப் பிசாசின் பிடியில் ஒப்படைத்து விட்டிருந்தார். மனம் விட்டுப் பேசி பிரச்சனைக்குத் தீர்வு கண்டிருக்கலாம். அப்படி செய்யாததினால் சந்தேகப் பேய் அவர் மனதை முழுமையாக கையில் எடுத்தது. சந்தேகம் தனக்கு ஆதரவான செய்திகள் மற்றும் அனுமானங்களால் உண்மை நிலவரத்தையும் நிஜ செய்திகளையும் அவர் கவனத்தில் விடாமல் தடுத்து விட்டது. வெளிப்படையாக மனம் விட்டு பேசுவதைத் தவிர்த்து சந்தேகத்தில் சிக்கியதனால் இருந்த ஒரு அற்புத வாழ்வும் துக்கம் மிகுந்த குற்றஉணர்வுகள் கொண்ட வாழ்வாக மாறிவிட்டது.
    ஆகவே உங்கள் மனதில் சந்தேகம் என்ற கண்ணாடி சிறிய அளவிலேனும் இருக்குமானால் அதை இப்போதே போட்டு உடைத்து விடுங்கள்.
    நண்பர்கள், குடும்பத்தார், உறவினர்கள், உடன் பணிபுரிவோர், வாடிக்கையாளர் என அனைவரிடமும் தவறுகள் காணும் போது சுட்டிக் காட்டுங்கள். சந்தேகங்கள் வரும் போது அனுமானங்களை ஏற்படுத்தாமல் மனம் விட்டு பேசி தெளிவு பெற்று பிரச்சனைகளை அவ்வப்போது தீர்த்து விடுங்கள்.
    அப்படி செய்யும் போது உங்கள் சந்தேகங்கள் தெளிவு பெறுவது மட்டுமல்ல, அவர்கள் பக்க நியாயங்களையும் தெரிந்து கொண்டு உறவுகளை, நட்புகளை பாதுகாப்பதுடன், விரிவு படுத்தவும் வாய்ப்பு ஏற்படுகின்றது. பிரச்சனைகள் வரும் போது மனம்விட்டு பேசுங்கள் தெளிவுதனைப் பெற்றிடுங்கள்.
    (சந்தோஷம் தொடரும் சாதனைகள் வளரும்…)

    மனநிலை மேலாண்மை

    டாக்டர் க. அருள் எம்.பி.ஏ., எம்.பில்., பி.எச்.டி.
    முதல்வர், ஸ்ரீ வித்யா மந்திர் கலை அறிவியல் கல்லூரி, ஊத்தங்கரை

    சுய முன்னேற்றத் திட்டம்:
    சுய முன்னேற்றத்துக்காக வகுக்கப்படும் திட்டங்கள் அனைத்தும் நடைமுறையில் சாத்தியமாக இருக்க வேண்டும். அதேபோல், நமக்குக் கிடைக்கும் வாய்ப்புகளைக் கொண்டு நிறைவேறும் வகையில் திட்டமிடுதல் அவசியம். சுய முன்னேற்றத் திட்டங்களைத் தீட்டினால் மட்டும் போதாது. அவற்றை நல்ல முறையில் செயல்படுத்துவதற்கு முயற்சி செய்ய வேண்டும். தன்னைத்தானே மேம்படுத்திக்கொள்ள விரும்பும் ஒவ்வொருவரும் வெற்றியை அடைவதற்குக் கட்டாயம் மன உறுதியுடன் செயல்பட வேண்டும். ஒருவன் தன் மனதைச் சுறுசுறுப்புடன் அனைத்து நேரமும் செயல்படும்படி பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். கால வரம்பைத் தழுவிய நல்ல திட்டங்களைத் தீட்டி கடினமான உழைப்பின் துணைகொண்டு அவைகளைச் செய்து முடிப்பவன் வெற்றி வீரனாக உருவெடுப்பான். ஒருபோதும் தன் மனதைத் தூங்க அனுமதிக்கக்கூடாது.
    மனதை ஊக்கப்படுத்துதல்:
    ஒவ்வொரு மனிதனும் தனக்கு மகிழ்ச்சியும், வலிமையும் உள்ளது என்று எண்ணி முதலில் மனதைச் சுத்தப்படுத்த வேண்டும். சுத்தப்படுத்திக்கொண்டே இருந்தால் போதும். அவனுக்கு அனைத்தும் நல்லவையாக அமையும். ஒருவருடைய மனநிலை சலிப்பு தன்மைக்கு உட்பட்டதாகும். எப்பொழுதும் ஒரே மாதிரியாக செயல்படாது. சலித்துக்கொள்ளும் மனநிலை நம்மில் நிறையப்பேரிடம் இருக்கிறது. இந்த மனநிலையில் செயல்பட்டால் சிறிதும் முன்னேற முடியாது. வாழ்க்கையும் உப்பு சப்பில்லாமல் போய்விடும். சலிப்பு என்ற பாதாளத்திலிருந்து மீள்வதற்குத்தான் நமது மனநிலையை நாமே ஊக்கப்படுத்தி கொள்ளவேண்டும். அன்ற்ர் நன்ஞ்ஞ்ங்ள்ற்ண்ர்ய் என்ற உத்தியின் (நற்ழ்ஹற்ங்ஞ்ஹ்) மூலம் சலிப்பை விரட்டி அடிக்க நமக்கு நாமே உற்சாகத்தை ஏற்படுத்திக்கொள்ளவேண்டும். “மனமிருந்தால் மார்க்கமுண்டு”.
    முடிவெடுக்கும் மனநிலை:
    ஒரு மனிதன் ஒரு நாளைக்கு பல்வேறு முடிவுகள் எடுக்கவேண்டிருக்கிறது. அவ்வாறு முடிவெடுக்கும்பொழுது அவனது மனமானது தடுமாறுகிறது. எடுக்கின்ற முடிவுகள் வெற்றி அல்லது தோல்வியில் முடிகிறது. அதற்கு அடிப்படையாக அமைவது அவனுடைய மனநிலைதான். கோபத்தில் மனநிலை இருக்கும்பொழுது முக்கிய முடிவுகள் தவிர்க்கப்படவேண்டும். மீறி எடுக்கப்படுமானால் அனைத்து முடிவுகளும் தோல்வியில் முடியும். பொரும்பாலானவர்கள் உள்மனம் (Sub Conscious) என்று ஒன்றிருப்பதை உணராமலே வாழ்ந்து வருகிறார்கள். இந்த உள்மனம் ஒருவன் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும்போது கூட விழிப்புடன் செயல்பட்டு வரும். ஆர்வத்துடன் தன் இலட்சியத்தை அடைய மிகவும் பாடுபட்டு உழைத்து வருபவனுடைய உள்மனம், அவன் தூங்கும்போது செயல்பட்டு அவன் கண்டு வரும் பிரச்சனைகளைத் தீர்ப்பதற்கான வழிகளை எடுத்துக்காட்டிவிடும்.
    மனக்கட்டுப்பாடு:
    மனதைக் கட்டுப்படுத்துவது என்பது மிகவும் கடினமானது. “ஆயிரம் போரில் வெற்றிபெற்றவனைவிட தன் மனதை வென்றவன்தான் மாபெரும் வீரன்” என்பார்கள். ஒருவன் தன் மனதுக்கு எஜமானனாக இருந்து, தன் விருப்பப்படி தன் மனதை இயங்கச்செய்வதைத்தான் நாம் ‘மனக்கட்டுப்பாடு’ என்று கூறுகிறோம். ஒருவன் தன் மனதினுடைய அடிமையாகவோ அல்லது வேலைக்காரனாகவோ செயல்படக்கூடாது.
    மனநிலையை மாற்றிக்கொள்வதன் மூலம் இந்த உலகையே வெல்லமுடியும் என்பது நிருபிக்கப்பட்ட உண்மை. மாறுதலானச் செயல்களைச் செய்வதன் மூலம் நம்முடைய எதிர்மறை மனநிலையை மாற்றலாம். அதனால் மாறுதலானச் செயல்களைச் செய்யும் முறையை வளர்த்துக்கொள்ளுங்கள்.
    ஒருவர் வாழ்க்கையில் மகிழ்ச்சியாக இருக்க மிகமிகத் தேவையானது எதுவென்று தெரியுமா? பணம் என்று கூறினால் அது நீங்கள் இன்னும் வாழ்க்கையைச் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது. பணத்தை விட மிக முக்கியமானது ஒன்று இருக்கின்றது. அதுதான் மனம். மனநிலைதான் ஒருவனுக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருகின்றது. வாழ்க்கையில் சக்தி வாய்ந்தது பணமல்ல; மனமே.
    ஒரு மனிதனின் சிந்தனை எங்கு செலவிடப்படுகிறதோ? அங்கே அறிவு பிறக்கும். சிந்தனை எங்கு சிக்கனம் செய்யப்படுகிறதோ? அங்கே அறியாமை பிறக்கும்.
    உங்களுடைய எண்ணங்களைப் போன்று உங்களுடைய குணங்களும் அமையும். நல்ல எண்ணங்களை நினைத்து வருபவன் நல்லவனாக உருவெடுப்பான். மனிதர்களுடைய உள்ளங்களில் கெட்ட எண்ணங்கள் உருவாவதைத் தடுப்பதுதான் கல்வியின் முக்கியமான நோக்கமாக இருக்கவேண்டும். “எண்ணம்போல் வாழ்வு”.
    நீங்கள் விவசாயத்தில்; சாதனை நிகழ்த்தத் துடிக்கலாம். திரைஉலகில் நட்சத்திரமாய் ஜொலிக்க விரும்பலாம், ஒரு வெற்றிகரமான தொழிலதிபராக ஆசைப்படலாம். பணியாற்றுகின்ற துறையில் மேலதிகாரியாக வர விரும்பலாம், ஒரு சிறந்த மக்கள் தலைவராக வரநினைக்கலாம். இவை எல்லாமே உங்களை முன்னோக்கிச் செலுத்துகிற, வெற்றிக்கான மனநிலை அல்லவா. எண்ணுங்கள், உணருங்கள், முயலுங்கள், தன்னம்பிக்கையுடன் செயல்படுங்கள்.