Home » Articles » சிரிப்போம் சிறப்போம்

 
சிரிப்போம் சிறப்போம்


ஞனசம்பந்தம் கு
Author:

நம் நாட்டில் ஒரு ஆச்சரியம் என்னவென்றால் எதனையும் ஆச்சரித்தோடு பார்ப்பது. நம்புவது, அதனை மற்றவர் ஆச்சரியப்படும்படி சொல்வது. நான் சொல்வது கூட உங்களுக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கலாம்.

ஒருவர் சோதிடம் பார்க்க விரும்பினார். தன் குடும்ப ஜாதகத்தை எடுத்துக் கொண்டு சோதிடரிடம் சென்றார். சோதிடரிடம் கொடுத்து விட்டு முன்னாள் அமர்ந்தார்.

சோதிடர் ஆரம்பித்தார். உங்கள் வீட்டு எண் 7 ஆம் நம்பரா?

வந்தவர் ஆச்சரியத்தோடு ‘ஆமாம் ஐயா’

‘கூடப்பிறந்தவர்கள் 5 பேர். பெண் 2, ஆண் 3. மூத்தவன் பெயர் மாணிக்கம். கடைசிப் பெண் பெயர் சீதாலட்சுமி… கடகடவென சொல்லிக் கொண்டே போனார்.

“சாமி நீங்க தெய்வந்தான் எப்படி இவ்வளவு துல்லியாமச் சொல்றீங்க?”

“அப்பனே இது உங்கள் குடும்ப ஜாதகம் அல்ல. ரேசன் கார்டு, இதைப்பார்த்து வாசித்தேன். ஒன்னும் ஆச்சரியப்பட வேண்டாம்” என்றாராம்.

நம் வீட்டு ரேசன் அட்டையைக் கூட சோதிடர் வாசித்தால் நமக்கு ஆச்சரியம்தான். இதனால்தான் நம்முன்னோர்கள் இரண்டாயிரம் வருடத்திற்கே முன்பே

“பெரியோரை வியத்தலும் இலமே;
சிறியோரை இகழ்தல் அதனினும் இலமே”
என புறநானூற்றில் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

எப்போதும் யாரையாவது பார்த்து வியந்து கொண்டோ அல்லது தம்மினும் குறைந்தவர்களை இகழ்ந்து கொண்டோ இருக்க வேண்டாம்.

நமக்கெனத்தனி வழி இருக்க வேண்டும். ‘என் வழி தனி வழி’ என்று சிலர் சொல்லக் கேட்டிருக்கிறோம். அதென்ன தனிவழி?

எல்லோரும் சிந்திக்கும் நிலையிலிருந்து சற்றே விலகி சிந்தித்தல், தேர்வில் எளிய விடைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து அனைவரும் எழுதுவார்கள். ஆனால் யாரும் தேர்ந்தெடுத்து எழுதாத வினாவை ஒரு சில மாணவர்கள் எழுதி அவர்களைக் காட்டிலும் அதிக மதிப்பெண் பெறுவார்கள்.

இந்த முயற்சிக்கு தைரியமும் தன்னம்பிக்கையும் வேண்டும். தோற்றுவிட்டால் என்னாவது என்ற குழப்பமோ, அச்சமோ இருந்தால் வெல்வது கடினம்

‘வாஸ்கோடகாமா’ புது நாடுகளைக் காணப் புறப்பட்டபோது அவரது முயற்சிக்குத் தடைவிதித்தவர்கள் எத்தனை பேர். அவர் பிரயாணம் செய்த கப்பலில் உணவு தீர்ந்து விட்டது, குடிநீர் தீர்ந்து விட்டது. கரை தெரியவில்லை. திசை தெரியவில்லை. கப்பலில் கலகம் ஏற்பட்டது.

அத்தனை பிரச்சினைகளையும் அந்த மன உறுதி கொண்ட மனிதர் தனியே நின்று சமாளித்தார்.

தைரியம் சொன்னார். கெஞ்சினார், மிஞ்சியபோது மிரட்டினார். ஒரு வழியாகக் கரை தெரிந்தது.

‘தன்னம்பிக்கை முனை’ என அதற்குப் பெயரிட்டார். திரும்ப நாடு வந்து சேர்ந்தார். வரலாற்றில் இடம் பெற்றார்.

‘கொலம்பஸ்’ அமெரிக்காவைக் கண்டுபடித்து விட்டு வந்தபோது அதனை யாரும் நம்பவில்லை.

ஒரு விருந்தினை ஏற்பாடு செய்திருந்தார். அந்நாட்டு அரசியார் ‘கொலம்பஸிற்காக’ ஏற்பாடு செய்யப்பட்டதிலிருந்து அது. அங்கு வந்த பலர் கொலம்பஸின் சாதனையைப் பாராட்ட, சிலரோ பொறாமையின் காரணமாக அவரை ஏற்றுக் கொள்ளாது மறுத்துக் கொண்டே இருந்தனர்.

கொலம்பஸ் சட்டென்று எழுந்து அங்கிருப்பவர்களைப் பார்த்துப் பேசத் தொடங்கினார்.

இதோ என் கையில் அவித்த முழுமையான கோழி முட்டை ஒன்று இருக்கிறது. இதனை இந்த மேடையின் மீது செங்குத்தாகக் கீழே விழாமல் யாரால் நிறுத்த முடியும் கேட்டார்.

பலர் அந்த முயற்சியில் ஈடுபட்டார்கள், முடியவில்லை. பேராசிரியரும் இதனை ஆச்சரியத்தோடு பார்த்துக் கொண்டிருந்தார் முடிவில் யாராலும் முடியவில்லை என்ற போது, ஒரு பிரபு கொம்பஸைப் பார்த்து, “எங்கே எங்களால் செய்ய முடியாததை உங்களால் செய்ய முடியுமா?” எனக் கேட்டார்.

உடனே கொலம்பஸ் தன் கையில் இருந்த அந்த முட்டையின் ஒரு முனைப்பகுதியைத் தன் கைவாளால் சீவினார். பின்னர் அதனைச் செங்குத்தாக நிறுத்த முட்டை செங்குத்தாக நின்றது.

உடனே அனைவரும் ஆ… இதனை நாங்கள் செய்யமாட்டோமா? என்று சத்தமிட்டார்கள். “நீங்கள் யாரும் செய்யவில்லை என்பதுதான் உண்மை. அரண்மனைக்குள்ளே அமர்ந்து கொண்டு ஆயிரம் பேச்சு பேசலாம். தரையில் பிரயாணம் செய்வது எளிது. ஆனால் கடலில், புயலில், இரவு நேரங்களில், திசைதெரியாத நேரங்களில், திரும்ப தாய்நாடு வருவோமா என்ற உறுதி இல்லாத நிலையில் பிரயாணம் செய்து வெற்றியோடு திரும்பி உள்ளோமே! இதுதான் வீரம், உறுதி” என சாந்தமாகக் கூறினார்.

கொலம்பஸ், வாஸ்கோடகாமா, போன்றோரின் ‘தனிவழி’ முடிவுகள் அவர்களின் சாதனைக்கு வழி வகுத்தன.

சிறிய துன்பங்கள், சோதனைகள் ஏற்பட்டவுடன் துவண்டு போய் விடுபவர்களைக் காண்கின்றோம்.

வருத்தத்தின் உச்ச நிலைக்கே சென்று நான் பிறந்திருக்கவே கூடாது. இந்த உலகே பொல்லாத உலகம் எனப் புலம்பிக் கொண்டிருப்பார்கள்.

‘பெஞ்சமின் பிராங்களின்’ என்ற அறிஞனின் வாழ்க்கை எத்தனை சோதனைகளைக் கண்டது தெரியுமா?

ஏழ்மை, ஆதரவின்மை, முகம் தெரியாத அந்நிய தேசத்தில் பிழைக்கச் சென்ற நிலை உழைப்பு, மிகக் கடும் உழைப்பு இதுதான் அவரின் இளமைக் கால வரலாறு.

அந்த அறிஞர் ஒருமுறை கூறினார். “ஆஹா இன்னும் 200 ஆண்டுகள் கழித்து நான் பிறந்திருந்தால், எத்தனை விஞ்ஞான அதிசயங்களைக் கண்டிருப்பேன். ஒரு ஆச்சரியமான உலகம் வர இருக்கிறது.” என கூறினாராம்.

250 ஆண்டுகளுக்கு முன்னமேயே இன்றைய உலகத்தை நினைத்துப் பார்த்த அந்த அறிவியல் மேதையின் தொலைநோக்குப் பார்வையை நினைத்துப்பாருங்கள். காரணம் அவருக்குப்பின் வந்த தாமஸ் ஆல்வா எடிசனால் தான் மின்சாரம் கண்டுபிடிக்கப் பெற்று புதிய ஒளி உலகம் நமக்குக் கிடைத்தது.

இரண்டுபேர் பேசிக் கொண்டார்கள்.

“என் மகனை நினைத்தால் எனக்குக் கவலையாக இருக்கிறது. அவன் இந்த வயதில் சிகரெட் பிடிக்கிறான். தண்ணி அடிக்கிறான், எப்போதும் கிரிக்கெட், சினிமாதான். தீய நண்பர்கள் வேறு என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை” என்றார் ஒருவர்.

மற்றவர் சொன்னார், “என் பையனிடத்தில் எந்தக் கெட்டப் பழக்கமும் கிடையாது உத்தம புத்திரன். அவனை நினைத்தாலே பெருமையாக இருக்கிறது..”

“அப்படியா? உங்கள் பையனின் வயதென்ன?” என்றார் முதலாமவர் ஆச்சரியத்தோடு?

“நேத்துத்தான் பிறந்திருக்கான்.”

மீண்டும் அப்புறம்


Share
 

No comments

Be the first one to leave a comment.

Post a Comment


 

 


May 2001

நிறுவனர் பக்கம்
பெற்றோர் பக்கம்
தப்பித்தலா? விடுதலையா?
உள்ளத்தோடு உள்ளம்…
முழுமையாய் வாழ்
ஆஸ்திரேலியாவில் சந்தித்த தன்னம்பிக்கை மிக்க இளைஞர்கள்
வாசகர் கடிதம்
நம்பிக்கையும் நானும்
உற்சாக உற்சவம்
மனசுவிட்டுப் பேசுங்க….
வணக்கம் தலைவரே
சத்குரு பதில்கள்
உணவகம்
மனித சக்தி மகத்தான சக்தி
உன்னையறிந்தால் நீ உன்னையறிந்தால்
சிரிப்போம் சிறப்போம்
நம்பிக்கையும், தன்னம்பிக்கையும்
வெற்றியின் மனமே
பொதுவாச் சொல்றேன்